Некоторые вопросы международно-правового регулирования применения новых средств ведения военных действий

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության թանգարանների ճարտարապետության արդի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից թանգարանային միջավայրի ձևավորման պահանջները և հասարակության փոփոխվող մշակութային կարիքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային շենքերի ճարտարապետական և տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց գործառութային կառուցվածքը, ցուցադրական տարածքների ձևավորման սկզբունքները, այցելուների հոսքերի կազմակերպումը և թանգարանների կապը քաղաքային միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական շենքերում գործող թանգարանների վերականգնման ու վերակազմակերպման, նոր թանգարանային կառույցների նախագծման, ինչպես նաև հին և նոր ճարտարապետական լուծումների ներդաշնակ համադրման խնդիրներին։ Աշխատանքում կարևորվում են թանգարանային միջավայրի մատչելիությունը, ներառականությունը, բնական և արհեստական լուսավորության կազմակերպումը, ցուցանմուշների պահպանության պայմանները, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը և այցելուների համար հարմարավետ միջավայրի ստեղծումը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ժամանակակից թանգարանի՝ որպես ոչ միայն մշակութային ժառանգության պահպանման, այլև կրթական, գիտական, հասարակական և զբոսաշրջային կենտրոնի դերի ընդլայնմանը։ Քննարկվում են Հայաստանի թանգարանների ճարտարապետական զարգացման վրա ազդող քաղաքաշինական, սոցիալական, տեխնոլոգիական և մշակութային գործոնները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները տեղական պայմաններում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել թանգարանային շենքերի ֆունկցիոնալ և գեղագիտական որակների բարելավմանը, պատմամշակութային ժառանգության պահպանման ու հանրային օգտագործման հավասարակշռմանը և ժամանակակից թանգարանային ենթակառուցվածքի զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, թանգարանագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, վերականգնողներին, նախագծողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ ցանկ է, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ լույս տեսած նոր գրականությունը։ Այն կազմվել է մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանների աշխատակիցներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին համապատասխան ոլորտների նոր հրատարակությունների մասին տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Ցանկում ընդգրկվում են մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութային-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Ներկայացվում են ինչպես հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակված աշխատություններ, այնպես էլ Հայաստանի մշակույթին ու արվեստին վերաբերող՝ հանրապետությունից դուրս լույս տեսած համապատասխան հրապարակումներ։ Մատենագիտական նկարագրությունները դասակարգվում են թեմատիկ սկզբունքով, իսկ առանձին բաժիններում նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության համալրմանը, ուսումնասիրելու հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունները և բացահայտելու մասնագիտական հետաքրքրությունների շրջանակը։ Այն միաժամանակ տեղեկատվական և փաստագրական արժեք ունի՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նյութերի մատենագիտական պատկերը։ Տեղեկատուն կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Սամուել Բեկետի վեպերում մարդու սոցիոլոգիական և դեկոնստրուկտիվ իրավիճակի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործություններում անհատի գոյության, ինքնության, հասարակության հետ հարաբերությունների և իրականության ընկալման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու՝ որպես սոցիալական էակի վիճակն է, որը հաճախ ներկայացվում է մեկուսացման, օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անորոշության և հասարակական կապերի խաթարման պայմաններում։ Բեկետի արձակում մարդկային գոյությունը դիտարկվում է ոչ միայն անհատի ներքին ապրումների, այլև սոցիալական միջավայրի և այն կառուցակարգերի համատեքստում, որոնք ձևավորում կամ սահմանափակում են մարդու ինքնությունը։ Դեկոնստրուկտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու այն եղանակները, որոնց միջոցով հեղինակը խարխլում է ավանդական գրական և փիլիսոփայական պատկերացումները հերոսի, պատմողականության, ժամանակի, տարածության, լեզվի և իրականության վերաբերյալ։ Նրա վեպերում կերպարների ինքնությունը հաճախ դառնում է անկայուն և բազմիմաստ, իսկ լեզուն՝ ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև իմաստի ձևավորման ու միաժամանակ քայքայման գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, իշխանության և ենթարկման, սոցիալական մեկուսացման, օտարվածության և ինքնության ճգնաժամի դրսևորումներին։ Կարևորվում է նաև Բեկետի գրականության մեջ կրկնության, լռության, անհաղորդակցության և իմաստի անորոշության կիրառությունը, որոնց միջոցով ներկայացվում է մարդու գոյության հակասական ու անկայուն բնույթը։ Աշխատանքը միավորում է գրականագիտական, սոցիոլոգիական և փիլիսոփայական վերլուծության մոտեցումները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է Բեկետը վերաիմաստավորում անհատի տեղն ու դերը հասարակության մեջ և ինչպես է ապակառուցում մարդու, լեզվի և իրականության վերաբերյալ հաստատված պատկերացումները։ Исումնասիրությունը կարող է նպաստել հեղինակի վեպերի գաղափարական և գեղարվեստական համակարգի ավելի խոր ընկալմանը և բացահայտել նրա ստեղծագործության կապը ժամանակակից մարդու օտարվածության, սոցիալական անկայունության և ինքնության խնդրի հետ։

