More in Chemistry

    View all arrow_right_alt

    Discover other interesting and useful materials

    Here is a collection of other files that may interest you and help in your studies or creative work. To see more, you can go to the materials section
    Online

    Medicine

    Пространственная контрастная чувствительность в диагностике заболеваний сетчатки и зрительного нерва

    Այս աշխատությունը նվիրված է տարածական կոնտրաստային զգայունության կիրառմանը՝ որպես ցանցաթաղանթի և տեսողական նյարդի հիվանդությունների ախտորոշման ժամանակակից և արդյունավետ մեթոդի։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսողական համակարգի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, տարածական կոնտրաստային զգայունության գնահատման տեսական հիմքերը և դրա կլինիկական նշանակությունը տարբեր ակնաբուժական հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և ընթացքի գնահատման գործում։ Աշխատությունում վերլուծվում են ախտորոշման մեթոդաբանությունները, տեսողական ֆունկցիաների գնահատման գործիքները, ինչպես նաև տարբեր հիվանդությունների դեպքում ստացվող կլինիկական տվյալների մեկնաբանման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածական կոնտրաստային զգայունության ցուցանիշների կիրառմանը տեսողական նյարդի և ցանցաթաղանթի ախտահարումների տարբերակիչ ախտորոշման, հիվանդության զարգացման դինամիկայի վերահսկման և բուժման արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Ներկայացվում են նաև հետազոտական արդյունքներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ակնաբուժական ախտորոշման ճշգրտության բարձրացմանը և տեսողական խանգարումների վաղ հայտնաբերմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ակնաբույժներին, կլինիկական հետազոտողներին, բժշկական ոլորտի մասնագետներին, ռեզիդենտներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և տեսողական համակարգի հիվանդությունների ախտորոշմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

    Updated: 2026-09-05
    Пространственная контрастная чувствительность в диагностике заболеваний сетчатки и зрительного нерва
    Online

    Other Subjects

    Հատապտղային մշակաբույսերի վնասատուները Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտում և էկոլոգիապես անվտանգ պացքարի միջոցառումների մշակումը հիմնական տեսակների դեմ

    Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտում հատապտղային մշակաբույսերի վնասատուների տեսակային կազմի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և դրանց դեմ էկոլոգիապես անվտանգ պայքարի միջոցառումների մշակման ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հիմնական վնասատու միջատների և այլ ֆիտոֆագ օրգանիզմների տարածվածությունը, զարգացման կենսացիկլը և ազդեցությունը հատապտղային մշակաբույսերի բերքատվության ու որակի վրա։ Գրքում դիտարկվում են վնասատուների զանգվածային բազմացման պատճառները՝ ագրոկլիմայական պայմաններ, մոնոկուլտուրային մշակման համակարգեր և հողի ագրոտեխնիկական վիճակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտեգրված բույսերի պաշտպանության (IPM) սկզբունքներին՝ կենսաբանական, մեխանիկական և նվազ թունավոր քիմիական միջոցների համադրությամբ վնասատուների կարգավորման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է էկոլոգիապես անվտանգ պայքարի մեթոդներ՝ կենսաբանական թշնամիների օգտագործում, ֆերոմոնային թակարդներ, ագրոտեխնիկական կանխարգելիչ միջոցառումներ և բույսերի դիմադրողականության բարձրացում։ Աշխատությունը ընդգծում է շրջակա միջավայրի պահպանության և սննդային անվտանգության ապահովման կարևորությունը ժամանակակից գյուղատնտեսության պայմաններում։ Այն օգտակար է ագրոնոմների, բուսաբանների և բույսերի պաշտպանության մասնագետների համար։

    Updated: 2026-09-04
    Հատապտղային մշակաբույսերի վնասատուները Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտում և էկոլոգիապես անվտանգ պացքարի միջոցառումների մշակումը հիմնական տեսակների դեմ
    Online

    Economics

    Բնակչության եկամուտների մակարդակների մոտեցման պետական քաղաքականությունը (Հայաստանի Հանրապետության օրինակով)

