Recherches curieuses sur l'histoire ancienne de l'Asie

Գրականություն

Գր. Ա. Գրիգորյանի աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական վիպերգերի և պատմական երգային բանահյուսության միջնադարյան շերտերի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ժողովրդական ստեղծագործության դերը պատմական հիշողության պահպանման, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և անցյալի իրադարձությունների սերնդեսերունդ փոխանցման գործում։ Ժողովրդական վիպերգերն ու պատմական երգերը բանավոր մշակույթի կարևոր տեսակներ են, որոնցում պատմական անձանց, պատերազմների, հասարակական բախումների, հերոսական արարքների և ժողովրդի ճակատագրի մասին պատկերացումները վերածվում են գեղարվեստական պատումի։ Դրանք միավորում են պատմական հիշողությունն ու բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները՝ փաստական իրադարձությունները ներկայացնելով ոչ միայն որպես անցյալի դեպքեր, այլև որպես համայնքի արժեքների, ձգտումների և հավաքական զգացմունքների արտահայտություն։ Միջնադարյան հայ երգային բանահյուսության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձություններն ու հասարակական փորձառությունը վերամշակվել ժողովրդական գիտակցության մեջ, ինչ կերպ են պահպանվել հերոսության, հայրենիքի պաշտպանության, հավատարմության, կորստի և ազատության գաղափարները, ինչպես նաև ինչպես են դրանք արտացոլվել երգային պատումներում։ Այս ստեղծագործություններն առանձնանում են բանավոր փոխանցման պայմաններում ձևավորված լեզվական ու գեղարվեստական հատկանիշներով՝ կրկնություններով, ռիթմիկ կառուցվածքներով, պատկերավոր համեմատություններով, հուզական դիմումներով և պատմողական հնարքներով։ Դրանց բովանդակությունը հաճախ արտահայտում է ոչ միայն առանձին հերոսների կամ դեպքերի գնահատականը, այլև ժողովրդի բարոյական պատկերացումները, սոցիալական հարաբերությունները և պատմական փորձի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Հեղինակի ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ժողովրդական երգերի՝ որպես պատմամշակութային սկզբնաղբյուրների դիտարկումը։ Դրանք կարող են լրացնել գրավոր պատմագրության տվյալները՝ ներկայացնելով այն զգացմունքային և հասարակական միջավայրը, որի մեջ ընկալվել ու պահպանվել են անցյալի իրադարձությունները։ Միաժամանակ բանահյուսական նյութը պահանջում է պատմական փաստերի և գեղարվեստական վերամշակման տարբերակում, ինչն էլ այս բնագավառի գիտական ուսումնասիրությանը հաղորդում է առանձնահատուկ նշանակություն։ Աշխատությունը կարևոր է հայ ժողովրդական բանահյուսության ժանրային համակարգի, միջնադարյան մշակույթի և ազգային պատմական հիշողության հետազոտման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, երաժշտագետներին, ազգագրագետներին և հայ միջնադարյան մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է գլանաձև քվանտային կետի էլեկտրոնային վիճակների և օպտիկական հատկությունների խորացված տեսական ուսումնասիրությանը՝ սահմանափակող Մորսի պոտենցիալի կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել քվանտային սահմանափակման պայմաններում համակարգի էներգետիկ սպեկտրի, էլեկտրոնային վիճակների կառուցվածքի և օպտիկական արձագանքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվող մոդելը համադրում է գլանաձև երկրաչափության առանձնահատկությունները և ոչ հարմոնիկ սահմանափակող պոտենցիալը, ինչի շնորհիվ հնարավոր է առավել իրատեսականորեն նկարագրել նանոմասշտաբային համակարգերում մասնիկների շարժման որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են քվանտային համակարգի Շրյոդինգերի հավասարման լուծումները, թույլատրելի էներգիական մակարդակները, համապատասխան ալիքային ֆունկցիաները և քվանտային թվերով պայմանավորված վիճակների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գլանաձև