Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловИстория
Краткий отчет о состоянии Лазаревского института восточных языков...
Աշխատությունը ներկայացնում է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գործունեության, կազմակերպական կառուցվածքի և կրթական վիճակի վերաբերյալ համառոտ հաշվետվական բնույթի նյութ։ Բովանդակության կենտրոնում կրթական հաստատության գործունեության ընդհանուր պատկերի ներկայացումն է՝ անդրադարձ կատարելով ուսումնական գործընթացի կազմակերպմանը, դասավանդվող առարկաներին, սովորողների կազմին, դասախոսական գործունեությանը և հաստատության կառավարման առանձնահատկություններին։ Նման հաշվետվությունները կարևոր սկզբնաղբյուր են կրթական հաստատությունների պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում գործող ուսումնական համակարգի կառուցվածքի, կրթական նպատակների և հաստատության զարգացման ուղղությունների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արևելյան լեզուների դասավանդման կազմակերպմանը, լեզվաբանական և պատմամշակութային առարկաների տեղին ուսումնական ծրագրերում, ինչպես նաև արևելագիտական մասնագետների պատրաստման սկզբունքներին։ Հաստատության պատմական նշանակությունը սերտորեն կապված է հայ կրթական և մշակութային կյանքի հետ, ուստի նյութը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև հայագիտական կրթության, հայկական մշակութային միջավայրի և ռուսաստանյան արևելագիտության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Քննության առարկա կարող են լինել սովորողների ընդունելության, ուսումնական առաջադիմության, դասընթացների կազմակերպման, ներքին կարգապահության և կրթական աշխատանքի արդյունքների վերաբերյալ հաշվետվական տեղեկությունները։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև հաստատության նյութական պայմաններին, գրադարանային հավաքածուներին, ուսումնական միջոցներին և կրթական գործընթացն ապահովող այլ ռեսուրսներին վերաբերող տվյալները։ Հաշվետվական բնույթը նյութին հաղորդում է փաստագրական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրողին վերականգնել հաստատության գործունեության որոշակի ժամանակահատվածի պատկերը և այն համադրել այլ վարչական, կրթական ու պատմական աղբյուրների հետ։ Միաժամանակ նման աղբյուրների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել դրանց պաշտոնական բնույթը, քանի որ ներկայացվող տեղեկությունների ընտրությունն ու ձևակերպումը կարող էին պայմանավորված լինել հաշվետվության կազմման նպատակներով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ-ռուսական կրթամշակութային կապերի, արևելագիտության զարգացման և XIX դարի կրթական հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրման համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև կրթության պատմության և աղբյուրագիտության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել, թե ինչպես էր կազմակերպվում արևելյան լեզուների և մշակույթների համակարգված ուսուցումը տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական միջավայրում։
Обновлено. 2026-09-18
Другие предметы
Բոլոնիայի գործընթաց. բարեփոխումներ և ռազմավարություն
Հանդիսանում է գիտամեթոդական և վերլուծական աշխատություն, որը նվիրված է բարձրագույն կրթության համակարգում իրականացվող Բոլոնիայի գործընթացի գաղափարական հիմքերին, բարեփոխումների ուղղություններին և ռազմավարական նշանակությանը։ Այն ներկայացնում է եվրոպական կրթական տարածքի ձևավորման նպատակները, բարձրագույն կրթության համակարգերի համադրելիության, շարժունակության և որակի ապահովման հիմնական սկզբունքները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են կրթական աստիճանների (բակալավրիատ, մագիստրատուրա, դոկտորանտուրա) կառուցվածքային փոփոխությունները, կրեդիտային համակարգի ներդրումը, ուսանողների և դասախոսների շարժունակության խթանման մեխանիզմները, ինչպես նաև որակի