Նեյրոակտիվ ամինաթթուներ և անտոցիաններ պարունակող ՀՀ ֆլորայի որոշ դեղաբույսերից ստացված լուծամզվածքների ակնապաշտպան հատկությունները

Հոգեբանություն

Ագրեսիվ հեռուստատեսությունը վերաբերում է այն հեռուստահաղորդումներին, ֆիլմերին կամ ծրագրերին, որոնք պարունակում են բռնության, կոնֆլիկտների, վիրավորական վարքագծի կամ բարձր լարվածության տեսարաններ։ Նման բովանդակությունը կարող է ազդել դիտողների հոգեբանական վիճակի, վարքագծի և սոցիալական վերաբերմունքի վրա, հատկապես երեխաների և դեռահասների մոտ։ Հնարավոր հետևանքներից են ագրեսիվ վարքագծի ձևավորման ռիսկի աճը, քանի որ հաճախակի բռնության տեսարանների դիտումը կարող է նվազեցնել զգայունությունը բռնության նկատմամբ և նպաստել այն որպես նորմալ երևույթի ընկալմանը։ Բացի այդ, այն կարող է առաջացնել վախ, անհանգստություն, սթրես և աշխարհի նկատմամբ բացասական ընկալում։ Երեխաների մոտ ագրեսիվ բովանդակության ազդեցությունը կարող է արտահայտվել նաև սոցիալական հարաբերությունների վատթարացմամբ, ուշադրության կենտրոնացման խնդիրներով և վարքային խանգարումներով։ Սակայն ազդեցությունը կախված է նաև ընտանիքի միջավայրից, դաստիարակությունից և դիտման վերահսկողությունից։ Ագրեսիվ հեռուստատեսության բացասական հետևանքների նվազեցման համար կարևոր է մեդիագրագիտության զարգացումը, ծնողական վերահսկողությունը և համապատասխան տարիքային սահմանափակումների պահպանումը։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Մանկավարժություն

Այս գիրքը նվիրված է ուսուցման կազմակերպման կոլեկտիվ եղանակի տեսական հիմքերի, մեթոդաբանական սկզբունքների և գործնական կիրառման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում ուսուցման այնպիսի կազմակերպման գաղափարն է, որի շրջանակում սովորողը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ուսուցչի կողմից փոխանցվող գիտելիքի ստացող, այլև որպես ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից և համագործակցող։ Գրքում քննարկվում են կոլեկտիվ ուսուցման ձևավորման նախադրյալները, դրա զարգացման տրամաբանությունը, հիմնական հասկացություններն ու սկզբունքները, ինչպես նաև անհատական, զույգային, խմբային և կոլեկտիվ աշխատանքի փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կառուցել փոխօգնության, համագործակցության, փոխուսուցման և սովորողների միջև ակտիվ հաղորդակցության հիման վրա՝ հաշվի առնելով նրանց անհատական առանձնահատկությունները, պատրաստվածության մակարդակը և ուսումնական գործունեության կազմակերպման տարբեր պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կոլեկտիվ աշխատանքի մեթոդներին, ուսուցչի և սովորողների դերերի վերափոխմանը, ուսումնական առաջադրանքների կազմակերպմանը, հաղորդակցական փոխազդեցությանը և սովորողների ինքնուրույնության զարգացմանը։ Տեսական դրույթները կապվում են գործնական օրինակների և մանկավարժական փորձի հետ, ինչի շնորհիվ աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ոչ միայն թեմայի գիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվողների, այլև ուսուցիչների, դասախոսների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների և կրթական գործընթացի կազմակերպիչների համար։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են դասավանդման ավանդական մոդելներից դեպի համագործակցային և սովորողակենտրոն մոտեցումներ անցմամբ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն կոլեկտիվ ուսուցման գաղափարական հիմքերը, այլև դրա իրականացման կոնկրետ մեխանիզմները։ Աշխատության ընդհանուր նպատակը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման այնպիսի մոտեցումների բացահայտումն է, որոնց դեպքում կրթական գործընթացը դառնում է փոխգործակցության, համատեղ գործունեության, պատասխանատվության և գիտելիքի փոխանակման միջավայր՝ նպաստելով սովորողների ճանաչողական ակտիվության, հաղորդակցական կարողությունների, ինքնուրույնության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Էռնեստ Հեմինգուեյի կարճ պատմվածքներում երկխոսության հաղորդակցական և գործաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գեղարվեստական