Отчет Общества бывших воспитанников Лазаревскаго Института восточных языков в Москве, за 1904 - 1906 г.

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման ուսումնասիրությանը անցումային փուլի պայմաններում՝ տնտեսական գործընթացները դիտարկելով նաև քաղաքական և ինստիտուցիոնալ փոխակերպումների համատեքստում։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական հարաբերությունների անցման ընթացքում պետության առջև ծառացած հիմնական խնդիրները, տնտեսական քաղաքականության առաջնահերթությունների փոփոխությունը և նոր քաղաքական ու տնտեսական ինստիտուտների ձևավորման գործընթացը։ Քաղաքագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես տնտեսական միջոցառումների ամբողջություն, այլև որպես իշխանության, պետական կառավարման, հասարակական շահերի և տարբեր սոցիալական խմբերի փոխազդեցության արդյունք։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական բարեփոխումների քաղաքական նախադրյալներին, պետական կառավարման համակարգի վերափոխմանը, սեփականաշնորհման գործընթացներին, շուկայական ինստիտուտների ձևավորմանը և տնտեսական որոշումների ընդունման վրա քաղաքական գործոնների ազդեցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անցումային շրջանում սոցիալ-տնտեսական լարվածության, գործազրկության, աղքատության, եկամուտների անհավասարության և բնակչության սոցիալական պաշտպանության խնդիրներին՝ դիտարկելով դրանց ազդեցությունը հասարակական կայունության և պետական քաղաքականության նկատմամբ վստահության վրա։ Կարևորվում է տնտեսական քաղաքականության և քաղաքական կայունության փոխկապակցվածությունը, քանի որ տնտեսական բարեփոխումների հաջողությունը մեծապես կախված է կառավարման ինստիտուտների արդյունավետությունից, քաղաքական կամքից, հասարակական աջակցության մակարդակից և իրականացվող փոփոխությունների նկատմամբ վստահությունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Հայաստանի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների վերափոխումը, միջազգային ֆինանսական և տնտեսական կառույցների հետ համագործակցությունը, արտաքին աջակցության նշանակությունը և գլոբալ տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը երկրի ներքին քաղաքականության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետության տնտեսական դերակատարության փոփոխությանը՝ պետական սեփականության և ուղղակի կառավարման գերակշռող համակարգից դեպի կարգավորող և շուկայական մեխանիզմների վրա հիմնված քաղաքականություն։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու անցումային ժամանակաշրջանում տնտեսական քաղաքականության իրականացման հիմնական հակասությունները, ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները և գնահատելու դրանց ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ու հասարակության զարգացման վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, պատմաբանների, սոցիալական քաղաքականության հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սինգապուրի և Հարավարևելյան Ասիայի տարածաշրջանի դերին «ծովային Մետաքսի ճանապարհի» համակարգում 1300–1800 թվականներին՝ ընդգծելով համաշխարհային առևտրային ցանցերի ձևավորումն ու զարգացումը նախագաղութային և վաղ գաղութային փուլերում։ Հեղինակը վերլուծում է ծովային առևտրի հիմնական ուղիները, որոնք կապում էին Չինաստանը, Հնդկաստանը, Մերձավոր Արևելքը և Հարավարևելյան Ասիան՝ դիտարկելով տարածաշրջանի ռազմավարական աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը։ Գրքում ներկայացվում են առևտրային կենտրոնների՝ նավահանգիստների և միջնորդական քաղաքների գործառույթները, ինչպես նաև դրանց տնտեսական և քաղաքական ազդեցությունը տարածաշրջանային համակարգի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապրանքաշրջանառությանը՝ համեմունքներ, մետաքս, կերամիկա և այլ բարձրարժեք ապրանքներ, որոնք ձևավորում էին ծովային առևտրի հիմնական հոսքերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև տարբեր կայսրությունների և առևտրային ուժերի՝ մալայական սուլթանությունների, չինական դինաստիաների և եվրոպական գաղութային տերությունների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է Սինգապուրի տարածաշրջանի կարևորությունը որպես ռազմավարական հանգույց՝ նախքան ժամանակակից նավահանգստային քաղաքի ձևավորումը։ Այն օգտակար է պատմաբանների, տնտեսագետների և համաշխարհային առևտրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Սա լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է անգլիացի հեղինակների դետեկտիվ ստեղծագործություններում «խաբված սպասման» էֆեկտի տեքստակազմավորող գործառույթի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այն գեղարվեստական և լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ հեղինակը ձևավորում է ընթերցողի սպասումները, այնուհետև գիտակցաբար փոխում կամ խախտում դրանք՝ ստեղծելով անակնկալ, լարվածություն և սյուժետային ինտրիգ։ Վերլուծվում են պատմողական կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, տեղեկատվության աստիճանական բացահայտման մեխանիզմները, ինչպես նաև լեզվաոճական հնարքները, որոնք նպաստում են դետեկտիվ ժանրի ազդեցիկությանն ու ընթերցողական հետաքրքրության պահպանմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բանին, թե ինչպես է «խաբված սպասման» էֆեկտը նպաստում տեքստի ամբողջական կառուցվածքի ձևավորմանը, սյուժեի զարգացմանը և հեղինակային մտահղացման իրականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեքստաբանության, լեզվաոճաբանության, գրականագիտության և դիսկուրսի վերլուծության ոլորտներում՝ ներկայացնելով դետեկտիվ ժանրի կառուցվածքային և հաղորդակցական առանձնահատկությունների համակողմանի քննություն։

