Մաքսային գործունեության բարելավման ուղղությունները և դրանց ազդեցությունը ՀՀ առևտրատնտեսական հարաբերությունների զարգացման վրա

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Նեմեսիոս Եմեսացու փիլիսոփայական հայացքների ուսումնասիրությանը և դրանց ազդեցության բացահայտմանը միջնադարյան հայ փիլիսոփայական մտքի զարգացման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում վաղ քրիստոնեական շրջանի կարևոր մտածողի աշխարհայացքն է, որը ձևավորվել է անտիկ փիլիսոփայական ավանդույթների և քրիստոնեական ուսմունքի փոխազդեցության պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մարդու բնության, հոգու, մարմնի, բանականության, կամքի, ճանաչողության և բարոյականության վերաբերյալ նրա պատկերացումները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց փիլիսոփայական հիմքերին և համակարգային փոխկապակցվածությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մարդու և հոգու մասին ուսմունքի ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ գաղափարները կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա փիլիսոփայական ժառանգության մեջ և հետագայում տարբեր ձևերով արտացոլվել են քրիստոնեական մտածողության մեջ։ Հետազոտությունը միաժամանակ դիտարկում է, թե ինչպես են այդ գաղափարները փոխանցվել հայ մտավոր և թարգմանական միջավայր, ինչպես են ընկալվել միջնադարյան հայ հեղինակների կողմից և ինչպիսի ազդեցություն են ունեցել հայ փիլիսոփայական մտքի ձևավորման ու զարգացման վրա։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև հայերեն թարգմանությունների, մեկնողական ավանդույթի և գաղափարների տարածման դերը՝ հնարավորություն տալով հասկանալու հայ և հունական փիլիսոփայական մտքի փոխառնչությունները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ Նեմեսիոս Եմեսացու ժառանգությունը ներկայացնում է ոչ միայն որպես առանձին փիլիսոփայական համակարգ, այլև որպես միջնադարյան հայ մտավոր մշակույթի վրա ազդեցություն ունեցած գաղափարական աղբյուր։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայագիտությամբ, միջնադարյան մշակույթով, թարգմանական գրականությամբ և հայ մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին, հետազոտողներին և հայ փիլիսոփայական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխարհագրություն

Աշխարհագրական-երկրագրական եզրույթների և հասկացությունների հայերեն-պարսկերեն, պարսկերեն-հայերեն բառարան աշխատությունը մասնագիտական երկլեզու տեղեկատու բառարան է, որը նախատեսված է աշխարհագրության և երկրագիտության ոլորտներում օգտագործվող հիմնական տերմինների համակարգված թարգմանության և մեկնաբանության համար, այն ընդգրկում է աշխարհագրական երևույթների, ռելիեֆի ձևերի, կլիմայական հասկացությունների, ջրաբանական և էկոլոգիական տերմինների լայն շրջանակ՝ ներկայացնելով դրանց հայերեն և պարսկերեն համարժեքները, գիրքը բացատրում է նաև գիտական տերմինների կիրառության համատեքստային առանձնահատկությունները, ինչը օգնում է ճիշտ հասկանալ մասնագիտական գրականությունը երկու լեզուներով, միաժամանակ այն կարևոր օժանդակ աղբյուր է թարգմանիչների, ուսանողների, աշխարհագրագետների և տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գիտական հաղորդակցության ճշգրտությանը և տերմինաբանական միասնությանը։

Lեզվաբանություն

Научное издание посвящено исследованию вопросов армяно-грузинской филологии на основе анализа письменных памятников, рукописных источников и литературных текстов; в работе рассматриваются языковые, историко-литературные и культурные связи между армянской и грузинской традициями, особенности взаимного влияния языков, проблемы перевода, текстологии и интерпретации древних и средневековых произведений, а также результаты филологических разысканий, направленных на уточнение происхождения, датировки и содержания отдельных памятников; особое внимание уделяется сравнительному изучению лексики, грамматических явлений и историко-культурного контекста, что способствует более глубокому пониманию развития литературных и языковых контактов народов Южного Кавказа.

