Սասունի և Տարոնի Պատմաաշխարհագրական Տեղագրությունը-Վարդան Պետոյան

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում ռուսերենի ուսուցման ընթացքում ուսանողների ակտիվ խոսքային գործունեության զարգացմանը և դրա նշանակությանը հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում լեզուն գործնական հաղորդակցության միջոց դարձնելու մանկավարժական և մեթոդական պայմաններն են՝ շեշտադրելով սովորողի ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացումը, այլև դրանք իրական հաղորդակցական իրավիճակներում ինքնուրույն և նպատակային կիրառելու կարողությունը։ Ակտիվ խոսքը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողունակության ձևավորման կարևոր նախադրյալ, քանի որ բանավոր արտահայտվելու, հարցեր ձևակերպելու, պատասխանելու, կարծիք ներկայացնելու, քննարկման մասնակցելու և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցներ ընտրելու փորձը նպաստում է լեզվի գործնական տիրապետմանը։ Քննվում է բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների և արտասանական հմտությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ դրանք ներառելով իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսական և մենախոսական խոսքի ձևավորմանը, ուսումնական քննարկումներին, իրավիճակային առաջադրանքներին, դերային հաղորդակցությանը, տեքստերի շուրջ կարծիքների փոխանակմանը և ստեղծագործական խոսքային աշխատանքներին։ Դիտարկվում է ուսուցչի դերի փոփոխությունը՝ պատրաստի լեզվական նյութ փոխանցողից դեպի հաղորդակցական միջավայր կազմակերպող և ուսանողների ինքնուրույն խոսքային ակտիվությունը խթանող մասնագետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հնարավոր լեզվական կաշկանդվածության նվազեցումը և այնպիսի ուսումնական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սխալը դիտարկվում է նաև որպես լեզվի յուրացման բնական գործընթացի մաս։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ խոսքային առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, ուսանողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակի հաշվառմանը և մասնագիտական ու առօրյա հաղորդակցության թեմաների նպատակային ընտրությանը։ Հաղորդակցական կարողունակությունը ներկայացվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ սոցիալ-հաղորդակցական համապատասխանություն, խոսքային ռազմավարությունների ընտրություն և տարբեր իրավիճակներում փոխըմբռնման հասնելու կարողություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, հաղորդակցական լեզվաբանության և բարձրագույն կրթության մանկավարժության մոտեցումները՝ ռուսերենի ուսուցումը ուսանողների ակտիվ, ինքնուրույն և արդյունավետ հաղորդակցական գործունեության զարգացմանը նպատակաուղղելու համար։

Այլ առարկաներ

Լիզինգը ֆինանսական գործարք է, որի ընթացքում լիզինգատուն (սովորաբար ֆինանսական կազմակերպություն կամ լիզինգային ընկերություն) ձեռք է բերում որոշակի գույք՝ մեքենա, սարքավորում, տեխնիկա կամ այլ հիմնական միջոց և այն տրամադրում է լիզինգառուին օգտագործման համար որոշակի ժամանակահատվածով՝ պարբերական վճարների դիմաց՝ պահպանելով սեփականության իրավունքը իր մոտ կամ պայմանագրի ավարտին փոխանցելով այն լիզինգառուին։ Լիզինգը համարվում է վարկավորման և վարձակալության համակցված ձև, քանի որ այն թույլ է տալիս բիզնեսներին կամ անհատներին օգտագործել անհրաժեշտ գույքը առանց անմիջապես ամբողջ գումարը վճարելու։ Լիզինգի հիմնական տեսակներն են ֆինանսական լիզինգը, որի դեպքում պայմանագրի ավարտին գույքը սովորաբար անցնում է լիզինգառուի սեփականությանը, և օպերատիվ լիզինգը, որի դեպքում գույքը վերադարձվում է լիզինգատուին։ Կա նաև հետգնման (sale and leaseback) ձևը, երբ կազմակերպությունը վաճառում է իր գույքը և անմիջապես հետ է վերցնում այն լիզինգով՝ ստանալով լրացուցիչ ֆինանսական միջոցներ։ Լիզինգի հիմնական առավելություններից են սկզբնական մեծ ներդրումների բացակայությունը, հարկային որոշ առավելություններ, տեխնիկայի և սարքավորումների արագ հասանելիությունը և ֆինանսական բեռի բաշխումը ժամանակի ընթացքում։ Այն հատկապես կարևոր է փոքր և միջին ձեռնարկությունների համար, քանի որ թույլ է տալիս զարգացնել արտադրությունը առանց մեծ կապիտալ ծախսերի։ Սակայն լիզինգը ունի նաև որոշ թերություններ, օրինակ՝ ընդհանուր ծախսերի բարձրացում երկարաժամկետ կտրվածքով և պայմանագրային սահմանափակումներ։ Լիզինգը ժամանակակից տնտեսության մեջ կարևոր ֆինանսական գործիք է, որը նպաստում է բիզնեսի զարգացմանը և ներդրումների արդյունավետ կառավարմանը։

Ֆինանսներ

