Молекулярные механизмы нарушений тканевого метаболизма при коразол-индуцированных эпилептиформных припадках у белых крыс, пути их нивелирования и коррекции

Լրագրություն

Հրանտ Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը ձևավորվում է որպես գրական և հասարակական խոսքի յուրահատուկ համադրություն, որտեղ գրողը չի սահմանափակվում զուտ գեղարվեստական պատմությամբ, այլ մշտապես արձագանքում է ժամանակի սոցիալական, բարոյական և ազգային խնդիրներին։ Նրա հրապարակային խոսքը, հատկապես հարցազրույցներում և հոդվածներում, կառուցված է այնպիսի խնդիրների շուրջ, ինչպիսիք են գյուղի քայքայումը, մարդու և պետության հարաբերությունները, խորհրդային և հետխորհրդային իրականության փոփոխությունները, ինչպես նաև անհատի պատասխանատվությունը սեփական պատմության և երկրի նկատմամբ։ Մաթևոսյանի հրապարակախոսական մտածողության կենտրոնում հաճախ գտնվում է գյուղական աշխարհի փորձառությունը՝ որպես մարդկային արժեքների պահպանման և կորուստների վայր, որտեղ ձևավորվում է մարդու ինքնության և աշխատանքի գաղափարը։ Նրա խոսքը բնորոշվում է խորապես փիլիսոփայական և պատկերավոր լեզվով, որտեղ հասարակական քննադատությունը չի արտահայտվում ուղղակի քաղաքական հռետորաբանությամբ, այլ ներծծված է պատմողական շերտերի, հիշողության և բարոյական դիտարկումների մեջ։ Կարևոր առանձնահատկություններից է նաև այն, որ Մաթևոսյանը հաճախ կասկածի տակ է դնում ավանդական հրապարակախոսության սահմանները՝ հարց բարձրացնելով, թե ով է իրականում խոսում «հասարակության անունից» և արդյոք հնարավոր է լիարժեք հրապարակային երկխոսություն այն պայմաններում, երբ լսելիության և քննարկման տարածքը սահմանափակված է։ Նրա ետխորհրդային շրջանի հարցազրույցները և հոդվածները նաև դառնում են կայսրության և սոցիալական համակարգերի քննադատության շարունակություն, սակայն այդ քննադատությունը միշտ անցնում է անհատական փորձի և լեզվական բարդ կառուցվածքների միջոցով, ոչ թե պարզ քաղաքական հայտարարությունների ձևով։ Ընդհանուր առմամբ, Մաթևոսյանի հրապարակախոսությունը կարելի է բնութագրել որպես սահմանային երևույթ՝ մի կողմից խորը հասարակական ներգրավվածությամբ, մյուս կողմից՝ դասական հրապարակագրության շրջանակները շարունակաբար խնդրականացնող և վերաիմաստավորող մտավոր դիրքավորմամբ։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Գոկչա (Սևան) լճի ավազանի վերաբերյալ գիտական գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որը նպատակ ունի համախմբել տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված ուսումնասիրությունները՝ կապված լճի հիդրոլոգիայի, էկոլոգիայի, երկրաբանության և տնտեսական օգտագործման հետ։ Նյութը ընդգրկում է ինչպես դասական գիտական աշխատություններ, այնպես էլ ժամանակակից հետազոտություններ, որոնք ուսումնասիրում են լճի ջրային ռեժիմի փոփոխությունները, ջրի մակարդակի տատանումները, աղտոտման աղբյուրները և էկոհամակարգի կայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն աղբյուրներին, որոնք վերլուծում են ավազանի կլիմայական առանձնահատկությունները, ջրհավաք տարածքի հիդրոգեոլոգիական կառուցվածքը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական հավասարակշռության վրա։ Նյութում ներառված են նաև ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են Սևանի կենսաբազմազանությանը, ձկնային պաշարներին և դրանց պահպանության խնդիրներին, ինչպես նաև լճի ջրային ռեսուրսների օգտագործման պատմական և արդի մոտեցումներին։ Մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված կերպով ուսումնասիրել Սևանի ավազանի բնական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը տարածաշրջանային էկոլոգիական գործընթացների հետ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատավարձի ձևերի և համակարգերի արդյունավետ կիրառումը