O (a) поправки квантовой хромодинамики для распада Ḃ → Xƴ

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական համակարգում գործադիր իշխանության տեղի, դերի և գործառույթների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և Վրաստանի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Այն 2012 թվականին հրատարակված թեկնածուական ատենախոսություն է, որի հեղինակը Ց. Ա. Հակոբյանն է, իսկ աշխատանքը ներկայացվել է ՀՀ ՊՆ Դ. Կանայանի անվան ազգային ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտում։ Ատենախոսությունը կազմված է 24 էջից և վերաբերում է քաղաքական գիտությունների ոլորտին։ Հետազոտության հիմնական նպատակը երկու հետխորհրդային պետությունների քաղաքական համակարգերում գործադիր իշխանության ձևավորման, կազմակերպման, լիազորությունների և քաղաքական դերակատարության առանձնահատկությունների բացահայտումն ու համադրումն է։ Աշխատության շրջանակում գործադիր իշխանությունը դիտարկվում է իշխանությունների տարանջատման համակարգում՝ օրենսդիր և դատական իշխանությունների հետ փոխհարաբերությունների, ինչպես նաև զսպումների և հակակշիռների մեխանիզմների համատեքստում։ Կարևոր ուղղություն է կառավարման ձևերի և դրանց փոփոխության ուսումնասիրությունը, քանի որ Հայաստանի և Վրաստանի քաղաքական զարգացումները հետխորհրդային շրջանում անցել են տարբեր փուլերով՝ նախագահական, կիսանախագահական և խորհրդարանական կառավարման տարրերի տարբեր համակցություններով։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նախագահի, վարչապետի և կառավարության միջև լիազորությունների բաշխման առանձնահատկությունները, կառավարության ձևավորման ընթացակարգերը, նրա քաղաքական պատասխանատվությունը խորհրդարանի առջև և գործադիր իշխանության հարաբերությունները քաղաքական կուսակցությունների ու խորհրդարանական մեծամասնության հետ։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե նույն պատմական և տարածաշրջանային միջավայրում գտնվող երկու պետություններն ինչպես են լուծել իշխանության կենտրոնացման, քաղաքական պատասխանատվության, պետական կառավարման արդյունավետության և ժողովրդավարական վերահսկողության խնդիրները։ Հայաստանի դեպքում ուշադրություն է դարձվում գործադիր իշխանության ինստիտուցիոնալ զարգացմանը, նախագահի և կառավարության հարաբերություններին, ինչպես նաև քաղաքական համակարգի փոխակերպման ընթացքում առաջացած հակասություններին։ Վրաստանի փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հետխորհրդային քաղաքական վերափոխումների մեկ այլ մոդել, որտեղ սահմանադրական փոփոխությունները և քաղաքական ճգնաժամերը էապես ազդել են նախագահի, վարչապետի և խորհրդարանի միջև լիազորությունների հարաբերակցության վրա։ Համեմատական քաղաքական ուսումնասիրություններում հենց գործադիր իշխանության իրական ծավալի և սահմանադրորեն ամրագրված լիազորությունների հարաբերակցությունն է կարևոր ցուցիչներից մեկը, քանի որ նույն կառավարման ձևը տարբեր երկրներում կարող է հանգեցնել իշխանության տարբեր բաշխման։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական կուսակցությունների և գործադիր իշխանության փոխհարաբերություններին։ Խորհրդարանական համակարգում կառավարության կայունությունը մեծապես կախված է խորհրդարանական մեծամասնությունից, իսկ վարչապետի քաղաքական դիրքը պայմանավորված է կուսակցական համակարգի կառուցվածքով և խորհրդարանի աջակցությամբ։ Այդ պատճառով գործադիր իշխանության արդյունավետության գնահատումը պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն սահմանադրական նորմերը, այլև կուսակցական մրցակցության, քաղաքական մշակույթի և ինստիտուտների գործնական գործունեության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև գործադիր իշխանության նկատմամբ խորհրդարանական վերահսկողության ուսումնասիրությունը։ Կառավարության հաշվետվողականությունը, անվստահության մեխանիզմը, խորհրդարանական հարցումները և այլ վերահսկողական գործիքներ դիտարկվում են որպես իշխանության կենտրոնացման սահմանափակման և քաղաքական պատասխանատվության ապահովման միջոցներ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է այն խնդիրը, թե գործադիր իշխանության չափազանց մեծ կենտրոնացումը որքանով կարող է թուլացնել իշխանությունների միջև հավասարակշռությունը և սահմանափակել քաղաքական բազմակարծությունը։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն գործադիր իշխանությունը ներկայացնում է ոչ թե մեկուսացված պետական կառույց, այլ քաղաքական համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որի գործունեությունը պայմանավորված է սահմանադրական կարգավորմամբ, կուսակցական համակարգով, քաղաքական մշակույթով և հասարակական-քաղաքական զարգացումներով։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել Հայաստանի և Վրաստանի պետական կառավարման համակարգերի, սահմանադրական զարգացման, քաղաքական ինստիտուտների և հետխորհրդային քաղաքական տրանսֆորմացիաների ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի կառուցվածքային և գործառութային առանձնահատկություններ ունի գործադիր իշխանությունը Հայաստանի և Վրաստանի քաղաքական համակարգերում, ինչպես են բաշխվում իշխանական լիազորությունները տարբեր ինստիտուտների միջև և ինչ ազդեցություն են ունենում կառավարման ձևը, կուսակցական համակարգը և սահմանադրական մեխանիզմները քաղաքական համակարգի կայունության ու արդյունավետության վրա։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է քրդերի ազգային-ազատագրական շարժումների զարգացմանը Թուրքիայում և դրանց փոխկապակցվածությանը տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների հետ՝ կենտրոնանալով 1926–1930 թվականների Արարատի ապստամբության ժամանակաշրջանի վրա։ Նյութում վերլուծվում են քրդական քաղաքական կազմակերպությունների ձևավորման, զինված դիմադրության և ինքնորոշման գաղափարների տարածման հիմնական փուլերը՝ ընդգծելով Օսմանյան կայսրության փլուզումից հետո ձևավորված նոր պետական համակարգի ազդեցությունը քրդական բնակչության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատի լեռնային շրջանում ծավալված ապստամբական շարժմանը, դրա կազմակերպչական կառուցվածքին, ռազմական գործողությունների ընթացքին և արտաքին քաղաքական գործոնների ազդեցությանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Թուրքիայի Հանրապետության պետական քաղաքականության արձագանքը՝ ներառյալ ռազմական գործողությունները, վարչական վերահսկողության ուժեղացումը և տարածաշրջանային կայունության վերականգնման փորձերը։ Միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային ուժերի հարաբերությունները, միջազգային միջավայրի ազդեցությունը և քրդական հարցի երկարաժամկետ ձևավորումը որպես քաղաքական և պատմական խնդիր։