ապահովման և գնահատման չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգի ինտեգրման գործընթացներին եվրոպական կրթական տարածք, կրթական քաղաքականության բարեփոխումներին և համալսարանների ինստիտուցիոնալ զարգացման խնդիրներին։ Ներառված են նաև ռազմավարական մոտեցումներ կրթության մրցունակության բարձրացման, աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխանեցման և կրթական ծառայությունների արդիականացման ուղղությամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, դասախոսների, կրթական քաղաքականության մշակողների և կրթության կառավարման ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով Բոլոնիայի գործընթացի էության և կիրառական նշանակության խորքային ընկալմանը։
Обновлено. 2026-08-30
История
Описание Версаля в армянской записи 1683 года
Այս աշխատությունը նվիրված է 1683 թվականին հայերեն գրառմամբ պահպանված Վերսալի նկարագրության ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է բացառիկ արժեք ունեցող պատմամշակութային աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել XVII դարի վերջին Ֆրանսիայի արքունական միջավայրի, Վերսալի պալատական համալիրի և այնտեղ այցելած հայերի դիտարկումների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած նյութը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ այն ստեղծվել է ժամանակակից հայի կողմից և հայերենով՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ Վերսալը դեռևս գտնվում էր իր ընդարձակման և արքունական կենտրոնի վերածվելու գործընթացում։ Հետազոտության առարկան հրապարակվել է Հովսեփ Օրբելու կողմից 1921 թվականին և ներառվել է «Известия Российской академии истории материальной культуры» պարբերականի առաջին հատորում, որտեղ այն զբաղեցնում է 391–399-րդ էջերը։ Աղբյուրը հատկապես հետաքրքիր է Ֆրանսիայի և հայերի պատմական կապերի տեսանկյունից։ 1683 թվականի փետրվարի 2-ին հայկական պատվիրակություն է ընդունվել Վերսալի և Սեն-Կլու պալատներում, ինչը ցույց է տալիս, որ այդ ժամանակաշրջանում հայ գործիչներն արդեն կարող էին անմիջականորեն առնչվել Ֆրանսիայի արքունական միջավայրին։ Հայերեն գրառման առանձնահատկությունն այն է, որ այն պարզապես ճարտարապետական օբյեկտի չոր նկարագրություն չէ․ այն դիտողի հայացքով ներկայացված վկայություն է, որտեղ եվրոպական արքունական մշակույթը ընկալվում և նկարագրվում է հայերեն լեզվամշակութային միջավայրի շրջանակում։ Այդ պատճառով նյութը արժեքավոր է միաժամանակ մի քանի գիտակարգերի համար։ Պատմաբանի համար այն տեղեկություն է XVII դարի Ֆրանսիայի, Լյուդովիկոս XIV-ի ժամանակաշրջանի արքունական կյանքի և Վերսալի զարգացման վերաբերյալ, իսկ լեզվաբանի համար՝ վաղ աշխարհաբարին ու ժամանակի հայերեն գրավոր լեզվին առնչվող նյութ, որը կարող է ցույց տալ օտար իրականության, տեղանունների և մշակութային հասկացությունների հայերեն փոխանցման եղանակները։ Հովսեփ Օրբելու հրապարակումը հետագայում հենց այդ պատճառով գնահատվել է որպես կարևոր պատմական և լեզվաբանական նյութ պարունակող ուսումնասիրություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նկարագրության կառուցվածքի և բովանդակության վերլուծությունը։ Վերսալի պալատական միջավայրը XVII դարում եվրոպական միապետական մշակույթի ամենանշանավոր կենտրոններից էր, և դրա մասին հայերեն ժամանակակից վկայության առկայությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն պալատի ֆիզիկական տեսքը, այլև այն տպավորությունը, որ այն թողնում էր օտարազգի այցելուների վրա։ Նկարագրության մեջ արտացոլված մանրամասները կարող են վերաբերել շինությունների ճոխությանը, ներքին հարդարմանը, արքունական կենցաղին, պարտեզներին, հանդիսավոր միջավայրին և պալատական տարածքի կազմակերպմանը։ Այսպիսի տեղեկությունները հատկապես արժեքավոր են, քանի որ դրանք լրացնում են պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների շրջանակը՝ ներկայացնելով նույն