քվանտային կետի երկրաչափական պարամետրերի և Մորսի պոտենցիալի բնութագրերի ազդեցությանը էլեկտրոնային վիճակների էներգիայի և տարածական բաշխման վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե սահմանափակման ուժի և նանոկառուցվածքի չափերի փոփոխությունն ինչպես կարող է փոխել էներգիական մակարդակների դասավորությունը և դրանց միջև հնարավոր անցումները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչը համակարգի օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրությունն է։ Դիտարկվում են էլեկտրամագնիսական ճառագայթման հետ փոխազդեցությունը, էլեկտրոնային վիճակների միջև օպտիկական անցումները, անցումների հավանականությունները և դրանց արդյունքում ձևավորվող սպեկտրային բնութագրերը։ Վերլուծվում է օպտիկական արձագանքի կախվածությունը քվանտային կետի երկրաչափական չափերից, պոտենցիալի պարամետրերից և էլեկտրոնային վիճակների էներգետիկ կառուցվածքից։ Այդպիսի կախվածությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեսականորեն գնահատել նանոկառուցվածքի օպտիկական հատկությունները կառավարելու հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում մաթեմատիկական մոդելավորման և թվային հաշվարկների միջոցով կարող են ստացվել տարբեր պարամետրերի դեպքում համակարգի էներգիական մակարդակների և օպտիկական անցումների քանակական բնութագրերը, ինչպես նաև ուսումնասիրվել դրանց փոփոխության օրինաչափությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել քվանտային կետերի և այլ ցածրաչափ նանոկառուցվածքների ֆիզիկական հատկությունների հետագա տեսական ուսումնասիրություններում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել քվանտային ֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողներին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է քվանտային սահմանափակման, էլեկտրոնային վիճակների և օպտիկական երևույթների փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ՝ գլանաձև քվանտային համակարգի համար սահմանափակող Մորսի պոտենցիալի մոդելի շրջանակում։

Մանկավարժություն

Այս գիրքը նվիրված է երիտասարդ սերնդի աշխարհայացքի, բարոյական արժեքների, հասարակական գիտակցության և անձնական զարգացման հիմնախնդիրներին։ Աշխատության հիմնական նպատակն է երիտասարդության առջև ծառացող կարևոր հարցերի շուրջ ձևավորել գիտակցված և պատասխանատու վերաբերմունք՝ անդրադառնալով այնպիսի թեմաների, ինչպիսիք են կրթությունը, ինքնակրթությունը, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքը, հասարակական ակտիվությունը, ընկերությունը, մարդկային փոխհարաբերությունները, մշակույթը և անձի բարոյական ձևավորումը։ Նյութը երիտասարդին դիտարկում է ոչ միայն որպես կրթության և դաստիարակության օբյեկտ, այլև որպես հասարակական կյանքի ակտիվ մասնակից, որի գիտելիքները, համոզմունքները, վարքագիծը և ընտրությունները կարող են ազդեցություն ունենալ ինչպես սեփական կյանքի, այնպես էլ շրջապատող հասարակության զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երիտասարդ տարիքի հոգեբանական և սոցիալական առանձնահատկություններին, երբ ձևավորվում են անձնական համոզմունքները, արժեքային կողմնորոշումները, մասնագիտական հետաքրքրությունները և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումները։ Գիրքը կարող է անդրադառնալ նաև երիտասարդ մարդու ինքնուրույնության ձևավորմանը, նպատակների ընտրությանը, պատասխանատվության զգացման զարգացմանը և հասարակության մեջ սեփական տեղը գիտակցելուն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գիտելիքի և մշակույթի դերին, քանի որ կրթվածությունը ներկայացվում է ոչ միայն մասնագիտական հաջողության, այլև մարդու մտավոր ու բարոյական զարգացման կարևոր պայման։ Միաժամանակ քննարկվում են աշխատանքի, կարգապահության, ստեղծագործական գործունեության և հասարակական օգտակարության արժեքները՝ որպես լիարժեք անձի ձևավորման բաղադրիչներ։ Աշխատության դաստիարակչական ուղղվածությունը ենթադրում է երիտասարդության շրջանում ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշման, փոխադարձ հարգանքի, ընկերասիրության, պատասխանատվության և սեփական ուժերի նկատմամբ վստահության խթանում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ծնողների, մանկավարժների, երիտասարդական կազմակերպությունների աշխատակիցների և երիտասարդների հետ աշխատող այլ մասնագետների համար, քանի որ այն անդրադառնում է երիտասարդ սերնդի դաստիարակության և հասարակական ներգրավվածության ընդհանուր խնդիրներին։ Գիրքը հատկապես հետաքրքիր է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ երիտասարդության ձևավորման գործընթացը ոչ միայն կրթական, այլև բարոյական, մշակութային և հասարակական տեսանկյուններից։ Այն կարող է դիտարկվել որպես երիտասարդ ընթերցողին ուղղված մտորումների և դաստիարակչական գաղափարների ամբողջություն, որը խրախուսում է գիտելիքի ձգտումը, ինքնակատարելագործումը, ակտիվ կենսադիրքորոշումը և հասարակության հանդեպ պատասխանատու վերաբերմունքը։

Կրոն

Աշխատության վերնագիրը կապում է Բարդուղիմեոս անունը հովվի և քարոզչի կերպարի հետ՝ մատնանշելով քրիստոնեական հոգևոր ծառայության, հավատքի տարածման և հովվական առաքելության թեմաները։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ հովիվը խորհրդանշում է հոգևոր առաջնորդին, որը պատասխանատվություն է կրում հավատացյալ համայնքի հոգևոր կրթության, ուղղորդման և բարոյական դաստիարակության համար։ Քարոզչի գործունեությունը ենթադրում է Ավետարանի ուսմունքի տարածում, քրիստոնեական արժեքների մեկնաբանում և հավատացյալներին հոգևոր կյանքի սկզբունքներին ծանոթացում։ Այս տեսանկյունից գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում եկեղեցական քարոզչության, հոգևոր առաջնորդության և քրիստոնեական առաքելության վերաբերյալ պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ Բարդուղիմեոս անվան առկայությունը կարող է մատնանշել առանձին հոգևոր գործչի կամ ավանդական կերպարի հետ կապված պատմողական նյութ, սակայն առանց բնագրի հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության ճշգրիտ ժանրը կամ կենսագրական բովանդակությունը։ Հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ կրոնական գրականության ուսումնասիրության մեջ և կարող է ծառայել որպես աղբյուր՝ հայ եկեղեցական մտածողության, քարոզչական գրականության, հոգևոր դաստիարակության և Մխիթարյան տպագրական ժառանգության հետազոտման համար։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը ներկայացնում է արվեստի ոլորտում հրապարակվող նոր գրքերի տեղեկատվական համառոտ ցանկ, որտեղ ընդգրկված են ժամանակակից արվեստագիտության, արվեստի պատմության, քննադատության և տեսության վերջին տարիների կարևոր հրատարակությունները։ Գրքում (որպես տեղեկատու ցանկ) առանձնացվում են այն աշխատանքները, որոնք անդրադառնում են ինչպես դասական արվեստի վերաիմաստավորմանը, այնպես էլ ժամանակակից արվեստի նոր միտումներին՝ ներառյալ թվային արվեստը, ֆեմինիստական արվեստագիտությունը և արվեստի սոցիալական դերակատարությունը։ Նշվում է, որ վերջին տարիների արվեստի գրականությունը ավելի ու ավելի հաճախ կենտրոնանում է արվեստի և հասարակության փոխկապակցվածության վրա՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են մշակութային, տնտեսական և տեխնոլոգիական փոփոխությունները ազդում ստեղծագործական գործընթացների վրա։ Ցանկում ընդգրկված գրքերը հաճախ համադրում են տեսական վերլուծությունը և պատկերային նյութը՝ ընթերցողին տալով ոչ միայն պատմական կամ քննադատական գիտելիք, այլ նաև տեսողական փորձառություն։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ ժամանակակից արվեստի հրատարակությունները դարձել են միջդիսցիպլինար ուսումնասիրությունների