О многозначных отображениях и ε-оптимальных решениях параметризованных задач оптимизации

Գրականություն

Սա գրականագիտական և պատմամշակութային ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է արցախյան պոեզիայում ազգային-ազատագրական պայքարի թեմայի արտացոլմանը, որտեղ վերլուծվում են Արցախյան տարածաշրջանի բանաստեղծական ավանդույթներում ձևավորված գաղափարական շերտերը, հայրենասիրական մոտիվները և պատմական հիշողության գեղարվեստական վերարտադրությունը, աշխատանքը ընդգծում է, թե ինչպես են պոետները իրենց ստեղծագործություններում արտահայտել ինքնության պահպանման, պայքարի և գոյության հարցերը՝ օգտագործելով խորհրդանշական պատկերներ, էպիկական և լիրիկական ձևեր, ինչպես նաև ժողովրդական լեզվամտածողության տարրեր, միաժամանակ դիտարկվում է պոեզիայի դերը որպես ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և հասարակական համախմբման միջոց, որտեղ գրականությունը դառնում է պատմական փորձի, ցավի և դիմադրության արտահայտման կարևոր մշակութային հարթակ։

Կրոն

Գիրքը նվիրված է քրիստոնեական աղոթքի ավանդույթին և նախատեսված է հավատացյալի հոգևոր կյանքի, անձնական աղոթքի ու աստվածապաշտության համար։ Աղոթքը քրիստոնեական հավատքի կարևոր արտահայտություններից է, որի միջոցով մարդը դիմում է Աստծուն՝ արտահայտելով իր հավատը, երախտագիտությունը, ապաշխարությունը, խնդրանքներն ու հոգևոր հույսերը։ Աղոթագրքերը նշանակալի դեր են ունեցել եկեղեցական և ընտանեկան կրոնական կյանքում՝ հավատացյալներին տրամադրելով հոգևոր խոսքի ձևեր՝ տարբեր առիթների, ներքին ապրումների և կրոնական պահանջների համար։ Դրանցում սովորաբար տեղ են գտնում փառաբանական, գոհաբանական, ապաշխարական և խնդրանքային բնույթի աղոթքներ, ինչպես նաև հոգևոր մտորումների ու ինքնաքննության համար նախատեսված տեքստեր։ Այսպիսի գրականությունը նպաստում է աղոթական սովորության ձևավորմանը, հավատքի ամրապնդմանը և քրիստոնեական բարոյական արժեքների գիտակցմանը։ Հայ եկեղեցական ավանդության մեջ աղոթագրքերը կարևոր նշանակություն են ունեցել ինչպես անհատական հոգևոր կյանքի, այնպես էլ համայնքային պաշտամունքի և կրոնական դաստիարակության մեջ։ Դրանց լեզուն ու բովանդակությունը արտացոլում են քրիստոնեական աստվածաբանության հիմնական գաղափարները՝ Աստծո ողորմածության, ներման, հոգևոր մաքրության, բարության և փրկության հույսի վերաբերյալ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն հոգևոր գրականության, աղոթական մշակույթի և հայ եկեղեցու կրոնական ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև աստվածաբանությամբ, եկեղեցական պատմությամբ և քրիստոնեական պաշտամունքային գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Երաժշտագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կոմիտասագիտության ձևավորմանը, զարգացման հիմնական փուլերին և հայ երաժշտագիտության համակարգում դրա զբաղեցրած տեղին ու նշանակությանը։ Քննության են առնվում Կոմիտաս Վարդապետի ստեղծագործական, գիտահետազոտական և երաժշտահասարակական գործունեության ուսումնասիրության պատմությունը, նրա երաժշտական ժառանգության գնահատման սկզբունքները և կոմիտասագիտական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կոմիտասի ժողովրդական երգերի հավաքչական ու մշակման գործունեությանը, հայկական ավանդական երաժշտության ուսումնասիրության մեթոդներին և ազգային երաժշտական մտածողության առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են հայ երաժշտագետների կողմից Կոմիտասի ստեղծագործությունների, երաժշտատեսական հայացքների, բազմաձայնության կիրառման սկզբունքների և ժողովրդական երաժշտության հետ նրա ստեղծագործական կապերի մեկնաբանությունները։ Քննարկվում են նաև կոմիտասագիտության զարգացման պատմական նախադրյալները, տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված գիտական մոտեցումները և Կոմիտասի ժառանգության վերաբերյալ հետազոտությունների աղբյուրագիտական ու մեթոդաբանական հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Կոմիտասի ձեռագրերի, երաժշտական գրառումների, նամակագրության և այլ վավերագրական նյութերի նշանակությունը նրա գործունեության համակողմանի ուսումնասիրության համար։ Անդրադարձ է կատարվում կոմիտասագիտության ազդեցությանը հայ ազգային երաժշտության պատմության լուսաբանման, երաժշտական կրթության զարգացման և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել երաժշտագիտության, հայ երաժշտության պատմության, էթնոերաժշտագիտության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է լիսեռների մեխանիկական փորձարկումների արդյունքների վիճակագրական մշակմանը՝ կիրառելով կոռելյացիոն և ռեգրեսիոն վերլուծության մեթոդներ՝ դրանց ամրության և աշխատանքային հատկությունների գնահատման նպատակով։ Գրքում ներկայացվում են լիսեռների մեխանիկական փորձարկման հիմնական ցուցանիշները՝ ձգման, ծռման, ոլորման և հոգնածության դիմադրության տվյալները, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող կառուցվածքային և արտադրական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է փորձարարական տվյալների միջև կապերի աստիճանը, բացահայտում է հիմնական կախվածությունները և կառուցում է մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել լիսեռների վարքագիծը տարբեր բեռնվածքային պայմաններում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են ռեգրեսիոն մոդելավորման տարբեր մոտեցումներ՝ գծային և ոչ գծային մոդելներ, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը ինժեներական խնդիրներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստացված մոդելների ճշգրտության գնահատմանը, սխալների վերլուծությանը և արդյունքների գործնական կիրառմանը արտադրական գործընթացների օպտիմալացման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է մեքենաշինության ինժեներների, նյութագետների և տվյալների վերլուծության մասնագետների համար՝ նպաստելով մեխանիկական համակարգերի հուսալիության բարձրացմանն ու փորձարկումների գիտական մեկնաբանությանը։