    Աշխատությունը նվիրված է բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի եկամուտների անհավասարության կարգավորման և դրանց մակարդակների միջև տարբերությունների մեղմման ուղղությամբ իրականացվող պետական քաղաքականության տնտեսական ու սոցիալական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բնակչության եկամուտների ձևավորման հիմնական աղբյուրները, աշխատավարձերի, կենսաթոշակների, սոցիալական վճարների և այլ եկամուտների նշանակությունը, ինչպես նաև հասարակության տարբեր խմբերի միջև դրանց բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկամուտների տարբերակման պատճառներին, աշխատաշուկայի վիճակին, զբաղվածության մակարդակին, աշխատանքի վարձատրության համակարգին, գնաճի և կենսապահովման ծախսերի ազդեցությանը բնակչության իրական եկամուտների ու գնողունակության վրա։ Քննության են առնվում պետության կողմից կիրառվող վերաբաշխման հիմնական գործիքները՝ հարկային քաղաքականությունը, սոցիալական ապահովության և աջակցության համակարգերը, պետական նպաստները, կենսաթոշակային մեխանիզմները և զբաղվածության խթանման ծրագրերը։ Վերլուծվում է, թե այդ գործիքների կիրառումն ինչպես կարող է նպաստել եկամուտների չափազանց մեծ տարբերությունների նվազեցմանը և սոցիալապես խոցելի խմբերի տնտեսական պաշտպանվածության բարձրացմանը։ Կարևորվում է նաև նվազագույն աշխատավարձի, աշխատանքի արտադրողականության, տնտեսական աճի և բնակչության բարեկեցության միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի պայմաններում դիտարկվում են տարածքային և սոցիալական անհավասարությունները, աղքատության խնդիրները, քաղաքային ու գյուղական բնակչության եկամուտների ձևավորման առանձնահատկությունները և տնտեսական հնարավորությունների հասանելիության տարբերությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ եկամուտների բաշխման կառուցվածքը, անհավասարության աստիճանը և պետական քաղաքականության արդյունքները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության միջև հավասարակշռության ապահովման խնդրին, քանի որ եկամուտների վերաբաշխման քաղաքականությունը պետք է միաժամանակ հաշվի առնի սոցիալական պաշտպանության և տնտեսական ակտիվության խթանման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, աղքատության նվազեցման, սոցիալական անհավասարության մեղմման և եկամուտների կարգավորման պետական քաղաքականության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։

    Updated: 2026-09-29
    Բնակչության եկամուտների մակարդակների մոտեցման պետական քաղաքականությունը (Հայաստանի Հանրապետության օրինակով)
    Online

    History

    Հայոց վանքերը

    Հրատարակությունը նվիրված է հայոց վանքերին՝ որպես հայ ժողովրդի հոգևոր, պատմական, կրթական և մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոնների։ Հայկական վանքերը դարեր շարունակ եղել են ոչ միայն կրոնական պաշտամունքի վայրեր, այլև գրավոր մշակույթի պահպանման, ձեռագրերի ստեղծման ու ընդօրինակման, գիտելիքի տարածման և ազգային ինքնության ամրապնդման նշանակալի օջախներ։ Դրանք կարևոր դեր են կատարել հայ ժողովրդի պատմական հիշողության պահպանման, հոգևոր ավանդույթների փոխանցման և մշակութային կյանքի շարունակականության ապահովման գործում։ Վանքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական եկեղեցական ճարտարապետության առանձնահատկությունները, կրոնական կառույցների տեղը պատմական միջավայրում և դրանց փոխկապակցվածությունը հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների հետ։ Հայկական վանական համալիրները հաճախ ներառել են եկեղեցիներ, մատուռներ, գավիթներ, բնակելի և տնտեսական շինություններ, ձեռագրատներ ու կրթական տարածքներ, որոնք վկայում են դրանց բազմագործառութային նշանակության մասին։ Դրանց պատմությունը կապված է նաև հայ գրչության, մանրանկարչության, մատենագրության և հոգևոր կրթության զարգացման հետ։ Վանքերի մասին նյութերը կարևոր են ճարտարապետական հորինվածքների, շինարարական ավանդույթների, արձանագրությունների, արվեստի գործերի և պատմական հիշատակությունների ուսումնասիրության համար։ Դրանք օգնում են պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են կրոնական հաստատությունները մասնակցել համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և պահպանել մշակութային կապերը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, հայկական ճարտարապետությամբ, միջնադարյան մշակույթով և պատմական հուշարձաններով զբաղվող մասնագետների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմաբաններին, զբոսաշրջության ու մշակութային ժառանգության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայոց հոգևոր պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գիրքը կարևոր է նաև հայ հին տպագիր գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես հայոց վանական ժառանգության նկատմամբ պատմական հետաքրքրության արտահայտություն և ազգային մշակութային հիշողության պահպանմանը նպաստող հրատարակություն։

