Միզասեռական խլամիդիոզի ախտածագման, ախտորոշման և բուժման նոր մոտեցումները

Հոգեբանություն

«Ես և Այն» (Զիգմունդ Ֆրոյդ) հոգեբանության դասական աշխատություն է, որտեղ Ֆրոյդը ներկայացնում է մարդու հոգեկան կառուցվածքի հիմնական համակարգերը։ Գիրքը բացատրում է, թե ինչպես է «Այն»-ը (Իդ) հանդիսանում բնազդային ցանկությունների աղբյուրը։ «Ես»-ը (Էգո) միջնորդ է, որը փորձում է հավասարակշռել «Այն»-ի ցանկությունները և իրականության պահանջները։ «Գեր-Ես»-ը (ՍուպերԷգո) ձևավորվում է դաստիարակության և հասարակության նորմերի ազդեցությամբ՝ որպես բարոյական դատողության դեր։ Ֆրոյդը ցույց է տալիս, որ մարդն ապրում է այս երեք բաղադրիչների մշտական պայքարի մեջ։ Գիրքը բացատրում է ներքին կոնֆլիկտների, մեղքի զգացումների և անհատականության զարգացման պատճառները։ Ֆրոյդի մոտեցմամբ, հոգեկան խանգարումները հաճախ ծնվում են այդ համակարգերի անհամաձայնությունից։ Գիրքը նաև շոշափում է ինքնաճանաչման, հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմների և ապշեցուցիչ երազների թեմաները։ Տեքստը գիտական է, բայց հասկանալի՝ միտված է մարդկանց օգնել հասկանալ իրենց վարքագիծը։ «Ես և Այն» կարևոր է ժամանակակից հոգեբանության և հոգեթերապիայի համար՝ որպես հիմնարար տեսություն։ Այս աշխատությունը հարմար է ուսանողների, հոգեբանների և հոգեբանության սիրահարների համար, ովքեր ուզում են խորացնել գիտելիքները մարդու հոգու մասին։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-699-96353-9

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Լեռ Կամսարի օրագրային արձակին՝ որպես հայ գրականության մեջ սատիրիկ մտածողության և անհատական ինքնարտահայտման յուրահատուկ ձևի։ Օրագրային արձակը նրա մոտ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես կենսագրական գրանցումների ձև, այլև որպես գեղարվեստական-հրապարակախոսական տարածք, որտեղ հեղինակը անմիջականորեն արձագանքում է ժամանակի հասարակական-քաղաքական իրադարձություններին՝ հաճախ օգտագործելով սարկազմ, հեգնանք և կտրուկ քննադատական դիտարկումներ։ Ler Kamsar-ի ստեղծագործական աշխարհում օրագիրը դառնում է մտքի ազատության հարթակ, որտեղ անձնական փորձը միահյուսվում է հասարակական իրականության վերլուծությանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ տեքստ, որը միաժամանակ և՛ վավերագրական է, և՛ գեղարվեստական։ Նրա արձակում առանձնահատուկ տեղ ունի ժամանակի քաղաքական իրողությունների քննադատական վերարտադրությունը, հատկապես խորհրդային իրականության պայմաններում անհատի և իշխանության հարաբերությունների բացահայտումը՝ հաճախ արտահայտված հեգնական և ալեգորիկ ձևերով։ Օրագրային ձևը թույլ է տալիս հեղինակին պահպանել խոսքի անմիջականությունը, ներքին ազատությունը և սուբյեկտիվ ընկալման ուժեղ ներկայությունը, ինչի շնորհիվ տեքստերը ձեռք են բերում կենդանի, հաճախ էմոցիոնալ լարված բնույթ։ Միևնույն ժամանակ, այդ գրություններում նկատվում է լեզվական խաղերի, կարճ ձևերի և հարվածային ձևակերպումների կիրառություն, որոնք ուժեղացնում են սատիրիկ ազդեցությունը և ընդգծում հեղինակային դիրքորոշման հստակությունը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ձեռնարկատիրական գործունեության կարգավորման համակարգի ուսումնասիրությանը և այդ ոլորտում առկա հիմնական հիմնախնդիրների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ձեռնարկատիրությունը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական զարգացման, զբաղվածության ապահովման, մրցակցության խթանման և նորարարության տարածման կարևոր գործոն, իսկ դրա պետական կարգավորումը՝ որպես այնպիսի մեխանիզմների ամբողջություն, որոնց միջոցով պետությունը սահմանում է տնտեսվարող սուբյեկտների գործունեության իրավական և տնտեսական պայմանները։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում ձեռնարկատիրական գործունեության ձևավորման և զարգացման տեսական ու մեթոդաբանական հիմքերին, ձեռնարկատիրության պետական աջակցության և վերահսկողության սկզբունքներին, ինչպես նաև գործարար միջավայրի վրա վարչական, հարկային, իրավական և տնտեսական կարգավորումների ազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետությունում գործող օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, դրանց արդյունավետությանը և գործարարության զարգացման համար ստեղծվող հնարավորություններին ու սահմանափակումներին։ Աշխատությունը կարող է ներառել փոքր և միջին ձեռնարկությունների գործունեության առանձնահատկությունների, շուկայական մրցակցության պայմանների, հարկային քաղաքականության, լիցենզավորման և պետական վերահսկողության, ձեռնարկատերերի իրավունքների պաշտպանության և վարչարարական բեռի հետ կապված խնդիրների վերլուծություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն հարցին, թե որքանով են պետական կարգավորման գործող գործիքները համապատասխանում ժամանակակից տնտեսական պահանջներին և նպաստում ձեռնարկատիրական ակտիվության աճին։ Հետազոտության ընթացքում ներկայացված խնդիրների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն ուղղությունները, որոնց կատարելագործումը կարող է նպաստել ավելի բարենպաստ և կանխատեսելի գործարար միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունավետ կարգավորումը կարող է նպաստել ներդրումների ակտիվացմանը, մրցակցային միջավայրի բարելավմանը, նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը և տնտեսական աճի ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, ձեռնարկատերերին, ինչպես նաև Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության և գործարար միջավայրի զարգացման հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է պոստմոդեռնիստական քրոնոտոպի առանձնահատկությունների վերլուծությանը Դոն Դելիլոյի ստեղծագործություններում՝ ժամանակի և տարածության գեղարվեստական կառուցման համատեքստում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պոստմոդեռնիստական գրականության հիմնական բնութագրերը՝ բազմաշերտություն, ինտերտեքստուալություն, իրականության և ֆիկցիայի սահմանների խաթարում, ինչպես նաև դրանց արտահայտումը Դելիլոյի վեպերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ժամանակի ոչ գծային կառուցվածքը, հիշողության և պատմության փոխազդեցությունը, ինչպես նաև տարածության սիմվոլիկ և մշակութային նշանակությունները՝ որպես քրոնոտոպային համակարգի ձևավորման հիմնական բաղադրիչներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու գոյության էքզիստենցիալ խնդիրներին տեղեկատվական հասարակության պայմաններում, մեդիայի ազդեցությանը իրականության ընկալման վրա և անհատի օտարացման թեմային։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Դելիլոյի լեզվական ռազմավարությունները, narrատիվ տեխնիկաները և պոստմոդեռնիստական մտածողության արտահայտման միջոցները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է համեմատական գրականագիտության, պոստմոդեռնիզմի տեսության և ամերիկյան ժամանակակից գրականության ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի և տարածության նոր գեղարվեստական մոդելներ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, տնտեսության, աշխարհագրության և արդի զարգացման գործընթացներով։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր բնույթի հրատարակություններ՝ գիտական, վերլուծական, ճանաչողական և հանրամատչելի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են Հայաստանի վերաբերյալ ժամանակակից ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունները և նոր գիտական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է հայագիտական գիտելիքների տարածմանը, երկրի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը և ընթերցողական լայն շրջանակների իրազեկվածության բարձրացմանը։