Այլ առարկաներ

Նվիրված է ավտոմոբիլների տեխնիկաշահագործական հատկանիշների համակողմանի ուսումնասիրությանը և վերլուծությանը՝ նախատեսված տրանսպորտային համակարգերի, մեքենաշինության և ավտոմոբիլային տեխնիկայի ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ավտոմոբիլի հիմնական շահագործական հատկությունները՝ քարշային և դինամիկ բնութագրեր, վառելիքային արդյունավետություն, անցանելիություն, կայունություն, կառավարելիություն և հուսալիություն, ինչպես նաև դրանց գնահատման ինժեներական մեթոդները, բացատրվում է ավտոմոբիլի շարժման տեսական հիմքը՝ ներառյալ դիմադրության ուժերը, ճանապարհային պայմանների ազդեցությունը, շարժիչի և փոխանցման համակարգի աշխատանքի փոխկապակցվածությունը, մանրամասն քննարկվում են ավտոմոբիլի տեխնիկական վիճակի գնահատման ցուցանիշները և դրանց ազդեցությունը շահագործման արդյունավետության վրա, աշխատությունը անդրադառնում է նաև փորձարկման և հաշվարկային մեթոդներին, որոնց միջոցով գնահատվում են ավտոմոբիլի դինամիկական հնարավորությունները և տնտեսվարական ցուցանիշները, ներկայացվում են շահագործման ընթացքում առաջացող մաշվածության և խափանումների պատճառաբանական վերլուծությունները, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման տեխնիկական միջոցառումները, գրքում ընդգծվում է ավտոմոբիլների արդյունավետ օգտագործման, տեխնիկական սպասարկման և անվտանգության ապահովման կարևորությունը ժամանակակից տրանսպորտային համակարգերում, աշխատությունը համադրում է տեսական ավտոմոբիլային մեխանիկայի հիմքերը և գործնական շահագործական վերլուծությունները՝ հանդիսանալով կարևոր ուսումնական և կիրառական աղբյուր ավտոմոբիլային տեխնիկայի ոլորտում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական ժառանգության գեղարվեստական և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջնադարյան հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալումն է, բանաստեղծական մտածողությունը, լեզվաոճական համակարգը և այն գեղարվեստական միջոցները, որոնց շնորհիվ նրա երկերը դարձել են հայ միջնադարյան գրականության կարևորագույն ձեռքբերումներից։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նրա հոգևոր և աշխարհիկ թեմատիկ ուղղությունները, կրոնական ու բարոյախրատական գաղափարները, մարդու ներաշխարհի, մեղքի, ապաշխարության, հավատքի, սիրո և աստվածայինի հետ մարդու հարաբերության գեղարվեստական արտահայտությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի բանաստեղծական ձևի և բովանդակության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ հեղինակի ստեղծագործություններում գաղափարական ասելիքը հաճախ միահյուսվում է մշակված տաղաչափական կառուցվածքի, հնչերանգային բազմազանության և երաժշտականության հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տաղերի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, հանգավորման ու ռիթմի կիրառությանը, կրկնությունների, զուգահեռ կառույցների, հակադրությունների, դիմելաձևերի և այլ գեղարվեստական հնարների գործածությանը։ Նրա ստեղծագործական ոճի կարևոր կողմերից է խոսքի պարզության և գեղարվեստական հարստության համադրումը․ բարդ աստվածաբանական և բարոյական գաղափարները հաճախ արտահայտվում են մատչելի, պատկերավոր և հուզական