Սննդարդյունաբերության զարգացման գործում ինտելեկտուալ կապիտալի ազդեցության տնտեսավիճակագրական վերլուծությունը Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում

Литература

1890 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Տիգրան Ճիվելեկյանի տպարանում հրատարակված այս՝ 196 էջից բաղկացած գիրքը «Հազար և մի զբոսուցիչ մանրավեպք» վերնագրով ժողովածուի երկրորդ հատորն է։ Վերնագրում գործածված «զբոսուցիչ» բառը ենթադրում է ընթերցողին հետաքրքրող, զվարճացնող կամ հաճելի ժամանց ապահովող բնույթ, իսկ «մանրավեպք» ձևը մատնանշում է կարճ ծավալի պատմողական ստեղծագործությունների հավաքածու։ Այսպիսի ժողովածուները XIX դարի հայ ընթերցողական միջավայրում կարող էին ծառայել թե՛ ժամանցի, թե՛ բարոյական կամ կենցաղային գաղափարների փոխանցման նպատակին՝ ընթերցողին ներկայացնելով տարբեր իրավիճակներ, մարդկային բնավորություններ, հասարակական հարաբերություններ և անսպասելի դեպքեր։ Մանրավեպային գրականությունը հնարավորություն է տալիս կարճ պատմությունների միջոցով ներկայացնել մարդկային վարքի առանձնահատկությունները, առօրյա կյանքի հակասությունները, խելամտության ու միամտության դրսևորումները, ինչպես նաև հասարակական սովորույթներն ու բարոյական հարցերը։ Այդպիսի պատմությունները կարող էին պարունակել հումորային, խրատական, զվարճալի կամ խորհրդածական տարրեր, սակայն տվյալ հատորի կոնկրետ թեմաներն ու պատմությունների բնույթը հնարավոր չէ հաստատել միայն վերնագրից։ «Հատոր Բ» նշումը ցույց է տալիս, որ գիրքը բազմահատոր հրատարակության երկրորդ մասն է, ինչը ենթադրում է նյութի շարունակական կամ բաժանված ներկայացում, սակայն առաջին հատորի հետ դրա ճշգրիտ կապը պարզելու համար անհրաժեշտ է համեմատել երկու հատորների բովանդակությունը։ XIX դարի վերջին Կոստանդնուպոլիսը հայալեզու գրականության և տպագրության կարևոր կենտրոն էր, որտեղ հրատարակվում էին գեղարվեստական ստեղծագործություններ, թարգմանություններ, պատմողական ժողովածուներ և ընթերցանության համար նախատեսված այլ գրքեր։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն ժամանցային ու մանրապատում գրականության, ընթերցողական մշակույթի և ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հեղինակի, պատմությունների սկզբնաղբյուրների, թարգմանական բնույթի և ժողովածուի ամբողջական կազմի մասին եզրակացություններ անելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը կամ դրա նախաբանը։

Религия

Գիրքը նվիրված է կայսերական տոների հանդիսությունների և դրանց հետ կապված արարողակարգային կարգի ներկայացմանը՝ արտացոլելով եկեղեցական կյանքի, պետական իշխանության և հանդիսավոր ծիսակատարությունների փոխառնչությունները։ Այն կարևորում է տոնական օրերի կազմակերպման, դրանց ընթացքում կատարվող արարողությունների և համապատասխան հանդիսությունների պատշաճ իրականացման նշանակությունը՝ ներկայացնելով դրանց կարգավորված ու կանոնակարգված բնույթը։ Նյութի բովանդակությունից կարելի է առանձնացնել կրոնական ավանդույթների և պետական հանդիսավոր արարողակարգի համադրությունը, ինչպես նաև ծիսական ձևերի պահպանման ու փոխանցման կարևորությունը։ Նմանատիպ գրքերը նպաստել են եկեղեցական և հասարակական հանդիսությունների կազմակերպման միասնական մոտեցումների ձևավորմանը՝ ծառայելով որպես գործնական ուղեցույց համապատասխան արարողակարգերի իրականացման համար։ Աշխատությունն արժեքավոր է նաև պատմական և մշակութային տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու 19-րդ դարի հայ եկեղեցական միջավայրում պետական տոների ընկալումը, դրանց ծիսական արտահայտությունը և եկեղեցու մասնակցությունը հանրային հանդիսություններին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցու պատմությամբ, ծիսագիտությամբ, տոնական ավանդույթներով և հայ հասարակական կյանքի պատմամշակութային առանձնահատկություններով զբաղվող ուսումնասիրողների համար՝ որպես անցյալի արարողակարգային մշակույթի և եկեղեցական գրավոր ժառանգության վկայություն։

