Սյունիքը Օրբելյանների օրոք․ XIII–XV դարեր

Տնտեսագիտություն

Արտաքին առևտրի խթանման գործընթացները Հայաստանում ուղղված են երկրի արտադրանքի և ծառայությունների միջազգային շուկաներում մրցունակության բարձրացմանը, արտահանման ծավալների ընդլայնմանը և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավմանը։ Այս գործընթացների շրջանակում պետական մարմիններն իրականացնում են մի շարք քաղաքականություններ և միջոցառումներ, որոնք ներառում են հարկային արտոնություններ, մաքսային կանոնակարգերի պարզեցում, արտահանողներին ֆինանսական և խորհրդատվական աջակցություն, պետական ծրագրեր՝ արտադրանքի որակի բարձրացման և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցման համար։ Բացի այդ, խթանման գործընթացներում կարևոր դեր են խաղում բրենդավորման, ցուցահանդեսների, առևտրային առաքելությունների և միջազգային պայմանագրերի կնքման գործողությունները, որոնք նպաստում են հայկական արտադրության ճանաչման և ընդունելիության բարձրացմանը միջազգային շուկաներում։ Արտաքին առևտրի խթանման ռազմավարությունը միտված է նաև դիվերսիֆիկացնել արտահանվող ապրանքների տեսականին, զարգացնել նոր շուկաներ և նվազեցնել արտաքին տնտեսական ռիսկերն, ինչպես նաև ամրապնդել Հայաստանի տնտեսական դերն գլոբալ առևտրային համակարգում։ Այսպիսով, արտերկրյա առևտրի խթանման գործընթացները Հայաստանում հանդիսանում են կարևոր գործիք՝ երկրի տնտեսական զարգացման, նորարարության և միջազգային համագործակցության հարթակների ընդլայնման համար։

Գրականություն

Այս մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընթերցողներին և մասնագետներին ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրելու նպատակով։ Այն հանդես է գալիս որպես տեղեկատվական-մատենագիտական գործիք, որի միջոցով հնարավոր է հետևել մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակությունների, հոդվածների, ժողովածուների, մենագրությունների և այլ նյութերի ընթացիկ համալրմանը։ Հրատարակության հիմնական նշանակությունը տեղեկատվության արագ որոնման, ընտրության և համակարգման հնարավորությունն է։ Մատենագիտական տեղեկությունները կարող են ընդգրկել մշակույթի տարբեր բնագավառներին՝ գրականությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատություններին և արվեստի պատմությանը վերաբերող նյութեր։ Այդպիսի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ավելի հեշտ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրականության հոսքում և ընտրել իրեն անհրաժեշտ աղբյուրները։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունը ընթացիկ տեղեկատվական բնույթն է։ Ի տարբերություն միայն պատմական կամ թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի՝ ընթացիկ տեղեկատուն նպատակ ունի պարբերաբար արձանագրել նոր հրապարակումները՝ ապահովելով գիտական, մշակութային և մասնագիտական տեղեկատվության շարունակական շրջանառություն։ Այդ առումով այն կարևոր օղակ է գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման համակարգում։ Հրատարակության մեջ մատենագիտական գրառումների դասակարգումը և համակարգումը կարող են իրականացվել թեմատիկ, հեղինակային, ժամանակագրական կամ այլ սկզբունքներով։ Յուրաքանչյուր գրառում կարող է պարունակել հրատարակության նույնականացման և որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները՝ հեղինակի անունը, աշխատության վերնագիրը, հրատարակության վայրը, հրատարակչական տվյալները, տարեթիվը, էջաքանակը կամ հոդվածի դեպքում՝ համապատասխան պարբերականի մասին տեղեկությունները։ Այսպիսի միասնական ձևաչափը հեշտացնում է ինչպես գրադարանավարների, այնպես էլ հետազոտողների և ընթերցողների աշխատանքը։ Մատենագիտական տեղեկատվության կարևոր գործառույթներից է մշակույթի և արվեստի ոլորտներում գիտական հետազոտությունների տեղեկատվական ապահովումը։ Հետազոտողը կարող է օգտագործել տեղեկատուն՝ որոշակի թեմայով հրատարակված նյութերը հայտնաբերելու, գրականության շրջանակը նախնականորեն ձևավորելու և անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման ուղղությունը ճշտելու համար։ Այն հատկապես օգտակար է այնպիսի թեմաների դեպքում, որոնց վերաբերյալ գրականության ծավալը մեծ է և անհրաժեշտ է արագ կողմնորոշվել նոր հրապարակումների մեջ։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրադարանների համալրման և ֆոնդերի կազմակերպման տեսանկյունից։ Նոր գրականության մասին համակարգված տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս գրադարանային մասնագետներին հետևել համապատասխան հրատարակություններին, կատարել ֆոնդի համալրման նպատակային ընտրություն և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանեցնել տեղեկատվական սպասարկումը։ Այս առումով մատենագիտական տեղեկատուն միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, կողմնորոշիչ և գրադարանագիտական գործառույթներ։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գլոբալացման պայմաններում գրական արաբերենի զարգացման, գործառութային փոփոխությունների և լեզվական քաղաքականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տիպաբանական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում արաբերենի ժամանակակից գործածության բազմաշերտ համակարգն է, որտեղ գրական կամ ստանդարտ արաբերենը գոյակցում է տարբեր խոսակցական բարբառների և լեզվական այլ ձևերի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է գլոբալացման ազդեցությունը լեզվի զարգացման վրա՝ հաշվի առնելով միջազգային հաղորդակցության, զանգվածային լրատվության, կրթության, գիտության, թվային տեխնոլոգիաների և սոցիալական ցանցերի արագ տարածումը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել ժամանակակից գրական արաբերենի կառուցվածքային և գործառութային առանձնահատկությունները, դրա կիրառության ոլորտները և տարբեր հասարակական միջավայրերում ունեցած դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական քաղաքականությանը՝ պետական կառույցների, կրթական համակարգերի և հասարակական հաստատությունների կողմից լեզվի կարգավորման, պահպանման և զարգացման մեխանիզմներին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրական արաբերենի առանձնահատկությունները դիտարկել այլ լեզուների և լեզվական համակարգերի համեմատությամբ՝ բացահայտելով լեզվական ստանդարտացման, նորմավորման, երկլեզվության և բազմալեզվության ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև արաբական աշխարհի լեզվական իրավիճակի բազմազանության վերլուծությունը, քանի որ տարբեր երկրներում ստանդարտ լեզվի և տեղական բարբառների հարաբերակցությունը կարող է էապես տարբեր լինել։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այսպես կոչված լեզվական երկշերտությանը, երբ պաշտոնական, կրթական և գրավոր հաղորդակցության մեջ գերակայում է ստանդարտ ձևը, իսկ առօրյա բանավոր շփման մեջ լայնորեն կիրառվում են տարածաշրջանային խոսվածքները։ Գլոբալացման պայմաններում այդ հարաբերությունները ենթարկվում են նոր փոփոխությունների՝ հատկապես մեդիայի, համացանցի և թվային հաղորդակցության ազդեցությամբ, որտեղ գրական ու խոսակցական լեզվական ձևերը կարող են փոխազդել և արագորեն տարածվել ազգային սահմաններից դուրս։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օտար լեզուների, հատկապես անգլերենի ազդեցությանը, նոր բառապաշարի ներթափանցմանը, տերմինաբանական համակարգերի զարգացմանը և լեզվի արդիականացման խնդիրներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են լեզվական ինքնության պահպանման, ազգային լեզվական ժառանգության պաշտպանության և գլոբալ հաղորդակցության