լեզվով։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել բնության և առօրյա կյանքի պատկերների կիրառությունը, որոնք հոգևոր բովանդակության հետ համադրվելով՝ ընդլայնում են բանաստեղծական պատկերների համակարգը։ Կարևոր է նաև ժողովրդական-բանահյուսական մտածողության և միջնադարյան գրական ավանդույթի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ համադրությունը նպաստում է ստեղծագործությունների արտահայտչականությանը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև հեղինակի ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունները՝ բառապաշարի ընտրությունը, պատկերավոր արտահայտությունները, դարձվածքները, հռետորական կառույցները և գրաբարյան լեզվի գեղարվեստական հնարավորությունների օգտագործումը։ Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև երաժշտականության նկատմամբ հատուկ զգայունությունը․ նրա բազմաթիվ ստեղծագործություններ կապված են հոգևոր երգարվեստի և ծիսական մշակույթի հետ, ինչի շնորհիվ բանաստեղծական խոսքն ու երաժշտական կառուցվածքը փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատությունը կարող է ընդգծել նաև հեղինակի ստեղծագործության մարդասիրական և բարոյական ուղղվածությունը՝ ցույց տալով, որ նրա պոեզիան սահմանափակված չէ միայն կրոնական քարոզչությամբ, այլ անդրադառնում է մարդու հոգեբանական ապրումներին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հարաբերություններին։ Նրա բանաստեղծական ժառանգությունը կարևոր է նաև հայ գրականության հետագա զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ձևի, լեզվի, թեմատիկայի և երաժշտականության բնագավառներում ստեղծված ավանդույթները ազդեցություն են ունեցել հետագա հոգևոր ու աշխարհիկ բանաստեղծության վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրել հայ գրականության պատմաբաններին, միջնադարագետներին, բանասերներին, լեզվաբաններին և հայ մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Ներսես Շնորհալու բանաստեղծական արվեստը որպես թեմատիկ, գաղափարական, լեզվական, տաղաչափական և երաժշտական բաղադրիչների ամբողջություն՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական ինքնատիպությունը և նշանակալի ներդրումը հայ միջնադարյան գեղարվեստական մշակույթի զարգացման գործում։

Գրականություն

Սա գրականագիտական հետազոտություն է, որը կենտրոնանում է թուրք գրող Օրհան Քեմալի ստեղծագործական աշխարհում ձևավորված հերոսի կերպարի կառուցման սկզբունքների, հոգեբանական շերտերի և սոցիալական պայմանավորվածության վրա։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր պատմվածքներում և վեպերում ներկայացված կերպարները արտացոլում հասարակական իրականությունը, աշխատավոր դասի խնդիրները և մարդու ներքին պայքարը սոցիալական անհավասարության պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հերոսի վարքագծի շարժառիթներին, արժեքային համակարգին և այն միջավայրի ազդեցությանը, որը ձևավորում է նրա ճակատագիրը։ Վերլուծությունը ընդգծում է նաև հեղինակի ռեալիստական մոտեցումը, լեզվական պարզությունը և կերպարների միջոցով սոցիալական քննադատություն իրականացնելու մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անհատական պատմությունները վերածվում ավելի լայն հասարակական պատկերների։