Սուրբ Հովհան Ոսկեբերան

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Գոլեստան նահանգում էկոլոգիական զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների, բնական և մշակութային ռեսուրսների, առկա խնդիրների ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տարածաշրջանի բնական միջավայրի, կենսաբազմազանության, պահպանվող տարածքների, անտառային և լեռնային լանդշաֆտների, ջրային ռեսուրսների և զբոսաշրջային հետաքրքրություն ներկայացնող այլ բնական օբյեկտների ներուժի գնահատման վրա։ Էկոտուրիզմը դիտարկվում է որպես զբոսաշրջության այնպիսի ուղղություն, որը կարող է նպաստել բնության պահպանությանը, տեղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը և բնական ռեսուրսների պատասխանատու օգտագործմանը։ Ուսումնասիրվում են նահանգի զբոսաշրջային գրավչության ձևավորման գործոնները, այցելուների համար անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների վիճակը, տրանսպորտային հասանելիությունը, տեղեկատվական և սպասարկման ծառայությունների կազմակերպումը, ինչպես նաև զբոսաշրջային երթուղիների զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զբոսաշրջային գործունեության և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ապահովմանը, քանի որ այցելուների թվի աճը կարող է ոչ միայն տնտեսական օգուտներ ստեղծել, այլև լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն առաջացնել բնական էկոհամակարգերի համար։ Այդ համատեքստում կարևորվում են տարածքների կայուն կառավարումը, բնապահպանական սահմանափակումների պահպանումը, զբոսաշրջային հոսքերի կարգավորումը և բնության նկատմամբ պատասխանատու վարքագծի խրախուսումը։ Քննարկվում է նաև տեղական բնակչության մասնակցությունը էկոտուրիստական նախաձեռնություններին, փոքր ձեռնարկատիրության զարգացումը, տեղական արտադրանքի և ծառայությունների առաջխաղացումը, ինչպես նաև զբոսաշրջությունից ստացվող տնտեսական արդյունքների համայնքային նշանակությունը։ Տարածաշրջանի մշակութային առանձնահատկությունները, ավանդույթները և բնակավայրերի ինքնատիպությունը դիտարկվում են որպես բնական միջավայրին լրացնող զբոսաշրջային ռեսուրսներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ձևավորել բազմաբովանդակ և մրցունակ զբոսաշրջային առաջարկ։ Աշխատությունում կարող են գնահատվել նաև ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները՝ ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, կառավարման և կազմակերպման խնդիրները, տեղեկատվության պակասը և բնապահպանական ռիսկերը։ Հետազոտությունը կարևորում է երկարաժամկետ զարգացման այնպիսի մոտեցումը, որի դեպքում զբոսաշրջային գործունեության տնտեսական արդյունավետությունը համադրվում է բնական ժառանգության պահպանության և տեղական համայնքների շահերի հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել զբոսաշրջության կառավարման, էկոտուրիզմի, տարածաշրջանային զարգացման, բնապահպանության, աշխարհագրության և կայուն զարգացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Medicine

Բժշկագիտական և կլինիկափորձարարական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գլխուղեղի իշեմիկ ախտահարումների ժամանակ ֆիզիկական գործոնների նեյրոպաշտպանիչ և շտկող ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գլխուղեղի արյան շրջանառության խանգարումների ախտաֆիզիոլոգիական հիմունքները, նյարդային հյուսվածքի թթվածնային անբավարարության հետևանքները և իշեմիկ վնասման պայմաններում առաջացող բջջային ու կենսաքիմիական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ֆիզիկական գործոնների հնարավոր ազդեցությանը նյարդային բջիջների կենսունակության, ուղեղային արյան շրջանառության, նյութափոխանակության և վերականգնողական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են նեյրոպաշտպանության մեխանիզմները, օքսիդատիվ սթրեսի, բորբոքային գործընթացների, բջջային էներգետիկ փոխանակության և նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են ֆիզիկական