Сборник задач и упражнений по математическому анализу

Հոգեբանություն

«Ունենալ թե լինել» Էրիխ Ֆրոմի փիլիսոփայական աշխատանքն է, որտեղ նա ուսումնասիրում է երկու հիմնական մոտեցումներ մարդկային գոյության ու զարգացման տեսանկյունից՝ «ունենալը» և «լինելը»։ Ֆրոմը ենթադրում է, որ հասարակությունը մեծապես կենտրոնանում է նյութական արժեքների և նյութի վրա, իսկ դա ձևավորում է մարդկանց միտքը՝ նրանց հետապնդել ու հավաքել ավելի շատ իրեր, ֆինանսներ ու ունեցվածք, փոխարենը ներդնելով սեփական ներքին զարգացմանը, հոգեկան և բարոյական արժանապատվությանը։ «Ունենալ» մոտեցումը հիմնված է անընդհատ ձգտման վրա՝ նյութական բարիքների և արտաքին հաջողության հետ, մինչդեռ «լինելը» վերաբերում է մարդկային էությանը, ինքնաճանաչմանը, ազատությանը և ներքին ներդաշնակությանը։ Ֆրոմը պնդում է, որ միայն «լինելով» մարդը կարող է զգալ իրական երջանկություն և լիարժեք կյանք՝ առանց մշտապես վախենալու կորցնելուց կամ հավերժ դավաճանելու։ Ֆրոմը նշում է, որ դա անհրաժեշտ է փոխել ոչ միայն անհատական մակարդակում, այլև ամբողջ հասարակությունում, քանի որ «ունենալ»ը հաճախ հանգեցնում է մարդկային հարաբերությունների հուզական վակուումի, որն միայն «լինելու» պարագայում կարող է լրանալ։ Գիրքը վերաբերելով մարդու ներքին ազատությանը, սոցիալական համակարգերին ու հոգեբանական զարգացմանը, կոչ է անում ուշադրություն դարձնել սեփական ներքին կյանքին՝ որպես իրական զարգացման և երջանկության հիմք։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-097482-5

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին ուսուցիչը» (Պետրոսյան Վ.) — սա առավելապես պատմվածք-պատմվածքների կամ վեպի տիպի աշխատանք է, որը պատմում է մի ուսուցչի՝ վերջինների շարքում մնացած կամ վերջին մեկի կարգավիճակ ունեցող անձի մասին։ Գրքում առկա են հուզական, սոցիալական և կրթական թեմաներ, որոնք ցույց են տալիս ուսուցչի դերը հասարակությունում և նրա ներգործությունը աշակերտների կյանքի վրա։ Գիրքը սովորաբար ընդգրկում է հետևյալ հիմնական գաղափարները՝ ուսուցչի հոգեբանական ու հոգևոր բեռը կրթության արժեքը և դրա ազդեցությունը անձի ձևավորման վրա աշակերտ-ուսուցիչ հարաբերությունները՝ սիրո, հարգանքի և պահանջների մեջ հասարակության փոփոխությունները, որոնց մեջ կրթությունը հաճախ մնում է «վերջին ամրոցը» ուսուցչի նվիրվածությունը, երբ շրջապատը կամ համակարգը դժվարացնում է նրա գործը Ստեղծագործության լեզուն հաճախ զգացմունքային է, բայց նաև քննադատական՝ արտացոլելով ժամանակակից հասարակական խնդիրները։ Կարդացողը կարող է մտածել՝ ինչպիսի արժեքներ են այսօր իրականում կարևոր, և ինչու է կրթությունը (և ուսուցիչը) դեռևս անհրաժեշտ ու անփոխարինելի։ Հրատարակիչ - Դարակ ISBN - 978-9939-9222-6-3

Պատմություն

Ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում ներկայացնում են քրդական հասարակության ավանդական սոցիալական կազմակերպման ձևերից մեկը, որը ձևավորվել է պատմականորեն և երկար ժամանակ եղել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի հիմնական հիմքերից։ Ցեղը՝ որպես սոցիալական միավոր, սովորաբար բաղկացած է ընդհանուր ծագում ունեցող ընտանիքներից կամ տոհմերից, որոնք միավորված են արյունակցական կապերով, ընդհանուր ինքնությամբ, լեզվով, սովորույթներով և առաջնորդության համակարգով։ Քրդական հասարակությունում ցեղային կառուցվածքը հատկապես ուժեղ է եղել գյուղական և լեռնային շրջաններում, որտեղ պետական կառույցների ազդեցությունը պատմականորեն սահմանափակ է եղել։ Kurdistan-ում ցեղերը հաճախ ունեցել են իրենց առաջնորդները՝ շեյխեր կամ ագաներ, որոնք կարգավորել են ներքին հարաբերությունները, լուծել վեճերը և ներկայացրել ցեղի շահերը արտաքին աշխարհում։ Ցեղային միավորումները հաճախ կազմավորվել են մի քանի ցեղերի կամ տոհմերի դաշինքի հիման վրա՝ անվտանգության, տնտեսական համագործակցության և տարածքային վերահսկողության նպատակներով։ Այս կառուցվածքը պատմականորեն ապահովել է սոցիալական համախմբվածություն և ինքնապաշտպանություն արտաքին սպառնալիքների պայմաններում, սակայն միաժամանակ երբեմն առաջացրել է ներքին մրցակցություն և հակամարտություններ ցեղերի միջև։ Ժամանակի ընթացքում, հատկապես քաղաքայնացման, պետական ինստիտուտների ամրապնդման և քաղաքական շարժումների ազդեցությամբ, ցեղային համակարգերի դերը որոշ շրջաններում նվազել է, բայց դրանք դեռևս շարունակում են ունենալ զգալի սոցիալական և քաղաքական ազդեցություն որոշ համայնքներում։ Այսպիսով, ցեղը և ցեղային միավորումները Քրդստանում կարելի է դիտարկել որպես ավանդական հասարակական կառուցվածքի կարևոր տարր, որը ձևավորել է տարածաշրջանի պատմական զարգացման ընթացքը և մինչ այսօր որոշ չափով պահպանում է իր ազդեցությունը։

