Ցանցային տնտեսության հայեցակարգը և ձևավորման ուղիները ՀՀ-ում

Տնտեսագիտություն

ФИНАНСЫ И КРЕДИТ աշխատությունը տնտեսագիտության և ֆինանսական գիտությունների հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ֆինանսների և վարկային համակարգի տեսական հիմքերը և գործնական կազմակերպման սկզբունքները, այն բացատրում է պետական և մասնավոր ֆինանսների կառուցվածքը, դրամավարկային համակարգի դերը տնտեսության մեջ, ինչպես նաև վարկի էությունը, տեսակները և վարկավորման մեխանիզմները, գիրքը անդրադառնում է ֆինանսական շուկաների գործունեությանը, բանկային համակարգի գործառույթներին և տոկոսադրույքների ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգրկելով պետական բյուջեի, հարկային համակարգի և ֆինանսական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության, ֆինանսների և բանկային գործի ուսանողների ու մասնագետների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության և հայկական վոկալ երաժշտության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բանաստեղծի քնարական պատկերները, գաղափարները, լեզվական երաժշտականությունը և հուզական աշխարհը մարմնավորվել տարբեր կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրական սկզբնաղբյուրի և երաժշտական մեկնաբանության հարաբերակցության վրա, երբ բանաստեղծական խոսքը դառնում է երգի, ռոմանսի, խմբերգային կամ վոկալ այլ ստեղծագործության հիմք և երաժշտական արտահայտչամիջոցների շնորհիվ ձեռք է բերում նոր հնչերանգներ։ Իսահակյանի քնարերգությունը դիտարկվում է որպես հայ երաժշտական մշակույթի համար հարուստ գրական նյութ՝ պայմանավորված թեմատիկ բազմազանությամբ, զգացմունքային խորությամբ, պատկերավորությամբ, ժողովրդական մտածողության հետ ունեցած կապերով և խոսքի արտահայտիչ ռիթմով։ Քննության են առնվում սիրո, կարոտի, հայրենիքի, բնության, մարդու ներաշխարհի, կյանքի անցողիկության, մենության և փիլիսոփայական մտորումների մոտիվները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջանների կոմպոզիտորների համար ստեղծագործական մեկնաբանության լայն հնարավորություններ են բացել։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանաստեղծական տեքստի երաժշտականությանը։ Վերլուծվում է, թե խոսքի ռիթմը, հնչերանգը, տողերի կառուցվածքը, կրկնությունները և պատկերային համակարգը ինչպես կարող են պայմանավորել երաժշտական ձևի ընտրությունը, մեղեդու շարժումը, ռիթմական կազմակերպումը և ստեղծագործության ընդհանուր դրամատուրգիան։ Բանաստեղծական տեքստը երաժշտության մեջ դիտարկվում է ոչ թե որպես պարզապես երգվող խոսք, այլ որպես ստեղծագործության կառուցվածքը և արտահայտչական տրամաբանությունը ձևավորող կարևոր գործոն։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից է բառի և մեղեդու փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Քննության է առնվում, թե երաժշտական ինտոնացիան որքանով է համապատասխանում բանաստեղծության իմաստային շեշտադրումներին, ինչպես են մեղեդիական վերելքներն ու վայրէջքները ընդգծում տեքստի հուզական հանգույցները և ինչ միջոցներով է երաժշտությունը խորացնում կամ նորովի մեկնաբանում գրական սկզբնաղբյուրի տրամադրությունը։ Նույն բանաստեղծության տարբեր երաժշտական մեկնաբանությունների առկայության դեպքում հնարավոր է բացահայտել կոմպոզիտորական անհատականությունների տարբերությունը և տեսնել, թե ինչպես կարող է միևնույն գրական նյութը ստանալ քնարական, դրամատիկական, ժողովրդական կամ այլ գեղարվեստական շեշտադրումներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական ռոմանսի և երգարվեստի զարգացման համատեքստին։ Իսահակյանի բանաստեղծությունների հիման վրա ստեղծված վոկալ գործերը դիտարկվում են ազգային երաժշտական մշակույթի այն ուղղությունների շրջանակում, որտեղ գրական բարձրարժեք տեքստը միավորվում է կոմպոզիտորական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ բանաստեղծական նյութը համապատասխանեցրել կամերային վոկալ ստեղծագործության առանձնահատկություններին, ինչ դեր է ստացել դաշնամուրային կամ այլ գործիքային նվագակցությունը և ինչպես է կառուցվել երգչական ձայնի ու նվագակցության փոխհարաբերությունը։ Նվագակցությունը կարող է ոչ միայն ապահովել ներդաշնակային հիմքը, այլև հանդես գալ որպես բանաստեղծական պատկերի ինքնուրույն մեկնաբան՝ արտահայտելով բնության պատկերներ, ներքին անհանգստություն, հիշողություն, կարոտ կամ ստեղծագործության այլ հուզական վիճակներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի առանձնահատկություններին։ Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհում ժողովրդական մշակույթի հետ առկա կապերը հնարավորություն են տվել կոմպոզիտորներին դիմել հայկական ժողովրդական երգարվեստին բնորոշ ինտոնացիաներին, մեղեդիական դարձվածքներին և ռիթմական առանձնահատկություններին։ Միաժամանակ վոկալ ստեղծագործություններում կարող են համադրվել ազգային ավանդույթներն ու եվրոպական պրոֆեսիոնալ երաժշտության ձևերը։ Այս փոխազդեցությունը կարևոր է հայ կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ընթացքը և ազգային վոկալ երաժշտության ոճական առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել տարբեր սերունդների հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները՝ բացահայտելու համար բանաստեղծական նույն աշխարհի երաժշտական ընկալման փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տեսնել, թե ինչպես են փոխվել մեղեդիական մտածողությունը, հարմոնիկ լեզուն, ձևակառուցման սկզբունքները, դաշնամուրային նվագակցության գործառույթը և բանաստեղծական խոսքի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Այս կերպ ձևավորվում է գրական տեքստի երաժշտական մեկնաբանությունների պատմական պատկերը։ Կարևորվում է նաև վոկալ ստեղծագործությունների ժանրային բազմազանությունը։ Բանաստեղծական նյութը կարող է հիմք ծառայել մեներգերի, ռոմանսների, խմբերգերի և վոկալ այլ ձևերի համար, իսկ ժանրի ընտրությունը զգալիորեն փոխում է տեքստի ընկալման եղանակը։ Կամերային երգում առաջնային կարող է լինել անհատական ապրումը և խոսքի նուրբ արտահայտչականությունը, մինչդեռ խմբերգային մարմնավորումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության հուզական և գաղափարական մասշտաբը։ Ժանրային առանձնահատկությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նույն բանաստեղծական մոտիվների երաժշտական ներկայացման տարբեր հնարավորությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում վոկալ կատարողականությանը։ Բանաստեղծական խոսքի երաժշտական մարմնավորումը պահանջում է ոչ միայն ձայնային տեխնիկա, այլև տեքստի իմաստի, արտասանության, շեշտադրության և հուզական կառուցվածքի խոր ընկալում։ Ուսումնասիրվում է երգչի կողմից խոսքի և երաժշտության միասնական ներկայացման խնդիրը, քանի որ վոկալ կատարումը կարող է էապես ազդել ստեղծագործության գեղարվեստական ազդեցության վրա։ Հայերեն տեքստի հնչյունական առանձնահատկությունները, ձայնավորների և բաղաձայնների հարաբերակցությունը, բառային շեշտերը և խոսքային ինտոնացիան կարևոր գործոններ են երաժշտական ֆրազավորման համար։ Քննության է առնվում նաև բանաստեղծական սկզբնաղբյուրի հնարավոր փոփոխությունը երաժշտական ստեղծագործության մեջ։ Կոմպոզիտորը կարող է ընտրել ամբողջ բանաստեղծությունը կամ դրա առանձին հատվածները, կիրառել տեքստային կրկնություններ և երաժշտական ձևի պահանջներից ելնելով վերակազմակերպել նյութի ընթացքը։ Նման փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորի մեկնաբանական մոտեցումը և հասկանալ, թե բանաստեղծության որ գաղափարներն ու պատկերներն են դարձել երաժշտական ստեղծագործության հիմնական հենակետերը։ Կարևոր ուղղություն է երաժշտական ձևի և բանաստեղծական կառուցվածքի փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Տաղերի և բանաստեղծությունների տների կառուցվածքը, կրկնվող տողերը և իմաստային հանգույցները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ երաժշտական ձևի վրա։ Որոշ դեպքերում կոմպոզիտորը կարող է պահպանել տեքստի կառուցվածքային համաչափությունը, իսկ այլ դեպքերում՝ երաժշտական զարգացման միջոցով ստեղծել նոր դրամատուրգիական ամբողջություն։ Այդ տարբերությունների բացահայտումը կարևոր է գրական տեքստի երաժշտական վերափոխման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել երաժշտական արտահայտչամիջոցների վերլուծությունը՝ մեղեդի, հարմոնիա, ռիթմ, տեմպ, դինամիկա, տոնայնություն և ֆակտուրա։ Դրանց համադրությամբ ձևավորվում է բանաստեղծական պատկերի երաժշտական համարժեքը։ Հատկապես կարևոր է պարզել, թե ինչպես են տարբեր կոմպոզիտորներ երաժշտական միջոցներով արտահայտել Իսահակյանի պոեզիային բնորոշ քնարական խորությունը և տրամադրությունների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնության պատկերների երաժշտական մեկնաբանությանը։ Բանաստեղծական բնապատկերը հաճախ կապված է քնարական հերոսի ներքին վիճակի հետ, և երաժշտության մեջ այն կարող է արտահայտվել մեղեդիական, հարմոնիկ ու ֆակտուրային տարբեր միջոցներով։ Այսպիսով բնությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայր, այլև որպես մարդկային զգացմունքների արտացոլման գեղարվեստական տարածք։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև սիրային քնարերգության երաժշտական մարմնավորումը։ Սերը, կարոտը, բաժանումը և հիշողությունը Իսահակյանի ստեղծագործական աշխարհի առանցքային մոտիվներից են, որոնք վոկալ երաժշտության մեջ կարող են ստանալ հատկապես անմիջական արտահայտություն։ Երաժշտությունը հնարավորություն է տալիս ուժեղացնել բանաստեղծական խոսքի հուզական ազդեցությունը՝ պահպանելով դրա նրբությունն ու անհատականությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև համապատասխան ստեղծագործությունների նոտային նյութերի, տարբեր խմբագրությունների, կատարողական մեկնաբանությունների և երաժշտագիտական ուսումնասիրությունների համադրություն։ Նոտային տեքստի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կոմպոզիտորական լուծումները, իսկ կատարողական տարբերակների ուսումնասիրությունը՝ հասկանալ դրանց գործնական հնչեցման առանձնահատկությունները։ Պատմական և երաժշտագիտական մոտեցումների համադրումը թույլ է տալիս ստեղծագործությունները դիտարկել ինչպես իրենց ժամանակաշրջանի, այնպես էլ հայ երաժշտության ընդհանուր զարգացման շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ գրականության և երաժշտության ստեղծագործական կապերի համակարգված ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև Իսահակյանի բանաստեղծական ժառանգության երաժշտական կյանքի բացահայտմամբ։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է գրական ստեղծագործությունը շարունակում զարգանալ մեկ այլ արվեստի ոլորտում՝ ստանալով նոր արտահայտչական ձև և դառնալով ազգային երաժշտական