Некоторые вопросы организации и тактики проведения медико-санитарных мероприятий в экстремальных ситуациях, вызванных катастрофами (по материалам РА)

Իրավաբանություն

Սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը իրավական պետության կարևորագույն բնութագրիչներից են, որոնք ապահովում են սահմանադրական համակարգի անընդհատությունը, կանխատեսելիությունը և ժամանակի ընթացքում կատարելագործումը։ Սահմանադրական կայունությունը նշանակում է, որ պետության հիմնական օրենքը՝ սահմանադրությունը, ունի կայուն բնույթ և չի ենթարկվում հաճախակի կամ կամայական փոփոխությունների, քանի որ այն հանդիսանում է իրավական համակարգի հիմքը։ Այդ կայունությունը ապահովում է պետական իշխանության կազմակերպվածությունը, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հուսալիությունը և իրավական հարաբերությունների կանխատեսելիությունը։ Միևնույն ժամանակ սահմանադրական զարգացումը ենթադրում է սահմանադրության և սահմանադրական ինստիտուտների աստիճանական կատարելագործում՝ համապատասխանեցնելով դրանք հասարակական, քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններին։ Սահմանադրական զարգացման միջոցով պետությունը կարողանում է արձագանքել նոր մարտահրավերներին, ամրապնդել ժողովրդավարական ինստիտուտները և բարձրացնել մարդու իրավունքների պաշտպանության մակարդակը։ Սահմանադրական կայունության և զարգացման իրավագիտական բնույթը արտահայտվում է այն փաստով, որ դրանք հիմնված են իրավունքի գերակայության, ժողովրդավարության և իշխանությունների բաժանման սկզբունքների վրա։ Սահմանադրական փոփոխությունները իրականացվում են հատուկ սահմանված ընթացակարգերով, որոնք հաճախ պահանջում են լայն քաղաքական և հասարակական համաձայնություն, որպեսզի բացառվի քաղաքական իրավիճակային ազդեցությունը հիմնական օրենքի վրա։ Այս գործընթացը ապահովում է, որ սահմանադրությունը մնա կայուն, բայց միաժամանակ ճկուն՝ հասարակության զարգացող կարիքներին համապատասխան։ Սահմանադրական կայունության դրսևորումներից են սահմանադրության բարձրագույն իրավական ուժը, պետական մարմինների կողմից դրա անվերապահ կատարումը և սահմանադրական նորմերի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը։ Սահմանադրական զարգացման դրսևորումները կարող են լինել նոր սահմանադրական փոփոխությունները, ինստիտուցիոնալ բարեփոխումները, մարդու իրավունքների պաշտպանության ընդլայնումը և ժողովրդավարական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Այս գործընթացում կարևոր դեր ունեն սահմանադրական դատարանը, խորհրդարանը և քաղաքացիական հասարակությունը, որոնք միասին ապահովում են սահմանադրական համակարգի հավասարակշռված զարգացումը։ Այսպիսով, սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը հանդիսանում են իրավական պետության կենսունակության հիմքը, քանի որ ապահովում են մի կողմից իրավական համակարգի կայունություն, իսկ մյուս կողմից՝ դրա շարունակական արդիականացում և կատարելագործում։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է սիլիցիումի երկօքսիդի հիմքով նյութերի մակերևույթի քիմիական ձևափոխման նոր մեթոդների մշակմանը և ստացված սորբենտների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են սիլիկահողերի մակերևութային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ակտիվ ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը և դրանց մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխազդեցությունների հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևույթի ֆունկցիոնալացման եղանակներին, տարբեր օրգանական և անօրգանական միացությունների միջոցով սորբենտների հատկությունների նպատակային փոփոխմանը, ինչպես նաև սորբցիոն ակտիվության և ընտրողականության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են քիմիական ձևափոխման պայմանների ազդեցությունը նյութերի ծակոտկեն կառուցվածքի, տեսակարար մակերեսի, ջերմային կայունության և կլանման կարողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված սորբենտների կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրման մեթոդներին, տարբեր նյութերի նկատմամբ դրանց սորբցիոն հատկությունների գնահատմանը և կլանման գործընթացների մեխանիզմների բացահայտմանը։ Դիտարկվում են նաև մշակված նյութերի կիրառման հեռանկարները անալիտիկ քիմիայում, քրոմատոգրաֆիայում, արդյունաբերական գործընթացներում և շրջակա միջավայրի աղտոտիչների հեռացման տեխնոլոգիաներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների և ֆունկցիոնալ սորբենտների մշակմամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Ֆինանսներ

