Трансуретральная резекция доброкачественной гиперплазии предстательной железы у больных с высоким риском оперативного вмешательства

Մանկավարժություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցում միջանձնային հաղորդակցման իրականացման ուղիների և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Աշխատության կենտրոնում սովորողների, ուսուցիչների և դասարանական միջավայրի մյուս մասնակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության ձևավորումն է՝ որպես կրթական գործընթացի հաջողության և երեխայի սոցիալական զարգացման կարևոր պայման։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բանավոր և ոչ բանավոր հաղորդակցության ձևերը, փոխադարձ լսելու, հարցադրումներ կատարելու, մտքերն ու զգացմունքներն արտահայտելու, համագործակցելու և կոնֆլիկտային իրավիճակները կառուցողականորեն հաղթահարելու եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի հաղորդակցական վարքագծին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ստեղծել վստահության, փոխադարձ հարգանքի և հոգեբանական անվտանգության վրա հիմնված դասարանային միջավայր։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են դերային խաղերի, խմբային աշխատանքի, զույգերով առաջադրանքների, քննարկումների, համագործակցային ուսուցման և այլ ինտերակտիվ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացման նպատակով։ Կարևորվում է նաև ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք կարող են ընդլայնել սովորողների փոխգործակցության հնարավորությունները և դարձնել ուսուցման գործընթացը առավել մասնակցային ու հետաքրքիր։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև հաղորդակցման դժվարությունների առաջացման պատճառները, մասնավորապես՝ ամաչկոտությունը, փոխադարձ չհասկանալը, սոցիալական հմտությունների անբավարար զարգացումը և դասարանական հարաբերություններում առաջացող հակասությունները։ Հաղորդակցական կարողությունների նպատակային զարգացումը կարող է նպաստել երեխայի ինքնավստահության, սոցիալական հմտությունների, համագործակցային վարքագծի և ուսումնական ակտիվության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, հոգեբանների և կրթության կազմակերպիչների համար՝ միջանձնային հաղորդակցության արդյունավետ մեթոդներ ընտրելու և կիրառելու նպատակով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողներին, հետազոտողներին և կրտսեր դպրոցականների կրթության ու զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է բացահանքերի կողերի ձևավորման և կայունության ապահովման նոր մեթոդի մշակմանը, ինչպես նաև դրա կիրառման համար անհրաժեշտ հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բաց եղանակով օգտակար հանածոների արդյունահանման ժամանակ առաջացող լեռնատեխնիկական պայմանները, ապարային զանգվածի կառուցվածքային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հանքավայրի երկրաբանական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կողերի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բացահանքի կողերի երկրաչափական ձևավորմանը, թեքության անկյան, բարձրության, աստիճանների չափերի և այլ տեխնոլոգիական ու երկրամեխանիկական ցուցանիշների ընտրությանը։ Նոր մոտեցման մշակման նպատակն է համատեղել արդյունահանման աշխատանքների անվտանգությունը, կողերի երկարաժամկետ կայունությունը և հանքային տարածքի արդյունավետ օգտագործումը՝ նվազեցնելով ապարների փլուզման, սահքի և դեֆորմացիաների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ապարային զանգվածում լարվածությունների և դեֆորմացիաների ձևավորման օրինաչափությունները, ջրաբանական պայմանների ազդեցությունը, բնական ճաքերի և խզվածքների դերը, ինչպես նաև հանքարդյունաբերական աշխատանքների հաջորդականության ու կիրառվող տեխնոլոգիայի ազդեցությունը կողերի վարքագծի վրա։ Առաջարկվող մեթոդի պարամետրերի հիմնավորումը հնարավորություն է տալիս որոշել այնպիսի օպտիմալ երկրաչափական և տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք համապատասխան են տվյալ հանքավայրի պայմաններին և ապահովում են աշխատանքների առավել անվտանգ ու արդյունավետ իրականացում։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բացահանքերի նախագծման, վերակառուցման և շահագործման ընթացքում՝ նպաստելով լեռնային աշխատանքների անվտանգության բարձրացմանը, կորուստների և չնախատեսված ծախսերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանքավայրի պաշարների առավել ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատանքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես լեռնային ինժեներների, հանքարդյունաբերության մասնագետների, նախագծողների, երկրաբանների և բաց եղանակով հանքավայրերի շահագործման տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լճակային ձկնաբուծության զարգացման տնտեսական, կազմակերպական, տեխնոլոգիական և բնապահպանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության ու կայունության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ձկնաբուծական տնտեսությունների գործունեության պայմաններն են, արտադրական ռեսուրսների օգտագործումը, արտադրության ծավալների և ինքնարժեքի ձևավորումը, տնտեսությունների տեխնիկական հագեցվածությունը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները։ Քննվում է ջրային ռեսուրսների հասանելիության և արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը, քանի որ լճակային տնտեսությունների գործունեությունն անմիջականորեն կապված է ջրամատակարարման կայունության, ջրի որակի և բնական ռեսուրսների պահպանության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձկների կերային ապահովմանը, տնտեսությունների նյութատեխնիկական բազային, արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը, մասնագիտական կառավարմանը և համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Վերլուծվում են արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ արտադրական ծախսերը, աշխատանքի արտադրողականությունը, կերերի արժեքը, շուկայական պահանջարկը, իրացման գները և արտադրողների միջև տնտեսական համագործակցության հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձկնաբուծական արտադրանքի մրցունակության և շուկայի կազմակերպման խնդիրը՝ ներառելով վերամշակման, պահպանման, փոխադրման և իրացման համակարգերի զարգացման նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև ոլորտում փոքր և միջին տնտեսությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ներդրումային հնարավորությունները և նոր տեխնոլոգիաների կիրառման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում ջրային պաշարների խնայողական օգտագործմանը, արտադրական գործունեության և բնական էկոհամակարգերի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տնտեսավարման այնպիսի մոտեցումների անհրաժեշտությանը, որոնք համատեղում են արտադրողականության բարձրացումն ու բնական ռեսուրսների պահպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր տնտեսությունների տնտեսական և արտադրական ցուցանիշները՝ ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող ընդհանուր գործոններն ու առավել արդյունավետ կազմակերպական մոտեցումները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ձկնաբուծության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել լճակային ձկնաբուծության կայուն և տնտեսապես արդյունավետ զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետականության երեք ժամանակաշրջաններում նախաքննություն իրականացնող մարմինների ձևավորման, կազմակերպական կառուցվածքի, իրավական կարգավիճակի և գործունեության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում նախաքննության ինստիտուտի զարգացումը դիտարկվում է Առաջին Հանրապետության, Խորհրդային Հայաստանի և Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական ու իրավական համակարգերի փոփոխությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված կառավարման և քրեական դատավարության մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նախաքննության մարմինների ստեղծման իրավական նախադրյալները, նրանց իրավասությունների շրջանակը, ենթակայության սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքը և փոխհարաբերությունները դատախազության, ոստիկանության, դատարանների ու իրավապահ համակարգի մյուս կառույցների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին Հանրապետության տարիներին նորաստեղծ պետական համակարգում քրեական հետապնդման և նախնական քննության կազմակերպման խնդիրներին, համապատասխան իրավական հաստատությունների ձևավորմանը և նախկին իրավակարգից ժառանգված մեխանիզմների վերափոխմանը։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են պետական և դատավարական համակարգի փոփոխությունները, նախաքննության կենտրոնացված կառավարման առանձնահատկությունները, քննիչների իրավական կարգավիճակի զարգացումը և քրեական դատավարության օրենսդրության ազդեցությունը նախաքննական գործունեության կազմակերպման վրա։ Հետխորհրդային փուլում ուշադրությունը կենտրոնացվում է անկախ պետականության պայմաններում իրավապահ համակարգի վերակազմավորման, նոր օրենսդրական հիմքերի ստեղծման, մասնագիտացված քննչական կառույցների ձևավորման և նախաքննության ինստիտուցիոնալ ինքնուրույնության զարգացման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր տարիներին իրականացված իրավական և կառուցվածքային բարեփոխումները, դրանց նպատակները և ազդեցությունը քրեական գործերի քննության կազմակերպման արդյունավետության վրա։ Կարևորվում են քննիչի դատավարական ինքնուրույնության, օրինականության ապահովման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, դատախազական վերահսկողության և դատական վերահսկողության հետ կապված հիմնահարցերը։ Երեք պատմական փուլերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նախաքննության համակարգում պահպանված իրավական ավանդույթները, էական փոփոխությունները և ժամանակակից համակարգի ձևավորման վրա ազդեցություն ունեցած պատմական գործոնները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի իրավապահ համակարգի ինստիտուցիոնալ պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ նախաքննության մարմինների զարգացումը ներկայացվում է պետական կառավարման, օրենսդրության և քրեական արդարադատության ընդհանուր վերափոխումների հետ փոխկապակցված։ Պատմաիրավական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ժամանակաշրջանների փորձը, բացահայտել համակարգի զարգացման օրինաչափությունները և առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից նախաքննական համակարգի ձևավորման հիմքերի մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, քննիչների, քրեական դատավարության և իրավունքի պատմության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Научное исследование посвящено выделению пептида аргинилфенилаланина из тканей гипоталамуса человека и изучению некоторых аспектов его биологической активности; в работе рассматриваются методы экстракции, очистки и идентификации нейропептида, а также его химическая структура и особенности взаимодействия с биологическими системами; значительное внимание уделяется экспериментальной оценке влияния данного соединения на регуляцию нейроэндокринных процессов, включая возможное участие в модуляции гормональной секреции и нейромедиаторной активности, а также анализу его физиологической роли в центральной нервной системе; исследование имеет значение для понимания механизмов пептидной регуляции в гипоталамических структурах мозга.