Գրականություն

Այս աշխատանքը նվիրված է թարգմանության գործընթացում տեքստի իմաստային վերարտադրության և թարգմանչի անհատական մեկնաբանության միջև գոյություն ունեցող բարդ հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում է, թե ինչպես է սկզբնաղբյուրի բովանդակությունը փոխակերպվում տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում։ Հեղինակը վերլուծում է, որ թարգմանությունը չի սահմանափակվում բառացի փոխարինմամբ, այլ ներառում է խորքային իմաստային, ոճական և մշակութային ադապտացիա, որի ընթացքում թարգմանչի լեզվական փորձը, աշխարհընկալումը և ստեղծագործական մոտեցումը կարող են էական ազդեցություն ունենալ վերջնական տեքստի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավասարակշռությանը հավատարմության և ազատ մեկնաբանության միջև՝ ընդգծելով, որ չափազանց ազատ մոտեցումը կարող է աղավաղել սկզբնական իմաստը, մինչդեռ չափազանց բառացիությունը կարող է խաթարել տեքստի բնականությունը թիրախ լեզվում։ Աշխատությունը քննարկում է նաև թարգմանչի «անտեսանելիության» և «տեսանելիության» հարցերը, հեղինակության սահմանների ընդլայնումը թարգմանության մեջ, ինչպես նաև մշակութային համարժեքության ապահովման դժվարությունները։ Ներկայացվում են տարբեր թարգմանական ռազմավարություններ և օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է նույն տեքստը կարող ստանալ տարբեր մեկնաբանություններ՝ կախված թարգմանչի ընտրություններից։ Շեշտվում է, որ թարգմանչի անհատական մեկնաբանությունը ոչ միայն հնարավոր է, այլև հաճախ անխուսափելի, և հենց դրա ճիշտ կառավարումն է որոշում թարգմանության որակը և ճշգրտությունը։

Կենսաբանություն

Այս դասագիրքը նվիրված է բուսաբանության հիմնական և համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է բույսերի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դասակարգումը և նրանց կենսաբանական դերը բնության մեջ։ Գրքում ընդգրկված են՝ Բուսական բջջի և հյուսվածքների կառուցվածք Արմատային և վերգետնյա օրգանների առանձնահատկություններ Բույսերի բազմացում (սեռական և անսեռ) Բույսերի հիմնական խմբերի դասակարգում Բուսական աշխարհի էկոլոգիական նշանակություն Դասագիրքը օգտագործվում է որպես ուսումնական հիմք բուսաբանության և կենսաբանական մասնագիտությունների համար՝ ապահովելով տեսական և գործնական գիտելիքների համադրություն։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգևոր-մշակութային կրթական կենտրոնների երաժշտական ժառանգության և անհատ ստեղծագործական գործիչների ներդրման վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով Համբարձում Չերչյան-ի գործունեության և Արմաշի դպրեվանքի երաժշտական ավանդույթների փոխկապակցվածության վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են եկեղեցական երաժշտության զարգացման պատմական ընթացքը, դպրեվանքային ուսուցման համակարգը և հոգևոր երգեցողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական կրթության մեթոդներին, վանական միջավայրում ձևավորված կատարողական ավանդույթներին և դրանց ազդեցությանը հայկական հոգևոր երաժշտության ընդհանուր զարգացման վրա։ Քննարկվում է նաև անհատ կատարողների և ուսուցիչների դերը երգեցողության դպրոցների պահպանման ու փոխանցման գործընթացում՝ ընդգծելով երաժշտական ավանդույթի շարունակականության և նորարարության միջև հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարևորում է Արմաշի դպրեվանքի ներդրումը հայկական հոգևոր երաժշտական մշակույթի ձևավորման և տարածման գործում։