Փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային միավորներում

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական նախադեպի՝ որպես իրավունքի աղբյուրի տեսական և գործնական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և տարբեր երկրների իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական որոշումների իրավաստեղծ և իրավամեկնաբանման նշանակությունը, պարզել դրանց տեղը իրավունքի աղբյուրների համակարգում և համեմատել տարբեր իրավական ավանդույթներում նախադեպի ձևավորման ու կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում անգլո-ամերիկյան և ռոմանագերմանական իրավական համակարգերի տարբերություններին, քանի որ առաջինում դատական նախադեպը պատմականորեն հանդես է գալիս որպես իրավունքի կարևոր աղբյուր, մինչդեռ երկրորդում առաջնային նշանակությունը սովորաբար տրվում է օրենքին և այլ նորմատիվ իրավական ակտերին։ ՀՀ-ի պարագայում հարցը հատկապես հետաքրքիր է դատական իշխանության զարգացման և դատական պրակտիկայի միատեսակության ապահովման տեսանկյունից։ Ատենախոսությանը նվիրված մատենագիտական աղբյուրը նշում է, որ 2005 թվականի սահմանադրական փոփոխություններով Վճռաբեկ դատարանին վերապահվել էր օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու առաքելությունը, ինչը կարևոր փուլ էր հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի դերի վերաիմաստավորման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Վճռաբեկ դատարանի որոշումների իրավական նշանակությունը, դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների գործունեության վրա և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձին և կարևոր տեղ է զբաղեցնում Սահմանադրական դատարանի որոշումների ուսումնասիրությունը։ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը նշում է, որ իր ըստ էության կայացված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց, ինչպես նաև ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար ամբողջ Հանրապետության տարածքում։ Միաժամանակ Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների վերաբերյալ իր որոշումներում ընդգծվում է դրանց պաշտոնական բնույթը, համընդհանուր իրավական հետևանքները, իրավական անորոշության վերացման նշանակությունը և նախադեպային բնույթը։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ հայկական իրավական համակարգում դատական նախադեպի հարցը չի սահմանափակվում դասական անգլիական stare decisis մոդելի մեխանիկական կիրառմամբ, այլ ունի յուրահատուկ սահմանադրաիրավական դրսևորումներ։ Աշխատությունում կարող են համեմատվել նաև տարբեր երկրների մոտեցումները՝ ուսումնասիրվելով այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է բարձրագույն դատարանի որոշումը դառնում պարտադիր կամ ազդեցիկ հետագա դատական գործերի համար, ինչ սահմաններում կարող է դատարանը զարգացնել իրավական նորմի մեկնաբանությունը և որտեղ է անցնում դատական մեկնաբանության ու դատական իրավաստեղծ գործունեության սահմանը։ Կարևոր թեմա է նաև դատական նախադեպի հարաբերակցությունը օրենքի, իրավական սովորույթի, իրավական դոկտրինի և այլ իրավական աղբյուրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այն առավելություններին, որոնք նախադեպային մոտեցումը կարող է ապահովել՝ իրավունքի կիրառման միասնականություն, իրավական անորոշության նվազեցում, նոր իրավահարաբերությունների արագ կարգավորում և օրենքի գործնական մեկնաբանության զարգացում։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել հնարավոր խնդիրները՝ դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության ընդլայնման, դատավորների հայեցողության սահմանների, տարբեր դատարանների մոտեցումների անհամապատասխանության և իրավական կանխատեսելիության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Իրավահամեմատական մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի մոդելի առանձնահատկությունները այլ երկրների փորձի համատեքստում և պարզել, թե որ մեխանիզմները կարող են նպաստել դատական պրակտիկայի արդյունավետության ու միասնականության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նաև