Շարունակական կրթության հիմնախնդիրը Հայաստանի կրթության համակարգում

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Վրաստանի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը Խորհրդային Միության փլուզումից հետո՝ 1991-1999 թվականների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երկու նորանկախ պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, դիվանագիտական և տարածաշրջանային փոխգործակցության հիմնական ուղղություններն են, ինչպես նաև այն ներքին և արտաքին գործոնները, որոնք ազդեցություն են ունեցել երկկողմ հարաբերությունների բնույթի և զարգացման ընթացքի վրա։ Աշխատանքը ներկայացնում է հետխորհրդային առաջին տասնամյակի քաղաքական իրողությունները, երբ Հայաստանը և Վրաստանը միաժամանակ կանգնած էին պետական կառավարման նոր համակարգերի ձևավորման, տնտեսական վերափոխումների, ազգային անվտանգության ապահովման և արտաքին քաղաքականության ինքնուրույն առաջնահերթությունների մշակման անհրաժեշտության առաջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը, բարձր մակարդակի քաղաքական շփումներին, փոխադարձ պետական և հասարակական շահերի համադրմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանային կայունության պահպանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում է նաև տնտեսական համագործակցությունը, մասնավորապես՝ առևտրատնտեսական կապերը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները և հաղորդակցության ուղիների նշանակությունը երկու երկրների համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային հակամարտություններին և դրանց ազդեցությանը երկկողմ հարաբերությունների վրա, այդ թվում՝ Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի հակամարտությունների հետևանքներին, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներին և հարևան պետությունների հետ Հայաստանի ու Վրաստանի հարաբերությունների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև Հայաստանի և Վրաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքի առանձնահատկությունները, Ռուսաստանի ազդեցությունը տարածաշրջանում, Թուրքիայի և Ադրբեջանի գործոնը, ինչպես նաև միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպությունների շրջանակներում ձևավորվող նոր հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է երկու երկրների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների համեմատական դիտարկումը և այն հարցի վերլուծությունը, թե ինչպես են տարբեր ազգային ու ռազմավարական շահերը համադրվել ընդհանուր տարածաշրջանային և երկկողմ հետաքրքրությունների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հետխորհրդային Հարավային Կովկասում պետությունների միջև հարաբերությունների ձևավորման բարդ գործընթացի մասին և հասկանալու Հայաստանի ու Վրաստանի փոխհարաբերությունների զարգացման պատմական հիմքերը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի քաղաքական պատմությամբ և հայ-վրացական կապերի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է հեղեղային հոսքերի հիդրավլիկական կառավարման մեթոդների կատարելագործման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնական աղետների ռիսկերի նվազեցման և ինժեներական պաշտպանության համակարգերի զարգացման արդի պահանջները։ Գրքում վերլուծվում են հեղեղային հոսքերի ձևավորման պատճառները՝ ներառյալ ինտենսիվ տեղումները, ձյան հալոցքը, ռելիեֆի առանձնահատկությունները և հողածածկույթի վիճակը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը գետային համակարգերի վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրավլիկական մոդելավորման մեթոդներին՝ թվային սիմուլյացիաներ, հոսքի տուրբուլենտության հաշվարկներ, գետային հուների դինամիկ փոփոխությունների գնահատում, որոնք թույլ են տալիս ավելի ճշգրիտ կանխատեսել հեղեղային իրավիճակները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև կառավարման ինժեներական լուծումները՝ ամբարտակներ, ջրահեռացման համակարգեր, կարգավորիչ ջրամբարներ և բնական լուծումների վրա հիմնված (nature-based) մոտեցումներ, որոնք նպաստում են հեղեղների ազդեցության մեղմմանը։ Վերլուծվում են նաև կլիմայի փոփոխության ազդեցությունները հեղեղային ռիսկերի աճի վրա և դրա հետևանքով անհրաժեշտ հարմարվողական ռազմավարությունները։ Գրքի նպատակն է առաջարկել համալիր մոտեցում հեղեղային հոսքերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար՝ համադրելով տեսական մոդելավորումը և գործնական ինժեներական լուծումները։

