Теоретическое исследование электродинамических и спиновых характеристик квантовых нанослоев

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 19-րդ դարի 30–80-ական թվականներին Արևելյան Հայաստանում ուսուցչի պատրաստման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի կրթական, հասարակական և մշակութային զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ուսուցչական կադրերի ձևավորման անհրաժեշտությունը, դրանց պատրաստման առկա ձևերը, կրթական հաստատությունների դերը և այն գործոնները, որոնք ազդել են ուսուցչի մասնագիտական կերպարի ու պատրաստության համակարգի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր Արևելյան Հայաստանի կրթական կյանքի համար, քանի որ փոխվում էին հասարակական պայմանները, ընդլայնվում էր դպրոցական կրթության նկատմամբ հետաքրքրությունը, իսկ կրթված մասնագետների պահանջարկը աստիճանաբար մեծանում էր։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել դպրոցների ցանցի ձևավորումն ու զարգացումը, ուսուցչական աշխատանքի կազմակերպումը և կրթական հաստատությունների համար պատրաստված մասնագետների անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի մասնագիտական գիտելիքներին, մանկավարժական կարողություններին, ընդհանուր կրթական մակարդակին և այն պահանջներին, որոնք տվյալ ժամանակաշրջանում ներկայացվում էին ուսուցչի նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչական կադրերի պատրաստման տարբեր ուղիների ուսումնասիրությունը։ Դրանց թվում կարող էին լինել ուսումնական հաստատություններում ստացած մասնագիտական պատրաստությունը, հոգևոր և աշխարհիկ կրթական կառույցների գործունեությունը, ինքնակրթությունը, փորձառու ուսուցիչների ազդեցությունը և արտերկրում կամ այլ կրթական կենտրոններում ստացած կրթությունը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր աստիճանաբար ձևավորվում ուսուցչի մասնագիտությունը որպես առանձին մասնագիտական գործունեության ոլորտ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև մանկավարժական գաղափարների տարածման և կրթության բովանդակության փոփոխության հարցերը։ 19-րդ դարի ընթացքում հայկական կրթական միջավայրում տարածվում էին նոր մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք շեշտադրում էին սովորողի գիտելիքների համակարգված զարգացումը, ուսուցման մեթոդների կատարելագործումը, աշխարհիկ կրթության ընդլայնումը և մայրենի լեզվով ուսուցման կարևորությունը։ Այդ գործընթացները անմիջականորեն ազդում էին նաև ուսուցչի պատրաստության նկատմամբ ներկայացվող պահանջների վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել ժամանակի հայկական դպրոցների և ուսուցչական սեմինարիաների գործունեության վերլուծությունը, ինչպես նաև այն կրթական գործիչների ներդրումը, որոնք նպաստեցին ուսուցչական մասնագիտության զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կրթական ծրագրերին, դասավանդվող առարկաներին, ուսուցման մեթոդներին և ապագա ուսուցիչների ընդհանուր ու մասնագիտական պատրաստության հարաբերակցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն խնդիրներին, որոնք խոչընդոտում էին ուսուցչական կադրերի բավարար պատրաստմանը՝ կրթական հաստատությունների սահմանափակ թվին, նյութական միջոցների պակասին, որակյալ մասնագետների սակավությանը, կրթական անհավասարություններին և դպրոցական համակարգի կազմակերպչական դժվարություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգծվել հասարակության մտավոր և մշակութային զարգացման գործում ուսուցչի ունեցած առանձնահատուկ դերը։ Ուսուցիչը ոչ միայն գիտելիքներ փոխանցող մասնագետ էր, այլև հասարակական և մշակութային արժեքների տարածող, ազգային կրթության կարևոր գործիչ և նոր սերնդի ձևավորման պատասխանատու։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը կարող է պայմանավորված լինել ժամանակաշրջանի դպրոցական փաստաթղթերի, մանկավարժական գրականության, կրթական ծրագրերի, մամուլի նյութերի, հիշողությունների և կրթական գործիչների աշխատությունների օգտագործմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմությամբ, հայ մանկավարժության պատմությամբ, 19-րդ դարի հայկական հասարակական ու մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև մանկավարժներին և կրթության ոլորտի մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Արևելյան Հայաստանում ուսուցչական մասնագիտության և մասնագիտական պատրաստության ձևավորման գործընթացը՝ ցույց տալով կրթական համակարգի զարգացման, մանկավարժական գաղափարների տարածման և հասարակական պահանջների փոփոխության ազդեցությունը ուսուցչի պատրաստման հիմնախնդրի վրա։