անդրադառնալ իրավական համակարգերի զարգացման պատմական առանձնահատկություններին, քանի որ նախադեպի դերը մեծապես պայմանավորված է տվյալ երկրի իրավական ավանդույթներով, սահմանադրական կառուցվածքով և դատարանների ինստիտուցիոնալ դիրքով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավունքի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սահմանադրագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, այն հնարավորություն է տալիս դատական նախադեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին դատական որոշում, այլև որպես իրավական համակարգի զարգացման, օրենքի միասնական կիրառման և իրավական նորմերի մեկնաբանման կարևոր գործիք՝ միաժամանակ բացահայտելով ՀՀ իրավական համակարգի և այլ երկրների նախադեպային մոդելների միջև առկա նմանություններն ու տարբերությունները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բնակելի շինարարության տարածքային նպատակահարմար տեղաբաշխման և քաղաքաշինության ոլորտում կապիտալ ներդրումների արդյունավետության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնակելի կառուցապատման համար տարածքների ընտրության տնտեսական, քաղաքաշինական և կազմակերպական հիմնավորումն է՝ հաշվի առնելով քաղաքի տարածական կառուցվածքը, բնակչության տեղաբաշխումը, տրանսպորտային հասանելիությունը, ինժեներական ենթակառուցվածքների առկայությունը և սոցիալական սպասարկման օբյեկտների համակարգը։ Քննության են առնվում այն գործոնները, որոնք ազդում են նոր բնակելի թաղամասերի կառուցման ընդհանուր ծախսերի վրա՝ ներառյալ տարածքի նախապատրաստումը, ճանապարհային և կոմունալ ենթակառուցվածքների զարգացումը, հասարակական նշանակության օբյեկտների ստեղծումը և կառուցապատվող տարածքի կապը քաղաքի արդեն ձևավորված հատվածների հետ։ Ռացիոնալ տեղաբաշխումը դիտարկվում է որպես սահմանափակ ֆինանսական ու տարածքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման միջոց, որը կարող է նպաստել ներդրումային ծախսերի և ստացվող քաղաքաշինական արդյունքների միջև ավելի հիմնավորված հարաբերակցության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կառուցապատման խտության, հողային ռեսուրսների օգտագործման, բնակելի և հասարակական գործառույթների փոխադարձ տեղաբաշխման ու տրանսպորտային կապերի կազմակերպման տնտեսական հետևանքներին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել բնակելի շինարարության տեղաբաշխման տարբեր տարբերակների համեմատական գնահատում՝ կապիտալ ներդրումների ծավալի, ենթակառուցվածքային ծախսերի, տարածքի օգտագործման արդյունավետության և բնակչության սպասարկման պայմանների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև քաղաքաշինական որոշումների երկարաժամկետ բնույթը, քանի որ սկզբնական փուլում տարածքի ընտրությունը կարող է հետագայում էական ազդեցություն ունենալ քաղաքի զարգացման ծախսերի և ենթակառուցվածքների շահագործման արդյունավետության վրա։ Տնտեսական հաշվարկների և տարածական պլանավորման համադրումը հնարավորություն է տալիս բնակարանաշինությունը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին շինարարական գործընթաց, այլև որպես քաղաքի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ընդհանուր համակարգի բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է քաղաքաշինության, շինարարության տնտեսագիտության և տարածքային պլանավորման մոտեցումները՝ բնակելի կառուցապատման տեղաբաշխման միջոցով կապիտալ ներդրումների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է երկու գիտակրթական և հոգևոր կենտրոնների պատմական ու մշակութային նշանակության ներկայացմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես գիտելիքի պահպանման, ուսումնառության, ձեռագրական մշակույթի և մտավոր կյանքի զարգացման կարևոր օջախներ։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում այդ հաստատությունների ծագումն ու ձևավորումն է, դրանց գործունեության պատմական պայմանները, կրթական ավանդույթները և հասարակական ու մշակութային կյանքում ունեցած դերակատարությունը։ Քննության են առնվում այն գործիչները, ուսուցիչները, հոգևորականներն ու