կարևոր աղբյուր՝ միավորելով արվեստագիտությունը, փիլիսոփայությունը, սոցիոլոգիան և մեդիա ուսումնասիրությունները, ինչի արդյունքում ձևավորվում է արվեստի ավելի լայն և բազմաշերտ ընկալում։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հուշագրության ժանրում հետահայացության և առաջահայացության տեքստային կարգերի լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով ստեղծված նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակի և տեքստի կազմակերպման այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է անցյալի իրադարձությունները, վերադառնում արդեն նկարագրված դրվագներին, կանխատեսում կամ ակնարկում հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունները և ձևավորում ընթերցողի ընկալման ժամանակային շրջանակը։ Հուշագրությունը առանձնահատուկ ժանր է, քանի որ դրանում պատմվող իրադարձությունները սովորաբար վերարտադրվում են անցյալից՝ հեղինակի հետագա գիտելիքի, հիշողության և գնահատականի տեսանկյունից։ Այդ պատճառով ժամանակային տարբեր հարթությունների փոխհարաբերությունը հուշագրական տեքստի կառուցվածքի և իմաստային կազմակերպման կարևորագույն առանձնահատկություններից է։ Հետահայացությունը տեքստում դրսևորվում է այն դեպքերում, երբ պատմողական ընթացքը ժամանակավորապես շեղվում է հիմնական ժամանակային հաջորդականությունից և վերադառնում ավելի վաղ տեղի ունեցած իրադարձությունների, հիշողությունների, իրավիճակների կամ անձնական փորձառությունների նկարագրությանը։ Նման հետադարձումները կարող են օգտագործվել հերոսների անցյալի, հարաբերությունների, իրադարձությունների պատճառների կամ պատմողի կենսափորձի վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդելու նպատակով։ Դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմությունը, այլև նպաստում են տարբեր դրվագների միջև պատճառահետևանքային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Առաջահայացությունը, իր հերթին, կապված է պատմողական ժամանակի առաջ շարժվելու կամ ապագա իրադարձությունների նկատմամբ ընթերցողի ուշադրությունը նախապես ուղղորդելու հետ։ Տեքստում այն կարող է դրսևորվել ապագա գործողությունների ուղղակի ներկայացմամբ, կանխատեսումներով, ակնարկներով, նախազգուշացումներով կամ այնպիսի լեզվական ձևերով, որոնք հետագայում նկարագրվելիք իրադարձության վերաբերյալ նախնական տեղեկատվություն են հաղորդում։ Հուշագրության դեպքում առաջահայացությունը հետաքրքիր առանձնահատկություն ունի, քանի որ հեղինակը պատմում է արդեն ապրած իրադարձությունների մասին և հաճախ նախապես գիտի դրանց հետագա զարգացումն ու ավարտը։ Այդ պատճառով ապագային վերաբերող տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել ոչ միայն հերոսի տվյալ պահի սպասումների, այլև հետագայում ձևավորված հեղինակի գիտելիքի տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հետահայացության և առաջահայացության լեզվական արտահայտման միջոցների դասակարգումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային բայաձևերը, ժամանակային մակբայները, կապակցությունները, ժամանակային նշանակություն ունեցող բառային միավորները, բարդ նախադասությունների կառուցվածքները և այլ քերականական ու շարահյուսական միջոցներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային ժամանակների գործածությանը, քանի որ անգլերենում ժամանակային ձևերի ընտրությունը կարևոր դեր ունի իրադարձությունների հաջորդականության, միաժամանակության և ժամանակային հեռավորության արտահայտման գործում։ Հետահայացության ձևավորման ժամանակ կարող են կիրառվել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք ընթերցողին տեղափոխում են հիմնական պատմողական ժամանակից դեպի ավելի վաղ ժամանակային հարթություն։ Դրանք թույլ են տալիս տարբերակել պատմվող իրադարձության ժամանակը և դրանից ավելի վաղ տեղի ունեցած