Մոդելի ընտրության կարևորությունը ֆիզիկայում խնդիրներ լուծելիս

Այլ առարկաներ

Գրքում ներկայացվում են հում կաշվի և մորթու կառուցվածքը, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ինչպես նաև այն հիմնական գործընթացները, որոնք կիրառվում են մշակման ժամանակ՝ թրջում, մազահանում, դաբաղում և վերջնական մշակման փուլեր։ Հեղինակները բացատրում են, թե ինչպես են քիմիական նյութերը ազդում կաշվի որակի վրա, և ինչ տեխնոլոգիական պայմաններ են անհրաժեշտ բարձրորակ արդյունք ստանալու համար։ Քննարկվում են նաև արտադրական գործընթացների օպտիմալացման և թափոնների նվազեցման հարցերը։

Գրականություն

Ջ. Ռ. Ռ. Թոլքին-ի «Մատանիների տիրակալը» եռագրության երկրորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը շարունակվում է Միջերկրի ճակատագրական պատերազմի խորացման պայմաններում։ Վեպը բաժանվում է մի քանի հիմնական գծերի, որոնք միաժամանակ զարգանում են տարբեր վայրերում։ Ֆրոդոն և Սեմը շարունակում են իրենց վտանգավոր ճանապարհը դեպի Մորդոր՝ Մատանին ոչնչացնելու նպատակով, և նրանց ուղեկցում է Գոլլումը, որի երկակի բնավորությունը մշտական լարվածություն է ստեղծում։ Միևնույն ժամանակ Արագոռնը, Լեգոլասը և Գիմլին մասնակցում են Ռոհանի և Գոնդորի պաշտպանությանը Սաուրոնի ուժերի դեմ, իսկ մեծ պատերազմը աստիճանաբար մոտենում է իր գագաթնակետին։ Վեպում կարևոր դեր է խաղում նաև Սարումանի կողմից ստեղծված Իզենգարդի բանակը, որը սպառնում է Միջերկրի ազատ ժողովուրդներին։ «Երկու աշտարակ» անվանումը խորհրդանշում է երկու հիմնական ուժային կենտրոններ՝ Օրթանկը և Բարադ-դուրը, որոնք ներկայացնում են չարի տարբեր դրսևորումները։ Գիրքը առանձնանում է իր էպիկական մասշտաբով, խորացված աշխարհաշինությամբ և կերպարների ներքին զարգացմամբ՝ ցույց տալով հավատարմության, բարեկամության և դիմակայության ուժը։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է «Պատմութիւն համառօտ Աղուանից երկրի» ստեղծագործությունը՝ որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որը վերաբերում է Կովկասի Աղվանք (Կովկասյան Ալբանիա) պետության պատմությանը։ Այն համառոտ ձևով նկարագրում է Աղվանից երկրի քաղաքական զարգացումները, տիրակալների գործունեությունը, հարևան պետությունների հետ հարաբերությունները և տարածաշրջանային ուժային փոփոխությունները։ Գրքում արտացոլվում են նաև քրիստոնեության տարածման գործընթացը, եկեղեցական կազմակերպվածությունը և մշակութային կյանքը Աղվանքում։ Հեղինակը/մատենագիրը ներկայացնում է պատմական իրադարձությունները ժամանակի պատկերացումներին համապատասխան՝ համադրելով լեգենդային և փաստագրական տարրերը։ Նյութը կարևոր է Կովկասի հին պատմության և հայ-աղվանական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար՝ որպես արժեքավոր միջնադարյան աղբյուր։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1921 թվականի փետրվարին Հայաստանում տեղի ունեցած հակախորհրդային ապստամբության պատճառների, ընթացքի, մասնակից ուժերի և պատմական հետևանքների ուսումնասիրությանը։ Թեման Հայաստանի նորագույն պատմության կարևոր և միաժամանակ վիճահարույց էջերից է, որի վերաբերյալ խորհրդային և հետխորհրդային պատմագրության մեջ ձևավորվել են էապես տարբեր մեկնաբանություններ։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ևս ընդգծում են, որ ապստամբության առանձին հարցերի շուրջ չկա բոլորի կողմից ընդունված միասնական գնահատական։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչն է Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո ստեղծված քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական իրավիճակի վերլուծությունը։ 1920 թվականի վերջին խորհրդային իշխանության հաստատումը ուղեկցվեց վարչական համակարգի կտրուկ փոփոխությամբ, քաղաքական հակառակորդների նկատմամբ հետապնդումներով, ձերբակալություններով և հասարակական լարվածության աճով, ինչն աստիճանաբար նպաստեց դժգոհության խորացմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նախկին Հայաստանի Հանրապետության պետական, ռազմական և քաղաքական գործիչների նկատմամբ վերաբերմունքին, մասնավորապես՝ ձերբակալություններին, աքսորներին և հայկական բանակի նախկին սպաների նկատմամբ իրականացված գործողություններին։ Այս հանգամանքները կարևոր դեր են ունեցել այն միջավայրի ձևավորման գործում, որտեղ զինված դիմադրությունը դարձավ հնարավոր և որոշ շրջանակների համար անհրաժեշտ քայլ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է նաև ապստամբության կազմակերպական կողմը, դրա մասնակիցների կազմը և տարբեր քաղաքական ու հասարակական ուժերի դերակատարությունը։ Հետազոտական գրականության մեջ քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով էր շարժումը նախապես կազմակերպված, և որքանով էր այն առաջացել տեղական ու համաժողովրդական դժգոհության հիման վրա։ Այս առումով թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն իրադարձությունների ժամանակագրությունը վերականգնելու, այլև դրանց ներքին շարժառիթներն ու քաղաքական նշանակությունը հասկանալու համար։ Ապստամբությունը բացահայտ փուլ մտավ 1921 թվականի փետրվարի 18-ին, երբ ապստամբական ուժերը մտան Երևան, իսկ խորհրդային իշխանության ներկայացուցիչներն ու Կարմիր բանակի ստորաբաժանումները նահանջեցին դեպի Ղամարլուի ուղղություն։ Երևանում ձևավորվեց «Հայրենիքի փրկության կոմիտե»-ն՝ Սիմոն Վրացյանի գլխավորությամբ, որը նախատեսվում էր որպես ժամանակավոր իշխանության մարմին։ Հետագա փուլում ապստամբական ուժերը բախվեցին Կարմիր բանակի ռազմական գերազանցությանը, և շարժումը աստիճանաբար կորցրեց իր դիրքերը։ Ապստամբության ճնշումը ավարտվեց ապրիլի սկզբին՝ խորհրդային ուժերի կողմից Երևանի վերագրավմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապստամբության պարտության պատճառներին՝ ռազմական ուժերի անհավասարակշռությանը, կազմակերպչական դժվարություններին, տարբեր քաղաքական խմբերի միջև տարաձայնություններին, արտաքին քաղաքական իրավիճակին և խորհրդային իշխանության ռազմական ռեսուրսներին։ Հետազոտության կարևոր հատված կարող է կազմել նաև ապստամբությունից հետո Հայաստանում հաստատված քաղաքական իրավիճակի ուսումնասիրությունը՝ բռնաճնշումների, ձերբակալությունների, աքսորների և քաղաքական ընդդիմության հետագա ճնշման համատեքստում։ Ապստամբության հետևանքները գնահատելիս կարևոր է հաշվի առնել նաև այն, որ դրա մասին պատմագրական մեկնաբանությունները երկար ժամանակ պայմանավորված էին քաղաքական-գաղափարական դիրքորոշումներով։ Խորհրդային պատմագրության մեջ այն հիմնականում ներկայացվում էր որպես «խռովություն» կամ «ավանտյուրա», մինչդեռ հետխորհրդային ուսումնասիրություններում այն ավելի հաճախ դիտարկվում է որպես հակաբոլշևիկյան կամ ժողովրդական ապստամբություն։ Այդ պատճառով աշխատության արժեքը կարող է պայմանավորված լինել նաև տարբեր պատմագիտական մոտեցումների համադրմամբ և իրադարձությունների հնարավորինս բազմակողմանի գնահատմամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների ուսումնասիրողներին, Հայաստանի նորագույն պատմության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և 20-րդ դարի առաջին քառորդի հայ քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավական ռեժիմի ինստիտուտի տեսական-իրավական վերլուծությանը ազգային իրավական համակարգի շրջանակներում՝ բացահայտելով դրա էությունը, կառուցվածքը և գործառույթային նշանակությունը։ Աշխատության մեջ իրավական ռեժիմը դիտարկվում է որպես իրավունքի նորմերի, ինստիտուտների և իրավական հարաբերությունների համակարգված ամբողջություն, որը կարգավորում է հասարակական կյանքի որոշակի ոլորտներում վարքագծի թույլատրելի, պարտադիր և արգելված սահմանները։ Վերլուծվում են իրավական ռեժիմի ձևավորման հիմքերը, դրա տեսակները՝ ընդհանուր և հատուկ, ինչպես նաև դրանց դրսևորումները պետական կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների, հասարակական անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական ռեժիմի արդյունավետության վրա ազդող գործոններին՝ իրավական կարգավորման հստակությանը, իրավակիրառ պրակտիկայի հետևողականությանը և ինստիտուցիոնալ կայունությանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է իրավական ռեժիմի փոխհարաբերությունը իրավական պետության սկզբունքների հետ՝ ընդգծելով, որ այն հանդիսանում է իրավակարգի ապահովման և հասարակական հարաբերությունների կայունացման կարևոր մեխանիզմ։