գիտնականները, որոնց գործունեությամբ պայմանավորվել է կենտրոնների հեղինակությունը և գիտական ժառանգության շարունակականությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ուսուցման կազմակերպմանը, գիտելիքի փոխանցման եղանակներին, ուսումնասիրվող առարկաների շրջանակին և մտավոր գործունեության այն ուղղություններին, որոնք զարգացել են տվյալ հաստատությունների ներսում։ Դիտարկվում է ձեռագրերի ստեղծման, ընդօրինակման, պահպանման և մեկնաբանման մշակույթը, ինչպես նաև գրադարանների ու ձեռագրատների նշանակությունը պատմական և գիտական ժառանգության փոխանցման գործում։ Երկու կենտրոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանուր գծերը և առանձնահատկությունները՝ կապված պատմական միջավայրի, կրթական ուղղվածության, գիտական հետաքրքրությունների ու մշակութային կապերի հետ։ Կարևորվում է նաև այդ օջախների փոխհարաբերությունը շրջակա հասարակության հետ, քանի որ նման հաստատությունները հաճախ հանդես են եկել ոչ միայն որպես ուսումնական տարածքներ, այլև որպես գրականության, պատմագրության, աստվածաբանության, փիլիսոփայական մտքի և արվեստի զարգացման կենտրոններ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ճարտարապետական համալիրների, նյութական մշակույթի հուշարձանների, արձանագրությունների և գրավոր աղբյուրների քննություն՝ դրանց միջոցով վերականգնելով հաստատությունների գործունեության տարբեր փուլերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմական փոփոխությունների պայմաններում գիտակրթական ավանդույթների պահպանմանը և հետագա սերունդների վրա դրանց թողած ազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս երկու գիտական օջախների պատմությունը դիտարկել կրթության և մշակույթի ավելի լայն զարգացման համատեքստում՝ ընդգծելով դրանց ներդրումը գիտելիքի պահպանման, մտավոր ժառանգության փոխանցման և կրթական ավանդույթների ձևավորման գործում։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Կիլիկյան Հայաստանի պետականության ժամանակաշրջանում ձևավորված քրեաիրավական համակարգի, հանցագործությունների վերաբերյալ իրավական պատկերացումների և պատժի կիրառման սկզբունքների պատմաիրավական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում ժամանակաշրջանի իրավական աղբյուրները, օրենսդրական ժողովածուները, դատական սովորույթները և իրավական նորմերը՝ բացահայտելու համար քրեական պատասխանատվության ձևավորման և իրականացման հիմնական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցավոր համարվող արարքների տեսակներին, դրանց դասակարգման սկզբունքներին և հասարակության, պետության, եկեղեցու, սեփականության, ընտանիքի ու անհատի դեմ ուղղված իրավախախտումների նկատմամբ կիրառվող մոտեցումներին։ Վերլուծվում են պատժի նպատակներն ու տեսակները, պատասխանատվության աստիճանի որոշման չափանիշները, ինչպես նաև հանցանքի ծանրության, մեղավորության և պատճառված վնասի նշանակությունը պատժի ընտրության գործընթացում։ Քննության են առնվում նաև դատական իշխանության կազմակերպումը, քրեական գործերի քննության ընթացակարգային առանձնահատկությունները և աշխարհիկ ու եկեղեցական իրավական նորմերի փոխազդեցությունը։ Կարևորվում է հայկական ավանդական իրավական մտածողության դերը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով Կիլիկյան Հայաստանի ակտիվ քաղաքական, առևտրային և մշակութային կապերը հարևան պետությունների ու եվրոպական երկրների հետ, որոնք կարող էին նպաստել տարբեր իրավական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում է քրեաիրավական նորմերի կապը տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքի, բարոյական պատկերացումների և պետական կառավարման պահանջների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում միջնադարյան հայկական իրավական հուշարձանների նշանակությանը, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հանցագործության, մեղքի, պատասխանատվության և արդարադատության վերաբերյալ ժամանակի պատկերացումները։ Համեմատական մոտեցմամբ հնարավոր է բացահայտել Կիլիկյան Հայաստանի իրավական համակարգի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները հայկական իրավունքի նախորդ և հետագա զարգացման փուլերի համեմատությամբ։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի հայոց պետության և իրավունքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել միջնադարյան հայկական պետականության իրավական մշակույթի, քրեական արդարադատության և հասարակական հարաբերությունների իրավական կարգավորման սկզբունքների մասին։