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջրային համակարգերի օգտագործման և կառավարման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով ջրամատակարարման, ոռոգման, ջրահեռացման և ջրային ենթակառուցվածքների արդյունավետ շահագործման տնտեսական ու կազմակերպական հարցերին։ Աշխատությունում վերլուծվում են ջրային համակարգերի ֆինանսավորման աղբյուրները, սակագնային քաղաքականության առանձնահատկությունները, ծախսերի փոխհատուցման մեխանիզմները, ներդրումային ծրագրերի իրականացման խնդիրները և ոլորտի ֆինանսական կայունության ապահովման ուղիները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ջրային տնտեսության կառավարման միջազգային փորձը և դրա կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում, գնահատում պետական կարգավորման, մասնավոր հատվածի մասնակցության և ֆինանսական վերահսկողության արդյունավետությունը։ Գրքում քննարկվում են նաև ջրային ռեսուրսների պահպանման, օգտագործման և կառավարման տնտեսական խթանները, ինչպես նաև ոլորտի զարգացման վրա ազդող իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Հետազոտությունը կարևորում է ջրային համակարգերի երկարաժամկետ ֆինանսական կայունության, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և ծառայությունների որակի բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ և բարեփոխումների ուղղություններ։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, ջրային տնտեսության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, գիտաշխատողների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Մատենագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է խորհրդային հայրենասիրության և պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի գաղափարներին առնչվող գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նախատեսված ընթերցանության կազմակերպման, գաղափարական կրթության և թեմատիկ ուսումնասիրությունների համար։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է խորհրդային գաղափարախոսության մեջ հայրենասիրության ըմբռնումը, սոցիալիստական հասարակության արժեքային համակարգը, ժողովուրդների բարեկամության գաղափարը և միջազգային բանվորական համերաշխության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային հասարակական-քաղաքական մտածողության մեջ ազգային և դասակարգային ինքնության փոխհարաբերություններին, տարբեր ժողովուրդների համագործակցության գաղափարական մեկնաբանություններին և ինտերնացիոնալիստական դաստիարակության նշանակությանը։ Գրականության ցանկում կարող են ընդգրկված լինել մարքսիզմ-լենինիզմի տեսական աշխատություններ, հասարակական-քաղաքական հրապարակումներ, պատմագիտական ուսումնասիրություններ, գեղարվեստական ստեղծագործություններ և գաղափարական դաստիարակությանը վերաբերող նյութեր։ Դիտարկվում են խորհրդային հայրենասիրության գաղափարի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա քարոզչական կիրառությունները և պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի դերը խորհրդային պաշտոնական գաղափարախոսության համակարգում։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես թեմատիկ գրականության ընտրության, մատենագիտական կողմնորոշման և համապատասխան աղբյուրների որոնման օժանդակ միջոց։ Միաժամանակ այն պատմական հետաքրքրություն է ներկայացնում խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության, ընթերցանության ուղղորդման և գաղափարական կրթության մեխանիզմների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել մատենագիտության, խորհրդային պատմության, քաղաքական գաղափարախոսությունների պատմության և գրադարանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է սովորողների ինքնուրույն որոնողական գործունեության և ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման կարողությունների ձևավորմանը՝ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի պատրաստի կանոնների, բանաձևերի և լուծման ալգորիթմների փոխանցմամբ։ Իրական ուսումնական արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ է սովորողին ներգրավել այնպիսի գործունեության մեջ, որտեղ նա ինքնուրույն ձևակերպում է խնդիրը, որոնում հնարավոր լուծումներ, առաջադրում վարկածներ, ստուգում դրանք, համեմատում տարբեր մոտեցումներ և հիմնավորում ստացված արդյունքները։ Այսպիսի գործունեությունը նպաստում է ոչ միայն կոնկրետ մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացմանը, այլև տրամաբանական, քննադատական և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց լուծումը սովորաբար չի հանգում մեկ նախապես հայտնի գործողությունների հաջորդականության կիրառմանը։ Սովորողը պետք է կողմնորոշվի խնդրի