РУССКИЙ ЯЗЫК 7 класса

Փիլիսոփայություն

Էրիխ Ֆրոմի գրքերից մեկն է, որտեղ նա վերլուծում է մարդկային հարաբերությունները, սոցիալական structures-ի ազդեցությունը անձի հոգեբանության և բարոյականության վրա։ Ֆրոմը այս գրքում քննադատում է ժամանակի տնտեսական և սոցիալական համակարգերը, որոնք, ըստ նրա, շատ հաճախ նպաստում են մարդու ոչ առողջ զարգացմանը՝ զրկելով նրան ինքնաբավությունից, սիրուց և հոգեկան խաղաղությունից։ Գրքում Ֆրոմը նշում է, որ **առողջ հասարակությունը** պետք է հիմնված լինի սիրո, հարգանքի, վստահության և արդարության վրա, այլ ոչ թե միայն աշխատելու կամ նյութական արժեքների վրա։ Նա պնդում է, որ մարդկանց պիտանի լինելը և երջանկությունը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ նրանք ապրում են բարոյական և հոգևոր արժեքներով, որոնք չեն սահմանափակվում նյութական անբավարարություններով։ Հեղինակը նաև խոսում է սոցիալական նորմերի մասին, որոնք հաճախ խոչընդոտում են անհատի ինքնահայտնաբերմանը՝ հասարակական ճնշման և պահանջների պատճառով։ Նա առաջարկում է վերափոխել հասարակությունը՝ հիմնված այնպիսի սկզբունքների վրա, որոնք կխրախուսեն անհատի ազատությունը, սերը, ընկերությունը և համագործակցությունը։ «Առողջ հասարակությունը» գրքի միջոցով Ֆրոմը փորձել է հասկանալ, թե ինչպես կարող է մարդը ապրել ավելի երջանիկ, նպատակասլաց և բարեկեցիկ կյանք, մոռանալով անարդար համակարգերի մասին և վերակառուցելով հասարակությունը՝ ավելի հանդուրժող ու բարեկեցիկ դարձնելով։ Այս գիրքը մնում է անփոխարինելի աշխատանք՝ սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներին անդրադառնալու տեսանկյունից։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-17-116468-3

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է ներդրումային գործընթացների վիճակագրական գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներդրումային գործունեության ծավալների, կառուցվածքի, դինամիկայի և արդյունավետության վիճակագրական գնահատման մեթոդներն ու դրանց կիրառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումների ձևավորման և շարժի վրա ազդող տնտեսական գործոնների բացահայտմանը, ներդրումային հոսքերի ժամանակային փոփոխությունների վերլուծությանը և տարբեր ոլորտների ու տնտեսության հատվածների միջև ներդրումների բաշխվածության գնահատմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինչպես ներքին, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրումների ցուցանիշները, դրանց կառուցվածքը ըստ տնտեսական գործունեության տեսակների, տարածաշրջանների, ֆինանսավորման աղբյուրների և այլ բնութագրիչների։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վիճակագրական ցուցանիշների համակարգի ձևավորմանը, տվյալների հավաքագրման և համադրելիության խնդիրներին, ինչպես նաև ներդրումային գործընթացների քանակական գնահատման համար համապատասխան գործակիցների, ինդեքսների և վերլուծական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ներդրումային ակտիվության վրա ազդող մակրոտնտեսական գործոններին՝ տնտեսական աճին, գնաճին, տոկոսադրույքներին, փոխարժեքի փոփոխություններին, ֆինանսական շուկայի վիճակին, պետական քաղաքականությանը և գործարար միջավայրին։ Վիճակագրական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել ներդրումային գործընթացների զարգացման միտումները, դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսական այլ ցուցանիշների հետ և գնահատել առկա կառուցվածքային փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև ներդրումային գործընթացների կանխատեսման և դրանց հնարավոր զարգացումների գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ տնտեսական քաղաքականության մշակման և ներդրումային որոշումների հիմնավորման համար։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Հայաստանի պայմաններում վիճակագրական տեղեկատվության ամբողջականության, հավաստիության, համադրելիության և ժամանակային շարունակականության ապահովումը, քանի որ որակյալ տվյալները ներդրումային միջավայրի օբյեկտիվ գնահատման կարևոր նախապայման են։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ներդրումային գործընթացների գնահատման ավելի արդյունավետ վիճակագրական գործիքակազմի ձևավորմանը և Հայաստանի տնտեսության ներդրումային ներուժի ու զարգացման միտումների առավել հիմնավորված վերլուծությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, վիճակագիրներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գրականություն

