Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги юным. Информационный указатель (1978, Նոյեմբեր, թիվ 11)

Այլ առարկաներ

Գիրքը «Ավտոմոբիլային փոխադրումներ. Խնդրագիրք»՝ Բալայան Ռ.Մ.-ի, նախատեսված է ավտոմոբիլային փոխադրումների կազմակերպման, պլանավորման և առօրյա հաշվառման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն ընդգրկում է փոխադրումների մաթեմատիկական, տեխնիկական և կազմակերպչական կողմերը՝ ուսանողներին և մասնագետներին տրամադրելով գործնական լուծումներ տարբեր խնդիրների համար։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Ավտոմոբիլային փոխադրումների կազմակերպում – երթուղիների ընտրություն, բեռների բաժանում և տրանսպորտային պլանավորում։ Հաշվարկային և մաթեմատիկական մեթոդներ – ավտոմոբիլային պարկի օպտիմալ օգտագործում, շարժակազմի ծրագրավորում, փոխադրումների ծախսերի նվազեցում։ Գործնական խնդիրների օրինակներ – ուսումնական խնդրագիրք ձևաչափով, որտեղ ներկայացվում են ավտոմոբիլային փոխադրումների իրական խնդիրներ և դրանց լուծման մեթոդներ։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, տրանսպորտային ինժեներների և մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են ավտոմոբիլային փոխադրումների արդյունավետ կազմակերպմամբ և պլանավորմամբ:

