Մանկավարժական տեխնոլոգիաների կիրառությունը որպես մաթեմատիկայի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման գործոն

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում տնտեսական ու հասարակական ինստիտուտների ձևավորման առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության փորձի հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն կանոնների, նորմերի, կազմակերպությունների և վարքագծային մեխանիզմների վրա, որոնք ձևավորում են տնտեսական գործունեության ինստիտուցիոնալ միջավայրը և ազդեցություն ունեն տնտեսավարող սուբյեկտների որոշումների, շուկայական փոխհարաբերությունների և տնտեսական զարգացման արդյունավետության վրա։ Քննության են առնվում ինստիտուցիոնալիզմի հիմնական տեսական ուղղությունները, ինստիտուտների տնտեսական նշանակությունը, դրանց առաջացման ու փոփոխության օրինաչափությունները և պետական ու շուկայական կառույցների փոխազդեցությունը։ Ինստիտուտները դիտարկվում են ինչպես պաշտոնական կանոնների՝ օրենսդրության, սեփականության իրավունքների, պայմանագրային հարաբերությունների և պետական կարգավորման համակարգի, այնպես էլ ոչ պաշտոնական նորմերի՝ ավանդույթների, հասարակական վստահության, գործարար մշակույթի և վարքագծային սովորույթների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում անցումային տնտեսություններում ինստիտուցիոնալ վերափոխումների առանձնահատկություններին, երբ նախկին տնտեսական համակարգի կառույցների փոխարեն կամ դրանց հիմքի վրա ձևավորվում են շուկայական տնտեսությանը բնորոշ նոր մեխանիզմներ։ Վերլուծվում են սեփականության հարաբերությունների վերափոխումը, մասնավոր հատվածի ձևավորումը, ձեռնարկատիրության զարգացումը, մրցակցային միջավայրի ստեղծումը, ֆինանսական համակարգի կայացումը և պետական կառավարման նոր սկզբունքների ներդրումը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ շուկայական ինստիտուտների արդյունավետ գործունեությունը կախված է ոչ միայն համապատասխան օրենքների ընդունումից, այլև դրանց իրական կիրարկումից, հասարակական վստահությունից և տնտեսական հարաբերությունների մասնակիցների կողմից նոր կանոնների ընդունումից։ Հայաստանի օրինակով ուսումնասիրվում են տնտեսական համակարգի վերափոխման ընթացքում առաջացած ինստիտուցիոնալ խնդիրները և դրանց ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա։ Քննության են առնվում պետական կառավարման արդյունավետության, սեփականության իրավունքների պաշտպանության, պայմանագրերի կատարման, մրցակցության, գործարար միջավայրի և շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման հետ կապված հարցերը։ Առանձին նշանակություն է տրվում ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների հաջորդականությանը և փոխկապակցվածությանը, քանի որ առանձին ոլորտներում իրականացվող բարեփոխումների արդյունքները կարող են կախված լինել մյուս ինստիտուտների զարգացման աստիճանից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պետության դերին անցումային փուլում՝ որպես նոր տնտեսական կանոնների ձևավորման, դրանց իրականացման և շուկայական համակարգի կայուն գործունեության համար անհրաժեշտ պայմանների ապահովման կարևոր մասնակցի։ Ուսումնասիրվում է արդյունավետ ինստիտուտների և երկարաժամկետ տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության ու հասարակական բարեկեցության միջև կապը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այնպիսի ինստիտուցիոնալ քաղաքականության մշակման անհրաժեշտությամբ, որը կարող է նպաստել տնտեսական հարաբերությունների կանխատեսելիությանը, գործարար միջավայրի բարելավմանը, պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը և կայուն տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի տնտեսական վերափոխումները դիտարկել ոչ միայն մակրոտնտեսական ցուցանիշների, այլև տնտեսական համակարգի հիմքում գործող կանոնների, կազմակերպությունների և հասարակական հարաբերությունների փոփոխության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, ինստիտուցիոնալ և անցումային տնտեսությունների խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Լոռու մարզի հրաբխային ապարներով պատրաստվող բետոնների առանձնահատկությունները պայմանավորված են այդ տարածաշրջանում տարածված