Որոշ նկատառումներ ուսուցման գործընթացում մաթեմատիկայի պատմության ներգրավման վերաբերյալ

Այլ առարկաներ

Գիրքը՝ «Էթոլոգիա և կենդանիների հոգեբանության հիմունքներ», հեղինակը Համբարձումյան Գ.Ռ., հանդիսանում է գիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որն ընդգրկում է կենդանիների վարքի ուսումնասիրման և նրանց հոգեբանական հատկությունների ուսումնասիրության հիմնական սկզբունքներն ու մոտեցումները։ Այն ներկայացնում է էթոլոգիայի տեսական հիմքերը՝ վարքի էվոլյուցիոն, կենսաբանական և էկոլոգիական аспեկտներով, մանրամասն բացատրվում են կենդանիների սոցիալական վարքի, փոխազդեցությունների, բնազդային և ստացած սովորությունների մեխանիզմները, ինչպես նաև վարքային արձագանքների ու հոգեբանական կառուցվածքների ձևավորման գործընթացները։ Գրքում ներառված են կենդանիների սենսորային համակարգերի, ճանաչողության, հիշողության, սովորությունների ձևավորման, մոտիվացիայի և սթրեսի ազդեցության ուսումնասիրման մեթոդները, գործնական օրինակներով բացատրվում է կենդանիների վարքաբանական հետազոտությունների կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված մարդու և կենդանու վարքի համեմատական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այն կիրառություններին, որոնք օգտակար են վետերինարական, կենդանաբանական, ագրարային և կենդանիների բարեկեցության ոլորտներում։ Գիրքը հանդիսանում է արժեքավոր աղբյուր ուսանողների, գիտնականների, հետազոտողների և կենդանիների հոգեբանության հետաքրքրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, տրամադրելով ամբողջական գիտելիքներ էթոլոգիայի և կենդանիների հոգեբանության հիմունքների մասին՝ ժամանակակից գիտական մոտեցումներով։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է անձի ինքնահաստատման գործընթացում հուզական ինտելեկտի ազդեցությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դրա գենդերային առանձնահատկություններին և դրսևորման տարբերություններին։ Նշվում է, որ հուզական ինտելեկտը, որը ներառում է սեփական և այլոց հույզերի ճանաչումը, կառավարումը և արդյունավետ արտահայտումը, հանդիսանում է կարևոր գործոն ինքնահաստատման հաջող գործընթացում՝ նպաստելով ինքնավստահության ձևավորմանը, սոցիալական հարաբերությունների արդյունավետ կառուցմանը և նպատակների իրագործման կարողությանը։ Վերլուծվում է, որ գենդերային սոցիալականացման գործընթացները կարող են էական ազդեցություն ունենալ հուզական արտահայտման ձևերի, հուզական փորձառությունների ընկալման և դրանց կարգավորման ռազմավարությունների վրա, ինչի հետևանքով տղամարդկանց և կանանց մոտ հուզական ինտելեկտի բաղադրիչները կարող են տարբեր կերպ դրսևորվել։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ սոցիալական սպասումները հաճախ խրախուսում են տղամարդկանց մոտ հույզերի վերահսկում և զսպվածություն, մինչդեռ կանանց մոտ՝ ավելի բարձր էմպաթիա և հուզական արտահայտվածություն, ինչը կարող է ազդել ինքնահաստատման ռազմավարությունների ընտրության վրա։ Նշվում է նաև, որ բարձր հուզական ինտելեկտը նպաստում է կոնֆլիկտների արդյունավետ լուծմանը, ինքնարժևորման կայունացմանը և սոցիալական դերերի հաջող իրականացմանը՝ անկախ գենդերային տարբերություններից, սակայն դրա զարգացման ուղիները կարող են պայմանավորված լինել մշակութային և սոցիալական գործոններով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ինքնահաստատման գործընթացը և հուզական ինտելեկտը սերտորեն փոխկապակցված են, իսկ գենդերային առանձնահատկությունները ձևավորում են այդ փոխազդեցության դրսևորման յուրահատուկ ձևեր։

Գրականություն