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերում ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում բանկի ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման, բաշխման և օգտագործման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց կառավարման արդյունավետության գնահատումը։ Առևտրային բանկի կայուն և շահութաբեր գործունեությունը մեծապես կախված է այն բանից, թե որքան արդյունավետ է այն կառավարում իր միջոցների աղբյուրները, ակտիվների կառուցվածքը, իրացվելիությունը, վարկային ներդրումները և դրանց հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել բանկի սեփական կապիտալի, ավանդների, ներգրավված այլ միջոցների և պարտավորությունների ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արժեքն ու բանկի ընդհանուր ֆինանսավորման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական ռեսուրսների և ակտիվների միջև հավասարակշռության ապահովմանը, քանի որ չափազանց բարձր իրացվելիությունը կարող է նվազեցնել միջոցների եկամտաբեր օգտագործման հնարավորությունները, մինչդեռ չափազանց ագրեսիվ վարկավորումը կարող է մեծացնել իրացվելիության և վարկային ռիսկերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բանկի ակտիվների ու պարտավորությունների կառավարման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Այդ գործընթացում անհրաժեշտ է հաշվի առնել միջոցների ներգրավման ժամկետները, արժեքը և կայունությունը, ինչպես նաև ակտիվների եկամտաբերությունը և մարման ժամկետները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ժամկետային անհամապատասխանություններից առաջացող ռիսկերը և ապահովել բանկի վճարունակության ու իրացվելիության պատշաճ մակարդակ։ Ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետության գնահատման համար կարող են օգտագործվել մի շարք ցուցանիշներ՝ ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերություն, զուտ տոկոսային մարժա, կապիտալի բավարարության մակարդակ, իրացվելիության ցուցանիշներ, ներգրավված միջոցների արժեք, վարկային պորտֆելի որակ և չաշխատող վարկերի տեսակարար կշիռ։ Այս ցուցանիշների դինամիկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բանկի ֆինանսական կառավարման ուժեղ և թույլ կողմերը և գնահատելու կառավարչական որոշումների արդյունավետությունը։ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի համատեքստում կարևոր է նաև հաշվի առնել Կենտրոնական բանկի կողմից սահմանվող կարգավորող պահանջները, քանի որ կապիտալի, իրացվելիության, ռիսկերի կառավարման և այլ նորմատիվների պահպանումը բանկերի ֆինանսական կայունության կարևոր նախապայման է։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին առևտրային բանկերի ֆինանսական հաշվետվությունների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համար տարբեր բանկերի ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման արդյունավետության տարբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանկային ավանդների և վարկային պորտֆելի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ներգրավված միջոցների արդյունավետ վերափոխումը վարկային և այլ եկամտաբեր ակտիվների կարևորագույն գործառույթներից է։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել ռիսկերի կառավարման դերը, քանի որ ֆինանսական ռեսուրսների բարձր եկամտաբեր օգտագործումը պետք է իրականացվի ընդունելի ռիսկի սահմաններում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆինանսական շուկաների փոփոխություններին, տոկոսադրույքների տատանումներին, գնաճային միջավայրին, արժութային ռիսկերին և տնտեսական ակտիվության փոփոխություններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բանկերի ռեսուրսների արժեքի և օգտագործման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ֆինանսական ռեսուրսների կառավարման բարելավման այնպիսի ուղղությունների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են նպաստել բանկերի շահութաբերության, իրացվելիության և ֆինանսական կայունության բարձրացմանը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացումը, ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման կատարելագործումը, ռիսկերի գնահատման մեթոդների զարգացումը, կապիտալի արդյունավետ օգտագործումը և ֆինանսական պլանավորման ու կանխատեսման գործիքների կատարելագործումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ֆինանսական ռեսուրսների կառավարումը դիտարկում է որպես առևտրային բանկի արդյունավետ գործունեության առանցքային գործոն՝ ուսումնասիրելով ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման փոխկապակցվածությունը, դրանց կառավարման արդյունքները և Հայաստանի բանկային համակարգում արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիները։