տուֆերի, բազալտների և անդեզիտային կազմի հրաբխային նյութերի ֆիզիկամեխանիկական ու քիմիական հատկություններով, որոնք որպես լցանյութ կամ ակտիվ հանքային հավելում կարող են էականորեն ազդել բետոնի կառուցվածքի, ամրության և երկարաժամկետ կայունության վրա։ Հրաբխային ապարները սովորաբար ունեն բարձր ծակոտկենություն և լավ կպչողականություն ցեմենտային շաղախի հետ, ինչի շնորհիվ բարելավվում է բետոնի ներքին կառուցվածքի միատարրությունը և բարձրանում է նրա կպչունությունը, սակայն միաժամանակ ծակոտկենության բարձր մակարդակը կարող է ազդել ջրակլանման և սառցադիմացկունության ցուցանիշների վրա՝ պահանջելով համապատասխան տեխնոլոգիական կարգավորում։ Լոռու մարզի հրաբխային նյութերը հաճախ պարունակում են ակտիվ սիլիկատային բաղադրիչներ, որոնք կարող են մասնակցել պոզոլանային ռեակցիաներին՝ կապվելով կալցիումի հիդրօքսիդի հետ և ձևավորելով լրացուցիչ կապող միացություններ, ինչի արդյունքում բարձրանում է բետոնի խտությունը և քիմիական կայունությունը։ Այս հատկությունը հատկապես կարևոր է ագրեսիվ միջավայրերում օգտագործվող կառուցվածքների համար, որտեղ պահանջվում է բարձր դիմադրություն խոնավության, սուլֆատների և ջերմաստիճանային տատանումների նկատմամբ։ Միևնույն ժամանակ, նման բետոնների արտադրության ժամանակ անհրաժեշտ է ճիշտ ընտրել մասնիկների ֆրակցիոն կազմը և խառնուրդի ջրային հարաբերակցությունը, որպեսզի ապահովվի անհրաժեշտ աշխատանքունակություն և կանխվի ավելորդ ծակոտկենության ձևավորումը, որը կարող է նվազեցնել մեխանիկական ամրությունը։ Ընդհանուր առմամբ, Լոռու մարզի հրաբխային ապարներով բետոնները համարվում են տնտեսապես արդյունավետ և տեխնոլոգիապես օգտակար նյութեր, որոնք ճիշտ նախագծման դեպքում ապահովում են բարձր դիմացկունություն, երկար ծառայության ժամկետ և լավ համադրություն տեղական բնական ռեսուրսների օգտագործման հետ։

Գրականություն

Միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսը. դիցաբանություն․ պատմություն․ պոետիկա․ համեմատաբանության խնդիրներ աշխատությունը համապարփակ գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է միջնադարյան Եվրոպայի հերոսական էպոսի ձևավորումը և զարգացման փուլերը՝ միաժամանակ դիտարկելով դրա դիցաբանական արմատները, պատմական հիմքերը և պոետիկական կառուցվածքը, այն ընդգրկում է տարբեր ազգային էպիկական ավանդույթներ՝ փորձելով բացահայտել հերոսական պատումների ընդհանուր մոդելները և դրանց առանձնահատկությունները տարբեր մշակույթներում, ուսումնասիրության մեջ մեծ տեղ է տրվում էպոսի հերոսների կերպարային կառուցմանը, արժեքային համակարգերին, մարտական և առասպելական դրվագների խորհրդաբանությանը, ինչպես նաև բանավոր ավանդույթի ազդեցությանը գրավոր ձևավորման վրա, միաժամանակ քննարկվում են համեմատական գրականագիտության խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել տարբեր ժողովուրդների էպոսները և բացահայտել ընդհանուր ինդոեվրոպական կամ տարածաշրջանային մշակութային շերտերը, գիրքը նաև դիտարկում է պոետիկական ձևերի էվոլյուցիան և դրանց կապը միջնադարյան հասարակական ու քաղաքական իրականության հետ։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նվիրված է 1991-2015 թվականներին Հայաստանի գործոնի ուսումնասիրությանը ռուս-թուրքական հարաբերությունների համատեքստում՝ դիտարկելով Հայաստանի Հանրապետության դիրքն ու նշանակությունը Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի և Թուրքիայի մրցակցային ու համագործակցային փոխհարաբերությունների համակարգում։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը սկսվում է ԽՍՀՄ-ի փլուզումից և Հայաստանի անկախության վերականգնումից, երբ տարածաշրջանում ձևավորվեց նոր աշխարհաքաղաքական իրավիճակ, իսկ Ռուսաստանի նախկին գերիշխող դիրքին զուգահեռ մեծացավ Թուրքիայի ազդեցության ընդլայնման ձգտումը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես են Հայաստանի անվտանգային, քաղաքական և արտաքին հարաբերությունները փոխկապակցվել ռուս-թուրքական շահերի հետ, և ինչպես է հայկական գործոնը տարբեր փուլերում ազդել տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությանը, Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերություններին, հայ-ռուսական ռազմաքաղաքական համագործակցությանը, Թուրքիայի և Ադրբեջանի