Նոր գրքեր: Տեխնիկա: Ինֆորմացիոն ցանկ =Новые книги: Техника (1986, Октябрь, №10)

Математика

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է վերջավորաչափ էվկլիդյան տարածությունում սահմանափակ ուռուցիկ մարմինների երկրաչափական հատկությունների հավանականական մեթոդներով ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում ուռուցիկ բազմությունների կառուցվածքային և չափային բնութագրերը, դրանց երկրաչափական պարամետրերի փոխկապակցվածությունը և պատահական ընտրությունների միջոցով այդ հատկությունների գնահատման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավանականությունների տեսության գործիքների կիրառմանը բարձր չափողականությամբ երկրաչափական խնդիրների հետազոտության ընթացքում։ Վերլուծվում են պատահական կետերի, ուղղությունների, հատույթների և այլ հավանականական կառուցվածքների միջոցով ուռուցիկ մարմինների ձևի, ծավալի և տարածական վարքագծի վերաբերյալ տեղեկությունների ստացման մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև երկրաչափական անհավասարությունների, չափերի կենտրոնացման և ասիմպտոտիկ հատկությունների հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու ուռուցիկ երկրաչափության և հավանականությունների տեսության մեթոդները՝ բազմաչափ տարածություններում բարդ երկրաչափական կառուցվածքների օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ուռուցիկ երկրաչափության, հավանականությունների տեսության, երկրաչափական վերլուծության և բարձրաչափ մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային երեսփոխանական ընդհանուր ժողովի յոթանասունմեկերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ որպես 19-րդ դարի հայ համայնքային կառավարման պատմության արժեքավոր փաստաթուղթ։ Այն արձանագրում է ժողովական գործունեության որոշակի փուլը՝ պահպանելով նիստի ընթացքի, քննարկումների և մասնակիցների ելույթների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Ատենագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ազգային ներկայացուցչական մարմնի աշխատանքի կազմակերպումը, ժողովական ընթացակարգերը, հարցերի քննարկման ձևերն ու համայնքային նշանակության խնդիրների շուրջ ձևավորվող դիրքորոշումները։ Այսպիսի վավերագրերը կարևոր սկզբնաղբյուրներ են Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի ինքնակառավարման համակարգի, ազգային հաստատությունների գործառույթների և հասարակական կյանքի կազմակերպման ուսումնասիրության համար։ Դրանք արտացոլում են նաև ժամանակաշրջանի պաշտոնական հաղորդակցության լեզուն, վարչական գործելակերպը և ժողովական քննարկումների մշակույթը։ Արձանագրությունը կարող է օգտագործվել ժողովի տարբեր նիստերի նյութերը համադրելու, ազգային կառավարման մարմնի գործունեության շարունակականությունը դիտարկելու և 19-րդ դարի արևմտահայ հասարակական-քաղաքական պատմության առանձին դրվագները վերակազմելու համար։ Այն կարևոր տեղ ունի հայ համայնքային հաստատությունների պատմության և վավերագրական տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։

Экономика

Բաց տնտեսության հասկացությունը վերաբերում է այն տնտեսական համակարգին, որտեղ երկրի տնտեսությունը ակտիվորեն ներգրավված է միջազգային տնտեսական հարաբերություններում՝ իրականացնելով ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և երբեմն նաև աշխատուժի ազատ կամ կարգավորվող փոխանակում այլ երկրների հետ։ Բաց տնտեսության պայմաններում ազգային տնտեսությունը կախված է համաշխարհային շուկաներից, արտաքին առևտրից, արտարժույթի հոսքերից և միջազգային ներդրումներից, ինչը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել արտադրական հնարավորությունները, բարձրացնել արդյունավետությունը և օգտվել մասնագիտացման ու միջազգային աշխատանքի բաժանման առավելություններից։ Բաց տնտեսության կարևոր բաղադրիչներն են արտահանման և ներմուծման ծավալները, վճարային հաշվեկշիռը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և կապիտալի շարժը, որոնք միասին ձևավորում են երկրի տնտեսական ինտեգրման մակարդակը համաշխարհային տնտեսության մեջ։ Այս համակարգում ներքին շուկան և արտաքին շուկան փոխազդում են միմյանց հետ, և տնտեսական քաղաքականությունը պետք է հաշվի առնի ինչպես ներքին կայունությունը, այնպես էլ արտաքին մրցունակությունը։ Բաց տնտեսության առավելություններից են շուկաների ընդլայնումը, տեխնոլոգիաների ներհոսքը, ներդրումների աճը և սպառողական ընտրության բազմազանությունը, սակայն այն նաև ենթադրում է որոշ ռիսկեր՝ արտաքին շուկաների տատանումների ազդեցություն, կախվածություն ներմուծումից և ֆինանսական ցնցումների փոխանցման վտանգ։ Ընդհանուր առմամբ, բաց տնտեսությունը ժամանակակից գլոբալ տնտեսության հիմնական բնութագրերից է, որը նպաստում է երկրների տնտեսական փոխկապակցվածությանը և զարգացման ավելի արագ տեմպերին։

