Профилактика и коррекция окислительного стресса при оперативном родоразрешении

Literature

Ժողովածուն ներկայացնում է Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական ժառանգության փոքրածավալ ստեղծագործությունների մի հատվածը՝ հնարավորություն տալով բացահայտել հեղինակի թատերական մտածողության, կերպարակերտման և երկխոսության առանձնահատկությունները։ Այս գործերում մարդկային առօրյան, անհատի ներաշխարհը և հասարակության հետ նրա հարաբերությունները հաճախ ներկայացվում են համեմատաբար սեղմ գործողության և սահմանափակ թվով կերպարների միջոցով։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում սովորական մարդիկ են՝ իրենց ցանկություններով, անհանգստություններով, հույսերով, հիասթափություններով և կյանքի իմաստը հասկանալու փորձերով։ Արտաքուստ պարզ իրավիճակների միջոցով բացահայտվում են մարդկային հարաբերությունների առավել խոր շերտերը՝ ընկերությունը, ընտանիքը, միայնությունը, փոխըմբռնման անհրաժեշտությունը, անհատի ազատության ձգտումը և շրջապատող աշխարհի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Փոքր ձևաչափը նպաստում է գործողության խտացմանը և երկխոսության նշանակության մեծացմանը։ Խոսքը դառնում է ոչ միայն իրադարձությունների զարգացման միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական վիճակը, աշխարհայացքը և միմյանց նկատմամբ վերաբերմունքը բացահայտող հիմնական գործիք։ Երկխոսությունները հաճախ կառուցվում են բնական խոսակցական ընթացքով, սակայն դրանց պարզության ներքո կարող են արտահայտվել կյանքի, երջանկության, ժամանակի, մարդկային արժանապատվության և գոյության վերաբերյալ ավելի լայն հարցադրումներ։ Սարոյանական դրամատուրգիայի կարևոր առանձնահատկություններից է հումորի և թախծի համադրությունը։ Կատակային կամ առօրյա իրավիճակը կարող է աստիճանաբար ձեռք բերել զգացմունքային և փիլիսոփայական խորություն, իսկ լուրջ թեմաները հաճախ ներկայացվում են առանց ծանրաբեռնվածության՝ մարդկային ջերմության և նուրբ հեգնանքի միջոցով։ Կերպարները սովորաբար չեն ներկայացվում որպես միանշանակ դրական կամ բացասական տիպեր։ Նրանք մարդկային հակասություններով օժտված անհատներ են, որոնց վարքագիծը պայմանավորված է անձնական փորձով, միջավայրով, հիշողություններով և կյանքի նկատմամբ սեփական վերաբերմունքով։ Կարևորվում է նաև սովորական մարդու արժանապատվության թեման։ Հեղինակը հետաքրքրվում է հասարակության տարբեր շերտերի ներկայացուցիչներով և նույնիսկ ամենապարզ առօրյա իրավիճակում փորձում է բացահայտել անհատի ներքին արժեքը։ Փոքր թատերական ձևը հնարավորություն է տալիս մեկ հանդիպման, զրույցի կամ կարճատև իրադարձության շրջանակում ներկայացնել կերպարի ամբողջական հոգեբանական աշխարհը։ Առանձին նշանակություն ունի ենթատեքստը, երբ գործող անձանց արտահայտած խոսքերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համապատասխանում են նրանց իրական զգացմունքներին։ Լռությունները, կրկնությունները, անավարտ մտքերը և խոսակցության անսպասելի շրջադարձերը կարող են նույնքան կարևոր լինել կերպարների ընկալման համար, որքան ուղղակի արտահայտված մտքերը։ Դրամատիկական իրավիճակների կառուցման մեջ հաճախ նկատելի է պայմանականության տարրը։ Հեղինակը միշտ չէ, որ ձգտում է իրականությունը ներկայացնել մանրամասն կենցաղային ճշգրտությամբ․ առանձին իրավիճակներ կարող են ձեռք բերել խորհրդանշական կամ ընդհանրացնող նշանակություն՝ կենտրոնացնելով ուշադրությունը մարդու ներաշխարհի և բարոյական ընտրությունների վրա։ Կարևորվում է նաև անհատի և հասարակական միջավայրի