սերտ կապերին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասում հաղորդակցային և տնտեսական նախագծերի շուրջ ձևավորված շահերին։ Ուսումնասիրվում է Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերությունների զարգացումը, այդ թվում՝ անվտանգության ոլորտում համագործակցության խորացումը, որը տարածաշրջանային հավասարակշռության կարևոր բաղադրիչ էր, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը Թուրքիայի քաղաքական հաշվարկների վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում է Թուրքիայի՝ տարածաշրջանում իր ազդեցությունն ընդլայնելու քաղաքականությունը և Հայաստանի նկատմամբ որդեգրած մոտեցումը, որը հատկապես 1993 թվականից արտահայտվեց ցամաքային սահմանի փակմամբ և տնտեսական ճնշման կիրառմամբ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով նոր լույս տեսած և գրադարանային հավաքածուներում համալրված գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն միջազգային հրատարակչական դաշտի նոր գրականության մասին։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր լեզուներով հրատարակված գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական, մշակութային և կրթական բնույթի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են համաշխարհային գիտության, մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել օտարալեզու նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ տարբեր երկրների հեղինակների և հետազոտողների աշխատանքներին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է միջազգային գիտելիքների տարածմանը, միջմշակութային հաղորդակցության զարգացմանը և համաշխարհային գրական ու գիտական ժառանգության հասանելիության ընդլայնմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հրաչյա Աճառյանի լեզվաբանական ժառանգության մեջ ոճագիտության և խոսքի մշակույթի խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գիտական մոտեցումների նշանակությունը հայ լեզվաբանության զարգացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայերենի բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, արտահայտչական հնարավորությունների և լեզվական տարբերակների վերաբերյալ Աճառյանի դիտարկումները՝ դրանք դիտարկելով ոճական նպատակահարմարության և գրական լեզվի մշակույթի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական միավորների ընտրության, դրանց գործածության, իմաստային նրբերանգների և խոսքային միջավայրից կախված կիրառության հարցերին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են լեզվի պատմության, բարբառագիտության, բառագիտության և ստուգաբանության վերաբերյալ ուսումնասիրությունները նպաստում խոսքի առանձնահատկությունների և լեզվական նորմերի ավելի խոր ընկալմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրական լեզվի զարգացման, լեզվական ճշգրտության, արտահայտչականության, պարզության և նպատակահարմարության խնդիրներին, ինչպես նաև լեզվական տարբեր ձևերի գնահատմանը։ Ուսումնասիրության միջոցով կարող են բացահայտվել Աճառյանի այն գիտական սկզբունքները, որոնք առնչվում են լեզվի բնական զարգացման և գրական լեզվի մշակման փոխհարաբերությանը, լեզվական ժառանգության պահպանմանը և նոր լեզվական երևույթների գնահատմանը։ Աշխատանքը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գիտնականի մոտեցումները հայերենի բառապաշարային հարստության, լեզվական փոխազդեցությունների և տարբեր ժամանակաշրջաններում լեզվի փոփոխությունների նկատմամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել Աճառյանի աշխատություններում հանդիպող լեզվական փաստերի վերլուծությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպիսի նշանակություն ունեն դրանք ժամանակակից հայերենի ոճական համակարգի և խոսքի մշակույթի ուսումնասիրման համար։ Հետազոտությունը կարևոր է ոչ միայն Աճառյանի գիտական ժառանգության արժևորման, այլև հայոց լեզվի ոճական հնարավորությունների, լեզվական նորմերի և խոսքի մշակույթի պատմական զարգացման ավելի ամբողջական ըմբռնման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, ոճագետների, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և հայերեն խոսքի մշակույթի հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։