Տնտեսական մրցակցության զարգացման և հակամենաշնորհային քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության վերաբերյալ քրեական գործերի քննության մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ոլորտի նյութերի հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների բացահայտման, նախաքննության կազմակերպման և ապացույցների հավաքման ու գնահատման հետ կապված քրեադատավարական և կրիմինալիստիկական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման գործերի քննության պլանավորմանը, քննության հիմնական ուղղությունների որոշմանը, քրեական վարույթի մասնակիցների միջև անհրաժեշտ համագործակցության կազմակերպմանը և ապացուցման գործընթացի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ահաբեկչության վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանգամանքների բացահայտման, հանցավոր մտադրության և շարժառիթների պարզաբանման, հնարավոր մասնակիցների դերերի բացահայտման և փաստական տվյալների համակարգված գնահատման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քննչական գործողությունների կազմակերպման ընդհանուր մեթոդաբանական մոտեցումներին, փորձագիտական հետազոտությունների նշանակությանը, նյութական և էլեկտրոնային ապացույցների հայտնաբերման ու ամրագրման իրավական պահանջներին։ Կարևորվում է ազգային անվտանգության ապահովման և քրեական վարույթի ընթացքում մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռության պահպանումը։ Քննության են առնվում նաև ահաբեկչության գործերով ապացույցների թույլատրելիության, գաղտնի կամ սահմանափակ հասանելիությամբ տեղեկությունների օգտագործման, ինչպես նաև դրանց դատավարական պատշաճ ձևակերպման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների քննության կազմակերպական և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քննիչների, դատախազների, դատավորների, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, կրիմինալիստների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ծանր ու բարդ հանցագործությունների քննության մեթոդիկայով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Գրիգոր Նյուսացու (331–394 թթ.) կյանքին, աստվածաբանական ուսմունքին և նրա դերին քրիստոնեական փիլիսոփայության ձևավորման գործընթացում՝ ընդգծելով վաղ քրիստոնեական հայրաբանության և նեոպլատոնական մտածողության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Գրիգոր Նյուսացու աստվածաբանական համակարգը, նրա փիլիսոփայական գաղափարները և դրանց ազդեցությունը քրիստոնեական դոգմատիկայի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են նրա հիմնական աշխատությունները, ներառյալ աստվածաբանական տրակտատները, քարոզները և մեկնաբանությունները, որոնցում ձևավորվում են Աստծո եռամիասնության, անսահմանության և մարդու հոգևոր կատարելագործման գաղափարները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա ուսմունքին մարդու՝ որպես Աստծո պատկերով ստեղծված էակի մասին, ինչպես նաև փրկության, շնորհի և աստվածային ճանաչողության գործընթացների փիլիսոփայական մեկնաբանություններին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Գրիգոր Նյուսացու տեղը Կապադովկյան հայրերի շարքում՝ Բարսեղ Մեծի և Գրիգոր Նազիանզացու հետ միասին, և նրանց համատեղ ազդեցությունը քրիստոնեական աստվածաբանության համակարգման վրա։ Միաժամանակ վերլուծվում է նրա ժառանգության ազդեցությունը արևելաքրիստոնեական և բյուզանդական աստվածաբանական ավանդույթների զարգացման վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է աստվածաբանության և փիլիսոփայության պատմության ոլորտում՝ նպաստելով վաղ քրիստոնեական մտածողության ավելի խորքային ընկալմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայերի կանոնադրության իրավաքաղաքական գաղափարների պատմաիրավական վերլուծությանը՝ ընդգծելով օսմանյան կայսրության հայկական համայնքների ինքնակազմակերպման և իրավական կարգավիճակի ձևավորման գործընթացները։ Վերլուծվում են կանոնադրությունների բովանդակային կառուցվածքը, համայնքային ինքնավարության սկզբունքները, ներկայացուցչական մարմինների ձևավորման մեխանիզմները և կրոնական ու քաղաքացիական իշխանությունների փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաքաղաքական գաղափարների էվոլյուցիային՝ կապված ազգային ինքնության պահպանման, համայնքային ինքնակառավարման և իրավական կարգավորման արդիականացման փորձերի հետ։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է արևմտահայ իրավական մտքի ձևավորումը օսմանյան իրավական համակարգի համատեքստում՝ բացահայտելով եվրոպական սահմանադրական գաղափարների ազդեցությունը և դրանց տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է պատմական աղբյուրների և իրավական փաստաթղթերի վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով վեր հանել արևմտահայերի կանոնադրության իրավաքաղաքական նշանակությունը և դրա ազդեցությունը հայ իրավական մտքի զարգացման վրա։

Փիլիսոփայություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է գեղագիտության և մարդու հուզաշխարհի փոխկապակցվածությանն առնչվող գրականության հանձնարարական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ուղղորդել համապատասխան գիտական, փիլիսոփայական, հոգեբանական և մշակութաբանական աղբյուրների ուսումնասիրության մեջ։ Ներկայացվող գրականության շրջանակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մարդու հույզերի, զգացմունքների և ներաշխարհի ձևավորման ու արտահայտման առանձնահատկությունները գեղագիտական ընկալման, արվեստի և ստեղծագործական գործունեության համատեքստում։ Ցանկը կարող է ընդգրկել աշխատություններ, որոնք անդրադառնում են գեղեցիկի, վեհի, ներդաշնակի և այլ գեղագիտական կատեգորիաների ընկալմանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը մարդու հոգևոր և հուզական աշխարհի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում արվեստի տարբեր ձևերի՝ գրականության, երաժշտության, կերպարվեստի, թատրոնի և այլ ստեղծագործական ոլորտների միջոցով հույզերի առաջացման, փոխանցման և վերապրման խնդիրներին։ Հանձնարարական նյութերի համակարգված ներկայացումը կարող է օգնել ընթերցողին ձևավորելու թեմայի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով համադրելու գեղագիտական և հոգեբանական մոտեցումները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև մարդու գեղագիտական պահանջմունքների, արժեքային կողմնորոշումների, ճաշակի ձևավորման և արվեստի սոցիալ-հոգեբանական նշանակության ուսումնասիրության համար։ Որպես մատենագիտական-տեղեկատու նյութ՝ այն կարող է ծառայել ինքնուրույն ընթերցանության, ուսումնական աշխատանքների, գիտական հետազոտությունների և թեմատիկ գրականության որոնման նպատակներին։ Այն հատկապես օգտակար է փիլիսոփայության, գեղագիտության, հոգեբանության, արվեստագիտության, գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտներում սովորողներին, դասավանդողներին, հետազոտողներին և մարդու հուզական աշխարհի ու արվեստի փոխհարաբերությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ալեխո Կարպենտիերի սոցիալ-փիլիսոփայական արձակի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործությունների գաղափարական խորքը, գեղարվեստական առանձնահատկությունները և լատինամերիկյան գրականության զարգացման մեջ ունեցած դերը։ Կարպենտիերի արձակը ձևավորվել է որպես մշակութային, պատմական և փիլիսոփայական մտորումների համադրություն, որտեղ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում պատմության ընկալումը, հասարակական իրականության հակասությունները և մարդու գոյաբանական խնդիրները։ Նրա ստեղծագործություններում առանձնահատուկ է «մոգական ռեալիզմի» և պատմական իրականության սինթեզը, որտեղ իրական իրադարձությունները ներկայացվում են առասպելաբանական, խորհրդանշական և փիլիսոփայական շերտերի միջոցով։ Սոցիալ-փիլիսոփայական ուղղվածությունը հատկապես արտահայտվում է իշխանության, ազատության, հեղափոխության և մշակութային ինքնության խնդիրների քննադատական մեկնաբանության մեջ, որտեղ անհատը դիտարկվում է պատմական գործընթացների և սոցիալական կառուցվածքների համատեքստում։ Կարպենտիերի պոետիկան բնորոշվում է բազմաշերտ պատմողականությամբ, լեզվական հարուստ կառուցվածքով և երաժշտական ռիթմիկայով, որոնք ստեղծում են խորքային գեղարվեստական ազդեցություն։ Նրա արձակը ոչ միայն գեղարվեստական ստեղծագործություն է, այլ նաև փիլիսոփայական մտորումների դաշտ, որտեղ պատմությունը և առասպելը փոխլրացնում են միմյանց՝ բացահայտելով լատինամերիկյան ինքնության և քաղաքակրթական զարգացման բարդ ուղիները։ Այսպիսով, Ալեխո Կարպենտիերի սոցիալ-փիլիսոփայական արձակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում XX դարի համաշխարհային գրականության մեջ՝ որպես մշակութային և գաղափարական խորքային վերլուծության օրինակ։

Պատմություն

Այս մշակութաբանական և ազգագրական ուսումնասիրությունը նվիրված է խաղերի սոցիալ-մշակութային առանձնահատկությունների վերլուծությանը հայոց մեջ՝ ընդգծելով ավանդական և արդիական դրսևորումների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հայկական ժողովրդական խաղերի պատմական ձևավորումը, դրանց գործառույթները համայնքային կյանքում և սոցիալականացման գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է խաղերի դերը որպես մշակութային արժեքների փոխանցման, վարքականոնների ձևավորման և սերունդների միջև կապի ապահովման միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի ծիսական, կրթական և ժամանցային գործառույթներին, ինչպես նաև դրանց կապին ժողովրդական տոնակատարությունների և ավանդույթների հետ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև ժամանակակից պայմաններում խաղերի վերափոխումները՝ ներառյալ քաղաքային միջավայրում դրանց պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացները, ինչպես նաև թվային խաղերի ազդեցությունը ավանդական խաղային մշակույթի վրա։ Հետազոտությունը ընդգծում է խաղերի մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական համախմբման դերը՝ ցույց տալով դրանց շարունակական նշանակությունը հայ մշակույթի զարգացման մեջ։ Աշխատությունը նախատեսված է ազգագրագետների, մշակութաբանների, մանկավարժների, սոցիոլոգների և հետազոտողների համար։