Оптоэлектронные методы исследования полей излучения

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության ձևավորման, զարգացման և բազմակողմանի գործունեության պատմությանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է կազմակերպության ստեղծման նախադրյալները, նրա գործունեության հիմնական փուլերը և այն դերը, որը միությունը կատարել է հայ ժողովրդի սոցիալական, կրթական, մշակութային և ազգային կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատանքի հիմքում բարեգործական գործունեության պատմությունն է, սակայն թեման չի սահմանափակվում միայն նյութական օգնության կազմակերպմամբ․ միության գործունեությունը դիտարկվում է որպես հայ համայնքների համախմբման, կրթության և մշակույթի պահպանման, սոցիալական աջակցության և ազգային ինքնության ամրապնդման ավելի լայն գործընթացի բաղադրիչ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպության գործունեության աշխարհագրական ընդլայնմանը և տարբեր երկրներում հայկական համայնքների հետ դրա կապերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են կրթական հաստատությունների, մշակութային ծրագրերի, սոցիալական աջակցության նախաձեռնությունների և այլ բարեգործական ծրագրերի զարգացման ուղղությունները, որոնց միջոցով կազմակերպությունը նպաստել է համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և հասարակական կարիքների բավարարմանը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև միության գործունեությունը Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանման ու զարգացման համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվել կազմակերպության առաջնահերթությունները քաղաքական և սոցիալական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Առանձին նշանակություն ունի հայ ժողովրդի համար հատկապես ծանր պատմական իրադարձությունների և ճգնաժամային ժամանակաշրջանների ընթացքում իրականացված օգնությունը, երբ բարեգործական կառույցները ստանձնել են բնակչության աջակցության, որբերի և կարիքավորների խնամքի, կրթության կազմակերպման և սոցիալական վերականգնման կարևոր գործառույթներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կազմակերպությունը հարմարվել տարբեր երկրների քաղաքական, տնտեսական և հասարակական պայմաններին՝ պահպանելով իր հիմնական բարեգործական և ազգային առաքելությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կառույցի ներքին կազմակերպմանը, մասնաճյուղերի ձևավորմանը, նվիրատուների և անդամների ներգրավմանը և բարեգործական գործունեության համակարգման մեխանիզմներին։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ կազմակերպության պատմությունը ներկայացվում է հայ սփյուռքի և ազգային հասարակական կյանքի ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել բարեգործությունը որպես հասարակական ինքնակազմակերպման կարևոր ձև և գնահատել դրա ազդեցությունը կրթության, մշակույթի, սոցիալական պաշտպանության և համայնքային համերաշխության զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, բարեգործական կազմակերպությունների պատմությամբ և հայկական համայնքների հասարակական կյանքով հետաքրքրվող պատմաբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայկական բարեգործական շարժման կարևորագույն կառույցներից մեկի պատմական ուղին՝ բացահայտելով դրա ձևավորման պատճառները, գործունեության հիմնական ուղղությունները և երկարաժամկետ նշանակությունը հայ ժողովրդի և սփյուռքի կյանքում։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ապահովագրական համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդիականացման գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է ապահովագրական շուկայի տնտեսական նշանակությանը, դրա դերին ֆինանսական համակարգի կայունության, բնակչության և կազմակերպությունների գույքային ու ֆինանսական ռիսկերի կառավարման, ինչպես նաև երկրի տնտեսական զարգացման ապահովման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ապահովագրական շուկայի կառուցվածքը, դրա հիմնական մասնակիցները, ապահովագրական ընկերությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկի և առաջարկի փոխազդեցությունը, շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, իրավական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պայմաններում ապահովագրության նկատմամբ հասարակության և տնտեսավարող սուբյեկտների վերաբերմունքին, ապահովագրական մշակույթի մակարդակին, վստահության խնդրին և այն հանգամանքներին, որոնք կարող են սահմանափակել ապահովագրական ծառայությունների տարածումն ու շուկայի ընդլայնումը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև ապահովագրական ոլորտի կարգավորման և