Փիլիսոփայություն: Պատմական և սիստեմատիկ դասընթաց

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին (1918–1920 թթ.) պետական անվտանգության համակարգի ստեղծման և գործունեության պատմությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր և բարդ փուլ էր հայ ժողովրդի համար, քանի որ նորաստեղծ պետությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես ձևավորվեց անվտանգության համակարգը՝ սկսած սկզբնական կազմակերպչական քայլերից մինչև դրա գործառույթների հստակեցումը։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են պետական կառույցների ստեղծման գործընթացը, անվտանգության մարմինների դերը երկրի կայացման գործում, ինչպես նաև նրանց առջև ծառացած խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ պետական անվտանգության մարմինների ձևավորման նախադրյալները կառույցների կազմակերպական կառուցվածքը և գործառույթները ներքին սպառնալիքները (ապստամբություններ, անկայունություն, քաղաքական պայքար) արտաքին վտանգները և հետախուզական գործունեությունը անվտանգության համակարգի դերը պետականության պահպանման գործում Հեղինակը օգտագործում է պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր և ժամանակակիցների վկայություններ՝ ստեղծելով գիտականորեն հիմնավորված և հավաստի պատկեր։ Աշխատության մեջ նաև փորձ է արվում գնահատել այդ համակարգի արդյունավետությունը և դրա ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ամրապնդման վրա։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես է նորաստեղծ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն կարողացել ձևավորել անվտանգության մեխանիզմներ ծանր քաղաքական և ռազմական պայմաններում։

Գրականություն

Մթնշաղի անուրջներ, Փշե պսակ ժողովածուն ներկայացնում է հայ նոր գրականության ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկի՝ Վահան Տերյանի վաղ շրջանի և հասուն ստեղծագործական փուլերի կարևոր գործերը՝ ընդգծելով նրա քնարական աշխարհի խորությունը, նրբանկատ զգացմունքայնությունը և սիմվոլիստական մտածողությունը։ Գրքում ընդգրկված «Մթնշաղի անուրջներ» շարքը արտացոլում է բանաստեղծի հոգևոր մելանխոլիան, երազային տրամադրությունները և ներաշխարհի բարդ զգացմունքային շարժումները, որտեղ բնությունը հաճախ հանդես է գալիս որպես մարդու հոգու վիճակների խորհրդանշական արտահայտություն։ «Փշե պսակ» բաժնում ավելի ընդգծված են տառապանքի, ցավի, միայնության և ճակատագրի թեմաները՝ ներկայացված խոր փիլիսոփայական և պատկերավոր լեզվով։ Տերյանի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ է երաժշտականությունը, լեզվական մաքրությունը և զգացմունքների նուրբ արտահայտման արվեստը, ինչը նրան դարձնում է հայ քնարերգության կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկը։ Աշխատությունը ոչ միայն գրական ժողովածու է, այլև հոգեբանական և փիլիսոփայական աշխարհ, որտեղ ընթերցողը հայտնաբերում է մարդու ներաշխարհի բարդ ու հակասական վիճակները։

Գրականություն

Վիլյամ Ֆոլքները XX դարի ամերիկյան գրականության ամենախոշոր ներկայացուցիչներից է, ով հայտնի է իր խոր հոգեբանական վերլուծություններով, բարդ կառուցվածքով և մարդկային գիտակցության բազմաշերտ ներկայացմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում կապված են ԱՄՆ-ի հարավային նահանգների կյանքի, պատմության, սոցիալական հակասությունների և մարդկային ճակատագրերի հետ։ Ֆոլքները ստեղծել է իր սեփական գրական աշխարհը՝ Յոկնապատոֆա կոմսությունը, որտեղ տեղի ունեցող իրադարձությունների միջոցով ներկայացրել է մարդկային բնույթի, մեղքի, հիշողության և ժամանակի խնդիրները։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն «Ձայնը և ցասումը», «Երբ ես մահանում էի», «Աբսալոմ, Աբսալոմ» վեպերը, որտեղ հեղինակը օգտագործում է գիտակցության հոսքի տեխնիկան՝ ներկայացնելով իրադարձությունները տարբեր կերպարների ներքին տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ընթերցողին խորապես ներթափանցել հերոսների հոգեբանության մեջ և հասկանալ նրանց վարքագծի պատճառները։ Ֆոլքները հաճախ անդրադառնում է անցյալի ծանր ազդեցությանը ներկայի վրա՝ ցույց տալով, որ մարդու ճակատագիրը մեծապես ձևավորվում է պատմական և ընտանեկան ժառանգությամբ։ Նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեմաներից են մեղքը և պատասխանատվությունը, սոցիալական անհավասարությունը, ռասայական հակասությունները և մարդկային հոգու բարդությունը։ Ֆոլքները նաև կարևորում է ժամանակի ոչ գծային ընկալումը՝ ցույց տալով, որ անցյալը, ներկան և ապագան հաճախ խառնվում են մարդու գիտակցության մեջ։