Տեխնոլոգիա

Տրանսպորտային ճարտարագիտության և ճանապարհաշինության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է լեռնային ճանապարհների վերելքային հատվածներում լրացուցիչ երթևեկային գոտու կառուցման անհրաժեշտությունը որոշող պարամետրերի ուսումնասիրությանը և հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում ճանապարհի երկայնական թեքությունը, վերելքի երկարությունը, տրանսպորտային հոսքի ինտենսիվությունն ու կազմը, ինչպես նաև տարբեր տրանսպորտային միջոցների արագությունների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծանր և դանդաղընթաց տրանսպորտային միջոցների ազդեցությանը ընդհանուր երթևեկության արագության, ճանապարհի թողունակության և տրանսպորտային հոսքի կայունության վրա։ Վերլուծվում են վերելքային հատվածներում արագության նվազման, տրանսպորտային միջոցների կուտակման, վազանցի պահանջի և երթևեկության պայմանների վատթարացման հետ կապված գործոնները։ Քննարկվում են նաև լրացուցիչ գոտու անհրաժեշտության գնահատման հաշվարկային չափանիշները, դրա սկզբի և ավարտի հատվածների ընտրության ու ճանապարհային պայմաններին համապատասխան նախագծային լուծումների հիմնավորման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու այն հիմնական տեխնիկական և երթևեկային պարամետրերը, որոնց հիման վրա կարելի է գնահատել լրացուցիչ գոտու կազմակերպման նպատակահարմարությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճանապարհային նախագծման, երթևեկության կազմակերպման և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների ոլորտների մասնագետների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության դեմ պայքարի սահմանադրաիրավական հիմքերի, սկզբունքների և իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պետության անվտանգության ապահովման և ահաբեկչական սպառնալիքներին հակազդելու գործընթացում սահմանադրական կարգավորման նշանակությունը, պետական մարմինների իրավասությունների շրջանակը և դրանց գործունեության իրավական սահմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային անվտանգության ապահովման և մարդու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության միջև հավասարակշռության պահպանմանը։ Վերլուծվում են այն սահմանադրաիրավական սկզբունքները, որոնց հիման վրա կարող են իրականացվել կանխարգելիչ, պաշտպանական և իրավապահ միջոցառումներ՝ օրինականության, համաչափության, իրավական որոշակիության և պետական մարմինների հաշվետվողականության պահանջների պահպանմամբ։ Քննարկվում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների դերերն ու փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև իրավապահ և անվտանգության մարմինների գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում արտակարգ իրավիճակներում կամ անվտանգության բարձր ռիսկերի պայմաններում առանձին իրավունքների սահմանափակման սահմանադրական հիմքերին, այդպիսի սահմանափակումների թույլատրելի շրջանակներին և դատական պաշտպանության երաշխիքներին։ Ուսումնասիրվում է նաև ներպետական իրավակարգավորման և համապատասխան միջազգային իրավական սկզբունքների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում են ահաբեկչության կանխարգելմանն ուղղված օրենսդրության հստակությունը, պետական կառույցների իրավասությունների սահմանազատումը և հակազդման միջոցների կիրառման ընթացքում մարդու իրավունքների պաշտպանության ապահովումը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել անվտանգության ոլորտի սահմանադրաիրավական կարգավորման հիմնախնդիրների առավել ամբողջական ընկալմանը և իրավական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրական իրավունքի և ազգային անվտանգության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։