Կայսերական տոների հանդիսությունների գիրք

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային համակարգի ռազմավարական կառավարման արդի գերակայությունների ուսումնասիրությանը՝ հարկային քաղաքականության, պետական ֆինանսների կառավարման և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության համատեքստում։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են հարկային համակարգի կառուցվածքը, դրա հիմնական գործառույթները և պետական եկամուտների ձևավորման գործում ունեցած նշանակությունը, ինչպես նաև հարկային կառավարման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային քաղաքականության ռազմավարական նպատակներին, հարկային եկամուտների կայունության ապահովմանը, հարկային բեռի արդյունավետ բաշխմանը և պետության ու հարկ վճարողների շահերի հավասարակշռմանը։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են հարկային վարչարարության կատարելագործման, թվայնացման, տվյալների արդյունավետ օգտագործման, հարկային կարգապահության բարձրացման և ստվերային տնտեսության կրճատման հնարավորությունները։ Քննության են առնվում նաև հարկային ռիսկերի կառավարման, հարկային պարտավորությունների կատարման նկատմամբ վերահսկողության և հարկ վճարողների կամավոր համապատասխանության խթանման ժամանակակից մոտեցումները։ Կարևորվում է հարկային համակարգի կանխատեսելիության, թափանցիկության և արդարության ապահովումը, քանի որ դրանք էական նշանակություն ունեն ինչպես պետական բյուջեի եկամուտների կայունության, այնպես էլ գործարար միջավայրի զարգացման համար։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև հարկային համակարգի ռազմավարական կառավարման և մակրոտնտեսական քաղաքականության փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով հարկային գործիքների ազդեցությունը տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, զբաղվածության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքում հնարավոր է բացահայտել հարկային կառավարման առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման ուղղությունները՝ հիմնվելով արդյունավետության, թվայնացման, ռիսկերի կառավարման և հարկային մշակույթի զարգացման սկզբունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսների և հարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, բիզնեսի ներկայացուցիչների, տնտեսագիտության ուսանողների և հարկային քաղաքականության ու հանրային ֆինանսների կառավարմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է Մոսկվայի Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի նախկին սաների ընկերության գործունեության վերաբերյալ հաշվետվությունը 1904–1906 թվականների ընթացքում։ Այն արժեքավոր պատմական և տեղեկատու աղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ընկերության կազմակերպական կառուցվածքի, գործունեության հիմնական ուղղությունների, անդամների փոխհարաբերությունների և տվյալ ժամանակաշրջանում իրականացված նախաձեռնությունների մասին։ Հաշվետվության մեջ կարող են արտացոլված լինել ընկերության ժողովները, վարչական գործունեությունը, ֆինանսական դրությունը, անդամակցության փոփոխությունները, կրթական և մշակութային միջոցառումները, ինչպես նաև նախկին սաների միջև մասնագիտական և հասարակական կապերի պահպանմանն ուղղված աշխատանքները։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև Լազարյան ինստիտուտի շրջանավարտների հետագա գործունեության և նրանց հասարակական, կրթական ու մշակութային դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել XX դարի սկզբի կրթական և հասարակական միջավայրի որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև արևելագիտության և լեզվական կրթության զարգացման հետ կապված գործընթացները։ Այն կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել տվյալ ժամանակաշրջանի Մոսկվայի մտավոր և կրթական կյանքի, շրջանավարտների մասնագիտական գործունեության և նրանց միջև ձևավորված կազմակերպական կապերի վերաբերյալ։ Հրատարակությունը հատկապես հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, արևելագետների, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, արխիվագետների, մատենագետների և Լազարյան ինստիտուտի պատմությունն ուսումնասիրող մասնագետների համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ կրթական հաստատությունների, շրջանավարտների կազմակերպությունների և XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի ռուսական կայսրության գիտակրթական միջավայրի ուսումնասիրության ընթացքում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Խիկարի մասին պատմությունների և խրատական զրույցների ուսումնասիրությանը հայ մատենագրության մեջ՝ հինարևելյան գրական ավանդույթների, մշակութային փոխազդեցությունների և գրական ժառանգության փոխանցման պատմության համատեքստում։ Քննարկվում են հինարևելյան իմաստասիրական և խրատական գրականության ձևավորման առանձնահատկությունները, իմաստուն խորհրդատուի կերպարի նշանակությունը և բարոյախրատական գաղափարների արտահայտման գեղարվեստական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խիկարի կերպարի ծագմանը, ասորական և մերձավորարևելյան գրական ավանդույթներում նրա մասին պատմությունների տարածմանը, ինչպես նաև դրանց հայերեն տարբերակների ձևավորման և պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրվում են հայկական ձեռագրական աղբյուրները, պատմության տարբեր խմբագրությունները, թարգմանական առանձնահատկությունները և տեքստային տարբերությունների հնարավոր պատճառները։ Դիտարկվում են իմաստության, արդարության, հավատարմության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական պատասխանատվության և խոհեմության վերաբերյալ գաղափարները, որոնք արտահայտվում են պատմողական դրվագների, առակների և խրատների միջոցով։ Կարևորվում են հայ մատենագրության և հինարևելյան գրականության միջև առկա թեմատիկ, կառուցվածքային ու գաղափարական ընդհանրությունները, ինչպես նաև հայկական գրական միջավայրում օտարալեզու ստեղծագործությունների յուրացման և վերամշակման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատական վերլուծության ենթարկվել հայկական, ասորական և այլ լեզուներով պահպանված տարբերակները՝ բացահայտելու պատմության փոխանցման ուղիները, կերպարային համակարգի փոփոխությունները և բարոյախրատական բովանդակության զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան հայկական գրականության մեջ իմաստասիրական զրույցների, առակների և խրատական պատմությունների տարածմանը, դրանց կրթադաստիարակչական նշանակությանը և ընթերցողական ընկալման առանձնահատկություններին։ Առանձնացվում են բանավոր ու գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերության, գրական փոխառությունների, տեքստերի խմբագրման և մշակութային միջնորդության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում են նաև պատմության լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատկերավոր արտահայտությունները, խորհրդանշական դրվագները և դրանց կապը հինարևելյան իմաստության գրականության ավանդույթների հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հայ թարգմանական մատենագրության, միջնադարյան գրական կապերի և հինարևելյան գրական ժառանգության ուսումնասիրության խորացմանը։ Հետազոտությունը նշանակություն ունի հայկական և մերձավորարևելյան մշակույթների փոխազդեցության, գրական տեքստերի պատմական փոխանցման և համեմատական գրականագիտության զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Այն օգտակար է հայագետների, գրականագետների, արևելագետների, բանասերների, ձեռագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային պորտֆելների ձևավորման սկզբունքների, ակտիվների կառուցվածքի և ռիսկերի կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաթոշակային խնայողությունների երկարաժամկետ կառավարման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով ֆոնդերի ակտիվները բաշխվում են տարբեր ֆինանսական գործիքների միջև՝ հաշվի առնելով եկամտաբերության, իրացվելիության, անվտանգության և ռիսկի փոխհարաբերությունը։ ՀՀ օրենսդրությունը սահմանում է կենսաթոշակային ֆոնդերի համար թույլատրելի