Մեղքի և պատժի համաչափության սկզբունքների սահմանադրականացման հիմնախնդիրները սահմանադրական նոր կարգավորումների և եվրոպական իրավական չափորոշիչների համատեքստում

Իրավաբանություն

Այս իրավագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավական քաղաքականությանը ազգային անվտանգության ոլորտում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ազգային անվտանգության ապահովման քրեաիրավական հիմքերը, պետության քրեական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և դրանց զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն հանցակազմերը, որոնք ուղղված են պետության սահմանադրական կարգի, տարածքային ամբողջականության, պաշտպանության համակարգի և հասարակական անվտանգության դեմ, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և պատժողական քաղաքականության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակաահաբեկչական պայքարի իրավական կարգավորումներին, կազմակերպված հանցավորության դեմ միջոցներին, պետական գաղտնիքի պաշտպանության և կիբեռանվտանգության քրեաիրավական ասպեկտներին։ Աշխատությունը համադրում է քրեական իրավունքի տեսությունը և իրավակիրառ պրակտիկան՝ առաջարկելով ազգային անվտանգության ոլորտում քրեական իրավական քաղաքականության կատարելագործման ուղիներ։ Այն օգտակար է իրավաբանների, դատախազների, քննիչների, պետական անվտանգության մարմինների աշխատակիցների և քրեական իրավունքի ոլորտի հետազոտողների համար։

Կրոն

Աշխատությունը Հայ Առաքելական եկեղեցու ծիսական և տոնացուցային կյանքի կազմակերպմանն առնչվող կրոնական հրատարակություն է, որը միավորում է ճաշու Ավետարանի ընթերցումները և եկեղեցական տոների ժամանակացույցը։ Ճաշու Ավետարանը եկեղեցական ավանդության մեջ նախատեսված է տարվա ընթացքում որոշակի օրերի և տոնական առիթների համար սահմանված ավետարանական հատվածների ընթերցման նպատակով։ Այն օգնում է հոգևորականներին և եկեղեցական սպասավորներին ճիշտ որոշելու տվյալ օրվա պատարագի ընթացքում ընթերցվելիք ավետարանական հատվածները՝ պահպանելով եկեղեցական ծիսակարգի ընդունված կարգը։ Հրատարակության մյուս կարևոր բաղադրիչը տոնացույցն է, որը ներկայացնում է տարվա օրերին համապատասխան տոները, հիշատակությունները և եկեղեցական տոնակատարությունների հերթականությունը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացված շարժական և տեղափոխելի տոներին, որոնց նշման օրերը կապված են եկեղեցական տարվա հաշվարկի և հատկապես Սուրբ Զատկի ամսաթվի հետ։ Նման ձեռնարկները կարևոր նշանակություն են ունեցել եկեղեցական արարողությունների կազմակերպման, պատարագային ընթերցումների համակարգման և հոգևորականների ամենօրյա ծառայության իրականացման համար։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է Հայ Առաքելական եկեղեցու ծիսական ավանդության, հայ եկեղեցական օրացույցի, պատարագագիտության և 19-րդ դարի Երուսաղեմի հայկական տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Մանկավարժություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատանքային դաստիարակության հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ մանկավարժության պատմության մեջ՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում աշխատանքի միջոցով անձի ձևավորման, աշխատասիրության դաստիարակության, գործնական հմտությունների զարգացման և կրթության ու աշխատանքի փոխկապակցության վերաբերյալ հայ մանկավարժական մտքի մոտեցումներն են։ Նշված ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր հայ կրթական և մանկավարժական մտքի զարգացման համար, երբ հասարակական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում ավելի մեծ ուշադրություն էր դարձվում կրթության բովանդակության արդիականացմանը և դպրոցը կյանքի պահանջներին համապատասխանեցնելուն։ Աշխատանքային դաստիարակությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես մասնագիտական կամ կենցաղային հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես երեխայի բարոյական, կամային, մտավոր և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայ մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների տեսակետները աշխատանքի դաստիարակչական նշանակության վերաբերյալ։ Նրանց գաղափարներում աշխատանքը կարող էր ընկալվել որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, կարգապահության, ինքնուրույնության և նպատակասլացության ձևավորման միջոց։ Միաժամանակ կարևորվում էր մտավոր և ֆիզիկական աշխատանքի ներդաշնակ համադրումը, քանի որ կրթության նպատակներից մեկը պետք է լիներ ոչ միայն գիտելիքներով զինված, այլև գործնական կյանքին պատրաստ, նախաձեռնող և հասարակության մեջ իր տեղը գիտակցող անհատի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատանքային դաստիարակության կապը դպրոցական կրթության հետ։ Կարող են քննվել այն մանկավարժական գաղափարները, որոնց համաձայն ուսումնական գործընթացը պետք է հնարավորինս մոտ լինի իրական կյանքին և ներառի գործնական գործունեության տարրեր։ Աշխատանքի միջոցով երեխան հնարավորություն է ստանում կիրառելու տեսական գիտելիքները, զարգացնելու գործնական մտածողությունը, սովորելու համագործակցել ուրիշների հետ և պատասխանատվություն կրել իր կատարած աշխատանքի արդյունքի համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գյուղատնտեսական աշխատանքի և արհեստների ուսուցման դերին։ Ժամանակաշրջանի հայկական կրթական միջավայրում, հատկապես գյուղական բնակավայրերում, կրթության և առօրյա աշխատանքի կապը կարևոր գործնական նշանակություն ուներ։ Աշխատանքային գործունեության ներառումը կրթության մեջ կարող էր նպաստել երեխաների օգտակար հմտությունների զարգացմանը և միաժամանակ բարձրացնել դպրոցի կապը համայնքի և հասարակական կյանքի հետ։ Աշխատանքային դաստիարակության բարոյական կողմը ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Աշխատանքի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը կարող էր կապվել ազնվության, պարտքի գիտակցության, համառության, փոխօգնության և հասարակական պատասխանատվության արժեքների հետ։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական արդյունք ստեղծող գործունեություն, այլև որպես մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման միջոց։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընտանիքի և դպրոցի դերը աշխատանքային դաստիարակության իրականացման գործում։ Երեխայի աշխատանքային սովորությունների ձևավորումը սկսվում է ընտանիքում և շարունակվում կրթական միջավայրում, ուստի արդյունավետ դաստիարակությունը պահանջում է այդ երկու միջավայրերի փոխկապակցվածություն։ Դպրոցի խնդիրն է երեխայի աշխատանքային փորձը դարձնել գիտակցված, նպատակային և մանկավարժորեն կազմակերպված գործունեություն։ Կարևոր է նաև աշխատանքային դաստիարակության և ազգային կրթության փոխհարաբերությունը։ Հայ մանկավարժական մտքի զարգացման ընթացքում կրթությունը հաճախ դիտարկվում էր որպես ազգային ինքնության պահպանման և հասարակության առաջընթացի կարևոր միջոց։ Աշխատասիրության, ինքնուրույնության և օգտակար գործունեության արժեքների ձևավորումը կարող էր կապվել ազգային համայնքի սոցիալական և մշակութային զարգացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրթական հաստատությունների փորձին, դասագրքերին, մանկավարժական հոդվածներին և տեսական աշխատություններին՝ բացահայտելու, թե ինչպես էին աշխատանքային դաստիարակության գաղափարները արտացոլվում կրթական պրակտիկայում։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեսական սկզբունքները դրանց գործնական կիրառությունից և գնահատելու տվյալ շրջանի մանկավարժական ժառանգության նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալու, որ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ աշխատանքային դաստիարակության գաղափարը հայ մանկավարժական մտքում ձևավորվում էր որպես բազմակողմանի կրթական խնդիր։ Այն ներառում էր ոչ միայն աշխատանքի հմտությունների ուսուցում, այլև աշխատասիրության, պատասխանատվության, ինքնուրույնության, բարոյական արժեքների և հասարակական ակտիվության զարգացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ շրջանի հայ մանկավարժական ժառանգության դերը աշխատանքային դաստիարակության տեսության ձևավորման գործում և բացահայտելու դրա հնարավոր նշանակությունը ժամանակակից կրթական գործընթացի համար։

Կենսաբանություն

Բժշկակենսաբանական, նյարդաֆիզիոլոգիական և հոգեֆիզիոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մարդու գլխուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ հոգեֆիզիոլոգիական և վեգետատիվ որոշ ցուցանիշների ժամանակային կառուցվածքի վերլուծության հիման վրա։ Քննության են առնվում կենտրոնական և վեգետատիվ նյարդային համակարգերի գործունեության փոխկապակցվածությունը, գլխուղեղի ֆունկցիոնալ վիճակների ձևավորման ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները և օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի դերը արտաքին ու ներքին ազդակներին հարմարվելու գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուշադրության, զգոնության, հոգնածության, հուզական լարվածության և աշխատունակության փոփոխությունների հետ կապված հոգեֆիզիոլոգիական ցուցանիշներին, ինչպես նաև սրտի ռիթմի, շնչառության և վեգետատիվ կարգավորման այլ բնութագրերի գնահատմանը։ Վերլուծվում են ֆիզիոլոգիական ազդանշանների ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց տատանումները, պարբերականությունը, փոփոխականությունը և տարբեր ցուցանիշների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են ժամանակային շարքերի մշակման, վիճակագրական վերլուծության, ռիթմային բաղադրիչների առանձնացման և ֆունկցիոնալ վիճակների համեմատական գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հոգեֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածության, հանգստի և տարբեր գործունեությունների պայմաններում գրանցվող ցուցանիշների փոփոխությունները՝ գլխուղեղի կարգավորիչ գործընթացների առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված տվյալների կիրառական նշանակությանը մարդու ֆունկցիոնալ վիճակի օբյեկտիվ գնահատման, հոգնածության և լարվածության ուսումնասիրության, ինչպես նաև նյարդային համակարգի գործունեության հետազոտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյարդաֆիզիոլոգիայի, հոգեֆիզիոլոգիայի, բժշկական կենսաֆիզիկայի, ֆունկցիոնալ ախտորոշման և մարդու ֆիզիոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Վանի հայկական ապստամբության պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ու սոցիալական համատեքստը Van շրջանում։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանի ժողովրդագրական կառուցվածքը, Օսմանյան կայսրության վարչական քաղաքականությունը և հայ բնակչության հասարակական-քաղաքական կազմակերպվածության ձևերը, որոնք ձևավորեցին դիմադրական շարժման նախադրյալները։ Հեղինակը ներկայացնում է ապստամբության ընթացքը, դրա կազմակերպչական առանձնահատկությունները, ռազմական գործողությունների փուլերը և տեղական բնակչության մասնակցությունը՝ ընդգծելով նաև արտաքին քաղաքական գործոնների ազդեցությունը։ Քննարկվում են ապստամբության պատճառները, ներքին և արտաքին դերակատարների դիրքորոշումները, ինչպես նաև դրա հետևանքները տարածաշրջանի հայ բնակչության ճակատագրի և Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականության վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայոց նորագույն պատմության, ազգային շարժումների և տարածաշրջանային հակամարտությունների ուսումնասիրության համար՝ առաջարկելով բազմակողմանի վերլուծություն և փաստագրական նյութերի համադրում։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սածիլատնկիչ մեքենաների ոռոգման ակոսահան հանգույցի կատարելագործման և դրա հիմնական կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական պարամետրերի հիմնավորման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում են գյուղատնտեսական մեքենաների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման ուղիները, սածիլների տնկման գործընթացում ոռոգման ճիշտ կազմակերպման նշանակությունը և ակոսահան մեխանիզմների դերը բույսերի աճի համար բարենպաստ պայմանների ստեղծման գործում։ Աշխատությունում վերլուծվում են գործող կառուցվածքների թերությունները, ներկայացվում են կատարելագործված լուծումներ, ուսումնասիրվում են ակոսի ձևավորման, հողի մշակման և ջրի բաշխման վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև հիմնավորվում են սարքի երկրաչափական և աշխատանքային հիմնական պարամետրերը։ Հետազոտությունը ներառում է տեսական հաշվարկներ, փորձարարական ուսումնասիրություններ և տեխնիկական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են մեքենայի արտադրողականության բարձրացմանը, ջրի արդյունավետ օգտագործմանը, աշխատանքի որակի բարելավմանը և գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերի նվազեցմանը։ Գիրքը նախատեսված է գյուղատնտեսական մեքենաշինության մասնագետների, ագրոինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և գյուղատնտեսական տեխնիկայի կատարելագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։