Минимально-инвазивная нейрохирургия больных с поражениями пояснично-крестцового отдела

Գրականություն

Մխիթար Գոշը (Մխիթար Գոշ 1130–1213) հայ միջնադարյան գրականության և իրավագիտության հսկայական ազդեցություն ունեցող գործիչ է, որը համարվում է հայկական իրավաբանական և աստվածաբանական գրականության դասական ներկայացուցիչ։ Նա առավել հայտնի է իր «Դատական կանոնագրությամբ» (կամ «Հանրապետական կամ Քաղաքացիական օրենսգիրք») և «Քրիստոնեական բարոյագիտություն» գործերով, որոնց միջոցով զարգացրել է իրավագիտության, բարոյագիտության և վարչական իրավունքի հիմնարար սկզբունքները։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործություններում առկա է իրավունքի ու արդարադատության հաստատման գաղափարը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի կարգի, օրդինացիայի և բարոյական նորմերի ձևավորման կարևորությունը։ Նրա դատական կանոնագրությունը ներառում է քաղաքացիական, քրեական և վարչական իրավունքի նորմերը՝ հիմնված Հայկական եկեղեցու, ավանդույթի և դասական իրավական սկզբունքների վրա, ինչը թույլ է տալիս ապահովել արդարադատություն և իրավական պաշտպանություն հասարակության բոլոր շերտերի համար։ Գործերի լեզուն պարզ, հասկանալի ու ուսուցողական է, ինչի շնորհիվ դրանք օգտագործվել են ինչպես իրավաբանական պրակտիկայում, այնպես էլ կրթական նպատակներով՝ միջնադարյան Հայաստանի և նրա շրջակա շրջանների իրավագիտական ուսուցման համար։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր դեր են ունեցել իրավական և մշակութային ժառանգության պահպանման, հասարակական կյանքի կանոնակարգման և հայ իրավագիտության զարգացման գործում։ Նրա նուրբ վերլուծություններն ու սկզբունքները մինչև այսօր դիտվում են որպես իրավական մտքի դասական օրինակ և հանդիսանում են հայկական իրավաբանության հիմքերի կարևոր բաղադրիչ։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատամների վերականգնողական և օրթոպեդիկ ստոմատոլոգիայի շրջանակում ներպուլպային հենարանների ու ատամների կառուցվածքային վերականգնման նոր մոտեցումների մշակման և գնահատման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում մանկական տարիքում զգալիորեն վնասված կաթնատամների ձևի և գործառույթի պահպանման հնարավորություններն են՝ հաշվի առնելով դրանց անատոմիական առանձնահատկությունները, ժամանակավոր բնույթը և մշտական ատամնաշարի հետագա բնական զարգացման անհրաժեշտությունը։ Քննվում է ներպուլպային հենարանների կիրառման ընդհանուր նշանակությունը վերականգնողական կառուցվածքի կայունության ապահովման տեսանկյունից, ինչպես նաև այն կենսամեխանիկական և կլինիկական գործոնները, որոնք կարող են ազդել վերականգնման արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կաթնատամների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, պահպանված ատամնային հյուսվածքների վիճակին, ծամողական ծանրաբեռնվածության բաշխմանը և վերականգնողական նյութերի ու օրթոպեդիկ կառուցվածքների փոխազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կառուցվածքային լուծումներ՝ գնահատելով դրանց ամրությունը, կայունությունը, ֆունկցիոնալ համապատասխանությունը և մանկական ստոմատոլոգիայում կիրառելիությունը։ Կարևորվում է նաև վերականգնված ատամի արտաքին ձևի և բնական ատամնաշարի հետ ներդաշնակության պահպանումը, քանի որ կաթնատամները մասնակցում են ոչ միայն ծամողական գործառույթին, այլև խոսքի ձևավորմանը և մշտական ատամների համար անհրաժեշտ տարածության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օրթոպեդիկ կառուցվածքների նկատմամբ ներկայացվող կենսաբանական և մեխանիկական պահանջներին՝ հատկապես հաշվի առնելով աճող օրգանիզմի առանձնահատկությունները։ Նոր մեթոդների գնահատման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի դրանց կանխատեսելիության, հուսալիության և երկարաժամկետ կլինիկական նպատակահարմարության ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկական, օրթոպեդիկ և վերականգնողական ստոմատոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել կաթնատամների կառուցվածքային վերականգնման առավել արդյունավետ սկզբունքները և նպաստել մանկական ատամնաբուժական օգնության որակի կատարելագործմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կոշտ կենցաղային թափոնների կառավարման և մշակման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Երևան քաղաքի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքային միջավայրում առաջացող կենցաղային թափոնների ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունները, դրանց հավաքման, տեղափոխման, տեսակավորման, վերամշակման, օգտահանման և վերջնական տեղադրման գործընթացների արդյունավետության բարձրացման հարցերն են։ Աշխատության մեջ թափոնների կառավարումը դիտարկվում է որպես ոչ միայն բնապահպանական, այլև տնտեսական, սոցիալական և կառավարչական նշանակություն ունեցող համալիր խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի առանձնահատկություններին, քաղաքային բնակչության կենսագործունեության հետևանքով թափոնների