Նոր գրքեր: Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги: Арменика: Информационный указатель (1973, թիվ 9)

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ուսումնասիրությանը լեզվաբանական տիպաբանության տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվի ձայնավորային և բաղաձայնային համակարգերի կազմակերպման սկզբունքներին, հնչույթների տարբերակիչ հատկանիշներին և դրանց փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության կենտրոնում հնչույթն է որպես լեզվի իմաստատարբերակիչ նվազագույն միավոր և այն հատկանիշների ամբողջությունը, որոնց միջոցով գերմաներենի հնչույթները հակադրվում են միմյանց։ Քննվում է ձայնավորների դասակարգումը՝ լեզվի դիրքի, բերանի բացվածքի, շրթունքների մասնակցության, տևողության և այլ հնչյունաբանական ու հնչույթաբանական հատկանիշների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձայնավորների քանակական և որակական հակադրություններին, ինչպես նաև երկհնչյունների տեղին ընդհանուր հնչույթային համակարգում։ Բաղաձայնների ուսումնասիրության ժամանակ դիտարկվում են արտաբերման տեղի և եղանակի, ձայնեղության ու խլության և այլ տարբերակիչ հատկանիշների հարաբերությունները։ Հնչույթային համակարգը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին հնչյունների պարզ հավաքածու, այլ որպես փոխկապակցված հակադրությունների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը պայմանավորված է մյուս միավորների նկատմամբ ունեցած հարաբերություններով։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գերմաներենի առանձնահատկությունները համեմատել այլ լեզուների հնչույթային համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես լայնորեն տարածված կառուցվածքային օրինաչափությունները, այնպես էլ լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև վանկի կառուցվածքը, հնչույթների դիրքային բաշխումը, հնչյունական միջավայրով պայմանավորված տարբերակները և հնչույթների համակցման սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնչյունաբանության և հնչույթաբանության փոխհարաբերությունը, քանի որ խոսքային հնչյունների ֆիզիկական և արտաբերական բնութագրերը դիտարկվում են դրանց լեզվական գործառույթի հետ միասին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շեշտի, վանկային կազմակերպման և հնչյունական փոփոխությունների նշանակությանը գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ամբողջական նկարագրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հնչյունաբանության, հնչույթաբանության և լեզվաբանական տիպաբանության մեթոդները՝ գերմաներենի հնչյունային համակարգի կառուցվածքային կազմակերպումը և այլ լեզուների նկատմամբ դրա տիպաբանական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է արժեթղթերի շուկայում բաժնետոմսերի շրջանառության իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բաժնետոմսերի թողարկման, ձեռքբերման, օտարման, փոխանցման և շուկայում շրջանառության հետ կապված իրավահարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատել այդ հարաբերություններում կիրառվող իրավական մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Աշխատանքի շրջանակում բաժնետոմսը դիտարկվում է որպես կորպորատիվ իրավունքի և ֆինանսական շուկայի կարևոր գործիք, որը միաժամանակ արտահայտում է դրա սեփականատիրոջ գույքային և ոչ գույքային իրավունքները և ապահովում է մասնակցություն բաժնետիրական ընկերության գործունեությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բաժնետոմսերի առաջնային և երկրորդային շուկաների իրավական տարբերություններին։ Ուսումնասիրվում են բաժնետոմսերի թողարկման և տեղաբաշխման, դրանց պետական կամ կարգավորող մարմիններում գրանցման, սեփականության իրավունքի փոխանցման և շուկայական շրջանառության ապահովման իրավական հիմքերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է արժեթղթերի շուկայի մասնակիցների իրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ թողարկող ընկերությունները, ներդրողները, բրոքերները, դիլերները, ֆոնդային բորսաները, պահառու համակարգի մասնակիցները և պետական վերահսկողություն իրականացնող մարմինները։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև բաժնետոմսերի առուվաճառքի գործարքների կնքման և կատարման իրավական պայմանները, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները, շուկայի թափանցիկության ապահովումը և մասնակիցների համար հավասար պայմանների ստեղծումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բաժնետոմսերի շրջանառության նկատմամբ պետական կարգավորման և