Մենեջմենթ

Ինվեստիցիաների արդյունավետության էությունը կայանում է ներդրված կապիտալի օգտագործման արդյունքում ստացվող տնտեսական արդյունքների գնահատման մեջ, որի միջոցով որոշվում է՝ արդյոք իրականացվող ներդրումը ապահովում է բավարար շահութաբերություն, ծախսերի վերադարձ և երկարաժամկետ արժեքի ստեղծում։ Այս գնահատումը հիմնված է այն գաղափարի վրա, որ ներդրումային որոշումները պետք է հաշվի առնեն ոչ միայն ներկա ծախսերն ու եկամուտները, այլ նաև ժամանակի գործոնը և ապագա դրամական հոսքերի արժեքը։ Ներգրավված կապիտալի հատույցի եղանակը (Return on Capital Employed մոտեցում) օգտագործվում է ներդրման շահութաբերությունը չափելու համար՝ համեմատելով ստացված շահույթը ներգրավված կապիտալի ընդհանուր ծավալի հետ, ինչը թույլ է տալիս գնահատել, թե որքան արդյունավետ է օգտագործվում ներդրված միջոցը։ Զուտ ընթացիկ արժեքը (Net Present Value) ներդրումային նախագծերի գնահատման հիմնական մեթոդներից է, որը հաշվարկում է ապագա կանխատեսվող դրամական հոսքերի ներկա արժեքը՝ հանելով սկզբնական ներդրումը, և եթե արդյունքը դրական է, ապա նախագիծը համարվում է արդյունավետ և ընդունելի։ Դրամական հոսքերի դիսկոնտավորման եղանակը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ ապագա դրամական միջոցները ներկայում ունեն ավելի ցածր արժեք, ուստի դրանք վերածվում են ներկա արժեքի՝ կիրառելով դիսկոնտավորման տոկոսադրույք, որը արտացոլում է ռիսկը, կապիտալի արժեքը և ժամանակային նախընտրությունները, ինչի միջոցով հնարավոր է համեմատել տարբեր ներդրումային նախագծեր և ընտրել առավել շահավետ տարբերակը։

Տնտեսագիտություն

Փողի ծագումն ու էությունը կապված են հասարակության տնտեսական զարգացման երկարատև գործընթացի հետ, երբ պարզ ապրանքափոխանակությունը աստիճանաբար փոխարինվեց ավելի բարդ և կազմակերպված փոխանակման ձևերով։ Սկզբնական շրջանում մարդիկ փոխանակում էին ապրանքները անմիջականորեն՝ ապրանք առ ապրանք սկզբունքով, սակայն այս համակարգը ուներ սահմանափակումներ, քանի որ միշտ չէր լինում փոխադարձ կարիքների համընկնում։ Տնտեսական հարաբերությունների զարգացումը հանգեցրեց համընդհանուր համարժեքի առաջացման անհրաժեշտությանը, որի միջոցով կարելի էր չափել և փոխանակել բոլոր ապրանքները։ Այդ համարժեքի դերը սկզբում կատարում էին տարբեր ապրանքներ՝ անասուններ, հացահատիկ, մորթիներ, սակայն ժամանակի ընթացքում առանձնացվեցին մետաղները՝ հատկապես ոսկին և արծաթը, որոնք իրենց հատկությունների՝ դիմացկունության, բաժանելիության և հազվադեպության շնորհիվ դարձան առավել հարմար փոխանակման միջոցներ։ Այսպիսով ձևավորվեց փողը՝ որպես համընդհանուր ապրանքային համարժեք։ Փողի էությունը կայանում է նրանում, որ այն հանդիսանում է ապրանքների և ծառայությունների արժեքի չափման, փոխանակման և կուտակման ունիվերսալ միջոց։ Այն կատարում է մի քանի հիմնական ֆունկցիաներ՝ արժեքի չափման, շրջանառության միջոցի, կուտակման, վճարման և համաշխարհային փողի ֆունկցիաներ։ Փողը նաև արտահայտում է հասարակական հարաբերություններ, քանի որ նրա միջոցով իրականացվում է արտադրողների և սպառողների միջև տնտեսական կապը։ Ժամանակակից պայմաններում փողը հիմնականում գոյություն ունի ոչ միայն կանխիկ ձևով, այլ նաև անկանխիկ՝ բանկային հաշիվների և էլեկտրոնային վճարումների տեսքով, ինչը ավելի է ընդլայնում նրա կիրառման հնարավորությունները։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է միջնադարյան հայ գրականության հիմնական տաղերգական ժանրերը, դրանց կառուցվածքային և ձայնային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տաղաչափության զարգացումը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հեղինակը վերլուծում է տաղերգության ձևերը, շարահյուսական սկզբունքները և ժանրային յուրահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց դերակատարությունը հայ գրական ավանդույթի պահպանման ու զարգացման մեջ։ Հիմնական թեմաները․ Հայ միջնադարյան տաղերգության պատմական ու մշակութային զարգացումը Տաղերգական ժանրերի տեսակներն ու առանձնահատկությունները Տաղաչափության համակարգը և կառուցվածքային մոտեցումները Ժանրերի դերակատարությունը հայ գրական ավանդույթում X-XVIII դարերի համեմատական ուսումնասիրություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Իրական ժամանակաշրջանի վերլուծություն՝ մանրամասն օրինակներով Գործնական և տեսական մոտեցումների համադրություն Հարմար է գրականագիտության, հայագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների համար Օգնում է ուսումնասիրել տաղերգության ձևային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները