Տեխնիկական գրականության պրոպագանդան գրադարաններում: (Մեթոդական նյութեր)

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգում էթիկական սկզբունքների և վարքագծային չափանիշների նշանակության, դրանց ինստիտուցիոնալ ամրապնդման մեխանիզմների և եվրոպական փորձի համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի պայմաններում համապատասխան մոտեցումների կիրառելիությունը գնահատելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում հանրային ծառայության այնպիսի հիմնարար արժեքներ են, ինչպիսիք են օրինականությունը, անաչառությունը, պատասխանատվությունը, թափանցիկությունը, բարեվարքությունը, մասնագիտական պարտաճանաչությունը և հանրային շահի առաջնահերթությունը։ Քննվում է պետական ծառայողի մասնագիտական վարքագծի և կառավարման մարմինների նկատմամբ հասարակական վստահության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև էթիկական չափանիշների դերը վարչական որոշումների ընդունման և պետական կառույցների հաշվետվողականության ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շահերի բախման կանխարգելման, պաշտոնեական դիրքի պատշաճ օգտագործման, նվերների և այլ հնարավոր ազդեցությունների կարգավորման, ծառայողական տեղեկատվության հետ պատասխանատու աշխատանքի և քաղաքացիների նկատմամբ հավասար ու անաչառ վերաբերմունքի սկզբունքներին։ Համեմատական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են եվրոպական տարբեր պետություններում ձևավորված հանրային ծառայության էթիկայի համակարգերը՝ վարքագծի կանոնների, բարեվարքության մեխանիզմների, վերահսկողության, խորհրդատվության և պատասխանատվության ինստիտուտների ընդհանուր առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե օտարերկրյա փորձի որ տարրերն են պայմանավորված տվյալ երկրների իրավական և վարչական ավանդույթներով, և որոնք կարող են համապատասխանեցվել Հայաստանի պետական կառավարման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում է նաև միայն իրավական սահմանափակումներով չբավարարվելու անհրաժեշտությունը՝ ընդգծելով կազմակերպական մշակույթի, մասնագիտական կրթության, էթիկական իրազեկվածության և ղեկավարների վարքագծային օրինակի նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր կառավարման մոդելներ և բարեվարքության ապահովման մեխանիզմներ՝ գնահատելով դրանց հնարավոր առավելություններն ու կիրառման սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային կառավարման, վարչական էթիկայի, համեմատական կառավարման և ինստիտուցիոնալ զարգացման մոտեցումները՝ պետական ծառայության բարեվարքության ամրապնդման և միջազգային փորձի տեղայնացման հնարավորությունները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների կառավարման գործառույթների և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ ռեսուրսային ապահովվածության համապատասխանեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ ֆինանսական, նյութական, մարդկային, տեղեկատվական և կազմակերպական ռեսուրսների առկայության ու կառավարման գործառույթների միջև փոխկապակցվածության գնահատումն է։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են համայնքների կողմից իրականացվող լիազորություններն ու պարտականությունները, դրանց ծավալը և բարդությունը, ինչպես նաև այն ռեսուրսները, որոնց միջոցով համայնքները պետք է կարողանան պատշաճ կերպով իրականացնել իրենց գործառույթները և մատուցել հանրային ծառայություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնությանը, սեփական եկամուտների ձևավորմանը, պետական ֆինանսական փոխանցումներին, բյուջետային պլանավորմանն ու ծախսերի արդյունավետ կառավարմանը։ Կարևորվում է նաև տարբեր համայնքների ռեսուրսային հնարավորությունների անհամաչափության խնդիրը, քանի որ բնակչության թվաքանակի, տնտեսական ներուժի, աշխարհագրական դիրքի, ենթակառուցվածքների և սոցիալ-տնտեսական պայմանների տարբերությունները կարող են էապես ազդել տեղական կառավարման արդյունավետության վրա։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև մարդկային ռեսուրսների կառավարման, համայնքային ծառայողների մասնագիտական կարողությունների, կառավարման տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների հասանելիության և կառավարչական որոշումների ընդունման գործընթացների հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է լիազորությունների և դրանց ֆինանսական ու կազմակերպական ապահովման անհամապատասխանության բացահայտումը, որը կարող է սահմանափակել համայնքների ինքնուրույնությունը, նվազեցնել ծառայությունների որակը և խոչընդոտել համայնքային զարգացման ծրագրերի արդյունավետ իրականացմանը։ Հետազոտությունը նպատակ ունի բացահայտելու առկա համակարգային խնդիրները և մշակելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի ավելի հստակ կապ հաստատել տեղական ինքնակառավարման մարմիններին վերապահված գործառույթների և դրանց իրականացման համար տրամադրվող ռեսուրսների միջև։ Կարևորվում է ռեսուրսների բաշխման արդյունավետության բարձրացումը, համայնքների ֆինանսական կարողությունների ամրապնդումը, մարդկային և կառավարչական ներուժի զարգացումը, ինչպես նաև հաշվետվողականության և արդյունավետության մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատանքը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ համայնքների ղեկավարների և աշխատակազմերի, պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման ոլորտի մասնագետների, քաղաքականություն մշակողների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով ՀՀ-ում ապակենտրոնացման գործընթացների և տեղական կառավարման ինստիտուցիոնալ կարողությունների զարգացմանը։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մանկական բնակչության դեղորայքային ապահովման վիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը և դրա հիմնական խնդիրների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխաների համար անհրաժեշտ դեղերի հասանելիության, մատչելիության, որակի և ժամանակին տրամադրման հետ կապված հարցերն են, ինչպես նաև առողջապահական համակարգի կողմից մանկական բնակչության դեղորայքային կարիքների բավարարման արդյունավետության գնահատումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մանկական տարիքի տարբեր խմբերի դեղորայքային պահանջարկի առանձնահատկությունները, երեխաների շրջանում առավել հաճախ հանդիպող հիվանդությունների բուժման համար անհրաժեշտ դեղերի տեսականին և դրանց հասանելիության պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ մանկական դեղորայքային ապահովումն ունի առանձնահատկություններ՝ պայմանավորված երեխաների օրգանիզմի տարիքային և ֆիզիոլոգիական տարբերություններով, դեղաչափերի հաշվարկման անհրաժեշտությամբ և երեխաների համար նախատեսված դեղաձևերի սահմանափակ կամ տարբերակված հասանելիությամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է դեղերի շուկայի և ապահովման համակարգի գնահատումը՝ ներառյալ դեղերի ձեռքբերման, բաշխման, պահպանման և վերջնական սպառողին հասանելի դարձնելու գործընթացները։ Վերլուծվում են նաև պետական և այլ ֆինանսավորման մեխանիզմների, արտոնյալ կամ անվճար դեղորայքի տրամադրման համակարգերի և սոցիալապես խոցելի ընտանիքների համար դեղերի մատչելիության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ դեղորայքային ապահովման արդյունավետության վրա ազդող տնտեսական, կազմակերպչական, իրավական և սոցիալական գործոններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի անհրաժեշտ դեղերի ֆիզիկական և ֆինանսական հասանելիության գնահատումը, քանի որ բուժման արդյունավետությունը մեծապես կախված է ոչ միայն համապատասխան դեղամիջոցի առկայությունից, այլև այն ժամանակին և անվտանգ կերպով ձեռք բերելու հնարավորությունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել վիճակագրական տվյալների, դեղերի սպառման ցուցանիշների և առողջապահական համակարգի գործունեությունը բնութագրող այլ տվյալների վերլուծության մեթոդներ։ Ստացված արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու մանկական դեղորայքային ապահովման համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատելու առկա խնդիրների պատճառները և մշակելու դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ երեխաների համար անհրաժեշտ դեղերի կայուն և մատչելի հասանելիությունը առողջապահական ծառայությունների արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել առողջապահության կազմակերպիչներին, դեղագետներին, բժիշկներին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և բժշկական ու դեղագիտական կրթություն ստացող ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1907-1967 թվականներին Եգիպտոսի ազգային և կրոնական փոքրամասնությունների պատմության, հասարակական դիրքի, քաղաքական ներգրավվածության և մշակութային կյանքի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Եգիպտոսի բազմազգ և բազմադավան հասարակության առանձնահատկությունները, տարբեր համայնքների ձևավորման ու զարգացման պատմական պայմանները, նրանց իրավական կարգավիճակը և հասարակական հարաբերություններում ունեցած դերակատարությունը։ Ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանը ներառում է Եգիպտոսի նորագույն պատմության մի շարք կարևոր փուլեր՝ բրիտանական ազդեցության շրջանը, ազգային-ազատագրական շարժումների զարգացումը, միապետության ժամանակաշրջանը, երկրի անկախացման գործընթացը, 1952 թվականի հեղափոխությունը և դրան հաջորդած քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ, ղպտի, հրեա, հույն, իտալացի և այլ ազգային ու կրոնական համայնքների պատմական ներկայությանը, նրանց թվաքանակի և սոցիալական կազմի փոփոխություններին, կրթական ու կրոնական հաստատությունների գործունեությանը, մշակութային ինքնության պահպանմանն ու համայնքային կազմակերպությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, ազգային գաղափարախոսության զարգացումը, տնտեսական վերափոխումները և հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունը անդրադարձել փոքրամասնությունների իրավունքների, հնարավորությունների և հասարակական դիրքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքների տնտեսական գործունեությանը, մասնավորապես առևտրի, ձեռնարկատիրության, ֆինանսների և այլ ոլորտներում նրանց ունեցած մասնակցությանը, ինչպես նաև երկրի քաղաքային կյանքի և մշակութային