Փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման արդի հիմնախնդիրներն ու կատարելագործման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տարածքային տնտեսության զարգացման և կառավարման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում տարածքային զարգացման ներուժի գնահատումը, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, տնտեսության ճյուղային կառուցվածքի բարելավումը և կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության բարձրացումն են։ Մարզային տնտեսությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված համակարգ, որի զարգացման վրա ազդեցություն ունեն բնական և մարդկային ռեսուրսները, բնակավայրերի կառուցվածքը, ենթակառուցվածքները, ձեռնարկատիրական միջավայրը, ներդրումային հնարավորությունները և պետական ու տեղական կառավարման ինստիտուտների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների, զբաղվածության, բնակչության եկամուտների, արտադրական ներուժի և գործարար ակտիվության հետ կապված խնդիրների բացահայտմանը։ Քննվում են գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, ծառայությունների, զբոսաշրջության և այլ տնտեսական ուղղությունների զարգացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով մարզի ռեսուրսային ու աշխարհագրական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ներդրումային միջավայրի գնահատումը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել մասնավոր ներդրումների ներգրավումը, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացումը և նոր աշխատատեղերի ստեղծումը։ Կարևորվում է նաև տրանսպորտային, ինժեներական և սոցիալական ենթակառուցվածքների դերը տարածքային տնտեսական ակտիվության ապահովման գործում։ Կառավարման համակարգի ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել պետական տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործառույթները, դրանց միջև համագործակցությունը, զարգացման ծրագրերի մշակման և իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև համայնքների մասնակցությունը տնտեսական առաջնահերթությունների որոշմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմավարական պլանավորման, ծրագրային բյուջետավորման, տարածքային ռեսուրսների հաշվառման և զարգացման արդյունքների գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը։ Տավուշի մարզի օրինակը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր տեսական մոտեցումները դիտարկել կոնկրետ տարածքային պայմաններում՝ բացահայտելով զարգացման ներքին հնարավորությունները և կառուցվածքային սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն, առանձին համայնքների զարգացման առանձնահատկությունների գնահատում և տարածքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների հիմնավորում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մարզային և համայնքային զարգացման քաղաքականության, տարածքային պլանավորման և կառավարման համակարգերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով տարածքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման վերաբերյալ մոտեցումների ձևավորմանը։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Ասկերանի շրջանի գյուղատնտեսական նշանակության հողերի օգտագործման վիճակի ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների հիմնավորմանը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական հողերի կառուցվածքը, հողային ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները, վարելահողերի, արոտավայրերի, խոտհարքների և բազմամյա տնկարկների օգտագործման տնտեսական ու արտադրական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի բերրիության պահպանմանը, մշակվող տարածքների արդյունավետ կառավարմանը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպմանը և հողային ռեսուրսների նպատակային օգտագործմանը։ Վերլուծվում են բնական, տնտեսական և կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են ազդել հողօգտագործման արդյունավետության, բերքատվության և գյուղատնտեսական արտադրանքի ծավալների վրա։ Քննարկվում են հողերի ոչ լիարժեք օգտագործման, արտադրական ենթակառուցվածքների, ոռոգման, տեխնիկական ապահովվածության և հողերի որակական վիճակի հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում հողերի պահպանության, էրոզիայի և դեգրադացիայի կանխարգելման, ցանքաշրջանառության կազմակերպման, ոռոգման համակարգերի կատարելագործման և ժամանակակից ագրոտեխնիկական միջոցների կիրառման նշանակությանը։ Կարևորվում է նաև գյուղատնտեսական արտադրության մասնագիտացման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և հողօգտագործման տնտեսական խթանների կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գյուղատնտեսական նշանակության հողերի օգտագործման ներուժը և ձևակերպել առաջարկություններ՝ դրանց արտադրողականության բարձրացման, հողային ռեսուրսների պահպանման և գյուղատնտեսական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, հողաշինության, հողագիտության և գյուղատնտեսության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Սա տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է 2014 թվականին հրատարակված նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Ցանկի հիմնական նպատակը ընթերցողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, դասախոսներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին նոր լույս տեսած գրքերի մասին կողմնորոշիչ տեղեկատվություն տրամադրելն է։ Նյութը կազմված է մատենագիտական սկզբունքների հիման վրա և կարող է ընդգրկել տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային և հասարակական թեմաների վերաբերող հրատարակություններ։ Յուրաքանչյուր գրքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել հրատարակությունը և հեշտացնել դրա որոնումը, ընտրությունը և հետագա օգտագործումը։ Հրատարակության տեղեկատվական նշանակությունը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ նոր գրականության մեծ ծավալը դժվարացնում է ընթերցողների համար անհրաժեշտ աղբյուրների արագ հայտնաբերումը։ Համակարգված ցանկը հանդես է գալիս որպես միջնորդ տեղեկատվական ռեսուրս՝ միավորելով տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքերի մասին տեղեկությունները և դրանք ներկայացնելով ընթերցողի համար հասանելի ձևաչափով։ Այն կարող է ծառայել նաև գրադարանների համալրման, գրականության ընտրության, մատենագիտական սպասարկման, ուսումնական և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպման նպատակներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական արտադրանքի վերաբերյալ տեղեկատու աղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարվա գրքային արտադրության թեմատիկ բազմազանության և զարգացման ուղղությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը նախատեսված է նոր հրատարակությունների մասին արագ և համակարգված տեղեկություն ստանալու համար և կարող է օգտակար լինել ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունների շրջանակում գրականություն որոնող անձանց համար։

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է խոցային հիվանդության բարդացած ձևերի տարածվածության բժշկա-սոցիալական գնահատմանը և դրանց կանխարգելման արդյունավետ ուղիների գիտական հիմնավորմանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հիվանդության տարածվածության ցուցանիշները, առաջացման և բարդացման հիմնական պատճառները, ռիսկի գործոնները, հիվանդների սոցիալական և բժշկական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև առողջապահական համակարգի կողմից իրականացվող կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը։ Քննարկվում են վաղ ախտորոշման, բուժման կազմակերպման, դիսպանսեր հսկողության, առողջ ապրելակերպի խթանման և բարդությունների կանխարգելման ժամանակակից մոտեցումները։ Ներկայացվում են հիվանդության կառավարման և կանխարգելման գիտականորեն հիմնավորված ռազմավարություններ, որոնք ուղղված են բուժման արդյունքների բարելավմանը, հիվանդացության նվազեցմանը և բնակչության առողջության պահպանմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գաստրոէնտերոլոգների, վիրաբույժների, հանրային առողջապահության մասնագետների, բժշկական վիճակագրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գիտաշխատողների, բժշկական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ գրականության մեջ ունեցած արձագանքին՝ հատկապես նրա երկերի հայերեն թարգմանություններին, գրական ավանդույթների ձևավորմանը և հայ քննադատական մտքի կողմից ռուս մեծ բանաստեղծի ստեղծագործության ընկալմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուս-հայ գրական և մշակութային կապերի պատմության տեսանկյունից, քանի որ Լերմոնտովի ստեղծագործությունը հայ ընթերցողին հասանելի է դարձել ոչ միայն թարգմանությունների միջոցով, այլև հայ գրականության և գրականագիտության վրա թողած բազմաշերտ ազդեցությամբ։ Աշխատության առանցքում թարգմանության խնդիրն է՝ ինչպես է Լերմոնտովի գեղարվեստական աշխարհը փոխանցվել հայերեն, ինչպիսի լեզվական, ոճական և չափածո դժվարությունների են հանդիպել թարգմանիչները և ինչ եղանակներով են փորձել պահպանել բնագրի իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Լերմոնտովի պոեզիան առանձնանում է բարձր հուզականությամբ, փիլիսոփայական ենթատեքստով, բնության և անհատի փոխհարաբերության յուրահատուկ պատկերավորմամբ, ներքին հակասությունների արտահայտմամբ և երաժշտական բանաստեղծական խոսքով, ուստի նրա ստեղծագործությունների թարգմանությունը հայերեն պահանջել է ոչ միայն լեզվական, այլև գեղարվեստական բարձր վարպետություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված թարգմանությունների համեմատական դիտարկումը։ Թարգմանական տարբերակները կարող են արտացոլել տվյալ ժամանակի հայ գրական լեզվի զարգացումը, գեղագիտական նախասիրությունները և ռուս գրականության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Միևնույն ստեղծագործության տարբեր թարգմանությունները հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես են փոխվել բառապաշարի, շարահյուսության, հանգավորման, չափածոյի և պատկերավորման նկատմամբ մոտեցումները։ Այս առումով թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օտարալեզու ստեղծագործության փոխանցում, այլև որպես հայ գրական մշակույթի զարգացման գործընթացի մաս։ Լերմոնտովի ստեղծագործության ազդեցությունը հայ գրականության վրա ուսումնասիրելիս առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրական ավանդույթների հարցը։ Նրա պոեզիայի որոշ թեմաներ՝ ազատության ձգտումը, անհատի և հասարակության հակադրությունը, միայնության զգացումը, ներքին ընդվզումը, հայրենի բնության նկատմամբ վերաբերմունքը և հերոսական կերպարի որոնումը, տարբեր ձևերով արձագանք են գտել հայ գրականության մեջ։ Այդ ազդեցությունը