Нарушение миелопоэза при острой форме африканской чумы свиней

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայում քաղաքական ինքնության ձևավորման և փոխակերպման երկարատև գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ 1920-ական թվականներից մինչև 2023 թվականը, հատուկ ուշադրություն դարձնելով իսլամի և ազգայնականության փոխազդեցությանը և դրանց աստիճանական սինթեզին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից թուրքական քաղաքական ինքնությունը ձևավորվել է ոչ թե մեկ միասնական գաղափարախոսության ազդեցությամբ, այլ աշխարհիկության, թուրքական ազգայնականության, իսլամական պահպանողականության, արևմտականացման և ազգային ինքնիշխանության մասին պատկերացումների շարունակական մրցակցության ու վերաձևավորման պայմաններում։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլը կապված է հանրապետության հիմնադրման և քեմալական վերափոխումների հետ։ 1920-1930-ական թվականներին իրականացված աշխարհիկացման քաղաքականությունը, խալիֆայության վերացումը, կրթական և իրավական համակարգերի աշխարհիկացումը, ինչպես նաև պետական կառավարման մեջ կրոնի դերի սահմանափակումը նպատակ ունեին ստեղծելու ժամանակակից, կենտրոնացված և աշխարհիկ ազգային պետություն։ Միաժամանակ ազգայնականությունը դարձավ նոր պետական ինքնության կարևոր հենասյուներից մեկը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու այն հակասությունը, որ հանրապետական ազգակերտման գործընթացում իսլամը մի կողմից դուրս էր մղվում քաղաքական և պետական ինստիտուտներից, իսկ մյուս կողմից՝ հատկապես մահմեդական բնակչության համախմբման և ազգային միատարրության ձևավորման համատեքստում, շարունակում էր պահպանել ինքնության կարևոր բաղադրիչի նշանակությունը։ Հետագա տասնամյակներում բազմակուսակցական համակարգի հաստատումը փոխեց այդ հարաբերակցությունը։ 1950-ականներից սկսած կրոնական պահպանողականությունը աստիճանաբար ավելի տեսանելի դարձավ քաղաքական կյանքում, իսկ աշխարհիկ և կրոնական ուժերի հակասությունը դարձավ Թուրքիայի քաղաքական զարգացման առանցքային գծերից մեկը։ Հետազոտությունը կարևոր տեղ է հատկացնում նաև 1960-1980-ական թվականներին, երբ իսլամական պահպանողականության, թուրքական ազգայնականության և հակակոմունիստական գաղափարների միաձուլումը նպաստեց թուրք-իսլամական սինթեզի գաղափարական ձևավորմանը։ Այդ գործընթացում իսլամը սկսեց ընկալվել ոչ միայն որպես հավատքի համակարգ, այլև որպես ազգային համախմբման, հասարակական պահպանողականության և քաղաքական ինքնության բաղադրիչ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է 1980-ականներից հետո քաղաքական իսլամի զարգացման ուսումնասիրությունը, հատկապես այն ժամանակաշրջանը, երբ իսլամական ուղղվածություն ունեցող քաղաքական ուժերը սկսեցին ավելի ակտիվորեն մասնակցել ընտրական պայքարին և պետական կառավարմանը։ Այս գործընթացը հանգեցրեց նրան, որ նախկինում իրար հակադիր համարվող իսլամական և ազգայնական գաղափարները աստիճանաբար սկսեցին հանդես գալ փոխլրացնող ձևով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 2000-ականներից հետո տեղի ունեցած փոփոխություններին և Արդարություն և զարգացում կուսակցության իշխանության շրջանում քաղաքական ինքնության վերափոխմանը։ Սկզբնական փուլում այդ քաղաքականությունը համադրվում էր տնտեսական և քաղաքական բարեփոխումների, եվրոպական ինտեգրման և ավելի չափավոր պահպանողականության հետ, սակայն հետագայում, հատկապես 2010-ականներից, նկատվեց ավելի ընդգծված թուրք-իսլամական և ազգայնական ուղղություն։ Հետազոտությունները այդ շրջադարձը կապում են ինչպես ներքաղաքական հակամարտությունների, այնպես էլ արտաքին քաղաքական զարգացումների հետ։ 2023 թվականը ուսումնասիրության ժամանակագրական սահմանագիծն է և հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե ինչպիսի տեսք էր ստացել թուրքական քաղաքական ինքնությունը հանրապետության հիմնադրման հարյուրամյակի շրջանում։ Այդ փուլում իսլամական պահպանողականությունն ու ազգայնականությունը քաղաքական դաշտում հաճախ հանդես էին գալիս միասնական կամ փոխկապակցված հռետորաբանությամբ, ինչը հատկապես տեսանելի էր ընտրական դաշինքների և քաղաքական պայքարի շրջանակներում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն քաղաքական ինքնությունը դիտարկում է որպես փոփոխվող և պատմականորեն պայմանավորված երևույթ՝ ուսումնասիրելով ոչ միայն իշխանությունների պաշտոնական գաղափարախոսությունը, այլև հասարակական խմբերի, կուսակցությունների, մտավորական շրջանակների և քաղաքական շարժումների դերակատարությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են աշխարհիկությունն ու կրոնականությունը, ազգայնականությունն ու իսլամական ինքնությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում վերաիմաստավորվել և միավորվել նոր քաղաքական ձևերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացման, պետական ինքնության, կուսակցական համակարգի, հասարակական-քաղաքական բևեռացման և տարածաշրջանային քաղաքականության ընկալման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, թուրքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Պատմություն