երկխոսությունն է՝ որպես ոչ միայն հերոսների միջև տեղեկատվության փոխանակման, այլև նրանց հարաբերությունների, հոգեբանական վիճակի, մտադրությունների, հակասությունների և չարտահայտված իմաստների բացահայտման կարևոր միջոց։ Հեմինգուեյի ստեղծագործություններում երկխոսությունը հաճախ առանձնանում է կարճությամբ, պարզ բառապաշարով, կրկնություններով, լռություններով, անուղղակի արտահայտություններով և տեղեկատվական բացերով, ինչի շնորհիվ խոսքային փոխանակման մակերեսային բովանդակության ներքո ձևավորվում են լրացուցիչ իմաստային շերտեր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խոսքային ակտերը, խոսակցական իմպլիկատուրաները, ենթատեքստը, հաղորդակցական նպատակները, դիմելաձևերը, հարց ու պատասխանի կառուցվածքները, թեմայի փոփոխությունը, հերթափոխը և զրուցակիցների փոխազդեցության այլ առանձնահատկություններ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հերոսները երբեմն ուղղակիորեն ասում մի բան, բայց իրենց խոսքի միջոցով ակնարկում մեկ այլ բան, և ինչպես է ընթերցողը համատեքստի, իրավիճակի ու լեզվական մանրամասների հիման վրա վերականգնում չարտահայտված իմաստը։ Հեմինգուեյի կարճ արձակի ուսումնասիրություններում երկխոսությունը դիտարկվել է նաև որպես սոցիալական փոխազդեցության կառուցվածք, որտեղ դիմելաձևերն ու խոսակցական հաջորդականությունները կարող են տեղեկություն հաղորդել հերոսների սոցիալական հարաբերությունների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում համագործակցության սկզբունքի և դրա խոսակցական կանոնների ուսումնասիրությունը, քանի որ հերոսների խոսքում որոշակի տեղեկությունների բացթողումը, թեմայից շեղումը, երկիմաստությունը կամ դիտավորյալ անորոշությունը կարող են ստեղծել լրացուցիչ գործաբանական իմաստ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև քաղաքավարության ռազմավարությունների և անուղղակի խոսքային ակտերի վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել հերոսների միջև իշխանության, կախվածության, մտերմության, կոնֆլիկտի կամ հուզական լարվածության հարաբերությունները։ Աշխատության համար հատկապես նշանակալի նյութ կարող են լինել այն պատմվածքները, որտեղ սյուժետային կարևոր հանգամանքները բացահայտվում են ոչ թե հեղինակային ուղղակի մեկնաբանությամբ, այլ հերոսների խոսակցության ենթատեքստի միջոցով։ Այդպիսի երկխոսությունները ցույց են տալիս Հեմինգուեյի նվազագույն միջոցներով առավելագույն իմաստ ստեղծելու գեղարվեստական սկզբունքը․ խոսքի պարզությունն ու կարճությունը չեն սահմանափակում բովանդակությունը, այլ ընթերցողին ստիպում են ակտիվորեն մեկնաբանել լռությունները, ակնարկները և անավարտ մտքերը։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Հեմինգուեյի անհատական ոճի, այլև գեղարվեստական հաղորդակցության բնույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է երկխոսությունը միաժամանակ առաջ մղել սյուժեն, բացահայտել կերպարները, արտահայտել միջանձնային հարաբերությունները և ստեղծել խորքային ենթատեքստ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, գործաբանության և խոսույթի վերլուծության մասնագետներին, գրականագետներին, թարգմանիչներին, անգլերենի և ամերիկյան գրականության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը պատմական բնույթի վավերագրական նյութ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայի Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի կյանքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձություններից մեկը՝ 1848 թվականի մայիսին հաստատությանը շնորհված նոր իրավունքների առիթով կազմակերպված հանդիսավոր արարողությունը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ուսումնական հաստատության իրավական և կրթական կարգավիճակի զարգացման, պետական կառույցների հետ ունեցած հարաբերությունների և XIX դարի կեսերին նրա գործունեության նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում ինստիտուտի կրթական առաքելությանը, արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման գործում ունեցած դերին, ինչպես նաև հաստատության հետագա զարգացման համար շնորհված արտոնությունների ու իրավունքների կարևորությանը։ Հանդիսավոր միջոցառման հետ կապված նյութերը ներկայացնում են տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական և ակադեմիական միջավայրին բնորոշ մոտեցումները, հաստատության ղեկավարության ու կրթական հանրության վերաբերմունքը տեղի ունեցած իրադարձությանը և ինստիտուտի դերի գնահատականը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր սկզբնաղբյուր է Լազարյան կրթական ավանդույթի, Ռուսաստանի հայ համայնքի կրթական գործունեության և արևելագիտության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն օգնում է հասկանալ, թե ինչ տեղ էր զբաղեցնում հաստատությունը XIX դարի կրթական համակարգում և ինչպես էր դրա գործունեությունը նպաստում լեզվաբանական, արևելագիտական ու հայագիտական գիտելիքների տարածմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, կրթության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա գնահատման մեթոդների վերլուծությանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե հարկային պարտավորությունների ամբողջությունը ինչպես է բաշխվում տնտեսության տարբեր հատվածների, ձեռնարկությունների, տնային տնտեսությունների և եկամտային տարբեր խմբերի միջև, ինչպես նաև գնահատել այդ բաշխման տնտեսական և սոցիալական հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում է հարկային բեռի տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման հիմնական գործոնները և այն ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հարկերի ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության և բնակչության եկամուտների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությանը, քանի որ դրանց տնտեսական ազդեցությունն ու փաստացի կրողը կարող են տարբեր լինել։ Քննարկվում է նաև հարկային բեռի և հարկային դրույքաչափերի տարբերությունը՝ ընդգծելով, որ անվանական հարկային դրույքաչափը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլում է տնտեսության տարբեր մասնակիցների իրական հարկային ծանրաբեռնվածությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հարկային բեռի բաշխման սոցիալական և տնտեսական ազդեցության գնահատումը։ Ուսումնասիրվում է, թե հարկային համակարգը ինչպես կարող է անդրադառնալ եկամուտների բաշխման, սպառման, ներդրումների, ձեռնարկատիրական ակտիվության և տնտեսական աճի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոքր և խոշոր բիզնեսի, տարբեր ոլորտների և եկամտային խմբերի հարկային ծանրաբեռնվածության տարբերություններին, ինչպես նաև հարկային արտոնությունների և բացառությունների ազդեցությանը ընդհանուր բաշխման վրա։ Աշխատությունը կարող է ներառել հարկային բեռի գնահատման քանակական մեթոդների ուսումնասիրություն՝ օգտագործելով մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական ցուցանիշներ, հարկային եկամուտների հարաբերակցությունը համախառն ներքին արդյունքին, հարկերի կառուցվածքը և այլ համապատասխան չափանիշներ։ Վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել հարկային համակարգի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են նպաստել բեռի անհավասար բաշխմանը կամ, հակառակը, ապահովել դրա առավել արդարացի և արդյունավետ տարածումը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության կատարելագործման տեսանկյունից, քանի որ արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի պետական բյուջեի եկամուտների կայունությունը, տնտեսական գործունեության խթանումը և հարկման արդարության սկզբունքների պահպանումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ Հայաստանի հարկային քաղաքականության գնահատման, հարկային բեռի օպտիմալացման և տարբեր սոցիալ-տնտեսական խմբերի միջև հարկային պարտավորությունների ավելի հավասարակշռված բաշխման վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, հարկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտություն ու հանրային ֆինանսներ ուսումնասիրող ուսանողներին։