Տնտեսական գործունեության էկոլոգիական անվտանգության ապահովման հիմնահարցերը ՀՀ-ում

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող նախադպրոցական երեխաների շրջանում փոխօգնության կարողությունների ձևավորմանը, դրանց զարգացման համար կիրառվող միջոցներին և մանկավարժական մեթոդներին։ Ուսումնասիրության կենտրոնում երեխայի սոցիալական վարքի, համագործակցելու ունակության, դիմացինին աջակցելու և ընդհանուր գործունեության մեջ ներգրավվելու հմտությունների զարգացումն է։ Փոխօգնությունը նախադպրոցական տարիքում կարևոր սոցիալական կարողություն է, քանի որ այն նպաստում է երեխաների միջև դրական հարաբերությունների ձևավորմանը, հաղորդակցման զարգացմանը, խմբային գործունեությանը մասնակցելուն և սեփական ու ուրիշների կարիքները հասկանալուն։ Հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների դեպքում այդ կարողությունների ձևավորումը կարող է պահանջել ավելի նպատակային, հետևողական և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխան կազմակերպված աշխատանք։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել խաղային գործունեությունը, համատեղ առաջադրանքները, զույգերով և փոքր խմբերով աշխատանքը, մեծահասակի օրինակով սովորելը, խրախուսումը, իրավիճակային վարժությունները և սոցիալական փոխազդեցությունը զարգացնող տարբեր մանկավարժական միջոցներ։ Կարևոր նշանակություն է տրվում այնպիսի միջավայրի ստեղծմանը, որտեղ երեխան կարող է աստիճանաբար սովորել օգնություն առաջարկել, ընդունել ուրիշի օգնությունը, կիսվել նյութերով, հերթով կատարել գործողություններ, համագործակցել ընդհանուր նպատակի հասնելու համար և արձագանքել ընկերոջ դժվարություններին։ Մեթոդների արդյունավետ կիրառումը ենթադրում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացում, կրկնություն, տեսանելի և հասանելի ցուցումներ, դրական ամրապնդում և յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առաջընթացի մշտական դիտարկում։ Այս գործընթացում կարևոր է նաև մանկավարժի և ընտանիքի համագործակցությունը, քանի որ փոխօգնության վարքային հմտությունները առավել արդյունավետ են ամրապնդվում այն դեպքում, երբ դրանք կիրառվում են ոչ միայն կրթական միջավայրում, այլև առօրյա իրավիճակներում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել երեխաների սոցիալական ներառմանը, ինքնուրույնության և հաղորդակցական ակտիվության բարձրացմանը, ինչպես նաև հասակակիցների հետ ավելի դրական և համագործակցային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Արդյունքում փոխօգնության կարողությունների նպատակային զարգացումը դիտարկվում է որպես երեխայի սոցիալական և անձնային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը կարող է ձևավորվել համակարգված մանկավարժական աշխատանքի, համապատասխան խաղերի, վարժությունների և աջակցող միջավայրի միջոցով։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տուբերկուլոզով հիվանդների շրջանում կլինիկական և սոցիալական առանձնահատկությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով հիվանդության հարուցիչի դեղորայքային կայունության տարբեր տեսակները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարող են դեղորայքային կայունության բնույթը և աստիճանը կապված լինել հիվանդության կլինիկական ընթացքի, ախտանշանների արտահայտվածության, ախտորոշման առանձնահատկությունների, բուժման պատմության և հիվանդների սոցիալական պայմանների հետ։ Աշխատության կենտրոնում տուբերկուլոզի այն դեպքերն են, որոնց դեպքում հիվանդության հարուցիչը դիմադրություն է ցուցաբերում մեկ կամ մի քանի հակատուբերկուլոզային դեղամիջոցների նկատմամբ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ դեղորայքային կայունությունը կարող է բարդացնել հիվանդության վերահսկումը և բուժման կազմակերպումը, իսկ դրա առաջացման ու տարածման վրա կարող են ազդել ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական և վարքագծային գործոններ։ Հետազոտության կլինիկական հատվածում կարող են վերլուծվել հիվանդների գանգատները, հիվանդության տևողությունը, ախտահարման տարածվածությունը, կլինիկական ձևերը, լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները, ինչպես նաև հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները։ Տարբեր կայունության տեսակներ ունեցող խմբերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե արդյոք հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և ընթացքի մեջ առկա են էական տարբերություններ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սոցիալական գործոններին, որոնք կարող են ներառել հիվանդների տարիքային և սոցիալական կազմը, կրթական մակարդակը, զբաղվածությունը, բնակության պայմանները, ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական վիճակը, առողջապահական ծառայություններից օգտվելու հնարավորությունները և բուժման նկատմամբ հետևողականությունը։ Այս տվյալների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս տուբերկուլոզը դիտարկել ոչ միայն որպես վարակիչ հիվանդություն, այլև որպես սոցիալական պայմանների հետ սերտորեն կապված առողջապահական խնդիր։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կլինիկական և սոցիալական տվյալների համադրումը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե սոցիալական անբարենպաստ պայմանները, բուժօգնության ուշ հասանելիությունը կամ բուժման գործընթացի ընդհատումները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ դեղորայքային կայունության ձևավորման և հիվանդության ընթացքի հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է օգնել տարբերակել այն գործոնները, որոնք ուղղակիորեն կապված են հիվանդության կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ, և այն հանգամանքները, որոնք պայմանավորված են հիվանդի սոցիալական միջավայրով կամ առողջապահական համակարգի հասանելիությամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ տուբերկուլոզի կանխարգելման և վերահսկման ծրագրերի կատարելագործման համար, քանի որ տարբեր ռիսկային խմբերի սոցիալական և կլինիկական առանձնահատկությունների ճանաչումը հնարավորություն է տալիս ավելի նպատակային կազմակերպել հայտնաբերումը, բժշկական հսկողությունը և սոցիալական աջակցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆթիզիատրիայով, վարակաբանությամբ, համաճարակաբանությամբ, հանրային առողջապահությամբ և բժշկական սոցիոլոգիայով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տուբերկուլոզի դեղորայքային կայունությունը դիտարկում է բազմակողմանի՝ համադրելով հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և հիվանդների սոցիալական բնութագրերի ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր կայունության ձևերով տուբերկուլոզի առաջացման, ընթացքի և վերահսկման խնդիրների մասին։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքի ժամանակակից ռելիեֆի ձևաբանական առանձնահատկությունների և երկրակեղևի խորքային երկրաբանական կառուցվածքի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցությունների բացահայտմանը՝ նորագույն տեկտոնական շարժումների և երկրադինամիկական գործընթացների ուսումնասիրության նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում ռելիեֆը դիտարկվում է որպես երկրակեղևում ընթացող երկարատև և ժամանակակից տեկտոնական գործընթացների արտահայտման կարևոր ցուցիչ, որի կառուցվածքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առանձին տարածքների բարձրացման, իջեցման, ճեղքավորման և ձևախախտման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում լեռնաշղթաների, միջլեռնային գոգավորությունների, գետահովիտների, սարավանդների և այլ խոշոր գեոմորֆոլոգիական միավորների տարածական դիրքն ու դրանց հարաբերակցությունը խորքային բեկվածքների և երկրակեղևի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության հիմնական մեթոդներից կարող են լինել գեոմորֆոլոգիական և մորֆոմետրիկ վերլուծությունը, երկրաբանական ու տեկտոնական քարտեզների համադրումը, երկրաֆիզիկական տվյալների մեկնաբանությունը, թվային ռելիեֆային մոդելների մշակումը, հեռազննման տվյալների վերլուծությունը և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը։ Մորֆոմետրիկ մեթոդներով հնարավոր է ուսումնասիրել բարձրությունների, լանջերի թեքությունների, գետային ցանցի և ռելիեֆի մասնատվածության տարածական փոփոխությունները՝ դրանք համադրելով տեկտոնական կառուցվածքների դիրքի հետ։ Երկրաֆիզիկական տվյալների՝ մասնավորապես սեյսմաբանական, գրավիմետրական և այլ չափումների մեկնաբանությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու երկրակեղևի խորքային կառուցվածքի մասին և այն համեմատելու մակերևութային ձևերի տարածման օրինաչափությունների հետ։ Կառուցվածքային-երկրաբանական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են ակտիվ և հնարավոր ակտիվ բեկվածքային համակարգերը, դրանց ուղղությունները և փոխհարաբերությունները ռելիեֆի խոշոր տարրերի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նորագույն երկրաբանական ժամանակաշրջանում տեղի ունեցած շարժումների տարածական տարբերությունների գնահատմանը և ժամանակակից լանդշաֆտում դրանց արտահայտման հատկանիշների բացահայտմանը։ Տարբեր տվյալների համալիր համադրումը կարող է օգտագործվել նորագույն տեկտոնական շրջանացման, երկրակեղևի ակտիվ հատվածների առանձնացման և ժամանակակից երկրադինամիկական գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների ճշգրտման համար։ Հետազոտությունն ունի նաև կիրառական նշանակություն սեյսմատեկտոնական ուսումնասիրությունների և երկրաբանական վտանգների գնահատման համար՝ նպաստելով Հայաստանի տարածքի ռելիեֆի զարգացման ու խորքային երկրաբանական կառուցվածքի փոխկապակցվածության առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը նվիրված է պտղատու ծառերի արմատային համակարգի առանձնահատկությունների դիտարկմանը և ուսումնասիրությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով արմատների կառուցվածքի, տարածման, աճի և զարգացման օրինաչափությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է արմատային համակարգի կարևորությունը պտղատու ծառերի կենսագործունեության, հողի և բույսի միջև նյութափոխանակության, ջրի ու սննդանյութերի յուրացման, ինչպես նաև ծառերի ընդհանուր աճի և բերքատվության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել տարբեր պտղատու ծառատեսակների արմատային համակարգերի ձևավորման և տարածական զարգացման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով հողի կառուցվածքը, խոնավությունը, սննդանյութերի պարունակությունը, մշակության պայմանները և ծառի կենսաբանական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արմատների խորության և հորիզոնական տարածման, հիմնական և կողային արմատների հարաբերակցության, երիտասարդ և ավելի հին արմատների զարգացման, ինչպես նաև հողի տարբեր շերտերում դրանց տեղաբաշխման դիտարկմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պտղատու ծառերի ագրոտեխնիկական խնամքի տեսանկյունից, քանի որ արմատային համակարգի կառուցվածքի և տարածման վերաբերյալ գիտելիքները հնարավորություն են տալիս ավելի ճիշտ կազմակերպել ոռոգումը, պարարտացումը, հողի մշակումը և ծառերի սնուցման պայմանները։ Աշխատության մեջ դիտարկվող տվյալները կարող են նպաստել տարբեր պտղատու տեսակների աճի համար առավել բարենպաստ պայմանների որոշմանը և այգիների արդյունավետ կառավարման մեթոդների կատարելագործմանը։ Արմատային համակարգի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր նշանակություն ունի տնկման սխեմաների ընտրության, ծառերի կենսունակության գնահատման և շրջակա միջավայրի պայմաններին դրանց հարմարվողականության բացահայտման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պտղաբուծության և ագրոնոմիայի մասնագետների, բուսաբանների, այգեգործների, գյուղատնտեսական հետազոտողների, ուսանողների և պտղատու մշակաբույսերի աճեցմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Դիրակի հավասարման երկպարամետրական խնդրի ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի կենտրոնում Դիրակի տիպի օպերատորն է, որը կարևոր դեր ունի ինչպես մաթեմատիկական ֆիզիկայում, այնպես էլ քվանտային մեխանիկայում՝ նկարագրելով մասնավորապես սպին ունեցող մասնիկների վարքը և հարաբերականիստական քվանտային համակարգերը։ «Երկպարամետրական» ձևակերպումը մատնանշում է այնպիսի խնդիրների դաս, որոնցում օպերատորի կամ համապատասխան եզրային պայմանների կառուցվածքում առկա են երկու անկախ պարամետրեր, և ուսումնասիրության նպատակն է պարզել, թե այդ պարամետրերի փոփոխությունն ինչպես է ազդում խնդրի լուծումների և սպեկտրային հատկությունների վրա։ Աշխատանքը կարելի է դիտարկել որպես սպեկտրալ տեսության և օպերատորների տեսության շրջանակում իրականացվող հետազոտություն, որտեղ կարևոր են սեփական արժեքների, սեփական ֆունկցիաների, սպեկտրի կառուցվածքի և լուծումների գոյության ու հատկությունների հարցերը։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը սովորաբար ներառում է Դիրակի օպերատորի սահմանման տիրույթի, սահմանային պայմանների և