ներգործության տարբեր եղանակների կիրառման տեսական նախադրյալները, դրանց հնարավոր շտկող ազդեցությունները և նյարդաբանական խանգարումների վերականգնման գործընթացներում ունեցած նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են կլինիկական և փորձարարական հետազոտությունների համադրման, նյարդաբանական վիճակի գնահատման, ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական ցուցանիշների վերլուծության և կիրառվող մեթոդների արդյունավետության որոշման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում գլխուղեղի իշեմիկ ախտահարումների հետևանքների մեղմացման, վերականգնողական բուժման գիտական հիմքերի զարգացման և նյարդային համակարգի պաշտպանական հնարավորությունների ուսումնասիրման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյարդաբանության, նեյրոֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, վերականգնողական բժշկության և գլխուղեղի անոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական 3-մեթիլպիրազոլի հիման վրա բազմաֆունկցիոնալ պիրազոլային ածանցյալների ստացման և դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում պիրազոլային համակարգը դիտարկվում է որպես օրգանական քիմիայի կարևոր հետերոցիկլային կառուցվածք, որի տարբեր ածանցյալները կարող են ունենալ արժեքավոր ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկություններ։ Ուսումնասիրվում են սկզբնական միացության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծման հնարավորությունները և ստացվող նոր ածանցյալների կառուցվածքի ու հատկությունների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաֆունկցիոնալ միացությունների ձևավորմանը, որոնց մոլեկուլներում միաժամանակ առկա են տարբեր քիմիական խմբեր և համապատասխանաբար հնարավոր են հետագա կառուցվածքային փոխակերպումներ։ Քննության են առնվում օրգանական փոխարկումների ընդհանուր օրինաչափությունները, ռեակցիաների ուղղության վրա ազդող կառուցվածքային և էլեկտրոնային գործոնները, ինչպես նաև ստացվող նյութերի կայունությունն ու ռեակցունակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սինթեզված միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից վերլուծական ու սպեկտրային մեթոդների կիրառմամբ։ Վերլուծվում է տարբեր տեղակալիչների ազդեցությունը պիրազոլային օղակի հատկությունների վրա և գնահատվում են ստացված ածանցյալների հետագա քիմիական ձևափոխման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև արդյունաբերական հասանելիություն ունեցող սկզբնական նյութի արդյունավետ օգտագործումը՝ նոր օրգանական միացությունների դասերի ձևավորման տեսանկյունից։ Ստացված նյութերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել հետերոցիկլային միացությունների հետագա գիտական ուսումնասիրությունների, նյութագիտության, ագրոքիմիայի և կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր նյութերի որոնման համար։ Աշխատությունը նպաստում է պիրազոլային միացությունների քիմիայի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը, նոր կառուցվածքային ածանցյալների հատկությունների բացահայտմանը և օրգանական սինթեզում արդյունաբերական հումքի կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։

Medicine

Բժշկագիտական, գինեկոլոգիական և ախտաբանական անատոմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արգանդի վզիկի ֆոնային հիվանդությունների առկայության պայմաններում էնդոմետրիումի կառուցվածքային և գործառական վիճակի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արգանդի վզիկի ֆոնային ախտահարումների կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման հնարավոր գործոնները և կանանց վերարտադրողական համակարգի տարբեր հատվածներում ընթացող ախտաբանական գործընթացների փոխառնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էնդոմետրիումի ձևաբանական կառուցվածքին, դաշտանային ցիկլի ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիոլոգիական փոփոխություններին և հնարավոր