Հովհաննես Միրզայան Վանանդեցին (1772–1841) համարվում է հայ դասական գրականության և հատկապես կլասիցիզմի ուղղության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը աչքի է ընկնում թե՛ ծավալով, թե՛ թեմատիկ բազմազանությամբ և գաղափարական ընդգծված ուղղվածությամբ։ Նրա ստեղծագործությունները հիմնականում ձևավորվել են 18–19-րդ դարերի սահմանագծին՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ հայ մտավորական կյանքը զարգանում էր կրթական, եկեղեցական և լուսավորական ազդեցությունների ներքո, և գրականությունը հաճախ ծառայում էր նաև դաստիարակչական ու բարոյագիտական նպատակների։ Վանանդեցու ժառանգության մեջ առանձնանում են պոեմներ, կրոնական-խրատական բնույթի գործեր և ուսուցողական բովանդակությամբ գրություններ, որոնցում նա փորձում է համադրել քրիստոնեական աշխարհընկալումը, դասական կրթության սկզբունքները և ժամանակի հասարակական պահանջները։ Նրա հայտնի գործերից է «Առ Հայաստան» բանաստեղծությունը, որը հայրենասիրական շեշտադրումներով արտահայտում է հայրենիքի գաղափարական ու հոգևոր արժեքավորումը, ինչպես նաև «Կերակուր քահանայից» աշխատությունը, որը կրոնական-դիդակտիկ բնույթ ունի և նախատեսված է հոգևորականների կրթական պատրաստվածության համար։ Վանանդեցու ստեղծագործական մոտեցումը բնութագրվում է պարզ, կառուցվածքային և ուսուցողական լեզվով, որտեղ կարևոր տեղ են զբաղեցնում բարոյական արժեքները, մարդու հոգևոր կատարելագործումը և հասարակական կարգի պահպանման գաղափարները։ Նրա գրական ժառանգությունը գնահատվում է որպես հայ կլասիցիզմի զարգացման փուլերից մեկը, քանի որ այն նպաստել է գրական լեզվի հղկմանը, թեմատիկ կարգապահությանը և եվրոպական ու արևելյան կրթական ավանդույթների համադրմանը հայկական միջավայրում։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը մանկական ուղղվածություն ունեցող պատմություն է, որի հեղինակն է Նաիրիա Համբարձումյան, և այն կենտրոնանում է բնության, ընկերության և բարոյական արժեքների ձևավորման շուրջ։ Պատմության հիմքում հաճախ ներկայացվում է փոքրիկ հերոսի կամ կենդանակերպ կերպարի՝ Կանաչուկի կերպարը, որը խորհրդանշում է անմեղությունը, բնության հանդեպ սերը և շրջակա աշխարհի հետ ներդաշնակ ապրելու գաղափարը։ Ստեղծագործությունը նպատակ ունի երեխաներին մատուցել պարզ, բայց խորքային բարոյական ուղերձներ՝ կապված հոգատարության, պատասխանատվության և բնության պահպանման հետ։ Վեպի կամ պատմության ընթացքում ընդգծվում են փոքրիկ կյանքի դրվագներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է յուրաքանչյուր արարք ազդում շրջապատի վրա, և ինչպես կարող են պարզ իրավիճակները դառնալ ուսուցողական փորձառություններ։ Ընդհանուր առմամբ այն կառուցված է այնպես, որ զարգացնի ընթերցողի զգացմունքային ընկալումը և ձևավորի բնության նկատմամբ հարգալից վերաբերմունք։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է արաբական խալիֆայության վարչական և հարկային քաղաքականության ուսումնասիրությանը Հայաստանում՝ VIII դարի սկզբից մինչև IX դարի կեսերը։ Գրքում ներկայացվում են Արաբական խալիֆայության վարչական համակարգի ներդրման առանձնահատկությունները, տեղական կառավարման կառուցվածքների վերափոխումները և Հայաստանի քաղաքական-վարչական կարգավիճակի փոփոխությունները տվյալ ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը վերլուծում է հարկային համակարգի հիմնական ձևերը՝ խարաջ, ջիզյա և այլ տուրքերի կիրառումը, դրանց հավաքագրման մեխանիզմները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տեղական իշխանությունների և արաբական վարչակազմի փոխհարաբերությունները, ապստամբությունները և դիմադրության շարժումները, ինչպես նաև տարածաշրջանային կառավարման կայունացման փորձերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրագիտական նյութերի քննությանը, արաբական և հայկական պատմագրական վկայությունների համադրությանը և վարչական քաղաքականության երկարաժամկետ հետևանքներին Հայաստանի պատմական զարգացման վրա։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, արևելագիտության մասնագետների, միջնադարագետների, հարկային պատմության հետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով խորքային վերլուծություն վաղ միջնադարյան Հայաստանի վարչա-հարկային համակարգի վերաբերյալ։

Պատմություն

Ստեղծման պատմական հանգամանքները այն հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պայմաններն են, որոնց ազդեցության տակ ձևավորվում է գրական կամ գեղարվեստական ստեղծագործությունը։ Յուրաքանչյուր ստեղծագործություն ծնվում է որոշակի ժամանակաշրջանում, և այդ ժամանակի իրականությունը անմիջականորեն անդրադառնում է հեղինակի աշխարհընկալման, թեմաների ընտրության և կերպարների կառուցման վրա։ Պատմական հանգամանքները ներառում են պատերազմները, հեղափոխությունները, սոցիալական փոփոխությունները, տնտեսական ճգնաժամերը, ինչպես նաև գաղափարական շարժումները և մշակութային զարգացումները։ Այս գործոնները հաճախ դառնում են ստեղծագործության գաղափարական հիմքը և ազդում են նրա բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության և գեղարվեստական ձևի վրա։ Օրինակ՝ պատերազմական ժամանակաշրջաններում ստեղծված գործերում հաճախ արտահայտվում են ցավի, կորստի, հերոսության և մարդկային տոկունության թեմաները, մինչդեռ խաղաղ և զարգացող հասարակություններում գերիշխում են սիրո, բարոյականության և անհատի ինքնազարգացման խնդիրները։ Ստեղծման պատմական պայմանները նաև բացահայտում են հեղինակի դիրքորոշումը հասարակության նկատմամբ՝ ցույց տալով նրա քննադատական, ընդունող կամ փոփոխական վերաբերմունքը ժամանակի իրականության հանդեպ։ Գրական ստեղծագործության ճիշտ ըմբռնումը անհնար է առանց պատմական համատեքստի ուսումնասիրության, քանի որ միայն այդ դեպքում կարելի է լիարժեք հասկանալ նրա գաղափարական խորությունը և գեղարվեստական արժեքը։ Այսպիսով, ստեղծման պատմական հանգամանքները կարևոր դեր ունեն ոչ միայն ստեղծագործության ձևավորման, այլ նաև դրա ճիշտ ընկալման և մեկնաբանության գործում՝ դարձնելով այն ժամանակի հասարակական կյանքի հայելին։