համապատասխան օպերատորային ընտանիքի մանրակրկիտ վերլուծություն։ Երկու պարամետրերի առկայությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ոչ միայն առանձին օպերատոր, այլև օպերատորների ամբողջ ընտանիք և ուսումնասիրել, թե ինչպես են դրա սպեկտրային բնութագրերը փոխվում պարամետրային տարածության տարբեր հատվածներում։ Այդ տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես նրանց համար, ովքեր զբաղվում են դիֆերենցիալ օպերատորների սպեկտրալ տեսությամբ, Դիրակի և Շտուրմ-Լիուվիլի տիպի խնդիրներով, եզրային խնդիրներով և մաթեմատիկական ֆիզիկայի մոդելներով։ Թեմայի բարդությունը պայմանավորված է նրանով, որ Դիրակի օպերատորը սովորաբար առաջին կարգի համակարգ է, և դրա սպեկտրային հատկությունները զգայունորեն կապված են ինչպես գործակիցների, այնպես էլ սահմանային պայմանների հետ։ Երկպարամետրական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել սպեկտրի փոփոխության օրինաչափություններ, հատուկ կամ դեգեներացված դեպքեր, սեփական արժեքների կախվածությունը պարամետրերից և տարբեր պարամետրային ռեժիմների միջև անցումները։ Այսպիսով, գիրքը կամ գիտական աշխատությունը հիմնականում հետաքրքիր է տեսական մաթեմատիկայի և մաթեմատիկական ֆիզիկայի մասնագետների, ասպիրանտների ու ուսանողների համար, հատկապես նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են օպերատորների սպեկտրալ տեսությունը և Դիրակի տիպի դիֆերենցիալ հավասարումները։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է կենդանիների ախտահարված վերքերի բուժման արդյունավետության և օրգանիզմի ընդհանուր դիմադրողականության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ Մուխինի թուրմի կիրառման պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վերքային գործընթացի զարգացման առանձնահատկությունների, վնասված հյուսվածքների վերականգնման ընթացքի և կենդանու օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների փոխկապակցվածության վրա։ Քննության են առնվում ախտահարված վերքերի առաջացման և զարգացման հիմնական գործոնները, տեղային բորբոքային գործընթացները, հյուսվածքների վերականգնման փուլերը և այն պայմանները, որոնք կարող են ազդել ապաքինման արագության ու արդյունավետության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսումնասիրվող թուրմի ազդեցությանը վերքային գործընթացի տարբեր փուլերում՝ գնահատելով դրա հնարավոր դերը տեղային վիճակի բարելավման, հյուսվածքների վերականգնման և կենդանու ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի պահպանման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել փորձարարական և վերահսկիչ խմբերի տվյալները, ուսումնասիրվել կլինիկական, ֆիզիոլոգիական, արյունաբանական և կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունները, ինչպես նաև գնահատվել օրգանիզմի ոչ սպեցիֆիկ պաշտպանական մեխանիզմների արձագանքը։ Կարևորվում է կենդանիների բնական դիմադրողականության խնդիրը, քանի որ օրգանիզմի ընդհանուր պաշտպանական հնարավորությունները նշանակալի դեր ունեն վնասված հյուսվածքների վերականգնման և արտաքին անբարենպաստ գործոնների նկատմամբ կայունության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վերքերի վիճակի գնահատման չափանիշներին, ապաքինման ընթացքի դիտարկմանը և բուժման տարբեր փուլերում գրանցվող փոփոխությունների համեմատական վերլուծությանը։ Փորձարարական տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող միջոցի արդյունավետությունը և պարզել դրա ազդեցության հնարավոր կապը կենդանու օրգանիզմի ընդհանուր դիմադրողականության ցուցանիշների հետ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի անասնաբուժական վիրաբուժության և կլինիկական անասնաբուժության համար, քանի որ վերքային ախտահարումների արդյունավետ կառավարումը կապված է կենդանիների առողջության պահպանման, վերականգնման ժամանակահատվածի կրճատման և հետագա բարդությունների կանխարգելման հետ։ Միաժամանակ աշխատանքը նպաստում է կենդանական օրգանիզմի պաշտպանական և վերականգնողական գործընթացների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը և տարբեր բուժական միջոցների ազդեցության փորձարարական գնահատմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբուժության, անասնաբուժական վիրաբուժության, կենդանիների ֆիզիոլոգիայի և կլինիկական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։