    Updated: 2026-10-25
    Հայոց վանքերը
    Online

    History

    Вагаршапат и св. Эчмиадзин стоят на своем первоначальном месте

    Այս պնդումը վերաբերում է Վաղարշապատի (Էջմիածնի) պատմաաշխարհագրական տեղադրության և շարունակական բնակեցման հարցին։ Ընդհանուր պատմական և հնագիտական տվյալների համաձայն՝ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածինը գտնվում են իրենց հիմնական պատմական տարածքում, որը համարվում է Հայաստանի հնագույն բնակեցված կենտրոններից մեկը։ Վաղարշապատը եղել է Հայաստանի հին մայրաքաղաքներից և կրոնական կենտրոններից մեկը, իսկ Էջմիածնի Մայր տաճարի հիմնադրումը ավանդաբար կապվում է IV դարի սկզբի քրիստոնեացման շրջանի հետ։ Հնագիտական ուսումնասիրությունները և պատմական աղբյուրները վկայում են, որ այդ տարածքը շարունակաբար բնակեցված է եղել տարբեր դարաշրջաններում՝ չնայած երբեմն տեղի ունեցած ավերածություններին և քաղաքական փոփոխություններին։ Միևնույն ժամանակ, պատմական քաղաքների տարածքային կառուցվածքը ժամանակի ընթացքում կարող էր ենթարկվել որոշ տեղային փոփոխությունների՝ կապված բնական, սոցիալական և քաղաքաշինական գործոնների հետ, սակայն հիմնական կենտրոնական միջուկը պահպանել է իր դիրքը։ Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Վաղարշապատը և Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր կենտրոնը գտնվում են իրենց պատմական ձևավորման հիմնական վայրում՝ ունենալով շարունակական պատմամշակութային ներկայություն նույն տարածաշրջանում։

    Updated: 2026-09-08
    Вагаршапат и св. Эчмиадзин стоят на своем первоначальном месте
    Online