պայմաններում, բացահայտի էական կապերը, որոշի՝ ինչ գիտելիքներ կարող են կիրառվել, և կառուցի լուծման սեփական ռազմավարությունը։ Այս գործընթացում կարևոր է ոչ միայն ճիշտ պատասխանի ստացումը, այլև դրան հասնելու ճանապարհի գիտակցումը։ Այդ պատճառով ուսումնահետազոտական խնդիրները կարող են դիտարկվել որպես մաթեմատիկական մտածողության ակտիվացման միջոց։ Մաթեմատիկական մտածողությունը ներառում է մի շարք փոխկապակցված կարողություններ՝ վերլուծելու, համադրելու, ընդհանրացնելու, դասակարգելու, համեմատելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու, տրամաբանական եզրահանգումներ կատարելու և խնդրի լուծման ռազմավարություն ընտրելու կարողություններ։ Երբ սովորողը ինքնուրույն որոնում է խնդրի լուծումը, այդ գործընթացում բնականաբար գործարկվում են նշված մտավոր գործողությունները։ Հետևաբար ինքնուրույն որոնման կազմակերպումը կարող է նպաստել մաթեմատիկական մտածողության առավել խորքային զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ինքնուրույնության հասկացության մանկավարժական մեկնաբանությունը։ Ինքնուրույնությունը չի նշանակում սովորողին ամբողջությամբ թողնել առանց ուղղորդման։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի այնպիսի պայմաններ, որոնցում սովորողը աստիճանաբար ստանձնի խնդրի լուծման հիմնական մտավոր գործողությունների պատասխանատվությունը։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր են հուշումներ, ուղղորդող հարցեր, օրինակներ կամ օժանդակ նյութեր, իսկ հետագայում այդ աջակցությունը պետք է աստիճանաբար նվազի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն խնդրի լուծման հմտությունը, այլև սեփական գործունեությունը պլանավորելու և վերահսկելու կարողությունը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի խնդրի պայմանների վերլուծությունը։ Սովորողը պետք է կարողանա տարբերակել հայտնի և անհայտ տվյալները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, վերաձևակերպել խնդիրը և անհրաժեշտության դեպքում ներկայացնել այն գծապատկերի, աղյուսակի, մաթեմատիկական արտահայտության կամ այլ մոդելի միջոցով։ Այս գործողությունները նպաստում են վերացական մտածողության զարգացմանը և սովորեցնում են խնդրին մոտենալ ոչ թե մակերեսորեն, այլ կառուցվածքային տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև վարկածների առաջադրման փուլը։ Երբ սովորողը չի ստանում պատրաստի լուծման եղանակ, նա ստիպված է առաջարկել հնարավոր տարբերակներ և ստուգել դրանց կենսունակությունը։ Նման գործունեությունը զարգացնում է ենթադրություններ կատարելու, սխալները հայտնաբերելու և սեփական դատողությունները վերանայելու կարողությունը։ Սխալը այս դեպքում չի դիտարկվում միայն որպես բացասական արդյունք․ այն կարող է դառնալ հետազոտական գործընթացի բնական և օգտակար բաղադրիչ, եթե սովորողը կարողանում է հասկանալ դրա պատճառը և դրա հիման վրա կատարել նոր փորձ։ Մաթեմատիկական մտածողության զարգացման համար կարևոր է նաև տարբեր լուծումների համեմատությունը։ Նույն խնդիրը երբեմն կարելի է լուծել տարբեր եղանակներով՝ օգտագործելով հանրահաշվական, երկրաչափական, թվաբանական կամ տրամաբանական մոտեցումներ։ Եթե սովորողը հնարավորություն է ստանում ինքնուրույն գտնել կամ համեմատել այդ եղանակները, նա սկսում է հասկանալ ոչ միայն առանձին մեթոդների կիրառությունը, այլև դրանց միջև եղած կապերը։ Սա նպաստում է ճկուն մտածողության ձևավորմանը և սովորեցնում է կոնկրետ խնդրի համար ընտրել առավել նպատակահարմար ռազմավարությունը։ Ուսումնահետազոտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունի նաև արդյունքի հիմնավորումը։ Սովորողը պետք է կարողանա բացատրել, թե ինչու է իր ստացած պատասխանը ճիշտ, ինչ ենթադրությունների վրա է հիմնված լուծումը և արդյոք ստացված արդյունքը համապատասխանում է սկզբնական պայմաններին։ Այս պահանջը զարգացնում է ապացուցողական մտածողությունը և ձևավորում մաթեմատիկական խոսքի մշակույթը։ Պարզ հաշվարկից դեպի հիմնավորված եզրահանգում անցումը մաթեմատիկական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես ուսումնառության գործընթացի կազմակերպիչ և սովորողի որոնողական գործունեությունը խթանող անձ։ Նրա խնդիրն է ընտրել այնպիսի խնդիրներ և իրավիճակներ, որոնք համապատասխանում են սովորողների տարիքային և մտավոր հնարավորություններին, բայց միաժամանակ պարունակում են որոշակի ճանաչողական դժվարություն։ Չափազանց հեշտ խնդիրը չի առաջացնում որոնման անհրաժեշտություն, իսկ չափազանց բարդ խնդիրը կարող է հանգեցնել անօգնականության զգացման։ Ուստի կարևոր է պահպանել դժվարության և հասանելիության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների համակարգը կարող է ներառել բաց, ոչ ստանդարտ, բազմաքայլ, հակասական պայմաններով կամ մի քանի լուծում ունեցող խնդիրներ։ Հատկապես արդյունավետ են այն առաջադրանքները, որոնց դեպքում մեկ ճիշտ ալգորիթմ անմիջապես չի երևում և սովորողը ստիպված է ընտրություն կատարել։ Նման խնդիրները խթանում են ստեղծագործական որոնումը և սովորեցնում են դիմակայել մտավոր անորոշությանը։ Դրանք նաև նպաստում են նրան, որ սովորողը մաթեմատիկան ընկալի ոչ միայն որպես կանոնների համակարգ, այլև որպես խնդիրներ ուսումնասիրելու և օրինաչափություններ բացահայտելու գիտություն։ Ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորման համար կարևոր է նաև հետազոտական հարցերի կիրառումը։ Ուսուցիչը կարող է սովորողներին առաջարկել ոչ միայն լուծել տրված խնդիրը, այլև պարզել, թե ինչպես կփոխվի արդյունքը պայմաններից մեկի փոփոխության դեպքում, գտնել ընդհանուր օրինաչափություն, ձևակերպել նոր խնդիր կամ ընդհանրացնել ստացված արդյունքը։ Այսպիսի առաջադրանքները սովորողին տեղափոխում են պատրաստի խնդրի լուծումից դեպի նոր գիտելիքի ինքնուրույն կառուցում։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն այն է, որ ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ինքնուրույն որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես լրացուցիչ գործունեություն, այլ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման նպատակային մանկավարժական միջոց։ Այն կարող է նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ուսման նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը, ինքնավստահության ձևավորմանը և սեփական մտավոր գործունեության վերահսկման կարողության զարգացմանը։ Միաժամանակ այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել այնպիսի ունիվերսալ կարողություններ, որոնք անհրաժեշտ են ոչ միայն մաթեմատիկայի դասերին, այլև հետագա կրթական և մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացումը առավել արդյունավետ է դառնում այն դեպքում, երբ նրանք հանդես են գալիս որպես ակտիվ հետազոտողներ և ոչ թե միայն պատրաստի գիտելիքների ընդունողներ։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների ինքնուրույն լուծման միջոցով նրանք սովորում են հարցեր առաջադրել, վերլուծել, ենթադրություններ ձևակերպել, որոնել տարբեր լուծումներ, ստուգել արդյունքները և հիմնավորել եզրահանգումները։ Այսպիսով ձևավորվում է ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգ, այլև ինքնուրույն մտածող, քննադատորեն գնահատող և նոր խնդիրների լուծման ունակ սովորող։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարաբնակեցման համակարգի ձևավորման, տարածական կազմակերպման, զարգացման առանձնահատկությունների և առկա հիմնախնդիրների համակողմանի աշխարհագրական ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է երկրի բնակավայրերի տարածքային բաշխվածությանը, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի փոխհարաբերություններին, բնակչության տեղաբաշխման և տարածքային շարժունակության գործընթացներին, ինչպես նաև տարբեր տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են տարաբնակեցման համակարգի ձևավորման վրա ազդող բնական, պատմական, ժողովրդագրական, տնտեսական և սոցիալական գործոնները, դրանց ազդեցությունը բնակավայրերի զարգացման դինամիկայի և տարածքային կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքայինացման գործընթացներին, խոշոր և փոքր քաղաքների զարգացման առանձնահատկություններին, գյուղական բնակավայրերի առջև ծառացած խնդիրներին, բնակչության արտահոսքին, միգրացիոն տեղաշարժերին և ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև տարածքային անհավասարության պատճառները, բնակավայրերի գործառութային տարբերությունները, ենթակառուցվածքների և ծառայությունների հասանելիության մակարդակը, ինչպես նաև բնակավայրերի միջև տնտեսական ու սոցիալական կապերի ձևավորումը։ Վերլուծության արդյունքում բացահայտվում են երկրի տարաբնակեցման համակարգի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը Հայաստանի տարածքային զարգացման հեռանկարների վրա։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես տարածքային քաղաքականության, տարածաշրջանային զարգացման, քաղաքաշինության և բնակավայրերի համաչափ զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ներկայացված ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել բնակչության և բնակավայրերի տարածական կազմակերպման վերաբերյալ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության, ժողովրդագրության, քաղաքաշինության, տարածքային կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։