Принцесса или тигр աշխատությունը Ֆրենկ Ռ. Սթոքթոնի հայտնի այլաբանական պատմությունն է, որը կառուցված է որպես հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական հանելուկ և կենտրոնանում է արդարության, պատժի և մարդկային զգացմունքների հակասության շուրջ, պատմության հիմքում կանգնած է կիսաբարբարոսական թագավորության մի համակարգ, որտեղ մեղադրյալը հրապարակային դատավարության ժամանակ ստիպված է ընտրել երկու դռներից մեկը՝ մեկի հետևում սպասում է մահացու վագր, մյուսի հետևում՝ իր սիրած աղջիկը, և հենց այդ ընտրության անորոշությունն է ստեղծում ստեղծագործության գլխավոր դրամատիկ լարվածությունը, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում մարդու ներքին հոգեբանական պայքարին՝ հատկապես սիրո, խանդի, ինքնազոհության և վրեժի միջև, և ընթերցողին թողնում է բաց ավարտի պայմաններում՝ ստիպելով ինքնուրույն որոշել՝ արդյոք արքայադուստրը առաջնորդել է իր սիրեցյալին դեպի փրկություն, թե մահ, այսպիսով ստեղծագործությունը դառնում է ոչ միայն պատմություն, այլև փիլիսոփայական փորձարկում մարդու էմոցիաների և բարոյական ընտրությունների սահմանների վերաբերյալ, որը լայնորեն կիրառվում է գրական վերլուծության և հոգեբանական մեկնաբանության մեջ որպես բաց ավարտի դասական օրինակ։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է սեռական հերպեսի և իմունային խանգարումների դերին մարդու պապիլոմավիրուսներով պայմանավորված արգանդի վզիկի քաղցկեղի (cervical cancer) պաթոգենեզում, ինչպես նաև բուժական մոտեցումների ժամանակակից ռազմավարություններին։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում է վիրուսային համակցված վարակների փոխազդեցությունը՝ հատկապես մարդու պապիլոմավիրուսի (HPV) օնկոգեն շտամների և սեռական հերպեսի վիրուսի (HSV) միջև, որոնք կարող են փոխադարձաբար ուժեղացնել էպիթելային բջիջների վնասումը և խաթարել տեղային իմունային վերահսկողությունը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ քրոնիկ բորբոքային գործընթացները, իմունային պատասխանների թուլացումը և բջջային իմունիտետի դիսֆունկցիան ստեղծում են բարենպաստ միջավայր HPV-ի պերսիստենցիայի և օնկոգեն տրանսֆորմացիայի համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում T-բջջային իմունիտետի, ցիտոկինային ցանցի և հակավիրուսային պաշտպանության մեխանիզմների խանգարումներին, որոնք նպաստում են ուռուցքային գործընթացների զարգացմանը արգանդի վզիկում։ Քննարկվում են նաև կանխարգելման և բուժման մոտեցումները՝ ներառյալ հակավիրուսային թերապիան, իմունոմոդուլյատորների կիրառումը, HPV պատվաստումը, ինչպես նաև սկրինինգային ծրագրերի կարևորությունը վաղ ախտորոշման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Cervical cancer զարգացման պաթոգենեզում վիրուսային համակցված վարակներն ու իմունային խանգարումները ունեն առանցքային դեր, իսկ դրանց համալիր կառավարումը կարող է զգալիորեն նվազեցնել հիվանդության առաջացման և առաջընթացի ռիսկը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է արագաուժային մարզաձևերում բարձր մարզական արդյունքների ցուցադրման վրա ազդող հիմնական գործոնների և դրանց դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բարձր մակարդակի մարզական արդյունքը ձևավորվում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցությամբ՝ մարզիկի ֆիզիկական, ֆունկցիոնալ, տեխնիկական, հոգեբանական և տակտիկական պատրաստվածության, ինչպես նաև մարզման ճիշտ կազմակերպման և վերականգնման արդյունավետության համադրման արդյունքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում արագաուժային ընդունակությունը դիտարկվում է որպես այն հիմնական ֆիզիկական որակներից մեկը, որը հնարավորություն է տալիս կարճ ժամանակահատվածում զարգացնել մեծ ուժ և բարձր արագություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուժի, արագության, պայթուցիկ ուժի, ռեակցիայի արագության, շարժումների համակարգման և հատուկ դիմացկունության փոխկապակցվածությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր արագաուժային մարզաձևերի առանձնահատկությունները և դրանցում բարձր արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ ֆիզիկական որակների հարաբերակցությունը։ Վերլուծվում են մարզիկների ֆունկցիոնալ հնարավորությունները, օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները մարզումային ծանրաբեռնվածություններին և մարզական պատրաստության տարբեր փուլերում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մարզման գործընթացի կառուցվածքին՝ ծանրաբեռնվածության ծավալի և ինտենսիվության, վարժությունների ընտրության, կրկնությունների քանակի, հանգստի ընդմիջումների և վերականգնողական միջոցառումների ճիշտ համադրմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև մարզիկի տարիքին, սեռին, մարզական որակավորմանը, մարմնակազմությանը և անհատական ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններին՝ որպես բարձր արդյունքի հասնելու պայմանների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական պատրաստվածությանը, քանի որ մրցակցային բարձր մակարդակում արդյունքի վրա կարող են ազդել մոտիվացիան, ինքնավստահությունը, ուշադրության կենտրոնացումը, սթրեսի կառավարումը և մրցումային իրավիճակներում արագ որոշումներ ընդունելու կարողությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ բացահայտված գործոնների համակարգված գնահատումը կարող է օգնել մարզիչներին ավելի նպատակային կառուցել մարզումային գործընթացը, ընտրել համապատասխան վարժություններ և անհատականացնել մարզիկների պատրաստության ծրագրերը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել նաև մարզիկների ֆիզիկական վիճակի գնահատման, մարզական ներուժի բացահայտման, գերծանրաբեռնվածության կանխարգելման և մրցումային պատրաստության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մարզիչներին, մարզիկներին, սպորտային ֆիզիոլոգիայի և սպորտային բժշկության մասնագետներին, ֆիզիկական դաստիարակության ոլորտի մանկավարժներին և արագաուժային մարզաձևերի գիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է լյարդի էխինոկոկոզի զարգացման հիմքում ընկած մոլեկուլային և կենսաքիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հիվանդության ընթացքում օքսիդատիվ գործընթացների, բջջային թաղանթների փոփոխությունների և իմունային համակարգի արձագանքի փոխկապակցվածությանը։ Էխինոկոկոզը մակաբուծային հիվանդություն է, որի լյարդային ձևը կարող է ունենալ երկարատև և ծանր ընթացք ու առաջացնել լյարդի հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխություններ։ Հետազոտության հեղինակները նշում են, որ մակաբույծի առաջացրած ցիստերի կողմից լյարդային հյուսվածքի սեղմումը կարող է հանգեցնել իշեմիայի և նյութափոխանակային գործընթացների խանգարման, ինչի պատճառով կարևոր է ուսումնասիրել թթվածնից կախված կենսաքիմիական գործընթացների կարգավորման փոփոխությունները։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել լյարդի էխինոկոկոզի դեպքում ազատ ռադիկալային օքսիդացման ակտիվության փոփոխությունները, լիպիդների և սպիտակուցների օքսիդատիվ փոփոխությունները, ազոտի օքսիդի առաջացման առանձնահատկությունները, էրիթրոցիտների թաղանթների լիպիդային կազմի փոփոխությունները, ինչպես նաև իմունոգլոբուլինների և ցիտոկինների մակարդակների տեղաշարժերը։ Այս ցուցանիշների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիվանդության պաթոգենեզը դիտարկել որպես մի քանի փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն, որտեղ հյուսվածքային վնասումը, օքսիդատիվ սթրեսը, բջջային թաղանթների վիճակի փոփոխությունը և իմունային պատասխանը կարող են փոխադարձաբար ազդել միմյանց վրա։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի ազատ ռադիկալային օքսիդացումը, քանի