Մարկետինգը կոսմետիկայի բնագավառում

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Սարսանգի ջրամբարի տեխնիկական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը և դրա անվտանգ ու հուսալի շահագործմանն ուղղված միջոցառումների մշակմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գնահատվում են ջրամբարի հիդրոտեխնիկական կառույցների տեխնիկական և շահագործական վիճակը, դրանց ամրությունը, կայունությունը, մաշվածության աստիճանը և հնարավոր խափանումների առաջացման ռիսկերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրամբարի երկարատև շահագործման հետևանքով առաջացող խնդիրների բացահայտմանը, դրանց պատճառների վերլուծությանը և կառույցների հետագա շահագործման վրա դրանց հնարավոր ազդեցության գնահատմանը։ Աշխատանքը ներառում է ջրամբարի և դրա հիմնական կառուցվածքային տարրերի վիճակի հետազոտության, տեխնիկական ախտորոշման և ստացված տվյալների վերլուծության հարցերը՝ նպատակ ունենալով ձևավորել կառույցի ընդհանուր տեխնիկական հուսալիության վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ջրամբարի անվտանգ շահագործման պայմանների ապահովմանը, հնարավոր վթարային իրավիճակների կանխարգելմանը, մշտադիտարկման և տեխնիկական վերահսկողության արդյունավետ համակարգերի կիրառմանը։ Ուսումնասիրության հիման վրա ներկայացվում են կառույցների տեխնիկական վիճակի բարելավման, վերականգնման, ամրացման և շահագործման ռեժիմների կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից, քանի որ ջրամբարի անվտանգ և կայուն շահագործումը կապված է ինչպես ջրային պաշարների պահպանման, այնպես էլ հարակից տարածքների և բնակչության անվտանգության ապահովման հետ։ Առաջարկվող միջոցառումները կարող են կիրառվել տեխնիկական ռիսկերի նվազեցման, կառույցների ծառայության ժամկետի երկարացման, վթարների կանխարգելման և շահագործման հուսալիության բարձրացման նպատակներով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հիդրոտեխնիկներին, ջրաշինարարներին, ինժեներներին, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, նախագծողներին, հետազոտողներին, տեխնիկական վերահսկողություն իրականացնող մասնագետներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի տեսության հիմնարար հասկացություններից երկուսի՝ իրավախախտ վարքագծի և դրա հետևանքով առաջացող իրավական պատասխանատվության փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում իրավախախտման հասկացությունը, դրա իրավական հատկանիշները, կառուցվածքը և տարբեր տեսակների դասակարգումն են։ Քննվում է իրավաչափ և հակաիրավական վարքագծի սահմանազատումը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում անձի գործողությունը կամ անգործությունը կարող է առաջացնել իրավական հետևանքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավախախտման կազմի հիմնական տարրերին՝ իրավական պաշտպանության ենթակա հարաբերություններին, արարքի արտաքին դրսևորմանը, իրավախախտման սուբյեկտին և մեղավորության հետ կապված սուբյեկտիվ հատկանիշներին։ Դիտարկվում են մեղքի ձևերի, պատճառահետևանքային կապի, վնասակար հետևանքների և հակաիրավական վարքագծի հասարակական նշանակության հետ կապված տեսական հարցերը։ Իրավաբանական պատասխանատվությունը ներկայացվում է որպես իրավական կարգավորման և իրավակարգի պահպանման կարևոր մեխանիզմ, որի կիրառումը կապված է օրենքով սահմանված հիմքերի, ընթացակարգերի և սկզբունքների հետ։ Քննվում են պատասխանատվության օրինականության, արդարության, համաչափության, անհատականացման և պատասխանատվության անխուսափելիության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավաբանական պատասխանատվության տարբեր տեսակների՝ քրեական, վարչական, քաղաքացիաիրավական, կարգապահական և այլ ձևերի ընդհանուր ու տարբերակիչ հատկանիշների ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են նաև իրավական պատասխանատվության գործառույթները՝ իրավակարգի պաշտպանությունը, խախտված իրավունքների վերականգնումը, նոր իրավախախտումների կանխարգելումը և իրավաչափ վարքագծի խթանումը։ Անդրադարձ է կատարվում պատասխանատվությունից ազատելու կամ այն բացառող իրավական հանգամանքների ընդհանուր տեսական նշանակությանը՝ ընդգծելով, որ իրավական ներգործությունը պետք է իրականացվի սահմանված իրավական ընթացակարգերի շրջանակում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև իրավախախտման, իրավական նորմի, իրավահարաբերության և պետական հարկադրանքի միջև գոյություն ունեցող համակարգային կապերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է իրավախախտումների և իրավաբանական պատասխանատվության տեսական հիմքերը՝ նպաստելով իրավական կարգավորման, օրինականության և իրավակարգի պահպանման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է իրավական պետության էության, ընդհանուր բնութագրի և դրա կազմակերպման ու գործունեության հիմնարար սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է իրավական պետության գաղափարի տեսական հիմքը՝ սկսած դասական իրավափիլիսոփայական մոտեցումներից մինչև ժամանակակից սահմանադրական պետության մոդելներ։ Հեղինակը վերլուծում է այն հիմնական սկզբունքները, որոնց