երևույթը հայկական դիտորդի տեսանկյունից։ Լեզվաբանական առումով աղբյուրը հետաքրքիր է նաև օտար անունների ու հասկացությունների հայերենացման պատճառով։ XVII դարի հայերեն գրավոր լեզուն իր մեջ համադրում էր գրաբարյան ավանդույթը, միջին հայերենից ժառանգված տարրերը և կենդանի խոսակցական լեզվի ազդեցությունը։ Ֆրանսիական տեղանունների, անձնանունների և մշակութային հասկացությունների փոխանցումը կարող է ցույց տալ, թե հայ հեղինակներն ինչպիսի լեզվական միջոցներով էին նկարագրում եվրոպական իրականությունը։ Այդ պատճառով նյութը կարող է օգտագործվել հայերենի պատմական բառապաշարի, օտար բառերի փոխառության, տառադարձության և թարգմանական գործելակերպի ուսումնասիրության համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նյութը պահպանվել և ուսումնասիրվել է մի քանի ձեռագրային կամ գրավոր օրինակների համադրման միջոցով։ Հրատարակության հիմքում ընկած հետազոտական աշխատանքը նախատեսում էր տարբեր օրինակների համեմատություն, լեզվական անկանոնությունների և աղավաղումների ուղղում, ինչպես նաև տարբեր ընթերցումների ներկայացում, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել առավել վստահելի քննադատական բնագիր։ Այս մոտեցումը կարևոր է, քանի որ պատմական ձեռագրային աղբյուրներում հնարավոր են արտագրական սխալներ, լեզվական փոփոխություններ և հետագա միջամտություններ, իսկ դրանց համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ վերականգնել սկզբնական տեքստը։ Աշխատության արժեքը մեծ է նաև հայկական սփյուռքի և եվրոպական մշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ XVII դարում հայ վաճառականները, հոգևորականները և մտավորականները ակտիվորեն ներգրավված էին եվրոպական տարբեր քաղաքների առևտրական և մշակութային կյանքում։ Ֆրանսիայի հետ հայկական կապերի մասին տեղեկությունները ցույց են տալիս, որ հայերի ներկայությունը այնտեղ միայն տնտեսական գործունեությամբ չէր սահմանափակվում, այլ կարող էր ներառել դիվանագիտական, մշակութային և հասարակական շփումներ։ Այս համատեքստում 1683 թվականի գրառումը կարող է դիտարկվել որպես հայ-ֆրանսիական վաղ հարաբերությունների անմիջական վկայություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն միավորում է պատմական աղբյուրագիտությունը, հայագիտությունը, լեզվաբանությունը և եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր XVII դարի հայ ընթերցողին կամ դիտորդին ներկայացվում Ֆրանսիայի արքունական աշխարհը, ինչպես էին հայերենում արտահայտվում նոր մշակութային երևույթները և ինչպիսի պատկերացում էր ձևավորվում եվրոպական քաղաքական ու մշակութային կենտրոնների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XVII դարի հայ-եվրոպական մշակութային շփումների, հայերեն պատմագրական և ուղեգրական գրության, Վերսալի վաղ շրջանի պատմության և ժամանակի հայերեն լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ եվրոպական արքունական իրականությունը ներկայացնում է ոչ թե միայն պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների, այլ հայկական գրավոր վկայության միջոցով։
Обновлено. 2026-09-14
История
Սուրբ Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի հիմնադրման 49-րդ տարեդարձի առթիվ
Այս հրատարակությունը նվիրված է Կոստանդնուպոլսի Սուրբ Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի հիմնադրման 49-րդ տարեդարձին և անդրադառնում է հայ համայնքի կյանքում կարևոր դեր ունեցած առողջապահական հաստատության գործունեությանն ու հասարակական նշանակությանը։ Սուրբ Փրկիչ ազգային հիվանդանոցը հայ համայնքի բարեգործական և բժշկական կյանքի կարևոր կառույցներից էր, որի առաքելությունը կապված էր հիվանդների խնամքի, բժշկական օգնության կազմակերպման և կարիքավոր մարդկանց աջակցելու հետ։ Նման հաստատությունների գործունեությունը վկայում էր համայնքային ինքնակազմակերպման, բարեգործական նախաձեռնությունների և հանրային բարօրության նկատմամբ պատասխանատվության