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ֆերեյդունի կերպարի քննությանը իրանական և հայկական գրականության մեջ՝ այն դիտարկելով որպես հին իրանական առասպելաբանությունից և ազգային էպիկական ավանդույթներից ձևավորված հերոսական կերպար։ Ֆերեյդունը իրանական մշակութային հիշողության մեջ կապված է չարի դեմ պայքարի, արդարության վերականգնման, բռնակալության տապալման և օրինական իշխանության հաստատման գաղափարների հետ։ Նրա կերպարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է նույն առասպելական-էպիկական կերպարը տարբեր գրական միջավայրերում վերաիմաստավորվել, փոփոխվել և ստացել նոր գաղափարական ու գեղարվեստական նշանակություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր հիմքը իրանական ազգային էպոսի և հատկապես Ֆերդուսիի ստեղծագործության մեջ Ֆերեյդունի կերպարի ներկայացումն է։ Այստեղ նա հանդես է գալիս որպես բռնակալ Զոհակի իշխանությանը հակադրվող հերոս, որի գործունեությունը կապված է ազատության, արդարության և բարոյական կարգի վերականգնման հետ։ Նրա կերպարը ձևավորվում է ոչ միայն որպես անհատական հերոս, այլև որպես հասարակական իդեալի մարմնավորում։ Ֆերեյդունի հաղթանակը Զոհակի նկատմամբ, հետևաբար, կարելի է մեկնաբանել որպես բարու և չարի, օրինականության և բռնության, արդարության և կամայականության հակադրության գեղարվեստական արտահայտություն։ Հայ գրականության համատեքստում կերպարի ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է հայ-իրանական մշակութային և գրական կապերի տեսանկյունից։ Հայ և իրանական ժողովուրդների բազմադարյա պատմական շփումները նպաստել են առասպելական, պատմական և էպիկական բազմաթիվ մոտիվների փոխազդեցությանը։ Այդ գործընթացում որոշ կերպարներ և սյուժետային մոտիվներ կարող էին փոխանցվել, վերամշակվել կամ տեղայնացվել՝ համապատասխանելով հայկական գրական ավանդույթի գեղարվեստական և գաղափարական պահանջներին։ Ֆերեյդունի կերպարի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այդ ընդհանրությունների և տարբերությունների բնույթը։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից մեկը կերպարի աղբյուրագիտական հիմքերի բացահայտումն է։ Ֆերեյդունի մասին պատկերացումները ձևավորվել են հին իրանական կրոնադիցաբանական ավանդույթի շրջանակում և հետագայում ստացել տարբեր գրական արտահայտություններ։ Նրա կերպարի զարգացման ընթացքում պահպանվել են որոշ հիմնական հատկանիշներ՝ հերոսական ծագում, չարի դեմ պայքար, իշխանության վերականգնում և արդարության հաստատում, սակայն տարբեր ժամանակաշրջաններում և գրական ժանրերում դրանք կարող էին ստանալ տարբեր մեկնաբանություններ։ Այս առումով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բանավոր ավանդույթներին, այնպես էլ գրավոր գրական հուշարձաններին։ Հատուկ նշանակություն ունի Ֆերեյդունի և Զոհակի հակադրության վերլուծությունը։ Այս հակադրությունը կերպարի գաղափարական էությունը բացահայտող հիմնական կառուցվածքային հարաբերություններից է։ Զոհակը մարմնավորում է բռնակալությունը, բռնությունը, անբնական իշխանությունը և բարոյական քայքայումը, մինչդեռ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես դրանց հակադիր ուժ։ Այդ երկընտրանքի միջոցով ձևավորվում է էպիկական աշխարհի բարոյական համակարգը, որտեղ հերոսի հաղթանակը վերածվում է ոչ միայն անձնական վրեժի կամ ռազմական հաջողության, այլև խախտված աշխարհի կարգավորման խորհրդանիշի։ Կերպարի կարևոր առանձնահատկություններից է նրա թագավորական և հերոսական բնույթի միավորումը։ Ֆերեյդունը ներկայացվում է որպես այնպիսի առաջնորդ, որի իշխանության օրինականությունը պայմանավորված է ոչ միայն ծագմամբ, այլև բարոյական առաքելությամբ։ Նա պետք է վերականգնի խախտված հասարակական կարգը և հաստատի արդար կառավարման սկզբունքներ։ Այս մոտիվը հնարավորություն է տալիս կերպարը դիտարկել հին արևելյան էպիկական գրականության մեջ իդեալական տիրակալի ձևավորման համատեքստում։ Հայկական գրականության մեջ կերպարի կամ դրան առնչվող մոտիվների քննությունը կարող է բացահայտել նաև տեղական հերոսական ավանդույթի հետ հնարավոր զուգահեռները։ Հայկական էպոսում և ժողովրդական ավանդապատումներում նույնպես մեծ տեղ է հատկացվում բռնակալության դեմ պայքարող, ժողովրդի ազատությունը պաշտպանող և արդարության վերականգնման ձգտող հերոսներին։ Այդ պատճառով համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել ոչ միայն ուղղակի փոխառությունների հնարավորությունը, այլև տարբեր մշակույթներում անկախ ձևավորված հերոսական մոդելների ընդհանրությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարի գեղարվեստական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Անհրաժեշտ է վերլուծել, թե ինչպիսի արտաքին և ներքին հատկանիշներով է ներկայացվում հերոսը, ինչ դեր ունեն նրա ծագման մասին պատմությունները, մանկության և դաստիարակության դրվագները, հակառակորդների հետ հարաբերությունները և իշխանության հասնելու ճանապարհը։ Այս բաղադրիչների ամբողջությունը ձևավորում է կերպարի հերոսական կենսագրությունը և որոշում նրա տեղը էպիկական պատումի ընդհանուր համակարգում։ Ֆերեյդունի կերպարի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև խորհրդանշական տեսանկյունից։ Նրա կերպարը կարող է մեկնաբանվել որպես ազգային ազատության, արդար իշխանության և բարոյական հաղթանակի խորհրդանիշ։ Այսպիսի խորհրդանշական իմաստները կարող են հատկապես ակտիվանալ այն ժամանակաշրջաններում, երբ գրականությունը անդրադառնում է բռնապետության, ազատության, ազգային ինքնության կամ քաղաքական արդարության թեմաներին։ Այդ պատճառով կերպարի հետագա գրական վերաիմաստավորումները կարող են էապես տարբերվել նրա նախնական առասպելական նկարագրությունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև հայ և իրանական գրականությունների հերոսական համակարգերի տարբերությունները։ Իրանական էպիկական ավանդույթում Ֆերեյդունի կերպարը կապված է արքայական իշխանության, տոհմական շարունակականության և համաշխարհային կարգի վերականգնման գաղափարների հետ, մինչդեռ հայկական գրականության մեջ նմանատիպ մոտիվները կարող են ընդգծել ազգային ազատագրության, հայրենիքի պաշտպանության կամ ժողովրդի նկատմամբ հերոսի պատասխանատվության գաղափարները։ Այս տարբերությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես է նույն կամ համանման հերոսական մոդելը վերաձևավորվում տարբեր պատմամշակութային պայմաններում։ Ուսումնասիրության արժեքավոր կողմերից է նաև հայ-իրանական գրական փոխազդեցությունների ընդհանուր համատեքստի բացահայտումը։ Հայ գրականության մեջ իրանական թեմաների և կերպարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու երկու մշակույթների միջև դարավոր կապերի բնույթը։ Թարգմանությունները, գրական ազդեցությունները, բանավոր ավանդույթները և պատմական շփումները կարող էին նպաստել իրանական դիցաբանական նյութի տարածմանը և դրա հետագա գեղարվեստական վերափոխմանը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է համեմատական գրականագիտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Ֆերեյդունի կերպարը դիտարկում է ոչ միայն որպես իրանական առասպելաբանության և էպիկական գրականության հերոս, այլև որպես տարբեր մշակույթների միջև գրական կապերի ուսումնասիրության արդյունավետ նյութ։ Նրա կերպարի միջոցով հնարավոր է հետազոտել հերոսականության, արդարության, բռնակալության դեմ պայքարի, օրինական իշխանության, ազգային ինքնության և մշակութային փոխազդեցության գաղափարները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ինչպես իրանական և հայկական գրական ավանդույթների ընդհանուր հիմքերը, այնպես էլ յուրաքանչյուր մշակույթի համար բնորոշ ինքնատիպ մեկնաբանությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, իրանագետներին, հայագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, դիցաբանության և էպոսագիտության հետազոտողներին, ինչպես նաև հայ-իրանական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Մաթեմատիկա