վրա կառուցվում է իրավական պետությունը՝ օրենքի գերակայություն, իշխանությունների բաժանում, մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների երաշխավորում, դատական անկախություն և իրավունքի համընդհանուր կիրառելիություն։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական իշխանության կազմակերպման մեխանիզմներին և այն ինստիտուցիոնալ համակարգերին, որոնք ապահովում են իշխանության սահմանափակումը և վերահսկելիությունը իրավական նորմերի միջոցով։ Ներկայացվում են նաև իրավական պետության գործունեության հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ օրենսդրական, գործադիր և դատական իշխանությունների փոխգործակցությունը, ինչպես նաև հանրային կառավարման արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է իրավական պետության դերը ժողովրդավարության ամրապնդման, իրավական անվտանգության ապահովման և հասարակության կայուն զարգացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքագետների, ուսանողների և իրավական համակարգերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայկական բեմանկարչության զարգացման հիմնական միտումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բեմական միջավայրի գեղարվեստական կազմակերպման, բեմանկարչական կերպարի ձևավորման, տարածության կառուցման, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և գունային լուծումների զարգացման առանձնահատկությունների վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում բեմադրության տեսողական կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունները և դրանց կապը թատերական արվեստի ընդհանուր գեղագիտական զարգացումների հետ։ Բեմանկարչությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման արտաքին ձևավորման միջոց, այլև որպես բեմադրության գաղափարական և կերպարային համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է ստեղծագործության բովանդակության բացահայտմանը և հանդիսատեսի գեղարվեստական ընկալման ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բեմական տարածության կազմակերպմանը՝ ուսումնասիրելով դեկորացիաների, ծավալների, հարթությունների, լուսային միջավայրի և դերասանի շարժման միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունները։ Վերլուծվում են կոմպոզիցիոն լուծումների փոփոխությունները՝ ավանդական դեկորատիվ կառուցվածքներից մինչև պայմանական, ընդհանրացված և առավել արտահայտչական ձևերի կիրառումը։ Կարևորվում է նաև գույնի դերը բեմական կերպարի ստեղծման գործընթացում, դրա հուզական, խորհրդանշական և կառուցվածքային նշանակությունը, ինչպես նաև գունային հարաբերությունների կապը ներկայացման ընդհանուր գաղափարական ու գեղարվեստական մտահղացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում բեմանկարչի և ռեժիսորի ստեղծագործական համագործակցությանը, քանի որ բեմական ձևավորման սկզբունքների փոփոխությունները սերտորեն կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի ռեժիսորական մտածողության և թատերական նորարարությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել մի քանի տասնամյակների ընթացքում հայկական թատրոնի տեսողական լեզվի վերափոխմանը, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների և ժամանակակից ձևաստեղծման սկզբունքների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև առանձին ստեղծագործական մոտեցումների ազդեցությանը բեմանկարչության զարգացման վրա։ Բեմական ձևավորման օրինակների համեմատական դիտարկումը նպաստում է տարբեր ժամանակաշրջանների ոճական առանձնահատկությունների, գեղարվեստական որոնումների և նոր արտահայտչամիջոցների բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ թատրոնի և կերպարվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ ներկայացնելով բեմանկարչությունը որպես ինքնուրույն ստեղծագործական ոլորտ և միաժամանակ թատերական ներկայացման ամբողջական համակարգի բաղադրիչ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, արվեստաբանության, բեմանկարչության, թատրոնի պատմության և բեմական ձևավորման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, նկարիչների, ռեժիսորների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է գերբարձր հաճախականությունների տիրույթում գործող դյուրակիր ռադիոլոկացիոն համակարգի նախագծման և դրա կենսաբժշկական կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ոչ կոնտակտային ռադիոալիքային չափումների սկզբունքներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է գրանցել մարդու մարմնի մակերևույթի շատ փոքր շարժումները և դրանց հետ կապված ֆիզիոլոգիական ազդանշանները՝ առանց մարմնին անմիջականորեն ամրացվող տվիչների կիրառման։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային հիմնական հանգույցները, հաղորդվող և ընդունվող ազդանշանների ձևավորման առանձնահատկությունները, ալեհավաքային համակարգի դերը, անդրադարձած ռադիոալիքների մշակումը և կենսաբանական շարժումներով պայմանավորված օգտակար բաղադրիչների առանձնացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դյուրակիր սարքի փոքր չափերի, էներգաարդյունավետության, չափումների