Հետադարձ հայացք. 1915, 1918–1921 աշխատությունը նվիրված է Հայոց պատմության ողբերգական և վճռորոշ ժամանակաշրջաններին՝ 1915 թ. Հայոց ցեղասպանությունից մինչև 1918–1921 թթ. Հայաստանի Հանրապետության պայքարը և վերականգնման փորձերը, ներկայացնելով այդ ժամանակահատվածի քաղաքական, ռազմական, սոցիալական և մշակութային իրադարձությունները ամբողջական և վերլուծական տեսանկյունից։ Գրքում մանրամասնորեն լուսաբանվում են ցեղասպանության ողբերգության հետևանքները, հայ ժողովրդի ինքնապաշտպանական շարժումները, Հայկական առաջին Հանրապետության ստեղծման փորձերը, արտաքին և ներքին մարտահրավերները, ինչպես նաև պետականության պահպանման դժվարությունները։ Հեղինակը օգտագործում է փաստաթղթեր, ակնառու վկայություններ և ժամանակաշրջանի անձանց հիշատակությունները՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական ու խորացված պատկերացում այդ տարիների բարդ պատմական իրողությունների մասին։ Աշխատությունը միաժամանակ պատմական վերլուծություն է և հիշողությունների գրառում, ընդգծելով հայ ժողովրդի տոկունությունն ու պայքարը՝ ազգային ինքնության պահպանման համար։ Գիրքը նախատեսված է թե պատմաբանների, թե ուսանողների, թե լայն հանրության համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ հայ ժողովրդի ողբերգական անցյալը, դրա պատճառներն ու հետևանքները, ինչպես նաև ստեղծված ժամանակակից հայկական պետության հիմքերը։