մասին։ Հիվանդանոցի տարեդարձին նվիրված հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հիշատակի և գնահատանքի արտահայտություն՝ ընդգծելով բժշկական հաստատության շարունակական աշխատանքի, հոգածության ու ծառայության արժեքը։ Այն առնչվում է նաև Օսմանյան կայսրության հայ համայնքի հասարակական կյանքի այն ոլորտին, որտեղ ազգային հաստատությունները կարևոր դեր էին կատարում սոցիալական աջակցության, առողջապահության և համայնքային համերաշխության ամրապնդման գործում։ Հիվանդանոցների գործունեությունը պահանջում էր ոչ միայն բժշկական գիտելիքներ և մասնագիտական աշխատանք, այլև նյութական միջոցներ, կազմակերպչական կարողություններ ու բարերարների աջակցություն։ Այդ պատճառով տարեդարձային գրությունները կարող էին ծառայել նաև հաստատության աշխատանքի հանրայնացմանը և դրա նկատմամբ հասարակական ուշադրության պահպանմանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ համայնքի պատմությամբ, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեությամբ, բժշկության պատմությամբ և Կոստանդնուպոլսի հայկական հասարակական կյանքի զարգացմամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու ազգային առողջապահական հաստատությունների հիշատակի մշակույթը, համայնքային ինքնության արտահայտման ձևերը և 19-րդ դարի հայ հասարակության մեջ բարեգործության ու բժշկական օգնության ունեցած նշանակությունը։
Обновлено. 2026-10-26
История
Հայոց արևելից կողմերի և Աղվանքի պատմության ու պատմական աշխարհագրության հարցեր
Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հայոց արևելից կողմերի և Աղվանքի պատմության ու պատմական աշխարհագրության հիմնահարցերը՝ համադրելով պատմական աղբյուրների և աշխարհագրական տվյալների վերլուծությունը։ Գրքում ներկայացվում են տարածաշրջանի վարչական սահմանների փոփոխությունները, բնակավայրերի տեղաբաշխումը և քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը պատմական տարածքի ձևավորման վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև հայկական և աղվանական պետական կազմավորումների փոխհարաբերություններին, մշակութային կապերին և տարածաշրջանային ուժային կենտրոնների դերին։ Նյութում օգտագործվում են քարտեզագրական և աղբյուրագիտական մոտեցումներ՝ վերականգնելու համար պատմական իրողությունների տարածական պատկերը։ Գիրքը կարևոր ներդրում է Կովկասի պատմական աշխարհագրության և միջնադարյան տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտում։
Обновлено. 2026-09-21
Литература
Աբիգ Ավագյանի ստեղծագործությունը
Աբիգ Ավագյանը (Abig Avagyan) հայ գրող է, որը ծնվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Թեհրանում՝ իրանահայ ընտանիքում։ Նա ստացել է բազմալեզու կրթություն՝ սովորելով տեղական հայկական դպրոցում, ինչպես նաև պարսկերեն, ֆրանսերեն և ամերիկյան կրթական հաստատություններում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի և գրական ձևավորման վրա։ 1939 թվականին զորակոչվել է Իրանի բանակ և անցել օդաչուական պատրաստություն՝ ծառայելով որպես ռազմական օդաչու 1941–1946 թվականներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1946 թվականին, նա տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան և միացել գրողների միությանը 1949 թվականին։ Նրա ստեղծագործական ուղին հիմնականում կապված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, ազգային ինքնության և մարդու ներաշխարհի խոր վերլուծության հետ, որտեղ նա փորձել է համադրել կենսագրական փորձը, պատերազմական հիշողությունները և փիլիսոփայական դիտարկումները։ Նրա գրական ժառանգությունը գնահատվում է որպես նշանակալի ներդրում հայ խորհրդային գրականության մեջ, իսկ նրա գործերը հաճախ դիտարկվում են որպես պատմական և հոգեբանական արձագանքների համադրություն, որոնք արտացոլում են 20-րդ դարի բարդ սոցիալ-քաղաքական իրականությունը։ Նա մահացել է 1983 թվականին Երևանում։
Обновлено. 2026-09-21