հարաբերությունը։ Կերպարները կարող են բախվել ընդունված կանոնների, սոցիալական պայմանների կամ շրջապատի ակնկալիքների հետ, սակայն հեղինակային ուշադրության կենտրոնում հիմնականում մնում է մարդու ներքին ազատության և սեփական ինքնությունը պահպանելու խնդիրը։ Սարոյանի ստեղծագործական աշխարհին բնորոշ մարդասիրական մոտեցումը արտահայտվում է մարդկանց միջև հաղորդակցության, փոխադարձ աջակցության և կարեկցանքի կարևորության ընդգծմամբ։ Նույնիսկ հակասությունների և հիասթափությունների պայմաններում պահպանվում է մարդու նկատմամբ հետաքրքրությունն ու հավատը նրա բարոյական ներուժի հանդեպ։ Դրամատուրգիական կառուցվածքի տեսանկյունից փոքրածավալ գործերը հետաքրքիր են գործողության տնտեսված կազմակերպմամբ։ Սահմանափակ ժամանակահատվածում և տարածության մեջ հեղինակը ստեղծում է ավարտուն կամ դիտավորյալ բաց թողնված իրավիճակներ, որոնք ընթերցողին և հանդիսատեսին հնարավորություն են տալիս ինքնուրույն շարունակել կերպարների ճակատագրերի կամ բարձրացված խնդիրների մասին մտորումները։ Ստեղծագործություններում կարող են արտացոլվել նաև ամերիկյան հասարակական միջավայրի, ներգաղթյալների կյանքի և տարբեր մշակութային փորձառությունների որոշ առանձնահատկություններ։ Հայկական ծագումն ու ամերիկյան մշակութային իրականության մեջ ձևավորված գրական փորձը Սարոյանի ստեղծագործությանը հաղորդում են ինքնատիպ բազմամշակութային բնույթ, որի շրջանակում ազգային փորձառությունը հաճախ միավորվում է համամարդկային թեմաների հետ։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հեղինակի դրամատուրգիական լեզուն, փոքր թատերական ձևի կառուցման սկզբունքները, կերպարների հոգեբանական ներկայացման եղանակները և հումորի ու դրամատիկական լարվածության փոխհարաբերությունը։ Այն կարևոր է նաև Սարոյանի արձակի և դրամատուրգիայի համեմատական ուսումնասիրության համար, քանի որ երկու ոլորտներում էլ նկատելի են սովորական մարդու նկատմամբ հետաքրքրությունը, կենդանի խոսքի նշանակությունը, մարդասիրական աշխարհընկալումը և առօրյա իրադարձությունների մեջ ավելի լայն կենսական իմաստներ բացահայտելու ձգտումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ և ամերիկյան գրականության, դրամատուրգիայի, թատրոնի պատմության, սփյուռքահայ գրականության և Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրականագետների, թատերագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է տրիազինային օղակ պարունակող պոլիամիդների և մեթիլոլպոլիամիդների սինթեզի և դրանց ֆիզիկաքիմիական ու կիրառական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նոր սերնդի պոլիմերային նյութերի ստեղծման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են սինթեզի տարբեր ուղիները, կառուցվածք-հատկություն կապերը, ջերմակայունության, մեխանիկական ամրության և լուծելիության ցուցանիշները, ինչպես նաև քիմիական կայունության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ պոլիմերների հիման վրա ստացվող կպչուն կոմպոզիցիաների ձևավորմանը, դրանց ադհեզիոն հատկություններին, կարծրացման մեխանիզմներին և կիրառման տեխնոլոգիական պայմաններին։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է նյութերի կիրառելիությունը արդյունաբերական կպչուն համակարգերում, շինարարական և փայտամշակման ոլորտներում՝ ապահովելով բարձր դիմացկունություն և երկարաժամկետ կայունություն։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական տվյալների և տեսական մոդելների համադրություն, որոնք նպաստում են նոր ֆունկցիոնալ պոլիմերային նյութերի զարգացմանը։