    Technology

    Հզոր ջերմային էլեկտրակայանների հովացման համակցված համակարգերի հետազոտությունը

    Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում կիրառվող հովացման համակցված համակարգերի ուսումնասիրությանը, դրանց աշխատանքի արդյունավետության գնահատմանը և տեխնիկական ու էներգետիկ ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում ջերմային էլեկտրակայանների շահագործման ընթացքում առաջացող մեծ քանակությամբ ավելցուկային ջերմության հեռացման խնդրի ուսումնասիրությունն է։ Էլեկտրակայանի արդյունավետ և հուսալի աշխատանքը մեծապես կախված է նրանից, թե որքան արդյունավետ է իրականացվում ջերմության հեռացումը սարքավորումներից և ինչպես են կազմակերպվում հովացման գործընթացները տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում։ Աշխատանքում հովացման համակարգերը դիտարկվում են որպես էլեկտրակայանի ընդհանուր տեխնոլոգիական համալիրի կարևորագույն բաղադրիչ, որը փոխկապակցված է էներգետիկ արդյունավետության, սարքավորումների հուսալիության, վառելիքի օգտագործման, ջրային ռեսուրսների սպառման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում ջերմային գործընթացների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Ջերմային էներգիան մեխանիկական և այնուհետև էլեկտրական էներգիայի փոխակերպելու ընթացքում առաջանում են ջերմային կորուստներ, որոնց զգալի մասը անհրաժեշտ է հեռացնել համապատասխան հովացման միջոցներով։ Այդ գործընթացի ոչ արդյունավետ կազմակերպումը կարող է հանգեցնել սարքավորումների ջերմային ռեժիմների վատթարացման, արդյունավետության նվազման և շահագործման ծախսերի ավելացման։ Հետևաբար հովացման համակարգի օպտիմալ կառուցվածքն ու աշխատանքային ռեժիմը կարևոր նշանակություն ունեն էլեկտրակայանի ընդհանուր տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է համակցված հովացման համակարգերի գաղափարը։ Նման համակարգերում տարբեր հովացման սկզբունքներ կամ տեխնոլոգիական լուծումներ կարող են համատեղվել՝ առավել արդյունավետ կերպով օգտագործելու ջուրը, օդը, բնական միջավայրի ջերմափոխանակման հնարավորությունները և այլ ռեսուրսներ։ Համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հովացման համակարգը հարմարեցնել արտաքին պայմանների և էլեկտրակայանի բեռնվածության փոփոխություններին՝ պահպանելով անհրաժեշտ ջերմային ռեժիմը և միաժամանակ նվազեցնելով էներգետիկ ու նյութական ծախսերը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հովացման համակարգերի ջերմատեխնիկական բնութագրերի վերլուծությունը։ Ուսումնասիրվում են ջերմափոխանակության գործընթացները, ջերմային հոսքերը, հովացնող միջավայրերի շարժը, ջերմաստիճանային տարբերությունները և համակարգի առանձին տարրերի աշխատանքի փոխազդեցությունը։ Այս տվյալների միջոցով հնարավոր է գնահատել համակարգի ընդհանուր ջերմային արդյունավետությունը և բացահայտել այն հանգույցները, որոնց կատարելագործումը կարող է առավել մեծ ազդեցություն ունենալ էլեկտրակայանի աշխատանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հովացման ջրի օգտագործման և շրջանառության խնդիրներին։ Հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում հովացման նպատակով կարող են պահանջվել զգալի ջրային ռեսուրսներ, ուստի դրանց արդյունավետ օգտագործումը կարևոր է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական տեսանկյունից։ Ջրի շրջանառության կազմակերպումը, ջերմաստիճանի վերահսկումը, գոլորշիացման կորուստների նվազեցումը և կրկնակի օգտագործման հնարավորությունները կարող են էական դեր ունենալ համակարգի արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև օդային և ջրային հովացման մեթոդների համատեղ կիրառման հնարավորությունները։ Տարբեր եղանակների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշակի պայմաններում նվազեցնել ջրի սպառումը, իսկ այլ պայմաններում՝ բարձրացնել ջերմափոխանակման արդյունավետությունը։ Համակցված համակարգի առավելությունը հատկապես դրսևորվում է այն դեպքում, երբ արտաքին ջերմաստիճանը, խոնավությունը, ջրային ռեսուրսների հասանելիությունը կամ էլեկտրակայանի բեռնվածությունը փոփոխական են։ Այդ պայմաններում համակարգի աշխատանքի ճկունությունը դառնում է կարևոր տեխնիկական առավելություն։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև հովացման համակարգի աշխատանքի կախվածությունը շրջակա միջավայրի պայմաններից։ Օդի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, ջրի սկզբնական ջերմաստիճանը, քամու պայմանները և այլ կլիմայական գործոններ կարող են ազդել ջերմափոխանակման ինտենսիվության վրա։ Հետևաբար էլեկտրակայանի համար հովացման համակարգի ընտրությունը պետք է իրականացվի ոչ միայն սարքավորման անվանական բնութագրերի, այլև տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական և ջրային պայմանների հաշվառմամբ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարբեր աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությունը։ Էլեկտրական բեռի փոփոխության դեպքում փոխվում է նաև էլեկտրակայանի ջերմային ռեժիմը, հետևաբար հովացման համակարգը պետք է կարողանա արդյունավետ գործել ինչպես բարձր, այնպես էլ մասնակի բեռնվածության պայմաններում։ Համակարգի կարգավորման և կառավարման արդյունավետ մեխանիզմները կարող են հնարավորություն տալ անհրաժեշտ հովացման ինտենսիվությունը համապատասխանեցնել տվյալ պահին առկա ջերմային բեռնվածությանը և խուսափել ավելորդ էներգիայի կամ ջրի ծախսից։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հովացման համակարգի էներգետիկ արդյունավետության գնահատումը։ Հովացման համար անհրաժեշտ պոմպերի, օդափոխիչների, օժանդակ սարքավորումների և այլ բաղադրիչների աշխատանքի ընթացքում սպառվում է էլեկտրական էներգիա։ Եթե այդ ծախսերը չափազանց բարձր են, ապա հովացման համակարգի տեխնիկական կատարելագործումը կարող է չապահովել ակնկալվող ընդհանուր արդյունավետությունը։ Այդ պատճառով համակարգի գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է համատեղ դիտարկել ջերմափոխանակման արդյունավետությունը և հովացման համար ծախսվող էներգիան։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում և հաշվարկային մեթոդներ՝ տարբեր տեխնոլոգիական սխեմաների աշխատանքի ուսումնասիրության համար։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ջերմաստիճանների, հոսքերի, ճնշումների և էներգետիկ ծախսերի փոփոխությունները տարբեր պայմաններում՝ առանց յուրաքանչյուր ռեժիմի համար լայնածավալ փորձարարական աշխատանք իրականացնելու։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել համակարգի կառուցվածքային և ռեժիմային պարամետրերի լավարկման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև համակարգի հուսալիության և շահագործման կայունության խնդիրը։ Հզոր էլեկտրակայանների դեպքում հովացման համակարգի խափանումը կարող է հանգեցնել հիմնական էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի խանգարման և զգալի տեխնիկական կամ տնտեսական կորուստների։ Հետևաբար համակարգի նախագծման և կատարելագործման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել պահուստավորման, ավտոմատ կառավարման, վթարային ռեժիմների և սարքավորումների տեխնիկական սպասարկման հարցերը։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել նաև համակցված հովացման համակարգերի տնտեսական արդյունավետությունը։ Տեխնիկական նոր լուծումների ներդրումը պահանջում է սկզբնական ներդրումներ, սակայն դրանց արդյունքում հնարավոր է նվազեցնել ջրի սպառումը, օժանդակ սարքավորումների էներգիայի ծախսը, շահագործման և սպասարկման ծախսերը։ Տնտեսական գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ տեխնոլոգիական լուծումներն են առավել նպատակահարմար երկարաժամկետ շահագործման տեսանկյունից։ Բնապահպանական տեսանկյունից աշխատանքը նույնպես ունի կարևոր նշանակություն։ Ջերմային էլեկտրակայանների հովացման գործընթացները կարող են կապված լինել ջրային ռեսուրսների օգտագործման, տաք ջրի արտահոսքի, ջերմային աղտոտման և այլ ազդեցությունների հետ։ Ջրի սպառման նվազեցումը և ջերմային արտանետումների ավելի արդյունավետ կառավարումը կարող են նպաստել էլեկտրակայանի շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության սահմանափակմանը։ Այս առումով համակցված հովացման համակարգերը կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես տեխնիկական, այլև որպես ռեսուրսախնայող և բնապահպանական լուծում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նոր ջերմային էլեկտրակայանների նախագծման, գործող կայանների վերակառուցման և հովացման համակարգերի արդիականացման գործընթացներում։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել սարքավորումների ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների սահմանման, ջրային և էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացման և կառավարման համակարգերի կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համալիր կերպով ուսումնասիրում է հզոր ջերմային էլեկտրակայանների հովացման համակցված համակարգերի կառուցվածքը, աշխատանքի ջերմատեխնիկական և էներգետիկ առանձնահատկությունները, տարբեր գործոնների ազդեցությունը և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Այն միավորում է ջերմաէներգետիկայի, ջերմափոխանակության, էներգետիկ համակարգերի, ավտոմատ կառավարման և տեխնիկատնտեսական վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ավելի արդյունավետ, հուսալի, ռեսուրսախնայող և շրջակա միջավայրի նկատմամբ առավել պատասխանատու հովացման համակարգեր։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջերմաէներգետիկայի մասնագետներին, էներգետիկ ինժեներներին, ջերմատեխնիկներին, էլեկտրակայանների նախագծողներին և շահագործողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և էներգետիկայի ոլորտի ուսանողներին։

    Updated: 2026-09-08
    Հզոր ջերմային էլեկտրակայանների հովացման համակցված համակարգերի հետազոտությունը