վերահսկողության նշանակությունը, շուկայի մասնակիցների գործունեության արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը և մրցակցային միջավայրի կատարելագործման ուղղությունները։ Քննարկվում են ոլորտի առկա խնդիրները՝ կապված ապահովագրական ծառայությունների հասանելիության, բազմազանության և որակի, ռիսկերի գնահատման ու կառավարման, ֆինանսական կայունության, տեղեկատվության թափանցիկության, մասնագիտական կարողությունների և սպառողների շահերի պաշտպանության հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջազգային փորձի և ժամանակակից ապահովագրական մոտեցումների դիտարկումը, որի միջոցով ներկայացվում են այն հնարավոր մեխանիզմներն ու գործիքները, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի ապահովագրական շուկայի արդյունավետության և մրցունակության բարձրացման նպատակով։ Աշխատության բովանդակությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ ոչ միայն ներկայացնում է ոլորտի առկա վիճակն ու հիմնախնդիրները, այլև շեշտադրում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ ներառելով կարգավորող դաշտի կատարելագործումը, ապահովագրական նոր պրոդուկտների և ծառայությունների զարգացումը, թվայնացման և նորարարական տեխնոլոգիաների կիրառումը, բնակչության ֆինանսական գրագիտության բարձրացումը, ապահովագրական մշակույթի ձևավորումը և շուկայի նկատմամբ վստահության ամրապնդումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է Հայաստանի ապահովագրական համակարգի զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնների վերլուծություն և կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ֆինանսների և ապահովագրության ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, մասնագետների, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցների և ոլորտի զարգացման ու կարգավորման հարցերով զբաղվող անձանց համար։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր էթնիկական խմբերի միջև անհանդուրժողական վերաբերմունքի ձևավորման և դրսևորման վրա ազդող սոցիալական ու հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատական վերաբերմունքների, խմբային ինքնության, սոցիալական միջավայրի և հասարակական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց պայմաններում կարող են ձևավորվել կանխակալ պատկերացումներ, բացասական կարծրատիպեր և սոցիալական հեռավորություն այլ խմբերի նկատմամբ։ Միջէթնիկական անհանդուրժողականությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն երևույթ, որը հնարավոր չէ բացատրել միայն անձի անհատական հատկանիշներով կամ միայն հասարակական պայմաններով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սոցիալական նույնականացման գործընթացները, «մենք» և «նրանք» խմբային սահմանների ձևավորումը, խմբային պատկանելության նշանակությունը և այն պայմանները, որոնցում տարբերությունների ընդգծումը կարող է վերածվել բացասական վերաբերմունքի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել կարծրատիպերի և նախապաշարմունքների ձևավորման մեխանիզմներին, դրանց փոխանցմանը սոցիալական միջավայրում և անհատների վարքագծի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասակակիցների խմբերի, զանգվածային հաղորդակցության և հանրային խոսույթի դերը տարբեր էթնիկական խմբերի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել սոցիալական անորոշության, մրցակցության ընկալման, խմբային սպառնալիքի զգացման և հասարակական լարվածության կապը անհանդուրժողական վերաբերմունքների հետ՝ հաշվի առնելով, որ նման կապերը կարող են տարբեր կերպ արտահայտվել տարբեր սոցիալական և պատմական պայմաններում։ Միաժամանակ կարող են քննության առնվել այն գործոնները, որոնք նպաստում են հանդուրժողականության, փոխադարձ վստահության և կառուցողական միջխմբային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել համագործակցային շփումները, ընդհանուր նպատակների առկայությունը, կրթությունը, քննադատական մտածողությունը և տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների միջև հավասար ու շարունակական հաղորդակցությունը։ Հետազոտությունը կարող է համադրել հարցումների, սոցիալ-հոգեբանական գնահատումների և խմբային հարաբերությունների վերլուծության արդյունքները՝ անհանդուրժողականության ձևավորման պայմանների բազմակողմանի պատկեր ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, էթնոհոգեբանության և միջխմբային հարաբերությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել միջէթնիկական անհանդուրժողականության առաջացման սոցիալ-հոգեբանական նախադրյալները և հանդուրժողական փոխհարաբերությունների ձևավորմանը նպաստող պայմանները։

Pedagogy