Մաթեմատիկա

Բազմաբնութային նպատակային խմբերով խաղային խնդիրների լուծումների կայունությունը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են օպտիմալ կամ հավասարակշռված ռազմավարություններն արձագանքում սկզբնական պայմանների, պարամետրերի կամ խաղային համակարգի փոքր փոփոխություններին, և նպաստում է որոշելու այն պայմանները, երբ լուծումները մնացյալ են, չնայած արտաքին խանգարումներ կամ բազմամասնական նպատակի առկայությունը։ Նման ուսումնասիրություններում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նպատակային ֆունկցիաների միջեւ հակասությունների և փոխկապակցվածության վերլուծությանը, քանի որ մի քանի նպատակների առկայությունը ստեղծում է կոնֆլիկտային վիճակ, որտեղ փոփոխությունները մեկ նպատակային խմբում կարող են ազդել ընդհանուր լուծման կայունության վրա։ Մեթոդական մակարդակում օգտագործվում են տարբեր մոտեցումներ՝ չորրորդ կարգի խաղային մոդելավորում, բազմաշրջանակային օպտիմիզացիա և նորմավորված պրագմատիկ չափորոշիչներ, որոնք թույլ են տալիս որոշել ռազմավարությունների փոխարինելիությունը, լուծումների խտությունը և զգայունությունը փոփոխվող պարամետրերին։ Կայունության գնահատումը կարևոր է գործնական կիրառությունների համար՝ տնտեսության, ինժեներիայի, համակարգային կառավարման և ռազմավարական պլանավորման ոլորտներում, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս կանխատեսել համակարգի վարքագիծը, ընտրել ռիսկերը նվազեցնող ռազմավարություններ և ապահովել օպտիմալ լուծումների երկարատև պահպանման հնարավորությունը բազմաշրջանակային նպատակների առկայության դեպքում, ինչի արդյունքում ստեղծվում է ավելի վստահելի և կանխատեսելի հիմք որոշումների ընդունման և գործառնական գործընթացների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է մաքսային համակարգում սակագնային կարգավորման էությանը, նպատակներին, գործիքներին և կիրառման առանձնահատկություններին։ Սակագնային կարգավորումը պետության արտաքին տնտեսական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչներից է, որի միջոցով ներմուծվող և որոշ դեպքերում արտահանվող ապրանքների նկատմամբ սահմանվում են մաքսատուրքեր և համապատասխան սակագնային մեխանիզմներ։ Դրանց կիրառման միջոցով պետությունը կարող է ազդել արտաքին առևտրի ծավալների և կառուցվածքի, ներքին շուկայի պաշտպանության, տեղական արտադրողների մրցունակության, պետական բյուջեի եկամուտների և տնտեսական անվտանգության վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել սակագնային կարգավորման տեսական հիմքերը և մաքսային համակարգում դրա իրականացման մեխանիզմները՝ բացահայտելով դրանց տնտեսական նշանակությունը և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է մաքսային սակագնի հասկացությունը՝ որպես արտաքին առևտրի կարգավորման հիմնական տնտեսական գործիք։ Մաքսատուրքը կարող է կիրառվել ներմուծվող ապրանքի արժեքի, քանակի կամ որոշակի այլ բնութագրի հիման վրա։ Ըստ այդմ՝ տարբերակվում են արժեքային, հատուկ և համակցված մաքսատուրքեր։ Յուրաքանչյուր տեսակի կիրառումը տարբեր ազդեցություն կարող է ունենալ ներմուծման գների, պետական եկամուտների և ներքին արտադրության պաշտպանության վրա։ Սակագնային կարգավորման կարևոր բաղադրիչ է ապրանքների ճիշտ դասակարգումը։ Մաքսային նպատակներով ապրանքների դասակարգումը հնարավորություն է տալիս որոշել տվյալ ապրանքի նկատմամբ կիրառվող մաքսատուրքի դրույքաչափը և այլ կարգավորիչ պահանջները։ Դասակարգման ճշգրտությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես մաքսային վճարների ճիշտ հաշվարկման, այնպես էլ արտաքին առևտրի մասնակիցների համար հավասար մրցակցային պայմանների ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում մաքսային արժեքի որոշման խնդիրը։ Արժեքային մաքսատուրքի կիրառման դեպքում մաքսային վճարի չափը անմիջականորեն կախված է ապրանքի մաքսային արժեքից։ Հետևաբար մաքսային արժեքի որոշման հստակ և միասնական մեթոդաբանությունը կարևոր է մաքսային վճարների հաշվարկման ճշգրտության, պետության ֆինանսական շահերի պաշտպանության և արտաքին առևտրի մասնակիցների իրավունքների ապահովման համար։ Սակագնային կարգավորման միջոցով պետությունը կարող է պաշտպանել ներքին արտադրողներին արտաքին մրցակցությունից։ Ներմուծվող ապրանքների նկատմամբ մաքսատուրքերի սահմանումը կարող է բարձրացնել դրանց վերջնական գինը և որոշակի պայմաններում բարելավել տեղական արտադրողների մրցակցային դիրքը։ Միաժամանակ չափազանց բարձր սակագները կարող են հանգեցնել ներմուծման կրճատման, սպառողների համար գների բարձրացման և շուկայում մրցակցության թուլացման։ Այդ պատճառով սակագնային քաղաքականության մշակման ժամանակ անհրաժեշտ է հավասարակշռել արտադրողների, սպառողների և պետական ֆինանսական շահերը։ Սակագնային կարգավորման մյուս կարևոր գործառույթը պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորումն է։ Մաքսատուրքերը և դրանց հետ կապված վճարները կարող են հանդիսանալ պետական եկամուտների աղբյուր։ Սակայն ժամանակակից մաքսային քաղաքականության պայմաններում սակագնային կարգավորման նպատակը միայն հարկաբյուջետային եկամուտների հավաքագրումը չէ։ Ավելի մեծ նշանակություն են ստանում արտաքին առևտրի խթանումը, տնտեսական մրցունակության բարձրացումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը և առևտրային հոսքերի արդյունավետ կառավարումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է վերլուծվել նաև սակագնային կարգավորման ազդեցությունը արտաքին առևտրի վրա։ Մաքսատուրքերի փոփոխությունը կարող է ազդել ներմուծվող ապրանքների ծավալի, ներմուծման կառուցվածքի և առևտրային գործընկերների ընտրության վրա։ Ցածր սակագները կարող են նպաստել ապրանքների ներմուծման ընդլայնմանը և շուկայի ավելի մեծ բացությանը, մինչդեռ բարձր սակագները կարող են սահմանափակել որոշ ապրանքների ներմուծումը և խթանել դրանց տեղական արտադրությունը։ Այս ազդեցությունների գնահատումը կարևոր է արտաքին առևտրի երկարաժամկետ քաղաքականության ձևավորման համար։ Կարևոր է նաև տարբերակել սակագնային և ոչ սակագնային կարգավորման միջոցները։ Մաքսային համակարգում արտաքին առևտրի վրա ազդեցությունը կարող է իրականացվել ոչ միայն մաքսատուրքերի, այլև քանակական սահմանափակումների, լիցենզավորման, տեխնիկական պահանջների, սանիտարական և բուսասանիտարական միջոցների ու այլ կարգավորիչ մեխանիզմների միջոցով։ Սակագնային կարգավորումն այս համակարգում առանձնանում է նրանով, որ ունի անմիջական տնտեսական ազդեցություն ապրանքի ներմուծման արժեքի վրա։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև սակագնային արտոնությունների և նախապատվությունների կիրառումը։ Որոշ ապրանքների կամ երկրների նկատմամբ կարող են սահմանվել արտոնյալ պայմաններ՝ հաշվի առնելով միջազգային համաձայնագրերը, տնտեսական համագործակցության նպատակները կամ առանձին սոցիալական և տնտեսական առաջնահերթությունները։ Նման մեխանիզմները կարող են օգտագործվել արտաքին առևտրի խթանման, տնտեսական կապերի խորացման և որոշակի ոլորտների զարգացման համար։ Սակագնային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման համար կարևոր է ուսումնասիրել նաև դրա ազդեցությունը սպառողների և արտադրողների բարեկեցության վրա։ Ներմուծման նկատմամբ մաքսատուրքերի փոփոխությունը կարող է փոխել ապրանքների ներքին գները, իսկ դրա հետևանքները կարող են տարբեր լինել՝ կախված շուկայի կառուցվածքից, պահանջարկի և առաջարկի էլաստիկությունից և ներքին արտադրության մրցունակությունից։ Հետևաբար սակագնային որոշումների ընդունումը պահանջում է տնտեսական հետևանքների բազմակողմանի