Սոցիոլոգիա

Գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող հայ համայնքին՝ դիտարկելով նրա սոցիալական կառուցվածքը, էթնիկ ինքնության առանձնահատկությունները, հասարակական դիրքը և մշակութային կյանքը։ Էթնոսոցիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համադրելու սոցիոլոգիական հետազոտության մեթոդներն ու էթնիկ համայնքների ուսումնասիրման սկզբունքները՝ բացահայտելու հայերի ինքնության պահպանման, ազգային պատկանելության գիտակցման և ընդունող հասարակության հետ փոխհարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է սփյուռքյան միջավայրում լեզվի, մշակութային ավանդույթների, ընտանեկան կապերի, համայնքային կազմակերպվածության և ազգային ինքնագիտակցության դերին։ Կարևոր ուղղություններից է նաև հայերի հասարակական ինտեգրման և էթնիկ առանձնահատկությունների պահպանման փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը նպաստում է Ռուսաստանի հայ համայնքի ժամանակակից վիճակի, ներքին բազմազանության և հասարակական գործընթացներում նրա մասնակցության գիտական ճանաչմանը։ Այն արժեքավոր նյութ է տրամադրում հայ սփյուռքի պատմությամբ ու արդի զարգացումներով, միգրացիոն գործընթացներով, էթնիկ ինքնությամբ և միջմշակութային հարաբերություններով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Ֆերմենտային ակտիվությունների կինետիկայի ուսումնասիրությունը, մասնավորապես ալկալային ֆոսֆատազայի (alkaline phosphatase) օրինակով, ունի կարևոր նշանակություն հողերի կենսաբանական ակտիվության, բերրիության և էկոլոգիական վիճակի գնահատման համար։ Հողի ֆերմենտները հիմնականում արտադրվում են միկրոօրգանիզմների, բույսերի արմատների և օրգանական մնացորդների քայքայման գործընթացների արդյունքում և մասնակցում են սննդանյութերի շրջանառությանը, հատկապես ֆոսֆորի կենսաբանական մատչելիության կարգավորմանը։ Ալկալային ֆոսֆատազան կատալիզում է օրգանական ֆոսֆորային միացությունների հիդրոլիզը՝ ազատելով անօրգանական ֆոսֆատներ, որոնք հասանելի են բույսերի կողմից յուրացման համար, այդ պատճառով դրա ակտիվությունը համարվում է հողի ֆոսֆորային ռեժիմի կարևոր ինդիկատոր։ Ֆերմենտային կինետիկայի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս գնահատել ոչ միայն ակտիվության մակարդակը, այլև ռեակցիայի արագության փոփոխությունը տարբեր պայմաններում՝ pH, ջերմաստիճան, խոնավություն և օրգանական նյութերի պարունակություն։ Սա հնարավորություն է տալիս հասկանալ հողի միկրոբիոլոգիական համակարգերի գործառնական վիճակը և դրանց արձագանքը բնական կամ անթրոպոգեն ազդեցություններին՝ օրինակ՝ պարարտացման, աղտոտման կամ հողօգտագործման փոփոխության դեպքում։ Կինետիկ պարամետրերը, ինչպիսիք են Մայքելիս–Մենտենի հաստատունները (Km և Vmax), օգնում են բնութագրել ֆերմենտի արդյունավետությունը և սուբստրատի նկատմամբ հարազատությունը, ինչը կարևոր է հողի կենսաքիմիական պոտենցիալի գնահատման համար։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է «Նոր գրքեր» թեմատիկ տեղեկատվական մատենագիտական ցանկ, որը ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների, բանասիրական գիտությունների, գրականագիտության, լեզվաբանության, պատմության, պատմական գիտությունների, աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության ոլորտներում հրատարակված նորագույն աշխատությունները՝ նպատակ ունենալով ապահովել գիտական հանրությանը արդիական և համակարգված տեղեկություն նոր գրականության վերաբերյալ։ Նման տեղեկատու ցանկերը սովորաբար ունենում են համակարգված կառուցվածք, որտեղ յուրաքանչյուր գրքի վերաբերյալ ներկայացվում են հիմնական մատենագիտական տվյալները՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր և տարեթիվ, ծավալ, երբեմն նաև կարճ անոտացիա, որը բացահայտում է աշխատանքի բովանդակային ուղղվածությունը և գիտական նշանակությունը։ Հասարակական-քաղաքական գիտությունների բաժինը ներառում է պետական կառավարման, քաղաքական համակարգերի, սոցիոլոգիայի և միջազգային հարաբերությունների վերաբերյալ նոր ուսումնասիրություններ, որոնք կարևոր են ժամանակակից հասարակական գործընթացների վերլուծության համար։ Բանասիրական գիտությունների, գրականագիտության և լեզվաբանության բաժիններում ներկայացվում են լեզվի կառուցվածքի, զարգացման, բարբառագիտության, ինչպես նաև հայ և համաշխարհային գրականության ուսումնասիրությունների նոր արդյունքներ, որոնք նպաստում են լեզվամշակութային ժառանգության խորացված ուսումնասիրությանը։ Պատմության և պատմական գիտությունների բաժինները ընդգրկում են պատմական աղբյուրների վերլուծություններ, պատմագրական նոր մոտեցումներ և տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրություններ, իսկ աշխարհագրության, հնագիտության և ազգագրության բաժիններում ներկայացվում են բնական միջավայրի, բնակավայրերի զարգացման, հնագիտական պեղումների և ժողովրդական մշակույթի վերաբերյալ նոր տվյալներ։ Այս տեղեկատվական ցանկը ծառայում է որպես կարևոր գիտական հղումային աղբյուր, որը նպաստում է գիտական հաղորդակցության զարգացմանը, հետազոտական աշխատանքի արդյունավետությանը և տարբեր գիտական ոլորտներում նոր գիտելիքի տարածմանը։

Լրագրություն

Պատմագիտական և մամուլագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1988–1998 թվականներին լիբանանահայ պարբերական մամուլում Հայաստանի վերաբերյալ հրապարակումների, դրանց թեմատիկ ուղղվածության և տեղեկատվական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկությունները՝ սփյուռքահայ մամուլի տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի և լիբանանահայ համայնքի կապերի արտացոլմանը, հայրենիքի վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը և հանրային ընկալումների ձևավորման գործում մամուլի ունեցած դերակատարությանը։ Վերլուծվում են հրապարակումների թեմատիկ շրջանակները, լրագրողական մոտեցումները, տեղեկատվության ներկայացման ձևերը և տարբեր իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև հայրենիք-սփյուռք հարաբերությունների, ազգային ինքնության, մշակութային կապերի և հասարակական հաղորդակցության խնդիրների ներկայացման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լիբանանահայ մամուլը դիտարկելու որպես տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի և սփյուռքահայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրման կարևոր սկզբնաղբյուր։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, սփյուռքագիտության, լրագրության և հայ մամուլի պատմության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։