Literature

Ժողովածուն նվիրված է երգիչ Ջամալի քնարական երգերին և ներկայացնում է հայ երգային մշակույթի այն շերտը, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում անձնական ապրումների, սիրո, կարոտի և մարդկային զգացմունքների գեղարվեստական արտահայտությունները։ Քնարական երգը բանավոր և գրավոր երաժշտական-բանաստեղծական ավանդույթներում ծառայում է ներաշխարհի, հույզերի ու անհատական ապրումների փոխանցմանը՝ դրանք դարձնելով ունկնդրի և ընթերցողի համար հասկանալի ու հարազատ։ Նման երգերը կարող են արտացոլել իրենց ժամանակի լեզվական առանձնահատկությունները, գեղարվեստական ճաշակը և ժողովրդական երգարվեստին բնորոշ արտահայտչամիջոցները։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում Ջամալի անվան հետ կապված երգային ժառանգության ուսումնասիրության, հայ քնարական երգերի թեմատիկ բազմազանության և XIX դարի վերջի տպագիր երգարանների պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ժողովրդական և աշուղական երգարվեստով, հայ բանաստեղծական մշակույթով ու երաժշտական բանահյուսությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Հրատարակությունը նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են երգային ստեղծագործությունները գրավոր ձևով պահպանվել և տարածվել՝ նպաստելով կատարողական ավանդույթի և գրական հիշողության շարունակականությանը։ Այս առումով այն հայ երգային մշակույթի պատմական մատենագիտական ժառանգության մաս է։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1991-2010 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված ու զարգացած քաղաքական համագործակցության ուսումնասիրությանը՝ դրա հիմնական փուլերի, շարժառիթների, ուղղությունների և տարածաշրջանային նշանակության համակողմանի վերլուծությամբ։ Հետազոտությունը դիտարկում է երկու պետությունների հարաբերությունները Խորհրդային Միության փլուզումից և Ադրբեջանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական պայմանների շրջանակում։ Այդ ժամանակաշրջանում Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունները աստիճանաբար ընդլայնվել են՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմավարական և տարածաշրջանային համագործակցության տարբեր ոլորտներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների ուսումնասիրությունը և այն գործոնների բացահայտումը, որոնք նպաստել են դրանց միջև սերտ կապերի ձևավորմանը։ Քննության են առնվում պատմամշակութային, լեզվական և էթնոմշակութային ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ քաղաքական և տնտեսական շահերը, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել երկկողմ հարաբերությունների զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1990-ական թվականների սկզբի քաղաքական գործընթացներին, երբ անկախ Ադրբեջանի համար կարևոր էր միջազգային կապերի և արտաքին քաղաքական հենարանների ձևավորումը, իսկ Թուրքիան ձգտում էր ընդլայնել իր ազդեցությունը Հարավային Կովկասում և ամրապնդել հարաբերությունները նորանկախ թյուրքալեզու պետությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա, քանի որ այդ խնդիրը կարևոր տեղ է զբաղեցրել Թուրքիայի և Ադրբեջանի արտաքին քաղաքական օրակարգերում և էականորեն ազդել է տարածաշրջանային փոխհարաբերությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել սահմանների և հաղորդակցության, էներգետիկ համագործակցության, տրանսպորտային միջանցքների և տարածաշրջանային նախագծերի հարցերը, որոնք 1990-ականների վերջին և 2000-ականներին աստիճանաբար դարձան երկու երկրների ռազմավարական համագործակցության կարևոր բաղադրիչներ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակում Թուրքիայի ու Ադրբեջանի դիրքորոշումների փոխհամաձայնեցման, փոխադարձ քաղաքական աջակցության և արտաքին քաղաքական նախաձեռնությունների ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են երկկողմ հարաբերությունները վերածվել ավելի լայն ռազմավարական գործընկերության և ինչպես են այդ հարաբերությունները ներգործել Հարավային Կովկասի ուժերի դասավորության վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են համագործակցության սահմանափակումներն ու հակասությունները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի այլ պետությունների շահերը, միջազգային դերակատարների ազդեցությունը և Թուրքիայի ու Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականությունների փոփոխվող առաջնահերթությունները։ 1991-2010 թվականների ժամանակահատվածի ընտրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հարաբերությունների ձևավորման սկզբնական փուլից մինչև ավելի ինստիտուցիոնալացված և բազմաոլորտ համագործակցության անցման գործընթացին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների հետազոտողներին, դիվանագետներին և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Թուրքիայի և Ադրբեջանի հարաբերությունների պատմական զարգացման տրամաբանությունը, դրանց քաղաքական ու ռազմավարական հիմքերը և տարածաշրջանային գործընթացների վրա ունեցած ազդեցությունը հասկանալու տեսանկյունից։