գնահատում։ Ժամանակակից մաքսային համակարգում կարևոր նշանակություն ունի նաև մաքսային վարչարարության թվայնացումը։ Էլեկտրոնային հայտարարագրումը, ռիսկերի կառավարման համակարգերը, տվյալների ավտոմատ մշակումը և տեղեկատվական համակարգերի փոխկապակցվածությունը կարող են նպաստել սակագնային կարգավորման արդյունավետության բարձրացմանը։ Դրանք կարող են նվազեցնել վարչական ծախսերը, արագացնել մաքսային ձևակերպումները և սահմանափակել սխալների ու չարաշահումների հնարավորությունը։ Սակագնային կարգավորման արդյունավետությունը մեծապես կախված է նաև մաքսային վերահսկողության և իրավական կարգավորման հստակությունից։ Արտաքին առևտրի մասնակիցների համար անհրաժեշտ է ապահովել մաքսային կանոնների կանխատեսելիություն, միասնական կիրառություն և թափանցիկություն։ Հստակ կարգավորումները նպաստում են գործարար միջավայրի բարելավմանը և նվազեցնում են արտաքին առևտրով զբաղվող տնտեսվարողների համար անորոշությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է սակագնային քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմամբ։ Կարևոր է ձևավորել այնպիսի մաքսային սակագնային համակարգ, որը միաժամանակ կպաշտպանի երկրի տնտեսական շահերը, կնպաստի ներքին արտադրության զարգացմանը, չի ստեղծի անհարկի խոչընդոտներ արտաքին առևտրի համար և կապահովի պետական եկամուտների արդյունավետ հավաքագրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը սակագնային կարգավորումը դիտարկում է որպես մաքսային համակարգի առանցքային տնտեսական գործիք, որը կապում է արտաքին առևտրի քաղաքականությունը ներքին տնտեսական զարգացման նպատակների հետ։ Մաքսատուրքերի ճիշտ կառուցվածքը, ապրանքների դասակարգման և մաքսային արժեքի որոշման արդյունավետ մեխանիզմները, սակագնային արտոնությունների հիմնավորված կիրառումը և ժամանակակից մաքսային վարչարարության զարգացումը կարող են նպաստել արտաքին առևտրի արդյունավետ կառավարմանը, ներքին շուկայի հավասարակշռված պաշտպանությանը և ազգային տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում է Աբխազիայի կարգավիճակի հիմնահարցը 1917–1921 թվականներին՝ ընդգրկելով Ռուսաստանի կայսրության փլուզման, հեղափոխական գործընթացների և Կովկասում նոր պետական կազմավորումների ձևավորման պատմական համատեքստը, վերլուծվում են Աբխազիայի քաղաքական ինքնորոշման փորձերը, տարածաշրջանային իշխանությունների փոփոխությունները և տարբեր քաղաքական ուժերի ազդեցությունը կարգավիճակի ձևավորման վրա, ներկայացվում են Աբխազիայի հարաբերությունները Վրաստանի, Ռուսաստանի և այլ տարածաշրջանային դերակատարների հետ, դիտարկվում են ռազմական և վարչական վերահսկողության փոփոխությունները քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, ինչպես նաև միջազգային և ներքին քաղաքական գործոնները, որոնք ազդել են տարածքի իրավական և պետական կարգավիճակի չկայունացման վրա, աշխատանքը հիմնված է պատմական աղբյուրների և փաստաթղթերի վերլուծության վրա՝ փորձելով բացահայտել այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական գործընթացների տրամաբանությունը և երկարաժամկետ հետևանքները Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային հարաբերությունների համար։

Ինֆորմատիկա

Գրքում ներկայացվում են տեղեկատվական համակարգերի տեսակները, տվյալների մշակման մեթոդները, համակարգերի ծրագրային և սարքային բաղադրիչները, ինչպես նաև տեղեկատվության պահպանման, փոխանցման և անվտանգության սկզբունքները։ Անդրադառնում է տեխնոլոգիաների կիրառմանը տարբեր ոլորտներում՝ գործարարությունից մինչև պետական կառավարման համակարգեր, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետության և հուսալիության ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, ծրագրավորողների, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներով հետաքրքրված մասնագետների և համակարգերի զարգացման ու կառավարման ոլորտում աշխատող անձանց համար, տրամադրելով համապարփակ գիտելիքներ տեղեկատվական համակարգերի տեսության և պրակտիկ կիրառման վերաբերյալ։