Նյութում ներկայացվում են բազմաչափ կոմպլեքս տարածություններում սահմանված ֆունկցիաների հիմնական հատկությունները, անալիտիկության ընդհանրացված գաղափարները, ինչպես նաև բազմաչափ Կոշի-Ռիմանի տիպի պայմանները։ Քննարկվում են նաև ինտեգրալ ներկայացումները, սինգուլյարությունների դասակարգումը և ֆունկցիաների տեղական ու գլոբալ վարքագծի ուսումնասիրությունը։ Դասագիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում բազմաչափ կոմպլեքս անալիզի կապին ժամանակակից մաթեմատիկական ֆիզիկայի, դիֆերենցիալ հավասարումների և օպերատորային տեսության հետ։ Նյութը նպատակ ունի զարգացնել վերացական մտածողություն և պատրաստել ուսանողներին ավելի առաջադեմ հետազոտական խնդիրների համար։

Գրականություն

«Օտարը» դարձավ ֆրանսիացի երիտասարդության նոր սերնդի առաջին պաշտամունքային գրքերից մեկը: Գիրք ոչ հերոսի մասին, ով ոչ բարի է, ոչ չար, ոչ բարոյական, ոչ անբարոյական, բայց վճռականորեն որոշել է հրաժարվել ստից: Այս որոշումն, իհարկե, վերածվում է աղետի։ «Օտարը» նկարագրում է մարդու մերկությունը աբսուրդի առաջ», - այսպես է սահմանում հեղինակը իր ծրագիրը: Այս գիրքը մինչ օրս մնում է համաշխարհային բեսթսելլեր: Դրա հիման վրա գրվել են մի քանի խելահեղ ռոք ստեղծագործություններ, վեպն անընդհատ մեջբերում են երիտասարդ ապստամբները, իսկ 2000-ին անգլիացի տղամարդիկ (քաղաքագետներ, ուսանողներ, ուսանողներ, դպրոցականներ, ուսանողներ, դպրոցականներ, ուսանողներ, դպրոցականներ, դպրոցականներ, ուսանողներ) հարցվածների մեծ մասը. Սոցիոլոգները The Outsider-ն անվանեցին «գլխավոր գիրքը, որը փոխեց նրանց կյանքը»։ «Օտարը» պատմվածքը առաջին տեղն է զբաղեցնում «20-րդ դարի 100 գրքերի ցանկում՝ ըստ Le Monde»-ի։

Այլ առարկաներ

Պատմագիտական, վիմագրագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական վիմագրության նորահայտ կամ լրացուցիչ նյութերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Անի-Ալամին, Մրեն, Բագարան, Երվանդակերտ և Վերին Թալին պատմական բնակավայրերն ու հուշարձանային համալիրները։ Քննության են առնվում նշված բնակավայրերի տարածքներում պահպանված հայերեն արձանագրությունները, դրանց պատմական միջավայրը, ստեղծման հանգամանքները և աղբյուրագիտական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիմագիր հուշարձանների ընթերցման, վերծանման, թվագրման և գիտական նկարագրության խնդիրներին։ Վերլուծվում են արձանագրությունների լեզվական, գրչագրական և բովանդակային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանցում հիշատակվող պատմական անձինք, տեղանունները, եկեղեցական հաստատություններն ու հասարակական հարաբերությունները։ Քննարկվում են շինարարական, նվիրատվական, հիշատակագրական և տապանագրային արձանագրությունների հնարավոր տեսակները՝ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի լուսաբանման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են համադրվել նորահայտ վիմագրական նյութերը նախկինում հրատարակված արձանագրությունների, պատմագրական սկզբնաղբյուրների և հնագիտական տվյալների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական վիմագրության տարածաշրջանային առանձնահատկություններին, արձանագրությունների պահպանվածության վիճակին և պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության մեթոդաբանական խնդիրներին։ Կարևորվում է վիմագիր աղբյուրների նշանակությունը բնակավայրերի պատմական տեղագրության, եկեղեցաշինության, իշխանական տոհմերի և համայնքային կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ճշգրտման համար։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հայկական վիմագրական ժառանգության գիտական շրջանառության ընդլայնմանը, պատմական աղբյուրների համալրմանը և միջնադարյան Հայաստանի առանձին բնակավայրերի պատմության առավել ամբողջական վերակազմությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, վիմագրագիտության, հնագիտության, միջնադարագիտության, պատմական աշխարհագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Սկզբից Էր Տառը աշխատությունը նվիրված է հայոց գրերի, լեզվի և գրականության պատմությանը, ներկայացնելով հայ գրի ստեղծման, զարգացումների և մշակութային նշանակության ընթացքը։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում է հնագույն ժամանակներից մինչև նոր ժամանակներ հայ տառերի ստեղծման և օգտագործման պատմությունը, լեզվաբանական գործընթացները, հայ գրերի կառուցվածքը և դրանց ազդեցությունը հայ գրականության, գիտության և մշակույթի զարգացման վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև գրերի ուսուցման մեթոդներին, տառերի ձևերի և նախադասությունների մշակման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հայ գրերի զարգացման և պահպանման սոցիոկուլտուրային նշանակությանը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական վերլուծություններ, պատմական փաստեր և օրիգինալ օրինակներ՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկերացում հայ գրերի, լեզվի և գրականության հարաբերությունների մասին։ Գիրքը նախատեսված է թե լեզվաբանների, թե գրականագետների, թե ուսանողների և լայն հանրության համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ գրի ու լեզվի պատմությամբ, մշակութային ինքնության պահպանությամբ և գրական ժառանգությամբ։