Лингвистика

Հայոց լեզվի ուսումնասիրությանն ու նրա բառային և կառուցվածքային հիմքերի բացահայտմանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է լեզվաբանական հետաքրքրություն ունեցող նյութեր՝ կենտրոնանալով բառերի արմատների, դրանց կազմության, նշանակության և լեզվական փոխկապակցվածությունների քննության վրա։ Վերնագրում արտահայտված «արմատի լուծում» հասկացությունը մատնանշում է բառերի սկզբնաղբյուրների, արմատական բաղադրիչների և դրանց իմաստային առանձնահատկությունների բացահայտման ուղղվածություն՝ կարևորելով լեզվի ներքին կառուցվածքի ճանաչումը։ Աշխատության թեմատիկ առանցքը լեզվի բառապաշարի ուսումնասիրությունն է, որի շրջանակում բառարմատը դիտարկվում է որպես բառաստեղծման և իմաստային զարգացման հիմնական միավոր։ Հայերենի բառային կազմը ձևավորվել է պատմական երկարատև ընթացքի ընթացքում՝ պահպանելով լեզվական զարգացման տարբեր փուլերի հետքերը, հնագույն բառաձևեր, բարբառային առանձնահատկություններ և այլ լեզուների հետ ունեցած պատմական շփումների արդյունքներ։ Արմատների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բառերի իմաստային ծագումնաբանությունը, դրանց ձևափոխությունները և լեզվի բառապաշարի զարգացման օրինաչափությունները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերենի բառագիտական և ստուգաբանական ուսումնասիրության պատմության համար։ Լեզվաբանական նման հետազոտությունների կարևոր խնդիրներից է բառերի արտաքին ձևի և ներքին իմաստի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Բառի արմատը ոչ միայն բառի կառուցվածքային հիմքն է, այլև լեզվական հիշողության կարևոր կրողը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հասկացությունների ձևավորումը, իմաստների փոփոխությունը և բառային կապերի զարգացումը։ Արմատական բաղադրիչների ճանաչումը նպաստում է նաև նոր բառերի կազմության, ածանցման և բարդման սկզբունքների ըմբռնմանը։ Հայերենի դեպքում այս ուսումնասիրություններն առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գրաբարի, միջին հայերենի և աշխարհաբարի փոխհարաբերությունների բացահայտման, ինչպես նաև լեզվի պատմական շարունակականության գնահատման համար։ Աշխատության հնարավոր գիտակրթական նշանակությունը պայմանավորված է նաև հայերենի ինքնուրույնության, բառային հարստության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ճանաչման կարևորությամբ։ 19-րդ դարում հայ լեզվաբանական միտքը զարգանում էր ազգային կրթության վերելքի, տպագրական գործունեության ընդլայնման և հայերենի գիտական ուսումնասիրության նկատմամբ աճող հետաքրքրության պայմաններում։ Այդ ժամանակաշրջանում բառարանագրությունը, քերականագիտությունը և բառագիտական հետազոտությունները կարևոր դեր էին կատարում հայոց լեզվի համակարգման ու ուսուցման գործում։ Հայերեն լեզվաբանական աշխատությունները նպաստում էին գրական լեզվի մշակմանը, լեզվական գիտելիքների տարածմանը և ազգային կրթական համակարգի զարգացմանը։ Գրական-գիտական առումով այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել հայ բանասիրական մտքի այն ուղղության շրջանակում, որը կարևորում էր բառերի կազմության, արմատական նշանակությունների և լեզվական ծագումնաբանության ուսումնասիրությունը։ Նման աշխատությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն լեզվական նյութի ներկայացմամբ, այլև հայերենի ուսումնասիրության մեթոդների ու գիտական հետաքրքրությունների պատմական զարգացման արտացոլմամբ։ Կոստանդնուպոլսի Օրթագյուղ թաղամասում գործող Պողոս Արապյանի տպարանը նշանակալի տեղ է ունեցել 19-րդ դարի հայ տպագրական մշակույթում։ Արապյանի տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայերեն գրքերի տարածմանը, կրթական և գիտական գրականության հրատարակմանը, ինչպես նաև հայ համայնքների մտավոր կյանքի աշխուժացմանը։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ լեզվաբանության, բառագիտության, ստուգաբանության և 19-րդ դարի հայ բանասիրական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, հայագետներին, բառարանագիրներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հին հայերեն տպագիր գրականության ուսումնասիրողներին՝ որպես հայ լեզվաբանական ժառանգության և ազգային գիտական հետաքրքրությունների զարգացման պատմական վկայություն։