վերահսկողության ուսումնասիրությունը։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել շուկայական չարաշահումների կանխարգելման, ներքին տեղեկատվության ապօրինի օգտագործման, շուկայի մանիպուլյացիայի և ներդրողների իրավունքների խախտումների դեմ ուղղված իրավական միջոցները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բաժնետոմսերի շրջանառության սահմանափակումներին, կորպորատիվ վերահսկողության փոփոխությանը, խոշոր փաթեթների ձեռքբերմանը և բաժնետերերի իրավունքների պաշտպանությանը վերաբերող իրավական խնդիրներին։ Առանձին կարևորություն ունի տարբեր երկրների օրենսդրությունների և միջազգային իրավական մոտեցումների համեմատական ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել արժեթղթերի շուկայի իրավական կարգավորման ընդհանուր սկզբունքներն ու ազգային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել բաժնետոմսերի շրջանառության իրավական մեխանիզմների կատարելագործմանը, արժեթղթերի շուկայի թափանցիկության և կայունության բարձրացմանը, ներդրողների իրավունքների ավելի արդյունավետ պաշտպանությանը և շուկայի մասնակիցների միջև իրավական հարաբերությունների հստակեցմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, կորպորատիվ կառավարման մասնակիցների, ներդրողների և արժեթղթերի շուկայի իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսական տեխնիկայի կիրառման հետևանքով հողի ֆիզիկական և կառուցվածքային հատկությունների վատթարացման կանխարգելմանն ուղղված տեխնիկական լուծումների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են հողի վրա մեքենաների և աշխատանքային մեխանիզմների ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները, հողաշերտերի խտացման, կառուցվածքի խախտման և մշակման պայմանների փոփոխության պատճառները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բանվորական օրգանի կառուցվածքի և աշխատանքի սկզբունքի մշակմանը, որը հնարավորություն կտա նվազեցնել հողի վրա մեխանիկական ներգործությունը և պահպանել դրա ագրոտեխնիկական հատկությունները։ Վերլուծվում են աշխատանքային տարրերի երկրաչափական և կառուցվածքային պարամետրերը, հողի հետ դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները, առաջացող դիմադրությունը և տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետությունը։ Քննարկվում են մեքենայական մշակման հետևանքով առաջացող բացասական փոփոխությունների նվազեցման, հողի կառուցվածքի պահպանման և գյուղատնտեսական մեքենաների աշխատանքի կատարելագործման հնարավոր եղանակները։ Անդրադարձ է կատարվում մշակվող տեխնիկական լուծման տեսական հիմնավորմանը, կառուցվածքային պարամետրերի ընտրությանը և տարբեր աշխատանքային պայմաններում դրա արդյունավետության գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հողային ռեսուրսների պահպանման, գյուղատնտեսական աշխատանքների որակի բարձրացման և հողի երկարաժամկետ արտադրողականության ապահովման տեսանկյունից։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել հողամշակման մեքենաների և դրանց աշխատանքային օրգանների նախագծման ու կատարելագործման գործընթացում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, հողագիտության և ագրոնոմիայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ճարտարագետների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Ռաֆայել Պատկանյանի հայրենասիրական և գաղափարական բանաստեղծությունների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական թեման Հայաստանի ազատության, ազգային ինքնության պահպանման և ժողովրդի զարթոնքի գաղափարն է։ Ստեղծագործություններում հեղինակը հանդես է գալիս որպես ազգային պայքարի և ազատագրական մտքի ջատագով՝ արտահայտելով խոր ցավ հայրենիքի վիճակի նկատմամբ և միաժամանակ հավատ ապագա վերածննդի հանդեպ։ Բանաստեղծություններում զգալի է հուզական լարվածությունը և կոչային բնույթը, որտեղ հաճախ հանդիպում են պայքարի, ինքնազոհության և ազգային միասնության գաղափարներ։ Լեզուն պարզ է, բայց ուժեղ ազդեցությամբ՝ ուղղված ընթերցողի զգացմունքներին և հայրենասիրական գիտակցությանը։ Raffi Patkanian-ի ստեղծագործությունները կարևոր դեր ունեն 19-րդ դարի հայ ազգային-ազատագրական մտքի ձևավորման մեջ՝ դառնալով գաղափարական և մշակութային ոգեշնչման աղբյուր հետագա սերունդների համար։

Պատմություն