կայունության և տարբեր միջավայրերում օգտագործման հնարավորության համատեղ ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են շնչառական շարժումների, սրտային գործունեության հետ կապված մարմնի միկրոշարժումների և այլ ֆիզիոլոգիական երևույթների ոչ կոնտակտային հայտնաբերման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օգտակար կենսաբժշկական ազդանշանների առանձնացումը շարժումներից, արտաքին էլեկտրամագնիսական ազդեցություններից և չափման համակարգի սեփական աղմուկներից առաջացող խանգարումներից։ Դիտարկվում են ազդանշանների թվային մշակման, հաճախականային և ժամանակային վերլուծության ու չափման արդյունքների կայունացման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել համակարգի տեսական մոդելավորումը, առանձին էլեկտրոնային հանգույցների նախագծումը և փորձարարական գնահատումը՝ որոշելու սարքի զգայունությունը, չափման կրկնելիությունը և կենսաբժշկական ազդանշանների գրանցման հնարավորությունները։ Դյուրակիր կառուցվածքը նման համակարգերի համար կարևոր է շարժական մոնիթորինգի, հեռավար դիտարկման և այնպիսի իրավիճակների տեսանկյունից, որտեղ կոնտակտային տվիչների կիրառումը նպատակահարմար չէ։ Միաժամանակ կենսաբժշկական կիրառման համար կարևոր են չափումների անվտանգությունը, արդյունքների արժանահավատությունը և համապատասխան բժշկական մեթոդների հետ ստացված տվյալների համադրելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռադիոֆիզիկայի, ռադիոլոկացիայի, էլեկտրոնիկայի, թվային ազդանշանների մշակման և կենսաբժշկական ճարտարագիտության մոտեցումները՝ ոչ կոնտակտային ֆիզիոլոգիական մոնիթորինգի համար կոմպակտ տեխնիկական համակարգերի զարգացման նպատակով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով տնտեսական կայունությունը որպես ազգային անվտանգության կարևորագույն բաղադրիչ և երկրի երկարաժամկետ զարգացման անհրաժեշտ պայման։ Տնտեսական անվտանգությունը ներառում է ոչ միայն առանձին տնտեսական ցուցանիշների պահպանումը, այլև տնտեսության դիմակայունությունը ներքին և արտաքին ցնցումների, ճգնաժամերի, ֆինանսական ռիսկերի և կառուցվածքային խոցելիությունների նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական անվտանգության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրա հիմնական բաղադրիչները, գնահատման չափորոշիչները և հնարավոր սպառնալիքների բացահայտման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ մակրոտնտեսական իրավիճակի գնահատմանը՝ տնտեսական անվտանգության տեսանկյունից, ինչպես նաև այն ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել երկրի տնտեսական համակարգի կայունության և խոցելիության մակարդակը։ Հետազոտություններում տնտեսական անվտանգության գնահատման համար կիրառվում են տարբեր ցուցանիշներ և դրանց շեմային արժեքներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված ձևով գնահատել առկա ռիսկերը և մշակել համապատասխան տնտեսական քաղաքականություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ներքին և արտաքին սպառնալիքներին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ Հայաստանի տնտեսական ինքնուրույնության, ֆինանսական կայունության, արտադրական ներուժի, ներդրումային ակտիվության, զբաղվածության և բնակչության սոցիալ-տնտեսական բարեկեցության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսության կառուցվածքային խնդիրներին, արտաքին տնտեսական կախվածություններին, արտադրության և արտահանման դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությանը, պարենային և էներգետիկ անվտանգության հարցերին, ինչպես նաև տնտեսական ճգնաժամերին դիմակայելու կարողությունների ձևավորմանը։ ՀՀ պայմաններում տնտեսական անվտանգության կարևոր ուղղություններից է նաև ագրարային և պարենային ոլորտների կայունությունը, քանի որ պարենային անկախությունը դիտարկվում է երկրի տնտեսական անվտանգության կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է տնտեսական անվտանգության ապահովման արդյունավետ պետական քաղաքականության ձևավորումը։ Այդ համատեքստում կարևորվում են ռիսկերի կանխատեսումը, սպառնալիքների վաղ հայտնաբերումը, տնտեսական քաղաքականության ճկունությունը, իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների կատարելագործումը, ինչպես նաև պետական կառավարման և մասնավոր հատվածի փոխգործակցությունը։ Տնտեսական անվտանգության իրավական հիմքերի զարգացումը ևս դիտարկվում է որպես համակարգի արդյունավետության կարևոր պայման։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական անվտանգության մակարդակի գնահատման մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սպառնալիքների և խոցելիությունների բացահայտմանը և դրանց նվազեցմանն ուղղված տնտեսական քաղաքականության մշակմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետներին, ֆինանսական ու տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրների համակարգային դիտարկում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տնտեսական կայունությանը սպառնացող ներքին և արտաքին գործոնները և հիմնավորել դրանց կանխարգելման ու չեզոքացման արդյունավետ մեխանիզմները։