Технология

Գիրքը նվիրված է միկրոավտոբուսների սկավառակավոր արգելակային մեխանիզմների խափանումների վիճակագրական մոդելավորմանը և դրանց հուսալիության կանխատեսման մեթոդների մշակմանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են արգելակային համակարգերի աշխատանքի առանձնահատկությունները, տեխնիկական վիճակի գնահատման չափանիշները, մաշվածության և շահագործման պայմանների ազդեցությունը մեխանիզմների խափանումների առաջացման վրա։ Քննարկվում են վիճակագրական վերլուծության, հուսալիության տեսության, մաթեմատիկական մոդելավորման և կանխատեսման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել արգելակային հանգույցների ծառայության ժամկետը և կանխարգելիչ սպասարկման արդյունավետությունը։ Վերլուծվում են շահագործման ընթացքում առաջացող անսարքությունների պատճառները, դրանց հավանական բնույթը և տեխնիկական սպասարկման գործընթացների կատարելագործման ուղիները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի մասնագետների, ինժեներների, տեխնիկական սպասարկման ոլորտի աշխատակիցների, հուսալիության տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և տրանսպորտային ճարտարագիտության ուսանողների համար։

История

Մեծ Հայքը Երվանդունյաց դարաշրջանում (մ.թ.ա. IV դարի վերջին տասնամյակներ – մ.թ.ա. III դարի վերջ) ընդգրկում է հայկական պետականության վաղ հելլենիստական շրջանը, երբ Երվանդունիների տոհմը հանդիսանում էր Հայաստանի հիմնական արքայատոհմերից մեկը և ձևավորում էր երկրի քաղաքական, վարչական և ռազմական կառուցվածքը Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքներից հետո առաջացած լայն աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների պայմաններում։ Այս ժամանակաշրջանում Մեծ Հայքը գտնվում էր մի կողմից մակեդոնա-հելլենիստական աշխարհակարգի ազդեցության, մյուս կողմից՝ տեղական պետական ավանդույթների պահպանման և վերաձևավորման գործընթացների միջև, ինչը պայմանավորում էր երկրի քաղաքական հարաբերությունների ճկունությունը և որոշակի ինքնավարության պահպանումը։ Երվանդունիների իշխանության օրոք ձևավորվում են կենտրոնացված կառավարման տարրեր՝ արքայական իշխանության ամրապնդմամբ, տեղական իշխանությունների վերահսկմամբ և վարչական համակարգի աստիճանական կազմակերպմամբ, ինչը նպաստում է պետական կառավարման կայունացմանը։ Այս շրջանում Հայաստանը նաև կարևոր դեր է խաղում տարածաշրջանային առևտրական ուղիների համակարգում՝ կապելով Փոքր Ասիան, Իրանական բարձրավանդակը և Միջագետքը, ինչը խթանում է տնտեսական հարաբերությունների զարգացումը և քաղաքային կենտրոնների առաջացումը։ Մշակութային առումով նկատելի է հելլենիստական ազդեցության աստիճանական ներթափանցումը՝ հատկապես քաղաքաշինության, դրամաշրջանառության և վարչական մշակույթի ոլորտներում, սակայն միաժամանակ պահպանվում են տեղական ավանդական մշակութային ձևերը և հայկական ինքնության հիմնական տարրերը։ Երվանդունիների իշխանության վերջնական փուլում նկատվում է քաղաքական թուլացում և արտաքին ուժերի՝ հատկապես սելևկյանների աճող ազդեցություն, ինչը հետագայում հանգեցնում է իշխանական փոփոխությունների և նոր պետական ձևավորման փուլերի։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ձեռնարկություններում ներդրումների ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են ներդրումային գործընթացների կազմակերպման առանձնահատկությունները, արդյունաբերական ոլորտի ֆինանսավորման աղբյուրները, ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործոնները և ձեռնարկությունների զարգացման գործում ներդրումների նշանակությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ներքին և արտաքին ներդրումների ներգրավման հնարավորությունները, ներդրումային նախագծերի գնահատման մեթոդները, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման խնդիրները և ներդրումների ազդեցությունը արտադրության ծավալների, մրցունակության, տեխնոլոգիական արդիականացման ու տնտեսական աճի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են արդյունաբերական ձեռնարկությունների ներդրումային ակտիվության բարձրացման ուղիներ, կառավարման արդյունավետ մեխանիզմներ և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված ներդրումային գործընթացների կատարելագործմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, ներդրումային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ներդրումային քաղաքականությամբ, արդյունաբերական զարգացման խնդիրներով և ձեռնարկությունների ֆինանսական կառավարմամբ։