ախտաբանական շեղումներին։ Վերլուծվում են հորմոնային կարգավորման խանգարումների, բորբոքային գործընթացների և այլ ուղեկցող գործոնների հնարավոր ազդեցությունները արգանդի լորձաթաղանթի վիճակի վրա։ Քննարկվում են արգանդի վզիկի ֆոնային հիվանդությունների և էնդոմետրիումի փոփոխությունների միջև հնարավոր կապերի բացահայտման կլինիկական ու ախտորոշիչ մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ուլտրաձայնային հետազոտության, հիստոլոգիական վերլուծության, ցիտոլոգիական գնահատման և անհրաժեշտության դեպքում այլ գործիքային հետազոտությունների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում էնդոմետրիումի հաստության, հյուսվածքային կառուցվածքի, բջջային փոփոխությունների և բորբոքային նշանների գնահատման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է հայտնաբերված փոփոխությունների տարբերակիչ ախտորոշումը և դրանց կլինիկական նշանակության որոշումը՝ հաշվի առնելով պացիենտների տարիքը, հորմոնային վիճակը և վերարտադրողական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել արգանդի վզիկի և էնդոմետրիումի ախտաբանական վիճակների համալիր ուսումնասիրմանը, ախտորոշման մեթոդների կատարելագործմանը և գինեկոլոգիական հիվանդությունների ժամանակին հայտնաբերմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, հյուսվածքաբանության, ախտաբանական անատոմիայի և կլինիկական ախտորոշման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ֆուտբոլիստների վարքագծի ուսումնասիրման և նպատակային դաստիարակության առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով ֆուտբոլի՝ որպես թիմային մարզաձևի հոգեբանական, մանկավարժական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ֆուտբոլիստի վարքագիծը մարզումների և մրցումների ընթացքում, ինչպես նաև մշակել դաստիարակչական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են կարգապահության, պատասխանատվության, ինքնատիրապետման, թիմային համագործակցության և մարզական բարոյականության ձևավորմանը։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ ֆուտբոլում մարզական արդյունքը կախված է ոչ միայն խաղացողի ֆիզիկական պատրաստվածությունից և տեխնիկական հմտություններից, այլև նրա հոգեբանական կայունությունից, վարքային ինքնակարգավորումից, թիմակիցների և մրցակիցների նկատմամբ վերաբերմունքից և մարզչի պահանջներին հետևելու կարողությունից։ Ֆուտբոլային թիմը բարդ սոցիալական միջավայր է, որտեղ տարբեր բնավորությամբ, տարիքով, փորձով և անհատական առանձնահատկություններով մարզիկներ պետք է գործեն ընդհանուր նպատակի համար։ Այդ պատճառով ֆուտբոլիստի վարքագծի ուսումնասիրությունը պետք է ներառի ինչպես անհատական հոգեբանական հատկանիշները, այնպես էլ խմբային փոխհարաբերությունները։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆուտբոլիստների վարքագծի հիմնական դրսևորումներին։ Դրանք կարող են արտահայտվել մարզումների նկատմամբ վերաբերմունքում, մարզչի ցուցումների կատարման մակարդակում, մրցակցային իրավիճակներում արձագանքներում, հաղթանակի և պարտության նկատմամբ վերաբերմունքում, թիմակիցների հետ փոխհարաբերություններում, մրցավարների որոշումների ընդունման ձևում և կոնֆլիկտային իրավիճակներում ինքնատիրապետման պահպանման կարողության մեջ։ Այս վարքային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարզիկի ուժեղ և թույլ կողմերը և համապատասխանեցնել դաստիարակչական աշխատանքը նրա անհատական առանձնահատկություններին։ Ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորման գործում կարևոր դեր ունի մարզիչը։ Մարզիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես մարզական գործընթացի կազմակերպիչ, այլև որպես դաստիարակ և հեղինակություն, որի վարքագիծը, պահանջները և հաղորդակցման ոճը անմիջականորեն ազդում են մարզիկների վրա։ Հետևաբար արդյունավետ դաստիարակությունը ենթադրում է հստակ կանոնների և պահանջների սահմանում, դրանց հետևողական կիրառում, մարզիկների նկատմամբ արդար և անհատականացված վերաբերմունք, ինչպես