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է հոր և դստեր միջև հոգևոր, բարոյական ու դաստիարակչական հարաբերությունների թեման՝ հայրական խրատի և կյանքի փորձի փոխանցման միջոցով անդրադառնալով երիտասարդ կնոջ վարքի, մտածողության, արժեհամակարգի և հասարակական կյանքի կարևոր սկզբունքներին։ Ստեղծագործության գաղափարական հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ դաստիարակությունը միայն գիտելիքների փոխանցում չէ, այլև մարդու բնավորության ձևավորման, բարոյական սկզբունքների ամրապնդման և կյանքի դժվարություններին գիտակցված պատրաստվելու շարունակական գործընթաց։ Հոր խոսքն այստեղ հանդես է գալիս որպես կյանքի փորձով ձևավորված իմաստության, հոգատարության և պատասխանատվության արտահայտություն, որի նպատակն է դստերը փոխանցել այնպիսի սկզբունքներ, որոնք կարող են ուղենիշ դառնալ նրա անձնական, ընտանեկան և հասարակական կյանքում։ Աշխատության հիմնական թեմատիկ շրջանակն առնչվում է կնոջ բարոյական նկարագրությանը, համեստությանը, ազնվությանը, խոհեմությանը, աշխատասիրությանը, պարտաճանաչությանը, ինքնահարգանքին, ընտանեկան հարաբերությունների պահպանմանը և մարդկային շփումներում պատշաճ վարքագծի կարևորությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում երիտասարդության շրջանում ճիշտ դատողություն ձևավորելու, սեփական արարքների հետևանքները գիտակցելու, շրջապատի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք դրսևորելու և գայթակղություններից ու անխոհեմ որոշումներից խուսափելու անհրաժեշտությանը։ Հայրական խրատների միջոցով բացահայտվում է նաև սերունդների միջև փորձի և արժեքների փոխանցման նշանակությունը, երբ ավագ սերնդի կյանքի դիտարկումները դառնում են երիտասարդի ինքնուրույն մտածողության ու պատասխանատու վարքի ձևավորման հիմք։ Ստեղծագործության բարոյախոսական ուղղվածությունը ենթադրում է այնպիսի արժեքների կարևորում, ինչպիսիք են բարությունը, համբերությունը, անկեղծությունը, երախտագիտությունը, չափավորությունը, ներողամտությունը և ուրիշների նկատմամբ հոգատարությունը։ Միաժամանակ այն անդրադառնում է մարդու ներքին արժանապատվության, հեղինակության և հասարակության մեջ իր տեղի գիտակցման հարցերին՝ շեշտելով, որ իսկական արժեքը պայմանավորված է ոչ թե արտաքին հանգամանքներով, այլ անձի բարոյական հատկանիշներով, գիտելիքներով և գործելակերպով։ Գրական առումով ստեղծագործությունը հարում է խրատական նամակագրության և բարոյախոսական արձակի ավանդույթներին, որոնց բնորոշ են անմիջական դիմելաձևը, խորհրդատվական շարադրանքը, անձնական փորձի վրա հիմնված դատողությունները և դաստիարակչական նպատակադրումը։ Հայրական խոսքի ձևը ստեղծում է մտերմիկ ու վստահելի հաղորդակցություն՝ հնարավորություն տալով բարոյական գաղափարները ներկայացնելու ոչ թե վերացական քարոզի, այլ ընտանեկան հոգատարության և անձնական պատասխանատվության համատեքստում։ Այսպիսի գրականության կարևոր առանձնահատկություններից է նաև անհատական դաստիարակության և հասարակական բարոյականության փոխկապակցվածությունը. ընտանիքում ձևավորված արժեքները դիտարկվում են որպես ավելի լայն հասարակական հարաբերությունների և համայնքային կյանքի հիմք։ Պատմամշակութային տեսանկյունից հրատարակությունը հետաքրքիր է 19-րդ դարի սկզբի հայ գրավոր մշակույթի և գաղթօջախային մտավոր կյանքի ուսումնասիրության համար։ Կալկաթայի հայ համայնքը կարևոր դեր է ունեցել հայկական տպագրության, կրթության, գրականության և հասարակական մտքի զարգացման գործում։ Հեռավոր գաղթօջախներում հայերեն գրքերի հրատարակությունը նպաստել է ազգային լեզվի պահպանմանը, ընտանեկան ու կրթական արժեքների տարածմանը և հայ ընթերցողական միջավայրի ձևավորմանը։ Այս ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև իր ժամանակաշրջանի ընտանեկան դաստիարակության և կանանց կրթության վերաբերյալ պատկերացումների համատեքստում՝ որպես վկայություն այն մասին, թե ինչպիսի բարոյական ու հասարակական չափանիշներ էին կարևորվում երիտասարդ կնոջ ձևավորման գործընթացում։ Այն արժեքավոր է հայ բարոյախոսական գրականության, ընտանեկան դաստիարակության պատմության, կանանց հասարակական դիրքի վերաբերյալ պատկերացումների և Կալկաթայի հայկական տպագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Ժամանակակից ընթերցողի համար ևս ստեղծագործությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ծնող-զավակ հարաբերությունների, սերունդների միջև երկխոսության, կյանքի փորձի փոխանցման և բարոյական արժեքների շարունակականության տեսանկյունից։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է կոնվեյերային համակարգերի, դրանց կառավարման լեզուների և կոնվեյերների աշխատանքի կայունացմանն առնչվող տեսական ու գործնական