պարտադիր չէ հասկանալ որպես ուղղակի ընդօրինակում․ ավելի ճիշտ այն կարելի է դիտարկել որպես գեղարվեստական մտածողության և թեմատիկ մոտիվների փոխազդեցություն, որի միջոցով հայ գրողները յուրացրել կամ վերաիմաստավորել են ռուսական ռոմանտիկական գրականության որոշ առանձնահատկություններ։ Հատուկ ուշադրության է արժանի Լերմոնտովի ստեղծագործության հայ քննադատական ընկալումը։ Հայ գրականագետներն ու քննադատները տարբեր ժամանակաշրջաններում անդրադարձել են նրա պոեզիայի գաղափարական բովանդակությանը, գեղարվեստական արժեքին, ռոմանտիկական աշխարհայացքին և կերպարների հոգեբանական խորությանը։ Քննադատական անդրադարձների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոփոխվել Լերմոնտովի գրական կերպարը հայ մշակութային միջավայրում և ինչպիսի մեկնաբանական շեշտադրումներ են գերակշռել տարբեր պատմական փուլերում։ Ռուս-հայ գրական կապերի համատեքստում Լերմոնտովի ընկալումը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործությունը կապված է Կովկասի թեմայի հետ։ Կովկասը նրա կենսագրության և գրական աշխարհի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ կովկասյան բնությունը, ժողովուրդները և պատմական միջավայրը բազմիցս արտացոլվել են նրա ստեղծագործություններում։ Այդ հանգամանքը լրացուցիչ հետաքրքրություն է հաղորդում նրա ժառանգության հայերեն ընկալմանը, քանի որ հայկական մշակութային միջավայրը նույնպես անմիջականորեն կապված էր տարածաշրջանի պատմական և մշակութային իրականության հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր կարող է լինել նաև Լերմոնտովի արձակի և պոեզիայի տարբերակված ընկալումը։ Նրա չափածո ստեղծագործությունների թարգմանության դեպքում առաջնային խնդիրներից են ռիթմը, հանգը, բանաստեղծական պատկերները և հնչերանգը, մինչդեռ արձակի դեպքում ավելի մեծ նշանակություն են ստանում պատմողական ոճը, կերպարների խոսքը, հոգեբանական նրբությունները և շարադրանքի կառուցվածքը։ Այս տարբերությունները թարգմանական գործընթացը դարձնում են բազմաշերտ և հնարավորություն են տալիս գնահատելու հայ թարգմանիչների կիրառած տարբեր ռազմավարությունները։ Աշխատանքի արժեքավոր կողմերից մեկը կարող է լինել նաև Լերմոնտովի ստեղծագործության հայերեն հրատարակությունների և թարգմանական ժառանգության համակարգումը։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հետևել, թե երբ և ինչ փուլերով է ռուս բանաստեղծի ժառանգությունը ներթափանցել հայ գրական շրջանառության մեջ, որ գործերն են առավել հաճախ թարգմանվել և վերահրատարակվել, և ինչպիսի տեղ է հատկացվել նրան հայ գրական-մշակութային կյանքում։ Այս գործընթացը միաժամանակ ցույց է տալիս հայ ընթերցողի հետաքրքրությունը ռուս դասական գրականության նկատմամբ և հայ թարգմանական մշակույթի զարգացման աստիճանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Լերմոնտովի հայ գրական ընկալումը ներկայացնում է երեք փոխկապակցված ուղղություններով՝ թարգմանական ժառանգություն, գրական ազդեցություն և քննադատական մեկնաբանություն։ Այդ երեք ոլորտների համադրումը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես է ռուսական ռոմանտիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը ներթափանցել հայ մշակութային տարածք և վերաիմաստավորվել հայ գրականության ու գրականագիտության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս-հայ գրական կապերով, թարգմանագիտությամբ, ռուսական և հայկական գրականության փոխազդեցությամբ, Լերմոնտովագիտությամբ և գրական քննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Մշակույթ

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նվիրված է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Այն նպատակ ունի որոշակի ժամանակահատվածում լույս տեսած կամ շրջանառության մեջ գտնվող համապատասխան գրականության մասին արագ և հուսալի մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրել գրադարաններին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին։ Նյութում կարող են ընդգրկվել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել անհրաժեշտ աղբյուրները, հետևել նոր հրատարակությունների ի հայտ գալուն և նպատակային ձևով համալրել մասնագիտական գրականության ֆոնդերը։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ հրատարակությունը կարևոր դեր է կատարում նոր գրականության մասին օպերատիվ տեղեկատվության տարածման գործում՝ լրացնելով ընդհանուր մատենագիտական աղբյուրների և մասնագիտական տեղեկատվական սպասարկման միջև առկա բացը։ Այն կարող է օգտագործվել ինչպես ընթացիկ ընթերցողական հարցումների սպասարկման, այնպես էլ գիտահետազոտական և կրթական աշխատանքների համար անհրաժեշտ գրականության որոնման նպատակով։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա պատմամշակութային նշանակությամբ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված գրականության պատկերը և ուսումնասիրել թեմատիկ ուղղությունների զարգացումը։ Մատենագիտական տեղեկատվության համակարգումը նպաստում է նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ աղբյուրների հայտնաբերմանը, պահպանմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։ Ընդհանուր առմամբ, տեղեկատուն հանդես է գալիս որպես մասնագիտական տեղեկատվական գործիք, որը միավորում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տվյալները և հեշտացնում դրանց որոնումն ու օգտագործումը՝ ապահովելով մասնագետների և ընթերցողների ժամանակին տեղեկացվածությունը։