նաև դրական օրինակ ծառայելու կարողություն։ Դաստիարակչական գործընթացում կարևոր է խուսափել միայն պատժի վրա հիմնված մոտեցումներից և ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել վարքի պատճառների բացահայտմանը և դրական վարքային մոդելների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մարզիկների ինքնակարգավորման զարգացումը։ Ֆուտբոլային մրցումների ընթացքում խաղացողը հաճախ հայտնվում է բարձր հուզական լարվածության պայմաններում։ Սխալ փոխանցումը, գոլ բաց թողնելը, մրցակցի կոշտ գործողությունը, մարզչի որոշումը կամ մրցավարի վիճահարույց գործողությունը կարող են առաջացնել զայրույթ, հիասթափություն կամ ագրեսիվ արձագանք։ Այդ իրավիճակներում ինքնատիրապետման կարողությունը կարևոր պայման է խաղային արդյունավետությունը պահպանելու համար։ Հետևաբար դաստիարակչական աշխատանքը պետք է ուղղված լինի հույզերի ճանաչման, վերահսկման և կառուցողական արտահայտման հմտությունների զարգացմանը։ Թիմային համագործակցությունը ևս ֆուտբոլիստների վարքագծի կարևոր բաղադրիչ է։ Ֆուտբոլում անհատական բարձր վարպետությունը չի կարող ամբողջությամբ փոխարինել թիմային փոխգործակցությանը։ Խաղացողը պետք է կարողանա հաշվի առնել թիմակիցների դիրքը, կատարել թիմային մարտավարական առաջադրանքները, աջակցել մյուս խաղացողներին և անհրաժեշտության դեպքում սեփական անձնական շահը ենթարկել թիմի ընդհանուր նպատակին։ Այս հատկանիշների ձևավորումը պահանջում է ոչ միայն խաղային վարժություններ, այլև նպատակային մանկավարժական աշխատանք։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ֆուտբոլիստների մոտ պատասխանատվության զգացման ձևավորումը։ Մարզիկը պետք է գիտակցի, որ իր գործողությունները կարող են ազդել ոչ միայն սեփական արդյունքի, այլև ամբողջ թիմի խաղի վրա։ Պատասխանատվությունը դրսևորվում է մարզումներին կանոնավոր մասնակցությամբ, մարզական ռեժիմի պահպանմամբ, մարզչի առաջադրանքների կատարումով, մարզական գույքի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքով և խաղային պարտականությունների բարեխիղճ կատարմամբ։ Դաստիարակության կարևոր բաղադրիչ է նաև մարզական էթիկայի ձևավորումը։ Ֆուտբոլիստը պետք է սովորի հարգել մրցակցին, մրցավարին, մարզչին և թիմակիցներին, ընդունել խաղի կանոնները և պահպանել արդար մրցակցության սկզբունքները։ Հաղթանակի ձգտումը չպետք է վերածվի կանոնների խախտման, հակառակորդի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի կամ ագրեսիվ վարքի։ Այդ պատճառով մարզական էթիկայի դաստիարակությունը պետք է իրականացվի մարզական պատրաստության ամբողջ ընթացքում։ Երիտասարդ ֆուտբոլիստների դեպքում դաստիարակչական աշխատանքն ունի առանձնահատուկ նշանակություն։ Երեխաների և դեռահասների վարքագիծը ավելի զգայուն է մարզչի գնահատականի, ծնողների վերաբերմունքի, թիմակիցների ազդեցության և հաջողության կամ անհաջողության նկատմամբ։ Այս փուլում կարևոր է ստեղծել հոգեբանորեն անվտանգ մարզական միջավայր, որտեղ սխալը դիտարկվում է որպես սովորելու հնարավորություն, իսկ մարզիկը ստանում է իր առաջընթացի վերաբերյալ հասկանալի և կառուցողական հետադարձ կապ։ Չափազանց խիստ քննադատությունը կամ մշտական համեմատությունը կարող են նվազեցնել ինքնավստահությունը և բացասաբար ազդել մարզական մոտիվացիայի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև ուսումնասիրել մոտիվացիայի դերը ֆուտբոլիստների վարքագծում։ Մարզիկի վարքային ակտիվությունը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես ներքին շարժառիթներով՝ սպորտի նկատմամբ հետաքրքրությամբ, ինքնակատարելագործման ձգտմամբ և հաջողության հասնելու ցանկությամբ, այնպես էլ արտաքին գործոններով՝ մրցանակներով, գնահատականներով, թիմում դիրքով կամ շրջապատի ակնկալիքներով։ Կայուն մարզական վարքագծի ձևավորման համար հատկապես կարևոր է զարգացնել ներքին մոտիվացիան և մարզիկի մոտ ձևավորել սեփական նպատակների գիտակցված ընկալում։ Վարքագծի ուսումնասիրման համար կարող են կիրառվել դիտարկման, զրույցի, հարցման, հոգեբանական թեստավորման, մարզչական