Other Subjects

«Կենտրոնական գրավաճառանոցի հայերեն գրքերի ամբողջական ցուցակը» մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որի նպատակն էր համակարգված ձևով ներկայացնել գրավաճառանոցում առկա կամ վաճառքի համար առաջարկվող հայերեն գրքերը։ «Լիակատար ցուցակ» ձևակերպումը ենթադրում է, որ հրատարակությունը նախատեսված էր հնարավորինս ամբողջական պատկերացում տալու գրավաճառանոցի գրքային տեսականու մասին՝ ընթերցողներին և գրքերով հետաքրքրվող անձանց հնարավորություն տալով տեղեկանալու տարբեր հրատարակությունների գոյության և հասանելիության մասին։ Նման ցուցակները կարող էին ընդգրկել կրոնական, պատմական, գեղարվեստական, լեզվաբանական, կրթական, գիտական և այլ բնագավառների աշխատություններ, ինչպես նաև հեղինակների անուններ ու գրքերի տարբերակման համար անհրաժեշտ մատենագիտական տեղեկություններ։ Սակայն կոնկրետ բաժինների, գրքերի տեսակների և նկարագրությունների կազմի մասին հնարավոր չէ վստահորեն դատել միայն վերնագրից։ Հրատարակությունը կարող էր ծառայել որպես գործնական ուղեցույց ուսուցիչների, աշակերտների, հոգևորականների, գրողների, հետազոտողների և հայերեն գրականություն ձեռք բերել ցանկացող ընթերցողների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրքերի որոնումն ու ընտրությունը։ Միաժամանակ, նման գրացուցակները կարևոր պատմական աղբյուրներ են, քանի որ պատկերացում են տալիս տվյալ ժամանակաշրջանի գրքի առևտրի, հայերեն հրատարակությունների տարածման և ընթերցողական հետաքրքրությունների մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել 19-րդ դարի Թիֆլիսի գրավաճառության, հայ գրատպության զարգացման և հայալեզու տպագիր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Չնայած վերնագրում օգտագործված «լիակատար» բնորոշմանը՝ առանց գրքի բովանդակությունն ուսումնասիրելու հնարավոր չէ պարզել՝ ցուցակն իրականում որքանով էր ընդգրկուն, ինչ սկզբունքով էին դասավորված գրքերը և արդյոք ներառված էին միայն վաճառքում եղած հրատարակությունները, թե նաև գրավաճառանոցի ընդհանուր մատենագիտական տեսականին։

Other Subjects

Հրատարակությունը տեղեկատվական և փաստագրական բնույթի տարեկան ժողովածու է, որում ամփոփվում են 2019 թվականի ընթացքում զանգվածային լրատվության միջոցներում հրապարակված արձագանքները, անդրադարձները և մեկնաբանությունները՝ կապված որոշակի կազմակերպության, հաստատության, գործունեության ոլորտի կամ հասարակական նշանակության իրադարձությունների հետ։ Ներկայացվող նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական միջավայրը, հանրային հետաքրքրության հիմնական ուղղությունները և լրատվամիջոցների կողմից տարբեր իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկությունները։ Ժողովածուում կարող են ընդգրկվել մամուլի հրապարակումներ, լրատվական հաղորդագրություններ, հարցազրույցներ, վերլուծական հոդվածներ, մեկնաբանություններ և տեղեկատվական այլ նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լրատվական արձագանքների համակարգմանը, դրանց ժամանակագրական ներկայացմանը և հասարակական ընկալումների ձևավորման գործում զանգվածային լրատվության միջոցների ունեցած դերին։ Հրապարակումների համադրումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարբեր լրատվամիջոցների մոտեցումները, թեմատիկ առաջնահերթությունները, տեղեկատվության ներկայացման եղանակները և հանրային հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է լրատվական նյութերի փաստագրական նշանակությունը՝ որպես տվյալ տարվա իրադարձությունների, նախաձեռնությունների և հասարակական քննարկումների վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանման միջոց։ Ժողովածուն կարող է ներառել ինչպես տպագիր, այնպես էլ էլեկտրոնային լրատվամիջոցներում հրապարակված նյութերի ընտրանի՝ ներկայացնելով դրանց բովանդակային բազմազանությունն ու տեղեկատվական ընդգրկումը։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական կարծիքի ձևավորման, տեղեկատվության տարածման և հանրային հաղորդակցության գործընթացներում լրատվամիջոցների մասնակցությանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակագրական և փաստագրական նյութերի հավաքագրման, տեղեկատվական գործունեության արդյունքների ամփոփման, ինչպես նաև հետագա պատմական, հասարակագիտական և մեդիագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրողների, մեդիահետազոտողների, հասարակագետների, պատմաբանների, տեղեկատվության և հանրային կապերի մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։