Մշակույթ

Վարդան Մախոխյանը (1869–1937) հայ նշանավոր ծովանկարիչ է, որի ստեղծագործական գործունեությունը կարևոր տեղ ունի հայ կերպարվեստի պատմության մեջ։ Նա ծնվել է Տրապիզոնում, կրթություն ստացել է Կարինի Սանասարյան վարժարանում, ապա շարունակել ուսումը Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Հետագայում կատարելագործվել է նաև Հովհաննես Այվազովսկու արվեստանոցում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա ծովանկարչական ոճի ձևավորման վրա ։ Մախոխյանը երկար տարիներ ապրել և ստեղծագործել է Եվրոպայում՝ Բեռլինում, Լոնդոնում, Մարսելում և Նիցցայում՝ մասնակցելով բազմաթիվ միջազգային ցուցահանդեսների։ Նրա արվեստի հիմնական թեման ծովն է՝ փոթորկոտ, դինամիկ, լուսային ու գունային նուրբ անցումներով ներկայացված, որտեղ բնությունը հաճախ ստանում է հուզական և խորհրդանշական արտահայտություն։ Նա համարվում է հայ ծովանկարչության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի աշխատանքներում համադրվում են ռեալիստական դիտարկումը և ռոմանտիկական զգացմունքայնությունը։ 1904 թվականին դարձել է Բեռլինի արվեստագետների միության անդամ, իսկ 1925 թվականին Ֆրանսիայում արժանացել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի՝ իր արվեստագիտական ներդրման համար ։ Նրա կտավները պահպանվում են տարբեր երկրների թանգարաններում, այդ թվում՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, ինչպես նաև Եվրոպայի մի շարք մշակութային կենտրոններում։ Մախոխյանի արվեստը առանձնանում է ծովի շարժման և լույսի նուրբ ընկալմամբ, ինչը նրան դարձրել է միջազգային ճանաչում ունեցող նկարիչ, որի ստեղծագործությունները մինչ այսօր ուսումնասիրվում են արվեստաբանների կողմից։