Գրականություն

Հովհաննես Թումանյան․ Հեքիաթներ — հայ մեծանուն գրող և բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյան-ի ամենասիրված ստեղծագործություններից կազմված ժողովածու է, որը ներառում է ժողովրդական մտածողությամբ, բարոյական արժեքներով և խոր իմաստությամբ հարուստ հեքիաթներ։ Այս գիրքը համարվում է հայկական մանկական գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը, սակայն այն հետաքրքիր և ուսուցողական է ոչ միայն երեխաների, այլև մեծահասակների համար։ Թումանյանի հեքիաթները ստեղծված են հայ ժողովրդական բանահյուսության ավանդույթների հիման վրա և առանձնանում են պարզ, պատկերավոր ու երաժշտական լեզվով, որը հեշտությամբ գրավում է ընթերցողին։ Ժողովածուում ընդգրկված պատմությունները հաճախ ներկայացնում են բարու և չարի պայքարը, արդարության հաղթանակը, աշխատասիրության, ազնվության, ընկերասիրության և խելացիության կարևորությունը։ Հեղինակը կենդանիների, հասարակ մարդկանց, թագավորների ու կախարդական կերպարների միջոցով ստեղծում է աշխարհ, որտեղ յուրաքանչյուր պատմություն ունի դաստիարակչական և խոր բարոյական ենթատեքստ։ «Շունն ու կատուն», «Բարեկենդանը», «Անբան Հուռին», «Քաջ Նազարը» և մյուս հայտնի հեքիաթները ոչ միայն զվարճացնում են, այլ նաև սովորեցնում են գնահատել բարությունը, խոհեմությունը և մարդկային հարաբերությունների արժեքը։ Թումանյանի ստեղծագործություններում հաճախ զգացվում է հայկական գյուղական կյանքի շունչը, ժողովրդի կենցաղը, սովորույթներն ու ազգային մտածելակերպը, ինչի շնորհիվ դրանք դարձել են սիրված սերունդների կողմից։ Գիրքը նպաստում է երեխաների երևակայության զարգացմանը, բարոյական արժեքների ձևավորմանը և հայ գրականության նկատմամբ հետաքրքրության աճին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի գրական ժառանգության կարևորագույն կողմերից մեկի՝ պատումի արվեստի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործությունների կառուցվածքային, ոճական, լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Գրքում քննության են առնվում Աբովյանի պատմողական եղանակները, հեղինակային խոսքի և հերոսների խոսքի փոխհարաբերությունը, կերպարների ներկայացման սկզբունքները, նկարագրությունների կիրառությունը և սյուժետային զարգացումների կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով գրողը պատմողական խոսքը դարձնում է կենդանի, անմիջական և ընթերցողի համար ազդեցիկ՝ համադրելով ժողովրդական բանահյուսության, բանավոր խոսքի և գրական շարադրանքի տարրերը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է նաև պատմողի դիրքորոշումը, նրա վերաբերմունքը ներկայացվող իրադարձությունների և կերպարների նկատմամբ, ինչպես նաև հեղինակային մեկնաբանությունների դերը ստեղծագործության գաղափարական բովանդակության ձևավորման գործում։ Աշխատությունը բացահայտում է Աբովյանի պատումի լեզվական հարստությունը, ժողովրդական արտահայտչամիջոցների օգտագործումը, երկխոսությունների կառուցման առանձնահատկությունները և տարբեր խոսքային շերտերի գեղարվեստական կիրառությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բնության, միջավայրի և կենցաղային մանրամասների նկարագրությանը, որոնց միջոցով ձևավորվում է ստեղծագործությունների պատմական և սոցիալական միջավայրը և խորանում կերպարների հոգեբանական ու մարդկային բնութագիրը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ պատումի արվեստը Աբովյանի ստեղծագործություններում սերտորեն կապված է ազգային ինքնագիտակցության, հասարակական խնդիրների, մարդու և հայրենի միջավայրի փոխհարաբերության ու ժամանակաշրջանի պատմական իրականության արտացոլման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Աբովյանի՝ որպես հայ նոր գրականության հիմնադիրներից մեկի գեղարվեստական մտածողության և պատմողական վարպետության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, լեզվաբանների, ուսուցիչների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայ նոր գրականության ձևավորման պատմությամբ և Խաչատուր Աբովյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ։