դեպքերը։ Այսպիսի միջոցների հետևողական կիրառումը նպաստում է հուշագրական պատմության ժամանակային կառուցվածքի հստակեցմանը և ընթերցողի համար տարբեր ժամանակային շերտերի տարանջատմանը։ Առաջահայացության դեպքում լեզվական միջոցները կարող են կապել տվյալ պահը հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ։ Ապագա ժամանակի ձևերը, համապատասխան բայական կառուցվածքները, մոդալ միջոցները և ժամանակային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծել սպասման, կանխատեսման կամ հետագա զարգացումների վերաբերյալ ակնկալիքի ազդեցություն։ Միաժամանակ հեղինակը կարող է դիտավորյալ սահմանափակել կամ ընդլայնել ընթերցողի տեղեկացվածությունը՝ դրանով իսկ ձևավորելով պատմողական լարվածություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստային կապակցվածության խնդիրը։ Հետահայաց և առաջահայաց ժամանակային անցումները պետք է ոչ միայն քերականորեն ճիշտ ձևակերպվեն, այլև ներդաշնակորեն կապվեն տեքստի մյուս հատվածների հետ։ Ժամանակային ցուցիչների, կրկնությունների, դերանունների, կապակցիչների և թեմատիկ շարունակականության միջոցով ապահովվում է տարբեր ժամանակային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Այսպիսով, ժամանակային հարաբերությունները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես քերականական երևույթ, այլև որպես տեքստի ամբողջականության և իմաստային կազմակերպման կարևոր միջոց։ Հուշագրության ժանրում ժամանակային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հեղինակի սուբյեկտիվ դիրքորոշման դրսևորումները։ Հեղինակը կարող է անցյալի իրադարձություններին վերադառնալ արդեն ձևավորված փորձառության և հետագա գիտելիքի դիրքերից՝ վերագնահատելով նախկինում տեղի ունեցածը։ Այդ պատճառով հետահայաց հատվածները հաճախ ունեն ոչ միայն տեղեկատվական, այլև մեկնաբանական և գնահատողական գործառույթ։ Նույն կերպ առաջահայացությունը կարող է օգտագործվել ապագա իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, կանխատեսումները կամ հուզական արձագանքը փոխանցելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պատմողի և ընթերցողի միջև հաղորդակցական հարաբերությունը։ Ժամանակային շեղումների միջոցով հեղինակը կարող է վերահսկել տեղեկատվության մատուցման հաջորդականությունը՝ որոշ տեղեկություններ ներկայացնելով դրանց բնական ժամանակագրական հերթականությունից առաջ կամ հետո։ Այդ մեխանիզմը կարևոր դեր ունի տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման և ընթերցողի հետաքրքրության պահպանման գործում։ Հետահայացության և առաջահայացության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ անցյալը, պատմելու ներկա պահը և ապագայի վերաբերյալ գիտելիքը փոխկապակցվում են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառմամբ անգլերեն տեքստերի լեզվական և տեքստաբանական վերլուծության, թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման և գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության գործընթացներում։ Ժամանակային կարգերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է օգնել ավելի ճշգրիտ հասկանալ հուշագրական տեքստերի կառուցվածքը, պատմողական ռազմավարությունները և հեղինակի հաղորդակցական նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հետահայացությունն ու առաջահայացությունը հուշագրության մեջ ոչ միայն ժամանակային տեղեկության փոխանցման միջոցներ են, այլև տեքստի կառուցվածքը, իմաստային ամբողջականությունը, պատմողական ռիթմը և հեղինակի դիրքորոշումը ձևավորող կարևոր լեզվական գործիքներ։ Դրանց քերականական, շարահյուսական, բառային և տեքստային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտել անգլերեն հուշագրական տեքստերի ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանցում հիշողության ու պատմողականության փոխհարաբերությունը։