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը հայկական միջնադարյան աշխարհագրական մտքի կարևոր աղբյուրներից է, որը ներկայացնում է հին և վաղ միջնադարյան աշխարհի տարածքների, երկրների, ժողովուրդների, քաղաքների, գետերի, լեռների և ծովերի վերաբերյալ պատկերացումները՝ դրանք համադրելով Կլավդիոս Պտղոմեոսի աշխարհագրական համակարգի հետ։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է Մեծ Հայքի և հարակից տարածաշրջանների պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ Պտղոմեոսի տվյալները այստեղ ոչ միայն փոխանցվում կամ համառոտ ներկայացվում են, այլև լրացվում են տեղական և ավելի ուշ ժամանակաշրջանների տեղեկություններով։ Աշխատության առանցքում աշխարհը բաժանվում է խոշոր աշխարհագրական միավորների, որոնց նկարագրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարածքների դիրքին, սահմաններին, բնակավայրերին, բնական առանձնահատկություններին և տարբեր ժողովուրդների տեղաբաշխմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի, Վրաստանի, Աղվանքի, Պարսկաստանի, Միջագետքի, Ասորիքի, Կողքիսի, Փոքր Ասիայի և հարակից շրջանների վերաբերյալ հատվածները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հին աշխարհագրական անվանումների և տարածքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն ավանդույթը, որի համաձայն հայկական վաղ միջնադարյան գիտնականները փորձում էին դասական աշխարհի աշխարհագրական գիտելիքները հարմարեցնել իրենց ժամանակի իրականությանը՝ պահպանելով հին հեղինակների տեղեկությունները, բայց միաժամանակ ներառելով նոր տվյալներ։ Այդ պատճառով այն հետաքրքիր է ոչ միայն որպես աշխարհագրական նկարագրություն, այլև որպես գիտության, քարտեզագրության և պատմական աշխարհընկալման զարգացման վկայություն։ Գիրքը կարևոր նյութ է նաև տեղանունների պատմության համար․ բազմաթիվ հին անվանումներ, բնակավայրերի դիրքեր և տարածաշրջանների փոխհարաբերություններ կարող են օգտագործվել ժամանակակից պատմական աշխարհագրության և հնագիտության ուսումնասիրություններում։ Ներկայացված ֆրանսերեն հրատարակությունը հիմնված է հայերեն բնագրի վրա և թարգմանվել է Պ. Արսեն Սուքրյի կողմից․ բնօրինակ հրատարակությունը լույս է տեսել Վենետիկում 1881 թվականին, իսկ ժամանակակից վերահրատարակություններից մեկը կատարվել է Bibliothèque nationale de France-ի թվայնացված ժառանգության հիման վրա։ H Hachette BNF +1 Աշխատության գիտական արժեքը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ այն գտնվում է դասական հունա-հռոմեական աշխարհագրության և հայկական վաղ միջնադարյան աշխարհագրական գիտելիքի հատման կետում։ Պտղոմեոսի համակարգի օգտագործումը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին հին աշխարհագրական պատկերացումները փոխանցվում հայկական մտավոր միջավայր և վերամշակվում տեղական գիտական ավանդույթի շրջանակում։ Հայկական աղբյուրագիտական ավանդույթի համաձայն՝ այս աշխարհագրական աշխատության մեջ Պտղոմեոսի «Երկրագրության» հաջորդականությունը հիմք է ծառայել տարբեր երկրամասերի նկարագրության համար, մինչդեռ Հայաստանի և հարակից երկրների վերաբերյալ նյութը զգալիորեն ընդլայնվել է այլ աղբյուրների և տեղական տեղեկությունների միջոցով։ W Wikisource Այսպիսով, գիրքը կարելի է դիտարկել որպես պատմական քարտեզի և աշխարհագրական տեղեկատուի յուրօրինակ համադրություն, որը հատկապես հետաքրքիր է նրանց համար, ովքեր ուսումնասիրում են հին Հայաստանի սահմանները, պատմական տեղանունները, հարևան ժողովուրդների տարածքները, հին ճանապարհները և միջնադարյան հայերի պատկերացումները աշխարհի կառուցվածքի մասին։ Այն առավելապես գիտահետազոտական և աղբյուրագիտական բնույթ ունի և կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, աշխարհագետների, քարտեզագրության պատմությամբ զբաղվողների, հայագետների և Կովկասի ու Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։