Տնտեսագիտություն

Նվիրված է տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրման և մոդելավորման մաթեմատիկական մեթոդների խորացված կիրառությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, մաթեմատիկական տնտեսագիտության, ֆինանսների և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու հետազոտողների համար, գրքում ներկայացվում են տնտեսագիտական վերլուծության առաջադեմ մաթեմատիկական գործիքներ՝ օպտիմալացման մեթոդներ, գծային և ոչ գծային ծրագրավորում, դինամիկ համակարգերի մոդելավորում և տնտեսական գործընթացների կանխատեսման մեթոդներ, բացատրվում է տնտեսական ցուցանիշների միջև կապերի մաթեմատիկական ձևակերպումը և դրանց կիրառումը կառավարչական որոշումների կայացման մեջ, մանրամասն քննարկվում են բազմագործոն վերլուծության, հավանականության տեսության և վիճակագրական մեթոդների կիրառությունները տնտեսական համակարգերի ուսումնասիրության համար, աշխատությունը անդրադառնում է նաև տնտեսական մոդելների կառուցման սկզբունքներին՝ պահանջարկի և առաջարկի մոդելներ, արտադրական ֆունկցիաներ և ռեսուրսների բաշխման օպտիմալ լուծումներ, ներկայացվում են հաշվարկային ալգորիթմներ և դրանց կիրառման օրինակներ իրական տնտեսական խնդիրներում, ինչպես նաև արդյունքների մեկնաբանման և վերլուծական եզրակացությունների ձևավորման մեթոդաբանությունը, գրքում ընդգծվում է մաթեմատիկական մեթոդների դերը ժամանակակից տնտեսագիտության գիտական հիմնավորման, կանխատեսման և արդյունավետ կառավարման ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական մաթեմատիկական հիմքերը և կիրառական տնտեսական վերլուծությունը՝ ձևավորելով տնտեսական գործընթացների քանակական ուսումնասիրության ամբողջական համակարգ։

Մշակույթ

Մինաս Ավետիսյանը ՀՀ մշակույթի նախարարության և ՀՀ Ազգային գրադարանի գործունեության ոլորտում ներկայացնում է մշակութային քաղաքականության, գրադարանային ծառայությունների, գիտահետազոտական և կրթական նախաձեռնությունների համակարգումը։ Նրա աշխատանքը ընդգրկում է մշակութային ժառանգության պահպանությունը, գրական և գիտական ռեսուրսների համակարգումը, ընթերցող հասարակության ստեղծումն ու կրթությունը, ինչպես նաև տեղեկատվական ու մշակութային ծրագրերի իրականացման հզորացումն Ազգային գրադարանի միջոցով։ Մինաս Ավետիսյանի ղեկավարությամբ մշակույթի նախարարությունը կարևոր դեր է խաղում Հայաստանի մշակութային կյանքում՝ ապահովելով ազգային և համաշխարհային մշակութային արժեքների պահպանությունը, գրականության ու արվեստի զարգացման խթանումը և հասարակության համար մշակութային հասանելիության ընդլայնումը։ Այս համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս միավորել պետական քաղաքականությունը, գիտական ու կրթական կառույցները և մշակութային հաստատությունները՝ կառուցելով ամբողջական և արդյունավետ մշակութային միջավայր, որը խթանում է ազգային ինքնությունը, ստեղծագործական զարգացման հնարավորությունները և տեղեկատվական հասանելիությունը։