պայմանավորված է այնպիսի կազմակերպական, տնտեսական և իրավական պայմաններով, որոնք ապահովում են աշխատուժի արդար վարձատրություն, աշխատանքի արտադրողականության աճ և ձեռնարկության ընդհանուր արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատավարձի հիմնական ձևերն են ժամանակային և գործային (piece-rate) համակարգերը, ինչպես նաև դրանց համակցված տարբերակները, որոնց ճիշտ ընտրությունը կախված է արտադրության բնույթից, տեխնոլոգիական մակարդակից և աշխատանքի չափելիությունից։ Ժամանակային համակարգը առավել արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ աշխատանքի արդյունքը դժվար է չափել քանակապես, իսկ գործային համակարգը կիրառվում է այնտեղ, որտեղ հնարավոր է հստակ գնահատել կատարված աշխատանքի ծավալը և որակը։ Արդյունավետ կիրառման կարևոր պայմաններից են աշխատանքի նորմավորման հստակ համակարգի առկայությունը, արդար և թափանցիկ գնահատման չափանիշները, արտադրողականության և որակի վերահսկման մեխանիզմները, ինչպես նաև աշխատավարձի կապը աշխատանքի արդյունքի հետ, ինչը խթանում է աշխատողների մոտիվացիան։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է ապահովել ֆինանսական կայունություն և ձեռնարկության վճարունակություն, որպեսզի աշխատավարձի վճարումները լինեն կանոնավոր և ժամանակին, ինչպես նաև հաշվի առնել սոցիալական երաշխիքները և նվազագույն աշխատավարձի պետական կարգավորումը։ Կարևոր պայման է նաև մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համակարգի առկայությունը, որը ներառում է վերապատրաստում, աշխատանքի գնահատում և կարիերայի աճի հնարավորություններ։

Քաղաքագիտություն

Միջուկային զենքի մշակման և դրա փորձարկումների հիմնախնդիրը համաշխարհային անվտանգության ամենակարևոր և ամենավտանգավոր խնդիրներից մեկն է, որը մեծ ազդեցություն ունի պետությունների քաղաքականության, միջազգային հարաբերությունների և մարդկության ապագայի վրա։ Միջուկային զենքի ստեղծումը սկսվել է գիտատեխնիկական առաջընթացի և ռազմական մրցակցության պայմաններում, երբ պետությունները ձգտում էին ունենալ առավել հզոր և ազդեցիկ զինատեսակներ։ Այս զենքը առանձնանում է իր ահռելի կործանարար ուժով, քանի որ նույնիսկ մեկ միջուկային պայթյունը կարող է ոչնչացնել ամբողջ քաղաքներ, առաջացնել մեծ թվով զոհեր և երկարատև վնաս հասցնել շրջակա միջավայրին ու մարդկային առողջությանը։ Միջուկային փորձարկումները, որոնք իրականացվել են տարբեր երկրներում, հաճախ ուղեկցվել են ռադիոակտիվ աղտոտմամբ, բնապահպանական խնդիրներով և մարդկանց առողջության վրա ծանր հետևանքներով։ Փորձարկումների ազդեցությունը կարող է պահպանվել տասնյակ տարիներ՝ առաջացնելով քաղցկեղային հիվանդություններ, գենետիկական փոփոխություններ և բնական միջավայրի վնասում։ Միջուկային զենքի տարածումը մեծ վտանգ է ներկայացնում նաև միջազգային խաղաղության համար, քանի որ այն կարող է հանգեցնել ռազմական հակամարտությունների սրման և զանգվածային ոչնչացման վտանգի աճին։ Այս պատճառով միջազգային կազմակերպությունները և բազմաթիվ պետություններ փորձում են սահմանափակել միջուկային զենքի տարածումն ու փորձարկումները՝ ընդունելով տարբեր պայմանագրեր և վերահսկողության մեխանիզմներ։ Կարևոր դեր ունեն զինաթափման գործընթացները, միջազգային համագործակցությունը և դիվանագիտական բանակցությունները, որոնք նպատակ ունեն կանխելու նոր սպառազինությունների մրցավազքը։ Միևնույն ժամանակ որոշ երկրներ շարունակում են զարգացնել իրենց միջուկային ծրագրերը՝ այն դիտելով որպես անվտանգության և քաղաքական ազդեցության միջոց։ Այս իրավիճակը բարդացնում է միջազգային հարաբերությունները և ստեղծում անվստահության մթնոլորտ պետությունների միջև։ Միջուկային զենքի հիմնախնդիրը վերաբերում է ոչ միայն ռազմական ոլորտին, այլ նաև բարոյական, քաղաքական, տնտեսական և բնապահպանական հարցերին, քանի որ դրա կիրառման հնարավոր հետևանքները սպառնում են ամբողջ մարդկությանը։ Այդ պատճառով աշխարհի շատ երկրներ և միջազգային կառույցներ կարևորում են խաղաղության պահպանման, սպառազինությունների վերահսկման և միջուկային զենքից զերծ աշխարհի ստեղծման գաղափարը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բազմաձև սեփականության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ գործարկման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անցումային տնտեսության պայմաններում իրականացված տնտեսական բարեփոխումների համատեքստում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սեփականության ձևերի տեսական հիմքերը, պետական, մասնավոր, համայնքային և այլ սեփականության տեսակների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը շուկայական տնտեսության կայացման գործընթացում։ Վերլուծվում են սեփականաշնորհման քաղաքականության հիմնական փուլերը, դրանց տնտեսական և սոցիալական հետևանքները, սեփականության իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները և տնտեսական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, ձեռնարկատիրության զարգացմանը, գույքային հարաբերությունների կատարելագործմանը և սեփականության կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիներին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև միջազգային փորձը, տնտեսության տարբեր ոլորտներում սեփականության բազմազան ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները և ոլորտի հետագա զարգացման հնարավորությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և տնտեսական բարեփոխումների ու սեփականության հարաբերությունների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Պարույր Սևակը հայ 20-րդ դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից, գրականագետներից և հասարակական մտավորականներից մեկն է, որի ստեղծագործությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել նորագույն հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Նա ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում, գյուղական միջավայրում ձևավորված նրա աշխարհընկալումը հետագայում դարձել է իր պոեզիայի կարևոր հիմքերից մեկը։ Սևակը ստացել է բարձրագույն կրթություն Երևանի պետական համալսարանում, ապա ուսումը շարունակել է Մոսկվայում՝ Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, որտեղ խորացրել է իր գրական և գիտական պատրաստվածությունը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են խոր փիլիսոփայականությամբ, ազգային ինքնության հարցերի արծարծմամբ, մարդու ներաշխարհի բարդությունների բացահայտմամբ և ժամանակի սոցիալական խնդիրների քննադատական ընկալմամբ։ Սևակի պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ ունի հայրենիքի, սիրո, մարդկային արժանապատվության և պատմական հիշողության թեմաները, որոնք ներկայացված են բարձր գեղարվեստական լեզվով և հուզական ուժով։ Նրա հայտնի գործերից է «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը, որը նվիրված է Կոմիտասի կերպարին և համարվում է հայ պոեզիայի գլուխգործոցներից մեկը՝ արտահայտելով ազգային ցավի, հիշողության և մշակութային կորուստների խորքային իմաստները։ Սևակը նաև զբաղվել է գիտական և գրական ուսումնասիրություններով, եղել է ակտիվ հասարակական դիրքորոշում ունեցող մտավորական։ Նրա կյանքը ավարտվել է 1971 թվականին ավտովթարի հետևանքով, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակել է մեծ ազդեցություն ունենալ հայ գրականության և ընթերցող հանրության վրա։ Պարույր Սևակի անունը այսօր համարվում է հայ պոեզիայի նորարարական մտածողության և ազգային ինքնագիտակցության կարևոր խորհրդանիշներից մեկը, իսկ նրա գործերը շարունակում են ուսումնասիրվել և բարձր գնահատվել տարբեր սերունդների կողմից։