Ոչխարաբուծություն

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտի ֆինանսական ռազմավարության կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի արդյունավետությունը, ֆինանսական կայունությունը և առողջապահական ծառայությունների մատչելիությունը բնակչության համար։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են առողջապահության ֆինանսավորման գործող մեխանիզմները, պետական բյուջեի դերը, առողջապահական ծախսերի կառուցվածքը, ապահովագրական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ոլորտի առջև ծառացած հիմնական մարտահրավերներին, այդ թվում՝ սահմանափակ ֆինանսական միջոցներին, առողջապահական ծառայությունների անհավասար հասանելիությանը, ծախսերի աճին և ռեսուրսների կառավարման խնդիրներին։ Աշխատությունը քննարկում է ֆինանսական ռազմավարության բարելավման տարբեր ուղղություններ՝ առողջապահական ապահովագրության զարգացման, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության ընդլայնման, ֆինանսավորման նոր մոդելների ներդրման, ծախսերի վերահսկման և ծառայությունների որակի բարձրացման միջոցով։ Հետազոտության նպատակն է նպաստել այնպիսի ֆինանսական քաղաքականության ձևավորմանը, որը կապահովի առողջապահական համակարգի երկարաժամկետ կայուն զարգացումը և բնակչության առողջության պահպանման ավելի արդյունավետ կազմակերպումը։

Գրականություն

Մխիթար Գոշը (Մխիթար Գոշ 1130–1213) հայ միջնադարյան գրականության և իրավագիտության հսկայական ազդեցություն ունեցող գործիչ է, որը համարվում է հայկական իրավաբանական և աստվածաբանական գրականության դասական ներկայացուցիչ։ Նա առավել հայտնի է իր «Դատական կանոնագրությամբ» (կամ «Հանրապետական կամ Քաղաքացիական օրենսգիրք») և «Քրիստոնեական բարոյագիտություն» գործերով, որոնց միջոցով զարգացրել է իրավագիտության, բարոյագիտության և վարչական իրավունքի հիմնարար սկզբունքները։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործություններում առկա է իրավունքի ու արդարադատության հաստատման գաղափարը, ինչպես նաև հասարակական կյանքի կարգի, օրդինացիայի և բարոյական նորմերի ձևավորման կարևորությունը։ Նրա դատական կանոնագրությունը ներառում է քաղաքացիական, քրեական և վարչական իրավունքի նորմերը՝ հիմնված Հայկական եկեղեցու, ավանդույթի և դասական իրավական սկզբունքների վրա, ինչը թույլ է տալիս ապահովել արդարադատություն և իրավական պաշտպանություն հասարակության բոլոր շերտերի համար։ Գործերի լեզուն պարզ, հասկանալի ու ուսուցողական է, ինչի շնորհիվ դրանք օգտագործվել են ինչպես իրավաբանական պրակտիկայում, այնպես էլ կրթական նպատակներով՝ միջնադարյան Հայաստանի և նրա շրջակա շրջանների իրավագիտական ուսուցման համար։ Մխիթար Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր դեր են ունեցել իրավական և մշակութային ժառանգության պահպանման, հասարակական կյանքի կանոնակարգման և հայ իրավագիտության զարգացման գործում։ Նրա նուրբ վերլուծություններն ու սկզբունքները մինչև այսօր դիտվում են որպես իրավական մտքի դասական օրինակ և հանդիսանում են հայկական իրավաբանության հիմքերի կարևոր բաղադրիչ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության խնդրի քննարկմանը երիտթուրքերի դատավարությունների համատեքստում՝ ընդգծելով 1919–1921 թվականներին իրականացված օսմանյան ռազմական և քաղաքական դատավարությունների պատմաիրավական նշանակությունը։ Հեղինակը վերլուծում է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Օսմանյան կայսրությունում ստեղծված քաղաքական իրավիճակը, դաշնակից տերությունների ճնշման ներքո կազմակերպված դատական գործընթացները և երիտթուրքական ղեկավարության պատասխանատվության հարցի բարձրացումը։ Գրքում մանրամասն դիտարկվում են հիմնական դատավարությունները՝ Ստամբուլում անցկացված ռազմական տրիբունալները, որոնց ընթացքում քննարկվել են զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների և հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված հանցագործությունների մեղադրանքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դատավարական նյութերին, վկայություններին, պաշտոնական փաստաթղթերին և մամուլի արձագանքներին, որոնք փաստում են Հայոց ցեղասպանության կազմակերպված բնույթը և պետական քաղաքականության դերը այդ գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև դատավարությունների քաղաքական սահմանափակումները, մեղավորների պատժի ոչ լիարժեք իրականացումը և հետագա միջազգային արձագանքները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ երիտթուրքերի դատավարությունները կարևոր պատմաիրավական աղբյուր են Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, իրավաբանների և ցեղասպանագիտության ոլորտի հետազոտողների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Կոմիտասի հիշատակին»՝ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը հանդիսանում է խորը հուզական ու փիլիսոփայական հարգանքի տուրք Կոմիտաս Վարդապետի հիշատակին՝ հայ մշակույթի ու երաժշտության մեծագույն տիտանիներից մեկին։ Չարենցը, լինելով հայրենասիրական և մշակութային արժեքների մեծ երկրպագու, իր ստեղծագործության մեջ արտահայտում է այն սերն ու հարգանքը, որ կոմիտասյան արվեստն ու անձը ներշնչել են հայ ժողովրդի համար։ Այս բանաստեղծությունը գրվել է Կոմիտասի մահից հետո, երբ նրա արվեստի արժեքը դառնում էր անքննարկելի մի հատկանիշ հայ ժողովրդի մշակութային կյանքում։ Չարենցը, իր բնորոշ պոետիկ ոճով, մարմնավորում է Կոմիտասի կերպարը՝ որպես հայ երաժշտության, արվեստի ու մշակույթի մի բացառիկ խորհրդանիշ։ Եղիշե Չարենցի բանաստեղծության մեջ Կոմիտասը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժիշտ կամ վարդապետ, այլև որպես ժողովրդի խորհրդանիշ, որի երաժշտությունը վերածվեց ազգային ինքնության, պայքարի ու գոյության լեզվի։ Բանաստեղծությունն անցնում է հայ ժողովրդի մշակութային անցյալով՝ ընդգծելով այն կարևորությունը, որը Կոմիտասը ունեցել է հայության համար՝ ոչ միայն որպես երաժիշտ, այլ նաև որպես ազգային արժեքների պահապան։ Չարենցը մասնավորապես նշում է Կոմիտասի չխափանվող հավատը դեպի հայ ժողովրդի մշակութային ավանդները՝ հատկապես նրա ներաշխարհում գտնվող կապը ժողովրդական արվեստի և սուրբ երաժշտության միջև։ Արտահայտելով խոր գնահատանք ու երկրպագություն Կոմիտասի կերպարին, Չարենցը չի մոռանում, որ Կոմիտասի ստեղծագործությունները կապված էին նաև չարչարանքների, դժվարությունների ու պատմական ողբերգությունների հետ։ Այն մի բանաստեղծություն է, որը զուգահեռում է արվեստի ու քաղաքական, մշակութային խոչընդոտների մասին հիշողությունները՝ Կոմիտասի անձի վերակենդանացման և նրա ժառանգության շարունակականության մասին։ «Կոմիտասի հիշատակին» ծառայում է ոչ միայն որպես մշակութային պոեզիա, այլ նաև որպես հայ ժողովրդի հիշողության մի տարր, որտեղ երաժշտությունը, արվեստը և ազգային ինքնությունը միավորվում են՝ հպարտորեն կանգնած պատմության մեջ։ Հրատարակիչ - ԳԱԹ հրատ. Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-1-0936-7