Կրոն

1875 թվականին Երուսաղեմում՝ Սուրբ Հակոբյանց տպարանում հրատարակված այս՝ 30 էջից բաղկացած աշխատությունը կրոնական ուսուցման համար նախատեսված ձեռնարկ է, որը, ըստ վերնագրի, վերաբերում է ավետարանական բովանդակության ուսումնասիրմանը։ «Կրթարան ավետարանական բանից» ձևակերպումը մատնանշում է Ավետարանի ուսմունքների, պատմությունների կամ քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների ուսուցողական ներկայացման նպատակը։ «Դաս Դ» նշումը ցույց է տալիս, որ գիրքը դասերի կամ մասերի բաժանված ուսումնական շարքի չորրորդ մասն է, թեև առանց մյուս մասերի հետ համեմատության հնարավոր չէ հաստատել շարքի ամբողջական կառուցվածքը և յուրաքանչյուր դասի թեման։ Նման ձեռնարկները կարող էին նախատեսված լինել դպրոցականների, կրոնական ուսուցում ստացողների կամ քրիստոնեական ուսմունքն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։ Դրանցում սովորաբար կարող էին ներկայացվել ավետարանական պատմություններ, Հիսուս Քրիստոսի կյանքի և քարոզչության դրվագներ, քրիստոնեական բարոյականության սկզբունքներ և հավատքի վերաբերյալ բացատրություններ՝ նյութը սովորողների համար մատչելի դարձնելու նպատակով։ Այնուամենայնիվ, տվյալ հրատարակության կոնկրետ թեմաները, ուսուցման մեթոդը և նախատեսված լսարանը հնարավոր չէ հաստատել միայն վերնագրի ու մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ XIX դարում Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց տպարանը կարևոր դեր ուներ հայերեն կրոնական և կրթական գրականության հրատարակման գործում՝ նպաստելով եկեղեցական գիտելիքների տարածմանը և ուսումնական նյութերի հասանելիությանը։ Այս գիրքը կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել հայալեզու կրոնական կրթության, Ավետարանի ուսուցման և XIX դարի հայկական տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ մանկական բանաստեղծության զարգացման հիմնական օրինաչափությունների, թեմատիկ ուղղությունների, ժանրային փոփոխությունների և գեղարվեստական որոնումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկական պոեզիայի վերափոխումն է մի քանի տասնամյակների ընթացքում՝ հաշվի առնելով ինչպես գրական գործընթացի ներքին զարգացումները, այնպես էլ հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի կերպարի, նրա ներաշխարհի, երևակայության, բնության ընկալման, ընտանիքի, ընկերության, դպրոցի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Քննվում է, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում փոխվում երեխային ուղղված հեղինակային խոսքը՝ առավել խրատական և ուսուցողական մոտեցումներից շարժվելով դեպի մանկական հոգեբանության, անհատականության, հումորի, խաղային մտածողության և ինքնուրույն աշխարհընկալման ավելի բազմակողմ արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ բառապաշարի, պատկերավորման միջոցների, ռիթմի, հանգավորման, հնչյունական կազմակերպման և կրկնությունների տեսանկյունից։ Մանկական բանաստեղծության երաժշտականությունն ու լեզվական խաղը դիտարկվում են որպես փոքր տարիքի ընթերցողի ընկալման հետ սերտորեն կապված գեղարվեստական հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև քնարական, պատմողական, հումորային, բնապատկերային և խաղային ստեղծագործությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը՝ հաշվելուկների, հանելուկների, խաղիկների և այլ ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր սերունդների հեղինակների գեղարվեստական մոտեցումների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել շարունակականությունն ու նորարարությունը մանկական գրականության մեջ։ Առանձին նշանակություն ունի 1980–1990-ական թվականների հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցության դիտարկումը, երբ գրականության մեջ վերանայվում էին թեմատիկ ու արժեքային մի շարք շեշտադրումներ։ Քննվում է նաև մանկական պոեզիայի երկակի գործառույթը՝ միաժամանակ գեղարվեստական հաճույք հաղորդելու և երեխայի լեզվական, հուզական ու արժեքային զարգացմանը նպաստելու տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հայ մանկական բանաստեղծությունը որպես ինքնուրույն և զարգացող գրական համակարգ՝ բացահայտելով դրա թեմատիկ ընդլայնումը, գեղարվեստական լեզվի փոփոխությունները և երեխայի աշխարհի ներկայացման նոր ձևերի ձևավորումը։