միջավայրի ձևավորման գործում նրանց ներդրմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ազգային ինքնության, կրոնական պատկանելության և քաղաքացիական ինքնագիտակցության փոխհարաբերությունները, միջհամայնքային հարաբերությունները և տարբեր խմբերի ինտեգրման կամ առանձնացման գործընթացները։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի նկատմամբ ֆիզիկական բռնության հետ կապված իրավախախտումների մոտիվացիոն և հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ քրեաբանական, իրավաբանական և սոցիալ-հոգեբանական տեսանկյուններից։ Հետազոտության կենտրոնում այն շարժառիթներն ու պայմաններն են, որոնք կարող են կապված լինել բռնի վարքագծի ձևավորման և դրսևորման հետ՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես նման գործողությունների արդարացում։ Քննվում են անձնական հակամարտությունների, թշնամանքի, վրեժի, գերիշխելու ձգտման, խմբային ազդեցության, իրավիճակային լարվածության և սոցիալական միջավայրի հնարավոր դերերը՝ հաշվի առնելով, որ կոնկրետ դեպքերում շարժառիթները կարող են լինել բազմագործոն և փոխկապակցված։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոտիվի, նպատակի, դիտավորության և հուզական վիճակի տարբերակմանը, քանի որ դրանք իրավական ու հոգեբանական գնահատման ընթացքում ունեն տարբեր նշանակություն։ Ուսումնասիրվում են նաև անձի վարքագծի ձևավորման վրա սոցիալականացման, ընտանեկան և միջանձնային հարաբերությունների, կոնֆլիկտների լուծման սովորությունների և շրջապատի ազդեցության ընդհանուր մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր բնույթի բռնի արարքների մոտիվացիոն կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրությունը՝ դրանց միջև հնարավոր ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում քրեական վարքագծի պատճառների և պայմանների տարբերակման խնդրին, ինչպես նաև այն հանգամանքին, որ որևէ առանձին հոգեբանական կամ սոցիալական գործոն ինքնին չի նշանակում բռնի վարքագծի անխուսափելիություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատահոգեբանական գնահատման, քրեաբանական վերլուծության և իրավական որակման փոխհարաբերությունները՝ հատկապես շարժառիթի բացահայտման նշանակության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև կանխարգելման հարցերը՝ շեշտադրելով հակամարտությունների խաղաղ կարգավորման, բռնության ռիսկային գործոնների վաղ ճանաչման և համապատասխան սոցիալական ու իրավական կանխարգելիչ մեխանիզմների նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քրեաբանության, քրեական հոգեբանության և իրավագիտության մոտեցումները՝ ֆիզիկական բռնության հետ կապված վարքագծի մոտիվացիոն հիմքերը գիտականորեն վերլուծելու և կանխարգելման հնարավոր ուղղությունները հասկանալու նպատակով։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը բջջային կուլտուրաներում ձևավորվող իմունային հարմարվողական պատասխանի առաջացման և կարգավորման գործընթացների վրա։ Հետազոտության առանցքում բջիջների՝ արտաքին կենսաքիմիական ազդակներին արձագանքելու, պաշտպանական մեխանիզմներ ակտիվացնելու և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու առանձնահատկություններն են։ Քննվում են կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի և բջջային կարգավորիչ համակարգերի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունը իմունային պատասխանի հետ կապված ներբջջային ազդանշանային գործընթացների, գեների ակտիվության և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով տարբեր բնույթի միացությունները կարող են փոփոխել բջիջների ակտիվացման աստիճանը, ազդել պաշտպանական արձագանքի ինտենսիվության և տևողության վրա կամ նպաստել հարմարվողական վիճակի ձևավորմանը։ Բջջային կուլտուրաների կիրառումը դիտարկվում է որպես վերահսկելի փորձարարական մոդել, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու առանձին կենսաբանական գործոնների ազդեցությունը և գնահատելու բջիջների արձագանքի փոփոխությունները տարբեր պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բջջային կենսունակության, նյութափոխանակային ակտիվության, ազդանշանային մոլեկուլների, ցիտոկինային պատասխանի և իմունային կարգավորման հետ կապված այլ կենսաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ակտիվացնող և կարգավորող ազդեցությունների տարբերակումը, քանի որ իմունային պատասխանի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն դրա ուժգնությամբ, այլև հավասարակշռված վերահսկմամբ։ Ուսումնասիրվում է նաև տարբեր բջջային համակարգերի արձագանքների համեմատության նշանակությունը՝ կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների հնարավոր ազդեցության ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել բջջային հարմարվողականության, իմունային կարգավորման և կենսաբանական ակտիվ նյութերի փոխազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իմունաբանության, բջջային կենսաբանության, կենսաքիմիայի և փորձարարական կենսաբժշկության մոտեցումները՝ ուղղված իմունային պատասխանի առաջացման ու վերահսկման հիմքում ընկած բջջային և մոլեկուլային գործընթացների առավել ամբողջական բնութագրմանը։