История

Աշխատությունը պատկանում է կրոնական-քննադատական և բանավիճային գրականության այն շրջանակին, որտեղ վարդապետական ու պատմական հարցերը քննվում են ճշմարտության և կեղծիքի հակադրության միջոցով։ Վերնագիրը մատնանշում է հեղինակի մտադրությունը՝ անդրադառնալու կրոնական ուսմունքի և պատմական իրողությունների վերաբերյալ ներկայացված պնդումներին, բացահայտելու դրանցում առկա հակասությունները և պաշտպանելու այն տեսակետները, որոնք հեղինակը համարում է հավաստի ու հիմնավորված։ «Վարդապետության և պատմության» համադրությունը ցույց է տալիս, որ քննարկման շրջանակը կարող է ընդգրկել ինչպես հավատի դրույթների մեկնաբանությունը, այնպես էլ եկեղեցական անցյալի իրադարձությունների ու ավանդությունների գնահատումը։ Քրիստոնեական բանավիճային գրականության մեջ նման մոտեցումը հաճախ նպատակ ունի հիմնավորել դավանաբանական դիրքորոշումը, պարզաբանել պատմական փաստերի նշանակությունը և հակադարձել հակառակորդ կողմի մեկնաբանություններին։ Այս ժանրին բնորոշ են փաստարկների համադրումը, հակադիր տեսակետների քննադատությունը, պատմական վկայությունների և ուսմունքային դրույթների վերլուծությունը, ինչպես նաև ընթերցողին որոշակի եզրակացության հանգեցնելու ձգտումը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տասնիններորդ դարի հայ կրոնական մտքի և հրապարակախոսության արտահայտություն, երբ եկեղեցական ինքնության, դավանանքի մեկնաբանության և պատմական ժառանգության շուրջ բանավեճերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում հայ մտավոր կյանքում։ Այդպիսի երկերը նպաստում են ժամանակաշրջանի գաղափարական հակասությունների, կրոնական փաստարկման եղանակների և հայալեզու գիտական ու հրապարակախոսական խոսքի զարգացման ուսումնասիրությանը։ Դրանց միջոցով հնարավոր է դիտարկել, թե ինչպես էին հեղինակները տարբերակում վարդապետական համոզմունքները պատմական վկայություններից և ինչպես էին օգտագործում պատմությունը՝ կրոնական դիրքորոշումներ պաշտպանելու կամ քննադատելու նպատակով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մտքի պատմությամբ, աստվածաբանությամբ, դավանաբանական բանավեճերով և տասնիններորդ դարի հայ տպագիր գրականությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Технология

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության պատմամշակութային համալիրների շինարարական տեխնոլոգիաների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ավանդական ճարտարապետության, շինարարական նյութերի և վերականգնման ժամանակակից մեթոդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պատմական հուշարձանների և համալիրների կառուցման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, դրանց կիրառված շինանյութերի կազմը, կառուցվածքային լուծումները և ժամանակի ընթացքում դրանց պահպանման ու վերականգնման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են հայկական ավանդական շինարարական տեխնիկաները՝ քարե շարվածքի մեթոդները, կրաշաղախի կիրառությունը, սեյսմակայուն կառուցվածքային լուծումները և տեղական բնական նյութերի օգտագործումը, որոնք ձևավորել են հայկական ճարտարապետության յուրահատուկ դիմագիծը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային համալիրների վերականգնման ժամանակ կիրառվող ժամանակակից ինժեներական և կոնսերվացիոն տեխնոլոգիաներին՝ նպատակ ունենալով պահպանել հուշարձանների իսկությունը և կառուցվածքային ամբողջականությունը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը շինությունների քայքայման գործընթացների վրա, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման միջոցառումները։ Միաժամանակ ընդգծվում է մշակութային ժառանգության պահպանման պետական քաղաքականության դերը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները ՀՀ-ում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի շինարարական տեխնոլոգիաների, ճարտարապետության պատմության և հուշարձանների պահպանության ոլորտներում՝ նպաստելով ազգային մշակութային ժառանգության գիտական պահպանման և վերականգնման գործընթացների կատարելագործմանը։

Культура

Работа посвящена исследованию жанра фортепианного концерта в творчестве армянских композиторов и выявлению основных тенденций его развития в 1950–1980-е годы. В центре внимания находится эволюция концертного жанра в армянской профессиональной музыке, особенности его художественного становления и изменения композиторского языка на протяжении нескольких десятилетий. Исследование рассматривает фортепианный концерт как синтетическую форму музыкального высказывания, в которой взаимодействуют сольное исполнительское начало и оркестровая ткань, а также раскрываются характерные черты национальной музыкальной традиции и общеевропейских композиторских тенденций. Особое внимание уделяется особенностям тематизма, музыкальной драматургии, композиционного строения, гармонического языка, ритмики, фактуры и принципов взаимодействия фортепиано с оркестром. Анализируются способы переосмысления традиционной концертной формы армянскими авторами и их стремление сочетать национально-характерные интонации с современными средствами музыкальной выразительности. Важное место занимает изучение исполнительских особенностей произведений, характера сольной партии, виртуозных приемов и способов раскрытия художественного образа посредством фортепиано. Рассматривается также развитие жанра в историко-культурном контексте 1950–1980-х годов, что позволяет проследить изменения эстетических установок и композиторского мышления в разные периоды. Исследование выявляет общие закономерности и индивидуальные особенности трактовки жанра различными армянскими композиторами, показывая многообразие подходов к соотношению традиции и новаторства. Отдельное значение имеет изучение национального своеобразия концертного жанра, которое проявляется в использовании фольклорных интонаций, ладовых особенностей, ритмических моделей и характерных принципов музыкального развития. Работа позволяет представить фортепианный концерт как важное направление армянской композиторской школы второй половины XX века и проследить его вклад в развитие национальной музыкальной культуры. Исследование может представлять интерес для музыковедов, композиторов, пианистов, преподавателей музыкальных учебных заведений, исследователей армянской музыкальной культуры и студентов музыкальных специальностей.