գնահատման և մրցումային իրավիճակների վերլուծության մեթոդներ։ Դիտարկումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ֆուտբոլիստի իրական վարքը տարբեր պայմաններում, իսկ հարցումները և զրույցները՝ հասկանալ նրա վարքի ներքին շարժառիթները, վերաբերմունքը թիմի նկատմամբ և սեփական գործողությունների ընկալումը։ Մարզական գործունեության ընթացքում վարքի փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել գնահատելու կիրառված դաստիարակչական միջոցների արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև անդրադառնալ կոնֆլիկտների կանխարգելման և կարգավորման խնդրին։ Թիմային սպորտում տարաձայնությունները կարող են առաջանալ խաղային սխալների, մրցակցային պայքարի, թիմում դերերի բաշխման կամ անձնական հարաբերությունների պատճառով։ Դրանց ճիշտ կառավարումը պահանջում է հաղորդակցման մշակույթի ձևավորում, փոխադարձ հարգանքի պահպանում և խնդիրների քննարկման կառուցողական մեխանիզմների կիրառում։ Մարզիչը պետք է կարողանա ժամանակին նկատել կոնֆլիկտային վարքի նախանշանները և կանխել դրանց խորացումը։ Դաստիարակության արդյունավետության բարձրացման համար նպատակահարմար է համադրել անհատական և խմբային աշխատանքի մեթոդները։ Անհատական զրույցները հնարավորություն են տալիս անդրադառնալ կոնկրետ մարզիկի վարքային խնդիրներին, իսկ թիմային քննարկումները կարող են նպաստել ընդհանուր արժեքների, կանոնների և փոխհարաբերությունների մշակույթի ձևավորմանը։ Կարևոր է նաև դրական վարքի խրախուսումը, քանի որ մարզիկի ճիշտ գործողությունների ճանաչումն ու գնահատումը կարող են ամրապնդել ցանկալի վարքային մոդելները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորումը երկարատև և նպատակային մանկավարժահոգեբանական գործընթաց է։ Դրա արդյունավետությունը պայմանավորված է մարզիկի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ, մարզչի մասնագիտական և հաղորդակցական կարողություններով, թիմում ձևավորված հոգեբանական մթնոլորտով, դաստիարակչական պահանջների հետևողականությամբ և մարզական արժեքների համակարգված ձևավորմամբ։ Ֆուտբոլիստի բարձրակարգ պատրաստվածությունը պետք է ներառի ոչ միայն ֆիզիկական, տեխնիկական և տակտիկական կարողություններ, այլև պատասխանատվություն, կարգապահություն, ինքնատիրապետում, համագործակցություն, հարգանք և արդար մրցակցության սկզբունքների պահպանում։

Literature

Գիտական ժողովածուն ներկայացնում է Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող հայերի բանավոր ավանդույթի պահպանված նմուշները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Դոնի Ռոստովի և Պյատիգորսկի հայկական համայնքներին։ Այն կարևոր նյութ է տրամադրում սփյուռքահայության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության, բանավոր հիշողության և ավանդույթների սերնդեսերունդ փոխանցման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Բանավոր ավանդույթը դիտարկվում է որպես համայնքային ինքնության պահպանման կարևոր միջոց, որի միջոցով փոխանցվում են պատմական հիշողությունը, ծագման մասին պատկերացումները, ընտանեկան պատմությունները, ժողովրդական հավատալիքները, սովորույթներն ու մշակութային արժեքները։ Տեղային միջավայրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հայկական բանահյուսական ձևերը պահպանվում տարբեր հասարակական և լեզվամշակութային պայմաններում, ինչպես են փոխազդում շրջապատող մշակույթների հետ և ինչ փոփոխություններ են կրում ժամանակի ընթացքում։ Ժողովածուում ներկայացված բանավոր նյութերը արժեքավոր սկզբնաղբյուրներ են համայնքների պատմության, ինքնության, հիշողության և մշակութային շարունակականության ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը նշանակալի է նաև հայկական սփյուռքի բանահյուսական ժառանգության հավաքման, գրանցման և գիտական շրջանառության տեսանկյունից։ Այն օգտակար է բանագետների, ազգագրագետների, հայագետների, սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայկական ավանդական մշակույթով հետաքրքրվողների համար։