որ դրա հավասարակշռության խախտումը կարող է նպաստել բջջային կառուցվածքների վնասմանը և օրգանի բնականոն գործառույթի խանգարմանը։ Լիպիդների օքսիդացումը կարող է անդրադառնալ բջջային թաղանթների կառուցվածքային ամբողջականության և ֆունկցիոնալ հատկությունների վրա, իսկ սպիտակուցների օքսիդատիվ փոփոխությունները կարող են փոխել դրանց կենսաբանական ակտիվությունն ու բջջային գործընթացներին մասնակցելու ունակությունը։ Այդ պատճառով էրիթրոցիտների թաղանթների ֆոսֆոլիպիդային կազմի ուսումնասիրությունը կարևոր լրացուցիչ ցուցանիշ է՝ օրգանիզմում ընթացող համակարգային կենսաքիմիական տեղաշարժերը գնահատելու համար։ Աշխատության փորձարարական հատվածում ուսումնասիրվել են լյարդի էխինոկոկոզով հիվանդներ, որոնց մոտ արյան նմուշառումն իրականացվել է վիրահատությունից մեկ օր առաջ և վիրահատությունից հետո՝ 3-րդ, 5-րդ և 10-րդ օրերին։ Համեմատության համար օգտագործվել են առողջ դոնորների տվյալները։ Հիվանդների ախտորոշման և վիրահատական նախապատրաստման ընթացքում կիրառվել են որովայնի խոռոչի համակարգչային տոմոգրաֆիա և ուլտրաձայնային հետազոտություն։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տվել ոչ միայն նկարագրել հիվանդության առկայության դեպքում արձանագրվող մոլեկուլային փոփոխությունները, այլև հետևել դրանց դինամիկային վիրահատական բուժումից հետո։ Հետվիրահատական տարբեր ժամանակային կետերի համեմատությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչպես են օքսիդատիվ, իմունաբանական և թաղանթային ցուցանիշները փոխվում հիվանդության հիմնական օջախի վիրաբուժական հեռացումից հետո։ Հետազոտության իմունաբանական բաղադրիչը ևս կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ մակաբուծային հիվանդության դեպքում օրգանիզմի պաշտպանական համակարգի ակտիվացումը կարող է արտահայտվել իմունոգլոբուլինների և ցիտոկինների քանակական փոփոխություններով։ Այս ցուցանիշների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել մակաբույծի և հյուրընկալողի օրգանիզմի փոխազդեցության մասին։ Այսպիսով, աշխատանքը լյարդի էխինոկոկոզը դիտարկում է ոչ միայն որպես տեղային մակաբուծային ախտահարում, այլև որպես գործընթաց, որն ուղեկցվում է համակարգային կենսաքիմիական և իմունաբանական փոփոխություններով։ Հետազոտության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը կապված է Ա. Վ. Զանգինյանի, Գ. Ս. Ղազարյանի և Լ. Մ. Հովսեփյանի հետ և հրապարակվել է «Հայաստանի բժշկագիտություն» գիտական հանդեսում 2014 թվականին, հատոր 54, թիվ 3, էջ 110–118։ Հեղինակները ներկայացնում են ՀՀ ԳԱԱ Մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտը։ Նույն թեմայով Ա. Վ. Զանգինյանի ատենախոսական աշխատանքի մատենագիտական գրառումը ցույց է տալիս, որ հետազոտությունը ներկայացվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար՝ 03.00.03 մասնագիտությամբ, և հրապարակվել է Երևանում 2013 թվականին՝ 25 էջանոց սեղմագրի ձևով։ Աշխատանքի գիտական արժեքը կայանում է նրանում, որ այն միավորում է պաթոֆիզիոլոգիական, կենսաքիմիական, մոլեկուլային և իմունաբանական մոտեցումներ՝ փորձելով բացահայտել լյարդի էխինոկոկոզի զարգացման ավելի խորքային մեխանիզմները։ Այդպիսի տվյալները կարող են կարևոր լինել հիվանդության պաթոգենեզի ըմբռնման, վիրահատական միջամտությունից հետո օրգանիզմի վերականգնման գործընթացների գնահատման և հնարավոր կենսաքիմիական ցուցանիշների հետագա ուսումնասիրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը մասնագիտական նշանակություն ունեցող հետազոտություն է, որը կարող է հետաքրքրել պարազիտոլոգիայի, բժշկական կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, իմունոլոգիայի, վիրաբուժության և լյարդի հիվանդությունների պաթոգենեզի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։