Պատմություն

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը նվիրված է 1981 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսներին համապատասխանող հիշարժան տարեթվերին, պատմական իրադարձություններին, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներին և մշակութային նշանակություն ունեցող այլ ամսաթվերին։ Նման ժողովածուների հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել տվյալ ժամանակահատվածում նշվող կարևոր տարեթվերը՝ դրանք դարձնելով կրթական, գրադարանային, մշակութային և տեղեկատվական աշխատանքների կազմակերպման համար կիրառելի նյութ։ Հրատարակության կառուցվածքը, ըստ էության, հիմնված է օրացուցային սկզբունքի վրա․ յուրաքանչյուր ամիս դիտարկվում է որպես առանձին ժամանակային հատված, որի շրջանակում դասակարգվում են համապատասխան հիշարժան ամսաթվերը։ Նյութը կարող է ներառել Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմությանը, գրականությանը, արվեստին, գիտությանը, մշակույթին և հասարակական կյանքին վերաբերող տարելիցներ, ինչպես նաև համաշխարհային պատմության և մշակույթի նշանակալի իրադարձություններ։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի հետ կապված տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ոչ միայն հիշել տվյալ օրը, այլև պատկերացում կազմել դրա հիմքում ընկած պատմական կամ մշակութային իրադարձության մասին։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար կարող է լինել գրադարանավարների, ուսուցիչների, մշակույթի աշխատողների և կրթական միջոցառումներ կազմակերպողների համար, քանի որ հիշարժան տարեթվերը հաճախ օգտագործվում են ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, թեմատիկ զրույցների, դասախոսությունների, ընթերցողների հետ հանդիպումների և այլ միջոցառումների թեմատիկ հիմք ստեղծելու նպատակով։ Նման տեղեկատուն հնարավորություն է տալիս նախապես պլանավորել միջոցառումները և դրանք կապել տարվա օրացուցային կարևոր ամսաթվերի հետ։ Մատենագիտական տեսանկյունից հրատարակությունը կարող է կարևոր լինել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային հիշողության և տեղեկատվական քաղաքականության արտացոլում։ Ընտրված տարեթվերի և դրանց ներկայացման ձևի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել, թե որ պատմական, գրական, գիտական կամ հասարակական իրադարձություններն էին համարվում հիշարժան և ինչպիսի տեղ էին զբաղեցնում ժամանակի մշակութային-կրթական օրակարգում։ Հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների ընդգրկումը հրատարակությունը դարձնում է տարվա առաջին եռամսյակի հիշարժան ամսաթվերի ամբողջական կողմնորոշիչ։ Այն կարող է օգտագործվել նաև գրադարանային ֆոնդերի թեմատիկ ներկայացման և համապատասխան գրականության ընտրության համար․ այսինքն՝ տվյալ ամսաթվի կամ նշանավոր անձի վերաբերյալ գրքերը, հոդվածները և այլ նյութերը կարող են առանձնացվել և ներկայացվել ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես ժամանակագրական և մշակութային տեղեկատու, որի արժեքը պայմանավորված է հիշարժան ամսաթվերի համակարգված ներկայացմամբ և դրանց կիրառական նշանակությամբ։ Այն նպաստում է պատմական հիշողության պահպանմանը, մշակութային իրազեկվածության բարձրացմանը և կրթական ու գրադարանային աշխատանքների նպատակային կազմակերպմանը։