հարցերի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության առանցքում գտնվում են նյութերի, արտադրանքի կամ աշխատանքային օբյեկտների հաջորդական տեղափոխման գործընթացները, դրանց կազմակերպման տրամաբանությունը և այդ գործընթացների արդյունավետ ու անխափան կառավարման մեխանիզմները։ Ներկայացվում են կոնվեյերային համակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, աշխատանքի փուլերի փոխկապակցվածությունը, կառավարման հրահանգների և գործընթացների նկարագրման եղանակները, ինչպես նաև տարբեր ռեժիմներում համակարգի վարքագծի գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնվեյերների կայունացման խնդրին՝ ներառելով արտադրական գործընթացների համաժամացման, բեռնվածության հավասարակշռման, աշխատանքի ընդհատումների նվազեցման և համակարգի հուսալիության բարձրացման հարցերը։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են կառավարման համապատասխան մեթոդներն ու ալգորիթմները նպաստել արտադրական համակարգերի թողունակության բարձրացմանը, պարապուրդների կրճատմանը և տեխնոլոգիական գործընթացների առավել կանխատեսելի կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ավտոմատացման, կառավարման համակարգերի, արտադրական տեխնոլոգիաների և արդյունաբերական ինժեներիայի ոլորտների մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին՝ որպես կոնվեյերային գործընթացների կազմակերպման և դրանց կայուն աշխատանքի ապահովման տեսական ու կիրառական հիմքերի ուսումնասիրության աղբյուր։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է շատրվանային եղանակով շահագործվող հորատանցքերի օպտիմալ աշխատանքային բնութագրերի որոշման մեթոդների մշակմանը և ջրառի արդյունավետ կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հորատանցքի տեխնիկական ու հիդրոդինամիկական պարամետրերի, հեղուկի շարժման պայմանների, ճնշման և արտադրողականության փոխկապակցվածության գնահատման վրա՝ շահագործման առավել արդյունավետ ռեժիմների ընտրության նպատակով։ Քննության են առնվում հորատանցքերի աշխատանքը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց փոփոխությունները տարբեր շահագործական պայմաններում և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել արդյունահանվող հեղուկի ծավալի, ճնշման ռեժիմի և համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալ պարամետրերի հաշվարկման և կանխատեսման մաթեմատիկական մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել հորատանցքի արտադրողականությունը և ընտրել ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը համապատասխանող աշխատանքային ռեժիմ։ Ուսումնասիրվում են ջրատար շերտերի հիդրոերկրաբանական առանձնահատկությունները, ճնշման փոփոխությունները, հորատանցքերի փոխադարձ ազդեցությունը և ջրառի ինտենսիվության հետևանքով առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևորվում է ջրառի կառավարման այնպիսի համակարգերի ձևավորումը, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնել պահանջվող ջրի քանակը աղբյուրի բնական հնարավորությունների հետ և պահպանել շահագործման կայունությունը երկարաժամկետ ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հիդրոդինամիկական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում, փորձարարական չափումներ և արտադրական տվյալների վիճակագրական վերլուծություն՝ տարբեր գործոնների ազդեցությունը գնահատելու և առավել արդյունավետ կառավարման լուծումներ ընտրելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հորատանցքերի տեխնիկական վիճակի, շահագործման տևողության և արտադրողականության փոփոխությունների միջև կապերին։ Օպտիմալացման խնդիրը դիտարկվում է որպես բազմագործոն գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել ջրային պաշարների վիճակը, համակարգի տեխնիկական հնարավորությունները, տնտեսական արդյունավետությունը և բնական ռեսուրսների պահպանման պահանջները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում վերահսկման և կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը, որոնք կարող են նպաստել ջրառի ռեժիմների ժամանակին կարգավորմանը և հորատանցքերի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառվել շահագործման ռեժիմների գնահատման, հորատանցքերի արտադրողականության կանխատեսման, ջրառի համակարգերի նախագծման և գործող համակարգերի կառավարման բարելավման համար։ Աշխատությունը համադրում է հիդրոերկրաբանության, հիդրավլիկայի, հորատանցքերի շահագործման, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալ կառավարման մոտեցումները և կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հորատանցքային համակարգերի նախագծման ու շահագործման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։