ներդրումային գործիքներ և քանակական սահմանափակումներ, իսկ կարգավորման և վերահսկողության կարևոր դերակատար է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկը։ Պորտֆելի կառուցման գործընթացում կարևոր նշանակություն ունի ակտիվների դիվերսիֆիկացումը, որի միջոցով ներդրումային միջոցները բաշխվում են տարբեր դասերի, թողարկողների, արժույթների և շուկաների միջև՝ կենտրոնացման ռիսկը սահմանափակելու նպատակով։ Պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդերի միջոցները կարող են ներդրվել, մասնավորապես, բանկային հաշիվներում և ավանդներում, պետական ու Կենտրոնական բանկի կողմից թողարկված կամ երաշխավորված արժեթղթերում, կարգավորվող շուկաներում շրջանառվող արժեթղթերում և համապատասխան ներդրումային ֆոնդերի գործիքներում, իսկ ածանցյալ ֆինանսական գործիքների օգտագործումը նախատեսված է հեջավորման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պահպանողական և ավելի բարձր ռիսկային ներդրումային ռազմավարությունների տարբերությունները, ակտիվների դասերի հարաբերակցությունը, ներդրումային ժամանակային հորիզոնը և մասնակիցների կենսաթոշակային խնայողությունների երկարաժամկետ բնույթը։ Օրենսդրական համակարգը նախատեսում է նաև տարբեր ներդրումային ուղղությունների սահմանաչափեր և պահանջում է, որ յուրաքանչյուր կառավարիչ առաջարկի առնվազն պահպանողական պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, վարկային և իրացվելիության ռիսկերի գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը պորտֆելի արժեքի և երկարաժամկետ եկամտաբերության վրա։ Կարևոր խնդիր է տեղական կապիտալի շուկայի հնարավորությունների և միջազգային ֆինանսական շուկաներում ներդրումների համադրումը, քանի որ աշխարհագրական ու արժութային դիվերսիֆիկացումը կարող է ընդլայնել ներդրումային հնարավորությունները, սակայն միաժամանակ առաջացնել լրացուցիչ ռիսկեր։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պորտֆելի կառավարման, կենսաթոշակային ֆինանսների, ներդրումային վերլուծության և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանի կենսաթոշակային համակարգում երկարաժամկետ ներդրումային պորտֆելների կառուցման հիմնական առանձնահատկությունները։

Տնտեսագիտություն

Համաշխարհային տնտեսություն-ը տնտեսագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է համաշխարհային տնտեսական համակարգի կառուցվածքը, զարգացման հիմնական փուլերը և երկրների միջև տնտեսական փոխկապակցվածության մեխանիզմները, աշխատությունում վերլուծվում են միջազգային առևտրի տեսությունները, կապիտալի և աշխատանքի շարժի ձևերը, գլոբալ ֆինանսական շուկաների գործառույթները, ինչպես նաև միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների դերը՝ համաշխարհային տնտեսության կարգավորման մեջ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական գլոբալացման գործընթացներին, զարգացած և զարգացող երկրների միջև անհավասարությունների դինամիկային, բազմազգ կորպորացիաների ազդեցությանը և տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրացիայի ձևերին, միաժամանակ քննարկվում են տնտեսական ճգնաժամերի պատճառները և դրանց հետևանքները տարբեր երկրների տնտեսությունների վրա, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգային պատկերացում համաշխարհային տնտեսության փոխկապակցված բնույթի մասին և զարգացնել միջազգային տնտեսական գործընթացները վերլուծելու հմտություններ։

Կրոն

Աշխատությունը քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթների, Հայ առաքելական եկեղեցու դավանաբանական սկզբունքների և ուղղափառ եկեղեցական ուսմունքի ներկայացմանն ու բացատրմանն ուղղված կրոնական-ուսուցողական երկ է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին համակարգված կերպով ծանոթացնել քրիստոնեական հավատի բովանդակությանը, դրա աստվածաբանական հիմքերին և եկեղեցական ավանդությամբ հաստատված ճշմարտություններին։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքը Հայ եկեղեցու դավանության համաձայն քրիստոնեական հավատքի ճիշտ ընկալման և գիտակցված յուրացման