Այլ առարկաներ

Արդյունաբերական քաղաքականություն աշխատությունը սոցիալ-տնտեսագիտական և ռազմավարական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է արդյունաբերական զարգացման քաղաքականության տեսական հիմքերի, գործնական մեխանիզմների և պետական կարգավորման գործիքների համակողմանի ուսումնասիրմանը՝ ուղղված տնտեսագիտության, կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողներին, ինչպես նաև պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին և վերլուծաբաններին, գրքում ներկայացվում են արդյունաբերական քաղաքականության էությունը, նպատակները և հիմնական ուղղությունները՝ ընդգծելով դրա դերը երկրի տնտեսական աճի, մրցունակության բարձրացման և տեխնոլոգիական առաջընթացի ապահովման գործում, քննարկվում են տարբեր երկրների փորձը և զարգացման մոդելները՝ ներառյալ պետական միջամտության մակարդակը, ազատ շուկայի և կարգավորման փոխհարաբերությունները, արդյունաբերության առաջնահերթ ճյուղերի ընտրության սկզբունքները և դրանց խթանման մեխանիզմները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև ինովացիոն քաղաքականությանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, արտահանման խթանմանը և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների զարգացման կարևորությանը, ներկայացվում են տնտեսական գործիքներ՝ հարկային արտոնություններ, սուբսիդիաներ, մաքսային կարգավորումներ և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներ, որոնք կարող են նպաստել արդյունաբերության կայուն զարգացմանը, գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գլոբալիզացիայի պայմաններում ազգային տնտեսությունների մարտահրավերներին, միջազգային մրցակցությանը և տեխնոլոգիական փոփոխություններին, ինչպես նաև տնտեսական անվտանգության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին, աշխատությունը համադրում է տեսական վերլուծությունը և գործնական առաջարկությունները՝ նպաստելով ընթերցողի ռազմավարական մտածողության ձևավորմանը և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետ մշակմանը։

Քիմիա

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Պատմություն

Հովհաննես Իսակովը հայազգի նշանավոր ռազմական գործիչ էր, նավատորմի ծովակալ և խորհրդային ռազմածովային ուժերի ամենահայտնի հրամանատարներից մեկը։ Նա ծնվել է Կարսում և դեռ երիտասարդ տարիքից հետաքրքրվել ռազմական գործով։ Իսակովը կրթություն է ստացել ռազմածովային ուսումնական հաստատություններում և աստիճանաբար բարձրացել ծառայողական սանդուղքով՝ դառնալով Խորհրդային Միության ամենահեղինակավոր ծովակալներից մեկը։ Նրա ռազմական գործունեությունը հատկապես մեծ նշանակություն ունեցավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ նա մասնակցեց Խորհրդային Միության ռազմածովային ուժերի կազմակերպմանը և ռազմական գործողությունների ղեկավարմանը։ Հովհաննես Իսակովը հայտնի էր իր ռազմավարական մտածողությամբ, կազմակերպչական ունակություններով և զինվորների հանդեպ պատասխանատու վերաբերմունքով։ Պատերազմի ընթացքում նա ղեկավարել է կարևոր ռազմական գործողություններ և մեծ ներդրում ունեցել ծովային պաշտպանական համակարգերի ամրապնդման գործում։ Չնայած ծանր վիրավորվելուն և առողջական դժվարություններին՝ Իսակովը շարունակել է իր ծառայությունը և ակտիվ մասնակցություն ունեցել ռազմական ծրագրերի մշակմանը։ Նրա ծառայությունները բարձր գնահատվեցին խորհրդային իշխանությունների կողմից, և նա արժանացավ բազմաթիվ շքանշանների ու պարգևների։ Հովհաննես Իսակովը զբաղվել է նաև գիտական և գրական գործունեությամբ՝ գրելով ռազմածովային թեմաներով աշխատություններ և ուսումնասիրություններ։ Նա մեծ դեր է ունեցել խորհրդային ռազմածովային գիտության զարգացման մեջ և համարվել է փորձառու ռազմական տեսաբան։ Հովհաննես Իսակովի անունը հայ ժողովրդի պատմության մեջ մնացել է որպես խիզախ զինվորականի, հայրենասերի և բարձրակարգ հրամանատարի օրինակ։