պահանջներին համապատասխանելու միջև հավասարակշռության հարցերը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական քաղաքականության արդյունավետությունը կարևոր դեր ունի կրթության, մշակույթի, պետական կառավարման և տեղեկատվական միջավայրի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, արաբագետներին, արևելագետներին, լեզվական քաղաքականության մասնագետներին, թարգմանիչներին, կրթության ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գրական արաբերենի ժամանակակից վիճակը դիտարկել գլոբալացման, լեզվական բազմազանության և հասարակական փոփոխությունների համատեքստում՝ բացահայտելով ստանդարտացման, լեզվական քաղաքականության, բարբառային բազմազանության և միջազգային ազդեցությունների փոխհարաբերությունները։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավտոտրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի քաղաքացիական պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության ներդրման հետ կապված իրավական, տնտեսական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այնպիսի ապահովագրական համակարգի ձևավորման հարցն է, որի միջոցով ճանապարհատրանսպորտային պատահարների հետևանքով երրորդ անձանց պատճառված գույքային վնասը և առողջությանը կամ կյանքին հասցված վնասը կարող են փոխհատուցվել ապահովագրական մեխանիզմների միջոցով։ Աշխատանքում վերլուծվում են ավտոտրանսպորտային միջոցների շահագործման արդյունքում առաջացող քաղաքացիական պատասխանատվության առանձնահատկությունները, վնասի փոխհատուցման իրավական հիմքերը և պարտադիր ապահովագրության ներդրման անհրաժեշտությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների՝ տրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի, ապահովագրական ընկերությունների, տուժած անձանց և պետական կառույցների իրավունքներին ու պարտականություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև միջազգային փորձի դիտարկումը և տարբեր պետություններում գործող ավտոտրանսպորտային քաղաքացիական պատասխանատվության ապահովագրության մոդելների համեմատությունը Հայաստանի պայմանների հետ։ Այդ համատեքստում քննարկվում են ապահովագրավճարների ձևավորման, ապահովագրական հատուցումների սահմանաչափերի, վնասի գնահատման, ապահովագրական դեպքերի կարգավորման և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վերահսկողության հարցերը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև համակարգի ներդրման հնարավոր սոցիալ-տնտեսական հետևանքներին, քանի որ պարտադիր ապահովագրությունը մի կողմից պետք է ապահովի ճանապարհատրանսպորտային պատահարներից տուժած քաղաքացիների շահերի ավելի արդյունավետ պաշտպանություն, իսկ մյուս կողմից՝ չստեղծի անհամաչափ ֆինանսական բեռ տրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի համար։ Կարևորվում են նաև ապահովագրական համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման, ապահովագրական մշակույթի զարգացման և հնարավոր չարաշահումների կանխարգելման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու օրենսդրական և կազմակերպական այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են պարտադիր ավտոապահովագրության արդյունավետ ներդրման համար, ինչպես նաև գնահատելու պետական կարգավորման և շուկայական մեխանիզմների փոխհարաբերությունը։ Թեմայի գործնական նշանակությունը հատկապես մեծ է ճանապարհային երթևեկության անվտանգության և տուժած անձանց իրավունքների պաշտպանության տեսանկյունից, քանի որ արդյունավետ ապահովագրական համակարգը կարող է արագացնել վնասի փոխհատուցման գործընթացը և նվազեցնել վնաս պատճառած անձի անմիջական ֆինանսական բեռը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցներին և իրավագիտության ու տնտեսագիտության ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի Հանրապետությունում ավտոտրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի քաղաքացիական պատասխանատվության ապահովագրության ձևավորման նախադրյալները, ներդրման հիմնախնդիրներն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները հասկանալու համար։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – հավելված-ը գիտական պարբերական ժողովածուի հավելվածային հրատարակություն է, որը լրացնում և ընդլայնում է հիմնական թողարկումների բովանդակությունը՝ ներառելով լրացուցիչ ակադեմիական հոդվածներ, աղբյուրագիտական նյութեր, հետազոտական նոր արդյունքներ և երբեմն նաև թեմատիկ հատուկ ուսումնասիրություններ, աշխատությունում ներկայացված նյութերը հիմնականում վերաբերում են հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներին, որտեղ ընդգծվում են ինչպես տեսական խնդիրները, այնպես էլ կոնկրետ փաստական վերլուծությունները, հավելվածը ծառայում է որպես գիտական քննարկումների ընդլայնված հարթակ, որտեղ հեղինակները հնարավորություն են ստանում ներկայացնելու ավելի մանրամասն կամ լրացուցիչ ուսումնասիրություններ, որոնք չեն ընդգրկվել հիմնական համարներում, միաժամանակ այն նպաստում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացմանը և գիտական հաղորդակցության խորացմանը՝ ապահովելով լրացուցիչ աղբյուր գիտական համայնքի համար։

Այլ առարկաներ

Այս հրապարակումը անդրադառնում է Լեռնային Ղարաբաղի ռազմական կազմավորման՝ ռազմական ուժերի լիկվիդացման քաղաքական և անվտանգության խնդիրներին։ Նյութում վերլուծվում են ռազմական ուժի վերացման պատճառները, տարածաշրջանային անվտանգության վրա դրա հնարավոր ազդեցությունը, ինչպես նաև քաղաքական և դիվանագիտական գործընթացները, որոնք հանգեցրել են նման որոշման։ Աշխատությունը ընդգծում է Լեռնային Ղարաբաղի տարածքում ուժային բալանսի փոփոխությունները, տեղական բնակչության անվտանգության ապահովման խնդիրները, հակամարտության կարգավորման հնարավոր ուղիները և հարևան պետությունների դերակատարությունը։ Նյութում ընդգրկված են փորձագետների գնահատականները և տարածաշրջանային անվտանգության վերլուծությունները՝ ցուցադրելով, թե ինչպես կարող է ռազմական կազմավորման լուծարումը ազդել տեղական և միջազգային քաղաքական լանդշաֆտի վրա։