անհրաժեշտությունն է։ Այն հավատքը դիտարկում է ոչ միայն որպես կրոնական համոզմունքների ամբողջություն, այլև որպես մարդու հոգևոր կյանքի, բարոյական վարքի և Աստծու հետ հարաբերության հիմնարար հիմք։ Աշխատության բովանդակային շրջանակն ընդգրկում է քրիստոնեական աստվածաբանության առանցքային հարցերը՝ մեկ Աստծու գոյության և բնության, Սուրբ Երրորդության, Հիսուս Քրիստոսի աստվածային ու մարդկային բնությունների, Աստծու արարչագործության, աստվածային նախախնամության, փրկագործության և հավիտենական կյանքի վերաբերյալ եկեղեցական ուսմունքի ներկայացումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի քրիստոնեական դավանանքի և Հայ եկեղեցու ավանդության փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ ընդգծելով Սուրբ Գրքի, սրբազան ավանդության, եկեղեցական վարդապետության և դավանական հաստատումների դերը հավատացյալի հոգևոր աշխարհայացքի ձևավորման գործում։ Հավատի սկզբունքների ներկայացումը կարևորում է նաև եկեղեցու՝ որպես հոգևոր միության և փրկագործական կյանքի միջավայրի նշանակությունը, որտեղ հավատքը դրսևորվում է աղոթքի, աստվածապաշտության, խորհուրդների մասնակցության և քրիստոնեական պատվիրանների պահպանման միջոցով։ Աշխատության ուսուցողական ուղղվածությունը ենթադրում է դավանաբանական հասկացությունների պարզաբանում և քրիստոնեական ճշմարտությունների հետևողական ներկայացում՝ նպաստելով ընթերցողի կրոնական գիտելիքների ընդլայնմանը և հավատքի գիտակցված ընկալմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քրիստոնեական բարոյագիտությանը, քանի որ հավատքի իրական արժեքը դրսևորվում է մարդու առօրյա վարքի, մերձավորի հանդեպ սիրո, արդարության, խոնարհության, ներողամտության և հոգևոր պատասխանատվության մեջ։ Այս առումով աշխատությունը միավորում է դավանաբանական ուսուցումն ու բարոյական դաստիարակությունը՝ քրիստոնեական աշխարհայացքը ներկայացնելով որպես ամբողջական կենսակերպի հիմք։ Գրական և կառուցվածքային առումով այն պատկանում է կրոնական ձեռնարկների ու դավանաբանական ուսուցողական գրականության ավանդույթին, որոնց բնորոշ են աստվածաբանական հասկացությունների համակարգված ներկայացումը, հավատքի հիմնադրույթների բացատրությունը և եկեղեցական ուսմունքի մատչելի փոխանցումը։ Վերնագրում ընդգծված ուղղափառ դավանության սկզբունքը կարևորում է Հայ եկեղեցու վարդապետական ինքնությունը, նրա դավանական ավանդության պահպանումը և քրիստոնեական հավատի փոխանցման շարունակականությունը։ Պատմամշակութային առումով աշխատությունը ներկայացնում է տասնիններորդ դարի հայ կրոնական և կրթական կյանքի կարևոր ուղղություններից մեկը՝ քրիստոնեական գիտելիքի համակարգումը, դավանաբանական կրթության զարգացումը և հայ հավատացյալի հոգևոր ինքնագիտակցության ամրապնդումը։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի մտավոր ու եկեղեցական միջավայրի ձգտումը՝ հավատքի հիմնադրույթները ներկայացնել ուսուցողական ձևով և նպաստել դրանց տարածմանը հայալեզու ընթերցողների շրջանում։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայ եկեղեցու դավանաբանական մտքի, կրոնական կրթության և հայերեն աստվածաբանական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ վկայում է քրիստոնեական ուսմունքը մայրենի լեզվով ներկայացնելու և եկեղեցական ավանդությունը կրթական գործընթացի միջոցով պահպանելու ձգտման մասին։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է աշխատության ճանաչողական, դաստիարակչական և հոգևոր նշանակությամբ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաբանների, հոգևորականների, կրոնագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, եկեղեցական պատմությամբ հետաքրքրվողների և քրիստոնեական հավատքի հիմքերը խորությամբ ուսումնասիրել ցանկացող ընթերցողների համար։ Աշխատությունը նպաստում է Հայ առաքելական եկեղեցու դավանաբանական ժառանգության ընկալմանը, քրիստոնեական հավատքի հիմնական սկզբունքների ճանաչմանը և հոգևոր ու բարոյական արժեքների գիտակցմանը՝ միաժամանակ հանդիսանալով հայ կրոնական-ուսուցողական գրականության պատմական ժառանգության կարևոր նմուշ։