Գրականություն

Վիկտոր Համբարձումյանը հայ և համաշխարհային գիտության խոշորագույն աստղագետներից և աստղաֆիզիկոսներից է, ով մեծ ներդրում է ունեցել տիեզերքի կառուցվածքի և զարգացման ուսումնասիրության մեջ։ Նա ծնվել է 1908 թվականին և համարվում է տեսական աստղաֆիզիկայի և աստղային համակարգերի ուսումնասիրության հիմնադիրներից մեկը Խորհրդային Միությունում։ Համբարձումյանի գիտական գործունեությունը հատկապես կապված է աստղային համակարգերի, գալակտիկաների և աստղերի էվոլյուցիայի ուսումնասիրության հետ։ Նրա կարևորագույն գաղափարներից է այն, որ տիեզերքում աստղային համակարգերը կարող են ձևավորվել ակտիվ գործընթացների արդյունքում, և ոչ միայն աստիճանական էվոլյուցիայի միջոցով, ինչպես ընդունված էր նախկինում։ Այս մոտեցումը մեծ ազդեցություն է ունեցել աստղագիտության զարգացման վրա և նոր ուղղություն է տվել տիեզերքի ուսումնասիրությանը։ Նա նաև հիմնադրել է Բյուրականի աստղադիտարանը Հայաստանում, որը դարձել է միջազգային ճանաչում ունեցող գիտական կենտրոն։ Այդ աստղադիտարանը կարևոր դեր է խաղացել աստղերի, գալակտիկաների և տիեզերական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։ Համբարձումյանը զբաղեցրել է նաև գիտական և պետական բարձր պաշտոններ, եղել է Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի նախագահ և մեծապես նպաստել գիտության զարգացմանը երկրում։ Նրա աշխատանքները ճանաչվել են միջազգային մակարդակով, և նա արժանացել է բազմաթիվ գիտական պարգևների ու կոչումների։ Վիկտոր Համբարձումյանը համարվում է 20-րդ դարի ամենանշանավոր գիտնականներից մեկը, որի գիտական ժառանգությունը շարունակում է մնալ արդիական և կարևոր աստղաֆիզիկայի զարգացման համար։ Այսպիսով, նա մեծ ավանդ ունի տիեզերքի ուսումնասիրության, գիտական մտածողության զարգացման և հայկական գիտության միջազգային ճանաչման գործում։

Աշխարհագրություն

Գիրքը՝ «Երկրագնդի լանդշագտային թաղանթը», հեղինակը Գաբրիելյան Հ.Կ., հանդիսանում է գիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է Երկրի լանդշաֆտային թաղանթի կառուցվածքի, ձևավորման և զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է լանդշաֆտային թաղանթի բաղադրիչների՝ ռելիեֆի, կլիմայի, ջրային համակարգերի, հողերի, բուսական և կենդանական աշխարհի փոխազդեցությունները և դրանց համատեղ ազդեցությունը բնական համալիրների ձևավորման վրա։ Գրքում բացատրվում են աշխարհագրական գոտիականության և ազոնալ գործընթացների առանձնահատկությունները, լանդշաֆտների տարածքային տարբերակումը և դրանց էվոլյուցիան երկրաբանական ժամանակաշրջաններում։ Ներառված են նաև բնական համալիրների կայունության և փոփոխության գործոնները, մարդու գործունեության ազդեցությունը լանդշաֆտների վրա, ինչպես նաև բնապահպանական խնդիրների և պահպանման միջոցների գիտական վերլուծություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված տարբեր մասշտաբների լանդշաֆտային համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ տեղականից մինչև գլոբալ մակարդակ, ինչը թույլ է տալիս հասկանալ Երկրի բնական միջավայրի ամբողջական կառուցվածքը։ Այս գիրքը կարևոր աղբյուր է աշխարհագրության, էկոլոգիայի և բնագիտական ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար՝ նպաստելով լանդշաֆտագիտության տեսական և կիրառական գիտելիքների խորացմանը։

Գրականություն

XX դ. արտասահմանյան դրամատուրգիա. Հատոր 1 աշխատությունը գրական ընտրանի է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի արտասահմանյան դրամատուրգիայի կարևորագույն նմուշների համակարգված հավաքածու՝ ընդգրկելով տարբեր ազգային թատրոնների զարգացումները և նորարարական միտումները, այն ցույց է տալիս, թե ինչպես են փոխվել դրամատուրգիական ձևերը դասական կառուցվածքներից դեպի մոդեռնիստական և էքսպերիմենտալ թատերական լեզու, որտեղ ավելի մեծ դեր են ստանում հոգեբանական խորությունը, սոցիալական խնդիրների արտացոլումը և բեմական արտահայտչական նոր միջոցները, գիրքը ընդգրկում է տարբեր հեղինակների պիեսներ, որոնք ներկայացնում են ժամանակի գաղափարական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները՝ պատերազմների, սոցիալական ճգնաժամերի և նոր փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությամբ, միաժամանակ այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևելու դրամատուրգիայի զարգացման ընդհանուր ուղուն և տարբեր երկրների թատերական ավանդույթների փոխազդեցությանը։