Աշխատանքը նվիրված է 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի Հանրապետության անկախացումից հետո ձևավորված նոր քաղաքական իրողություններն են, որոնց պայմաններում Հայոց ցեղասպանության հիշողությունը, միջազգային ճանաչման հարցը և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման խնդիրները դարձան Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայկական սփյուռքի գործունեության և միջազգային օրակարգի փոխկապակցված ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ճանաչման գործընթացը ոչ միայն որպես պատմական իրողության միջազգային գնահատման ձգտում, այլև որպես քաղաքական, դիվանագիտական և հասարակական գործընթաց, որն ազդել է երկու երկրների հարաբերությունների զարգացման վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել անկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական սկզբունքները, Թուրքիայի նկատմամբ ձևավորված դիրքորոշումները և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորել են հարաբերությունների հաստատման ու զարգացման դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցում տարբեր պետությունների, միջազգային կազմակերպությունների, խորհրդարանական կառույցների և հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությանը։ Տարբեր երկրների կողմից ճանաչման վերաբերյալ ընդունված բանաձևերը, հայտարարությունները և քաղաքական որոշումները դիտարկվում են որպես միջազգային հանրության վերաբերմունքի ձևավորման կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև հայկական սփյուռքի գործունեությունը։ Սփյուռքյան կազմակերպությունները տասնամյակներ շարունակ կարևոր դեր են ունեցել ցեղասպանության միջազգային ճանաչման օրակարգի պահպանման, քաղաքական և հասարակական շրջանակների իրազեկման, պատմական հիշողության պահպանման և տարբեր երկրների օրենսդիր մարմիններում համապատասխան նախաձեռնությունների առաջմղման գործում։ Այս գործունեությունը որոշակի ազդեցություն է ունեցել միջազգային քաղաքական օրակարգում հարցի պահպանման վրա և, միաժամանակ, առնչվել է Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Թուրքիայի պետական քաղաքականությանը ցեղասպանության հարցի նկատմամբ։ Թուրքիայի պաշտոնական դիրքորոշումը, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման վերաբերյալ մոտեցումները և միջազգային ճանաչման նախաձեռնություններին հակազդելու քաղաքականությունը կարևոր գործոններ են եղել հայ-թուրքական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքում։ Այս համատեքստում ուսումնասիրության առարկա են դառնում նաև թուրքական արտաքին քաղաքականության այն քայլերը, որոնք ուղղված են եղել միջազգային ճանաչման գործընթացի սահմանափակմանը կամ դրա քաղաքական հետևանքների կանխմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների ընթացքում հարաբերությունների կարգավորման փորձերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում հետազոտության մեջ։ Դիվանագիտական կապերի հաստատման բացակայությունը, սահմանների փակ լինելը, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները և պատմական հարցերի շուրջ հակասությունները ստեղծել են բարդ միջավայր երկկողմ հարաբերությունների համար։ Միաժամանակ առկա են եղել երկխոսության և հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններ, որոնք ցույց են տվել, որ պատմական հիշողության և քաղաքական հարաբերությունների հարցերը հնարավոր է դիտարկել նաև բանակցային գործընթացների համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 2009 թվականի հայ-թուրքական արձանագրությունների գործընթացին։ Դրանց նախապատրաստումն ու ստորագրումը դիտարկվում են որպես հարաբերությունների կարգավորման ամենանշանակալի փորձերից մեկը ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում։ Արձանագրությունների շուրջ քննարկումները ցույց տվեցին, որ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման, սահմանների բացման և պատմական հարցերի շուրջ մոտեցումների միջև գոյություն ունի բարդ փոխկապակցվածություն։ Ցեղասպանության հարցի միջազգային ճանաչման գործընթացը այս փուլում շարունակեց մնալ Հայաստանի, Թուրքիայի և սփյուռքյան կառույցների քաղաքական ու հասարակական քննարկումների կարևոր թեմա։ Ուսումնասիրությունը կարող է վերլուծել նաև այն հարցը, թե որքանով է միջազգային ճանաչման ընդլայնումը նպաստել հայ-թուրքական հարաբերությունների բարդացմանը, և որքանով այն, ընդհակառակը, նպաստել է պատմական խնդրի միջազգային տեսանելիության բարձրացմանը։ Այս հարցի ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբերակել պատմական հիշողության, արդարության և միջազգային իրավաքաղաքական գնահատականի խնդիրները՝ դրանց ազդեցությունը չնույնացնելով երկկողմ դիվանագիտական հարաբերությունների բոլոր գործոնների հետ։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածաշրջանային քաղաքական միջավայրի ուսումնասիրությունը։ Հայ-թուրքական հարաբերությունները զարգացել են ոչ թե մեկուսացված, այլ Հարավային Կովկասի անվտանգության, Հայաստանի և Ադրբեջանի հակամարտության, Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության և միջազգային ուժերի շահերի փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ պատճառով ցեղասպանության ճանաչման գործընթացի ազդեցությունը նպատակահարմար է դիտարկել ավելի լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում։ 2015 թվականի՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի հետ կապված միջազգային միջոցառումները և քաղաքական հայտարարությունները կարող են առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել հետազոտության մեջ։ Այդ ժամանակահատվածում թեման լայնորեն քննարկվեց տարբեր երկրների քաղաքական և հասարակական շրջանակներում, իսկ Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների պատմական ու քաղաքական խնդիրները կրկին հայտնվեցին միջազգային ուշադրության կենտրոնում։ 2016 թվականը կարող է դիտարկվել որպես ուսումնասիրվող ժամանակահատվածի ամփոփիչ փուլ, որի ընթացքում արդեն տեսանելի էին նախորդ տարիների գործընթացների արդյունքները և հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման սահմանափակումները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել միջազգային ճանաչման գործընթացի և երկկողմ հարաբերությունների միջև առկա փոխազդեցությունների ավելի հավասարակշռված գնահատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1991-2016 թվականներին Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցը եղել է հայ-թուրքական հարաբերությունների վրա ազդող կարևոր քաղաքական և հասարակական գործոններից մեկը, սակայն այն գործել է տարածաշրջանային, դիվանագիտական, պատմական և աշխարհաքաղաքական բազմաթիվ այլ հանգամանքների հետ փոխկապակցված։ Թեման կարևոր է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմության, ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացի, սփյուռքի քաղաքական գործունեության և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ-ադրբեջանական հակամարտության միջազգային քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով տարածաշրջանային և գլոբալ ուժերի փոխհարաբերությունների, արտաքին քաղաքական շահերի և անվտանգության խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հակամարտության միջազգայինացման գործընթացը, տարբեր պետությունների և միջազգային կազմակերպությունների դիրքորոշումները, ինչպես նաև հակամարտության կարգավորման վրա արտաքին դերակատարների ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանում Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, Միացյալ Նահանգների և եվրոպական պետությունների շահերին ու քաղաքականությանը, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությանը Հարավային Կովկասի անվտանգության համակարգում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հակամարտության դիվանագիտական կարգավորման փորձերը, բանակցային գործընթացների հիմնական փուլերը, միջազգային միջնորդության ձևաչափերը և հակամարտող կողմերի դիրքորոշումների շուրջ ձևավորված միջազգային արձագանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային իրավունքի, ինքնորոշման, տարածքային ամբողջականության, անվտանգության և հումանիտար խնդիրների փոխհարաբերությանը, որոնք առանցքային նշանակություն ունեն հակամարտության միջազգային ընկալման և կարգավորման գործընթացում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանային տրանսպորտային և էներգետիկ նախագծերին, տնտեսական շահերին և աշխարհաքաղաքական մրցակցությանը, որոնք ազդում են հակամարտության շուրջ միջազգային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել ինչպես երկկողմ հարաբերությունները, այնպես էլ միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների ներգրավվածությունը, միջնորդական նախաձեռնությունները և խաղաղության հաստատման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ հակամարտության զարգացումները փոխկապակցված են Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունների և ավելի լայն միջազգային անվտանգության գործընթացների հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել հայ-ադրբեջանական հակամարտության միջազգային չափումների, արտաքին դերակատարների շահերի և տարածաշրջանային քաղաքական դինամիկայի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագետներին, պատմաբաններին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին, կոնֆլիկտաբաններին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։