Բնապահպանություն

Տվյալ անվանմամբ («Ֆաունա և ֆլորա, ՄԱԿ, ՀՀ ավտոպարկ») գիրք կամ պաշտոնական մեկ ամբողջական հրատարակություն լայն հասանելի գրական աղբյուրներում չի հանդիպում որպես դասական գրական ստեղծագործություն, այլ ավելի շատ թվում է տեղեկատու/ուսումնական կամ հաշվետվական բնույթի նյութերի համադրություն, որտեղ քննարկվում են կենդանական աշխարհը (ֆաունա), բուսական աշխարհը (ֆլորա) և դրանց պահպանության կամ հաշվառման խնդիրները, ինչպես նաև ՄԱԿ-ի (Միավորված Ազգերի Կազմակերպություն) շրջանակներում իրականացվող բնապահպանական կամ զարգացման ծրագրերը, իսկ «ՀՀ ավտոպարկ» հատվածը, ամենայն հավանականությամբ, վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության պետական կամ ծառայողական ավտոմեքենաների պարկի վիճակագրությանը, կառավարման կամ տեխնիկական հաշվառմանը, որտեղ կարող են ներառված լինել փոխադրամիջոցների տեսակները, քանակը, օգտագործման արդյունավետությունը և դրանց ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա, այդ պատճառով նման նյութը սովորաբար դիտարկվում է որպես վերլուծական կամ պաշտոնական զեկույց, որը միավորում է բնապահպանական և վարչատնտեսական տվյալներ՝ նպատակ ունենալով գնահատել մարդկային գործունեության ազդեցությունը բնական միջավայրի վրա և մշակել կայուն զարգացման մոտեցումներ։