Գրականություն

Վերնագրով հավաքածուն ներկայացնում է նրա գրական-քնարական ժառանգության այն հատվածը, որտեղ արտահայտված են հոգևոր մաքրություն, բնության հանդեպ խոր զգայունություն, ազգային ինքնության գիտակցում և մարդկային ներսաշխարհի նուրբ ապրումներ։ Թեև Կոմիտասը առավել հայտնի է որպես մեծ երաժշտագետ և հայ ժողովրդական երաժշտության վերածնունդի հիմնադիր, նրա բանաստեղծական տեքստերը նույնպես կարևոր են՝ որպես նրա գեղարվեստական մտածողության լրացում և հոգևոր աշխարհի արտահայտություն։ Այս ստեղծագործություններում զգալի է ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, բնության և մարդու ներդաշնակության գաղափարը, ինչպես նաև պարզության ու հոգևոր բարձրության համադրությունը։ Կոմիտասի քնարական աշխարհում բնությունը ոչ միայն արտաքին պատկեր է, այլ նաև ներքին հոգեվիճակի արտացոլում՝ դաշտերը, գարունը, երգը և լռությունը դառնում են հոգևոր խորհրդանիշներ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային և երաժշտական, ինչը բնականորեն կապվում է նրա երաժշտական մտածողության հետ։ Բանաստեղծություններում արտահայտվում է նաև հայրենիքի հանդեպ սերը, ազգային մշակույթի արժեքավորումը և կորուսյալ ներդաշնակության կարոտը, որը հատկապես ուժեղ է զգացվում նրա կյանքի ողբերգական ավարտի համատեքստում։ Կոմիտասի ստեղծագործությունները հաճախ ունեն նաև աղոթքի կամ հոգևոր խորհրդածության բնույթ, որտեղ մարդու և Աստծո, մարդու և բնության հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ներդաշնակ ամբողջություն։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր է որպես Կոմիտասի բազմակողմանի ստեղծագործական կերպարի մի մաս, որը բացահայտում է նրա ոչ միայն երաժշտական, այլ նաև գրական և փիլիսոփայական մտածողությունը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տեխնիկական բուհերի ուսանողների շրջանում մասնագիտական-խոսքային կոմպետենցիայի ձևավորման խնդրին ռուսաց լեզվի ուսուցման գործընթացում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն մեթոդներն ու մանկավարժական պայմաններն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ապագա մասնագետներին զարգացնել ոչ միայն ռուսերեն լեզվական գիտելիքները, այլև մասնագիտական ոլորտում արդյունավետ բանավոր և գրավոր հաղորդակցվելու կարողությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են մասնագիտական բառապաշարի յուրացման, մասնագիտական տեքստերի ընկալման և վերլուծության, գիտատեխնիկական տեղեկատվության ներկայացման, մասնագիտական երկխոսության և հաղորդակցական իրավիճակներում լեզվական միջոցների ճիշտ կիրառման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեխնիկական բուհերի ուսանողների մասնագիտական կարիքներին համապատասխան ուսումնական նյութերի ընտրությանը և լեզվի ուսուցման մասնագիտական ուղղվածության ապահովմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում հաղորդակցական և գործունեահեն մեթոդներին, մասնագիտական իրավիճակների մոդելավորմանը, դերային և գործնական առաջադրանքներին, ինչպես նաև մասնագիտական տեքստերի հետ աշխատանքի կազմակերպմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լեզվական գիտելիքները կապել ապագա մասնագիտական գործունեության իրական պահանջների հետ և զարգացնել ուսանողների հաղորդակցական ինքնուրույնությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների լեզվական պատրաստվածության կատարելագործմանը, նրանց մասնագիտական հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացմանը և աշխատաշուկայում հաղորդակցական մրցունակության ամրապնդմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել ռուսաց լեզվի դասախոսներին, լեզվաբաններին, բարձրագույն կրթության մասնագետներին, մեթոդիստներին, տեխնիկական բուհերի ուսուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Նյութը նվիրված է գրադարանային ֆոնդի ստուգման կազմակերպման և իրականացման կարգին՝ նպատակ ունենալով գրադարանային աշխատողներին տրամադրել գործնական և մեթոդական ուղեցույց ֆոնդի վիճակի, ամբողջականության և հաշվառման համապատասխանության գնահատման համար։ Ֆոնդի պարբերական ստուգումը գրադարանի կառավարման կարևոր բաղադրիչներից է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս պարզել առկա գրականության փաստացի քանակը, հայտնաբերել բացակայող, վնասված, սխալ հաշվառված կամ ոչ պատշաճ դասավորված միավորները և համեմատել փաստացի առկայությունը հաշվառման փաստաթղթերում արձանագրված տվյալների հետ։ Նյութում կարող են ներկայացվել ստուգման նախապատրաստական փուլերը, աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները, պատասխանատու աշխատողների պարտականությունները և անհրաժեշտ փաստաթղթերի նախնական ուսումնասիրության կարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոնդի հաշվառման փաստաթղթերի, գրանցամատյանների, գույքամատյանների և էլեկտրոնային տվյալների համադրմանը, քանի որ դրանց միջև անհամապատասխանությունները կարող են ազդել գրադարանի ֆոնդի վերաբերյալ հաշվետվությունների ճշգրտության վրա։ Ստուգման ընթացքում կարևոր է ապահովել գրքային միավորների հաջորդական և համակարգված զննում, դրանց նույնականացում, փաստացի առկայության արձանագրում և անհրաժեշտության դեպքում համապատասխան նշումների կատարում։ Հայտնաբերված կորուստների, վնասվածքների կամ հաշվառման սխալների դեպքում անհրաժեշտ է դրանք պատշաճ կերպով փաստաթղթավորել և սահմանված ընթացակարգերի համաձայն որոշել հետագա գործողությունները։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են անդրադառնալ նաև ստուգման հանձնաժողովի կամ պատասխանատու աշխատակիցների աշխատանքի կազմակերպմանը, արդյունքների ամփոփմանը, ստուգման ակտերի կազմմանը և հայտնաբերված խնդիրների վերացման միջոցառումներին։ Կարևոր է պահպանել փաստաթղթերի հետ աշխատանքի միասնական սկզբունքներ, հստակ տարանջատել փաստացի առկայության ստուգումը ֆոնդի բովանդակային գնահատումից և ապահովել տվյալների հավաստիությունն ու հետագա վերահսկելիությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ինչպես ֆոնդի ամբողջական ստուգման, այնպես էլ առանձին բաժինների, հավաքածուների կամ պատասխանատու պահպանության հանձնված նյութերի պարբերական վերահսկման ժամանակ։ Գրադարանային ֆոնդի արդյունավետ ստուգումը նպաստում է հաշվառման կարգապահության բարձրացմանը, գրականության պահպանության ապահովմանը, ֆոնդի կառավարման բարելավմանը և գրադարանի տեղեկատվական ռեսուրսների նկատմամբ վերահսկողության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները նպատակ ունեն գրադարանային աշխատողներին օգնել ստուգման գործընթացը կազմակերպել հետևողական, փաստաթղթավորված և միասնական եղանակով՝ ապահովելով ֆոնդի փաստացի վիճակի և հաշվառման տվյալների առավելագույն համապատասխանությունը։

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության հարուստ և բազմաշերտ ավանդույթը՝ սկսած միջնադարից մինչև ուշ շրջաններ՝ ընդգծելով դրա գեղարվեստական, հոգևոր և մշակութային նշանակությունը։ Այն ուսումնասիրում է ձեռագիր մատյանների զարդարանքները, պատկերագրական համակարգը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են հայկական մանրանկարչական դպրոցներին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենտրոններին՝ ինչպես Անիի, Կիլիկիայի, Վասպուրականի և այլ գեղարվեստական դպրոցներին, որոնք յուրահատուկ կերպով զարգացրել են մանրանկարչության ոճը։ Հեղինակը վերլուծում է նաև եկեղեցական և աստվածաբանական թեմաների պատկերումը, ձեռագրերի պատրաստման տեխնիկան, ինչպես նաև արվեստի և գրավոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Նյութը հարստացված է օրինակներով և արվեստագիտական մեկնաբանություններով, որոնք օգնում են խորությամբ հասկանալ հայկական միջնադարյան արվեստի ինքնատիպությունը և համաշխարհային մշակույթի մեջ նրա տեղը։ Գիրքը արժեքավոր է արվեստաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Վաֆսի բարբառի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրա հնչյունական, բառապաշարային, քերականական և կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Գրքում ուսումնասիրվում են բարբառի ձևավորման պատմական հիմքերը, տարածման միջավայրը, կապերը հայերենի այլ բարբառների հետ և նրա դերը հայոց լեզվի ընդհանուր համակարգում։ Հեղինակը ներկայացնում է կենդանի խոսքի օրինակներ, բառային նյութ, քերականական ձևեր և լեզվական առանձնահատկություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել տվյալ բարբառի ինքնատիպությունը և լեզվական արժեքը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև բարբառային բառերի ծագմանը, արտահայտչական հնարավորություններին և դրանց պահպանման կարևորությանը՝ որպես ազգային լեզվամշակութային ժառանգության մաս։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայ բարբառագիտության, լեզվի պատմության և հայ ժողովրդի մշակութային ինքնության ուսումնասիրության համար։ Այն նախատեսված է լեզվաբանների, հայագետների, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսների ու ուսանողների, հետազոտողների, ինչպես նաև հայերենի բարբառային բազմազանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։