Այլ առարկաներ

Ապահովագրական շուկայի մասնակիցները այն անձինք և կազմակերպություններն են, որոնք ներգրավված են ապահովագրական ծառայությունների ստեղծման, վաճառքի, օգտագործման և վերահսկման գործընթացներում։ Այս շուկան ունի մի քանի հիմնական դերակատարներ, որոնք միասին ապահովում են համակարգի արդյունավետ գործունեությունը։ Առաջին խումբը ապահովագրական ընկերություններն են, որոնք մշակում և վաճառում են ապահովագրական պոլիսներ, գնահատում են ռիսկերը և իրականացնում են վնասների փոխհատուցում։ Երկրորդ խումբը ապահովագրողները (ապահովագրված անձինք) են՝ ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձինք, ովքեր գնում են ապահովագրական ծառայություններ՝ իրենց ռիսկերը նվազեցնելու նպատակով։ Կարևոր դեր ունեն նաև ապահովագրական միջնորդները՝ գործակալներն ու բրոքերները։ Գործակալները սովորաբար ներկայացնում են մեկ կամ մի քանի ապահովագրական ընկերություն, մինչդեռ բրոքերները հանդես են գալիս որպես անկախ միջնորդներ՝ ներկայացնելով հաճախորդների շահերը և ընտրելով լավագույն առաջարկները շուկայից։ Բացի այդ, շուկայի մասնակիցներ են նաև վերաապահովագրական ընկերությունները, որոնք ստանձնում են ապահովագրական ընկերությունների ռիսկերի մի մասը՝ մեծ վնասների դեպքում ֆինանսական կայունությունը պահպանելու համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի բազմահարկ բնակելի շենքերի համալիր արդիականացման ճարտարապետական, քաղաքաշինական, կառուցվածքային, ինժեներատեխնիկական և սոցիալ-տնտեսական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գոյություն ունեցող բնակելի ֆոնդի տեխնիկական և գործառական վիճակի գնահատման, շենքերի շահագործման ժամկետի երկարացման, բնակության պայմանների բարելավման և ժամանակակից պահանջներին դրանց համապատասխանեցման հնարավորությունների վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում կառուցված բազմաբնակարան շենքերի առանձնահատկությունները, դրանց հատակագծային լուծումները, կոնստրուկտիվ համակարգերը, ֆիզիկական մաշվածության աստիճանը և ժամանակի ընթացքում առաջացած շահագործական խնդիրները։ Կարևորվում է համալիր մոտեցումը, որի դեպքում արդիականացումը չի սահմանափակվում առանձին վերանորոգման աշխատանքներով, այլ ներառում է շենքի կառուցվածքային, էներգետիկ, ինժեներական, ճարտարապետական և տարածական բնութագրերի փոխկապակցված բարելավում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում շենքերի սեյսմակայունության և կառուցվածքային անվտանգության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով Երևանի սեյսմիկ պայմանները, շենքերի տարիքը և սկզբնական նախագծային լուծումների առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են կրող կառուցվածքների ամրացման, վնասված հատվածների վերականգնման և շենքերի անվտանգության մակարդակի բարձրացման հնարավոր մոտեցումները։ Էական տեղ է հատկացվում էներգաարդյունավետությանը՝ արտաքին պատերի, տանիքների և այլ պատող կառուցվածքների ջերմատեխնիկական բնութագրերի բարելավմանը, ջերմային կորուստների նվազեցմանը և բնակարաններում առավել կայուն ու հարմարավետ ներքին միջավայրի ձևավորմանը։ Քննության են առնվում նաև ջեռուցման, ջրամատակարարման, կոյուղու, օդափոխության, էլեկտրամատակարարման և այլ ինժեներական համակարգերի տեխնիկական վիճակի գնահատման ու վերազինման խնդիրները։ Ճարտարապետական տեսանկյունից կարևորվում են բնակարանների և ընդհանուր օգտագործման տարածքների գործառական կազմակերպումը, մուտքերի, աստիճանավանդակների, վերելակային համակարգերի և շենքի այլ հատվածների բարելավումը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակելի միջավայրի մատչելիությանը՝ տարբեր տարիքային խմբերի և շարժունակության սահմանափակումներ ունեցող մարդկանց կարիքների հաշվառմամբ։ Շենքերի արտաքին տեսքի արդիականացումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին կառույցի, այլև քաղաքի ընդհանուր ճարտարապետական կերպարի պահպանման և զարգացման համատեքստում։ Այդ առումով ուսումնասիրվում են ճակատների վերակազմակերպման, նոր նյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները՝ միաժամանակ հաշվի առնելով գոյություն ունեցող քաղաքային միջավայրի առանձնահատկությունները։ Համալիր արդիականացման կարևոր բաղադրիչ է նաև շենքերին հարակից տարածքների բարեկարգումը՝ բակային տարածքների, կանաչ գոտիների, հետիոտնային կապերի, ավտոկայանատեղերի և հանգստի տարածքների կազմակերպման միջոցով։ Անդրադարձ է կատարվում արդիականացման տնտեսական արդյունավետությանը, ֆինանսավորման հնարավոր մեխանիզմներին, աշխատանքների փուլային իրականացմանը և սեփականատերերի ու կառավարման մարմինների մասնակցությանը։ Կարևորվում է այնպիսի լուծումների ընտրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս տեխնիկական անվտանգության բարձրացումը համատեղել շահագործման ծախսերի նվազեցման և բնակելի պայմանների երկարաժամկետ բարելավման հետ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է Երևանի բնակելի ֆոնդի պահպանման և վերականգնման խնդիրների համակարգված լուծման անհրաժեշտությամբ։ Համալիր արդիականացումը կարող է նպաստել շենքերի ծառայության ժամկետի երկարացմանը, էներգետիկ արդյունավետության բարձրացմանը, քաղաքային միջավայրի որակի բարելավմանը և բնակիչների համար առավել անվտանգ ու հարմարավետ պայմանների ստեղծմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, շինարարական ինժեներների, բնակելի ֆոնդի կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։