առաջացման գործոններին և առկա կառավարման համակարգի արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրվում են թափոնների կառավարման գործընթացում առկա կազմակերպական և ենթակառուցվածքային խնդիրները, դրանց ազդեցությունը շրջակա միջավայրի և բնակչության կենսապայմանների վրա, ինչպես նաև ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Նորարարական կառավարման մոտեցումների շրջանակում աշխատանքը կարևորում է թափոնների տեսակավորման և վերամշակման ընդլայնումը, երկրորդային հումքի արդյունավետ օգտագործումը, թվային և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, տվյալների վրա հիմնված կառավարման մեխանիզմների զարգացումը և շրջանաձև տնտեսության սկզբունքների ներդրումը։ Քննարկվում է նաև բնակչության մասնակցության և բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացման նշանակությունը, քանի որ թափոնների արդյունավետ կառավարումը մեծապես կախված է աղբի տեսակավորման մշակույթի, պատասխանատու սպառման և հասարակության ներգրավվածության մակարդակից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառավարման տարբեր օղակների փոխգործակցության կատարելագործումը, ինչպես նաև քաղաքային իշխանությունների, մասնավոր հատվածի և բնակչության միջև պատասխանատվության ու գործառույթների առավել արդյունավետ բաշխումը։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել Երևանում կոշտ կենցաղային թափոնների կառավարման համակարգի հիմնական մարտահրավերները և առաջարկել դրանց հաղթահարման ժամանակակից ու կիրառելի ուղղություններ՝ հաշվի առնելով բնապահպանական անվտանգության, տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական շահերի հավասարակշռությունը։ Ստացված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել քաղաքային կառավարման մարմինների, բնապահպանական կազմակերպությունների, թափոնների կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան կրթական ծրագրերի մասնակիցների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է թափոնների կառավարման արդիականացման վերաբերյալ քննարկումներում՝ շեշտադրելով Երևանի համար կայուն, արդյունավետ և նորարարական համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է համակարգչային դիզայնի ուսուցման գործընթացում սովորողների գեղարվեստական հետաքրքրությունների ձևավորման մանկավարժական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել թվային գրաֆիկայի և դիզայնի ուսուցման այն մեթոդներն ու պայմանները, որոնք կարող են նպաստել սովորողների գեղագիտական ընկալման, ստեղծագործական մտածողության, տեսողական ճաշակի և արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են համակարգչային դիզայնի կրթական հնարավորությունները, թվային գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները և դրանց կապը սովորողների գեղարվեստական ունակությունների ու անհատական ստեղծագործական ներուժի բացահայտման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գույնի, ձևի, համաչափության, կոմպոզիցիայի, ռիթմի, տառատեսակի և տեսողական արտահայտչամիջոցների ուսուցմանը, ինչպես նաև դրանց գործնական կիրառմանը թվային նախագծերում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել այն մանկավարժական մեթոդները, որոնք սովորողին հնարավորություն են տալիս ոչ միայն յուրացնել համակարգչային ծրագրերի տեխնիկական գործիքակազմը, այլև գիտակցված կերպով կիրառել դրանք գեղարվեստական խնդիրների լուծման համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական առաջադրանքներին, նախագծային աշխատանքներին, անհատական և խմբային գործունեությանը, թվային արվեստի նմուշների վերլուծությանը և սովորողների սեփական աշխատանքների ներկայացման ու քննարկման գործընթացին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ուսուցման մոտիվացիայի բարձրացմանը և այնպիսի կրթական միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ տեխնոլոգիական միջոցները չեն փոխարինում ստեղծագործական մտածողությանը, այլ ընդլայնում են դրա արտահայտման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սովորողների գեղարվեստական հետաքրքրությունների դինամիկայի գնահատումը՝ պարզելու համար, թե ուսուցման տարբեր մեթոդներն ինչպես են ազդում նրանց ակտիվության, ինքնուրույնության, ստեղծագործական նախաձեռնության և գեղագիտական նախասիրությունների ձևավորման վրա։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ համակարգչային դիզայնի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման և արվեստի ու ժամանակակից տեխնոլոգիաների արդյունավետ համադրման համար։ Աշխատության առաջարկությունները կարող են կիրառվել դպրոցական և արտադպրոցական կրթության շրջանակներում՝ նպաստելով սովորողների թվային և գեղարվեստական կարողությունների համատեղ զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կերպարվեստի և տեխնոլոգիայի ուսուցիչներին, դիզայնի դասավանդողներին, մանկավարժներին, կրթության մասնագետներին, գրաֆիկական դիզայներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Հոգեբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիմնային պահանջմունքների և անձնային հատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ մանկավարժական բուհի ուսանողների օրինակով։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել, թե անձի տարբեր հատկություններն ինչպես են կապված անվտանգության, սոցիալական շփման, ընդունված լինելու և ինքնադրսևորման պահանջմունքների արտահայտվածության հետ։ Թեման հիմնված է այն մոտեցման վրա, որ պահանջմունքները անձի հոգեբանական կառուցվածքից մեկուսացված երևույթներ չեն, այլ փոխներգործում են անձնային այլ բաղադրիչների հետ և կարող են ազդել մարդու վարքի, սոցիալական հարմարման և ինքնադրսևորման ձևերի վրա։ Աշխատանքի էմպիրիկ ուսումնասիրությանը մասնակցել են Խ. Աբովյանի անվան ՀՊՄՀ-ի երկրորդ կուրսի 139 ուսանողներ։ Հետազոտության ընթացքում կիրառվել են հիմնային պահանջմունքների բավարարվածության աստիճանի ախտորոշման մեթոդիկա և Ռ. Կետտելի 16-գործոնային անձնային հարցարանը, իսկ պահանջմունքների և անձնային հատկությունների փոխհարաբերությունները գնահատվել են Սպիրմենի կարգային համահարաբերակցության մեթոդով։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են սոցիալական, ընդունված լինելու, անվտանգության և ինքնադրսևորման պահանջմունքների ու տարբեր անձնային գործոնների միջև առկա կապերը՝ փորձելով առանձնացնել այն հատկությունները, որոնք առավել նշանակալի դեր ունեն պահանջմունքների դրսևորման և դրանց բավարարման միջոցների ընտրության գործընթացում։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տալիս, որ տարբեր պահանջմունքների դրսևորումները կապված են Կետտելի անձնային գործոնների տարբեր համակցությունների հետ, իսկ որոշ գործոններ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն մի քանի պահանջմունքների դեպքում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես ապագա մանկավարժների անձնային զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ուսանողի պահանջմունքային համակարգի և անձնային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ըմբռնումը կարող է նպաստել նրա սոցիալական հարմարմանը, մասնագիտական ինքնադրսևորմանը և անձնային ներուժի բացահայտմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել ընդհանուր և կրթական հոգեբանության, մանկավարժական հոգեբանության, ուսանողների անձնային զարգացման և մասնագիտական պատրաստվածության ուսումնասիրություններում։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի որոշ բաղադրիչների և կոմպլեմենտի դասական ակտիվացման ուղու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում շրջանառվող իմունային համալիրների և կոմպլեմենտային համակարգի փոխհարաբերությունն է՝ որպես օրգանիզմի իմունաբանական վիճակը բնութագրող գործընթաց։ Իմունային համալիրները ձևավորվում են հակածինների և դրանց համապատասխան հակամարմինների փոխազդեցության արդյունքում և որոշ պայմաններում կարող են մասնակցել կոմպլեմենտային համակարգի ակտիվացմանը։ Կոմպլեմենտը բնածին իմունային պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ է և ներառում է փոխկապակցված սպիտակուցների համակարգ, որի դասական ուղին սերտորեն կապված է հակամարմինների մասնակցությամբ ընթացող իմունային արձագանքների հետ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե այս ցուցանիշների փոփոխությունները որքանով կարող են կապված լինել հիվանդության ժամանակ դիտվող իմունաբանական առանձնահատկությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմունային համալիրների մակարդակի և կոմպլեմենտային բաղադրիչների ակտիվության հնարավոր փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև դրանց հարաբերությանը կլինիկական և կենսաբանական այլ ցուցանիշների հետ։ Նման ուսումնասիրությունները տեղավորվում են հոգենյարդաիմունաբանության ավելի լայն ուղղության մեջ, որը հետազոտում է նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցությունները հոգեկան խանգարումների ժամանակ։ Կարևոր է տարբերակել հայտնաբերվող իմունաբանական փոփոխությունների և հիվանդության պատճառների միջև հարաբերությունը, քանի որ որևէ կենսաբանական ցուցանիշի վիճակագրական կապը ինքնին չի ապացուցում պատճառահետևանքային մեխանիզմ։ Այդ պատճառով արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ նշանակություն ունեն ուսումնասիրվող խմբերի առանձնահատկությունները, հիվանդության ընթացքը, ուղեկցող գործոնները և կիրառվող հետազոտական մեթոդները։ Իմունային համակարգի վերաբերյալ տվյալների համադրումը կարող է նպաստել հիվանդության կենսաբանական բազմազանության ավելի լավ ընկալմանը և հետագա հետազոտությունների համար հնարավոր կենսամարկերների առանձնացմանը, սակայն դրանք չեն դիտարկվում որպես ինքնուրույն ախտորոշիչ չափանիշ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգենյարդաիմունաբանության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով իմունային համալիրների և կոմպլեմենտային համակարգի հնարավոր մասնակցությունը շիզոֆրենիայի հետ կապված կենսաբանական փոփոխություններին։