մշակույթի բաղկացուցիչ մաս։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, գրականագետների, հայ վոկալ արվեստի պատմությունն ուսումնասիրողների, երգիչների, կոնցերտմայստերների, երաժշտական կրթության մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է իրանական ավանդական ֆերմենտացված կաթնաթթվային խմիչքի՝ «Ռիչալ»-ի (Rishal / regional fermented dairy beverage) ուսումնասիրությանը և դրա արդյունաբերական արտադրության հնարավորությունների գնահատմանը՝ համադրելով էթնոգաստրոնոմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Հեղինակը ներկայացնում է խմիչքի ավանդական պատրաստման եղանակները, որոնք հիմնված են կաթի բնական ֆերմենտացիայի վրա՝ լակտոբացիլների և այլ կաթնաթթվային միկրոօրգանիզմների մասնակցությամբ, որոնք ապահովում են արտադրանքի բնորոշ համը, թթվայնությունը և կենսաբանական արժեքը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ֆերմենտացիայի հիմնական փուլերը, ջերմաստիճանային ռեժիմները, միկրոֆլորայի կազմը և դրա ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խմիչքի սննդային և պրոբիոտիկ հատկություններին, ներառյալ աղիքային միկրոֆլորայի վրա դրական ազդեցությունը, մարսողական գործընթացների բարելավումը և իմունային համակարգի խթանումը։ Նշվում է նաև ավանդական արտադրության սահմանափակումները՝ հիգիենիկ պայմանների փոփոխականությունը, պահպանման կարճ ժամկետը և ստանդարտացման բացակայությունը, որոնք խոչընդոտում են լայնածավալ արտադրությանը։ Աշխատության մեջ առաջարկվում են արդյունաբերական արտադրության հնարավոր տեխնոլոգիական լուծումներ՝ վերահսկվող ֆերմենտացիա, ստարտերային կուլտուրաների օգտագործում և միկրոբիոլոգիական ստանդարտացում, որոնք կարող են ապահովել արտադրանքի կայուն որակ և երկար պահպանման ժամկետ։ Միաժամանակ քննարկվում է նաև ավանդական սննդային մշակույթի պահպանման կարևորությունը՝ որպես տեղական կենսամշակութային ժառանգության մաս։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է իրանական ավանդական ֆերմենտացված կաթնային խմիչքը որպես սննդային արժեքավոր և տեխնոլոգիական տեսանկյունից զարգացվող արտադրանք, որի արդյունաբերականացման ներուժը կարող է նպաստել ֆունկցիոնալ սննդամթերքի զարգացմանը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ենթակլինիկական մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացվող կաթի բակտերիոլոգիական առանձնահատկությունների և դրա հետագա վերամշակման ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ «Կյաշք» կաթնամթերքի որակի համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում կաթի մանրէաբանական անվտանգությունն է, քանի որ նույնիսկ այն դեպքերում, երբ կենդանիների մոտ հիվանդության արտահայտված կլինիկական նշաններ չկան, կաթում կարող են առկա լինել տարբեր ախտածին կամ պայմանական ախտածին միկրոօրգանիզմներ, որոնք կարող են ազդել ինչպես հումքի որակի, այնպես էլ պատրաստի արտադրանքի հատկությունների վրա։ Աշխատանքում կարևորվում է կաթի բակտոֆուգման գործընթացը՝ որպես մանրէաբանական կազմի ուսումնասիրման և հնարավոր ռիսկերի գնահատման միջոց, ինչպես նաև դրա կիրառական նշանակությունը կաթնամթերքի արտադրության մեջ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում հում կաթի մանրէաբանական ցուցանիշներին, ենթակլինիկական մաստիտի առկայության հնարավոր ազդեցությանը, կաթի որակական հատկանիշների փոփոխություններին և արտադրական գործընթացի ընթացքում այդ գործոնների դրսևորմանը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հարցը, թե ինչպես կարող են սկզբնական հումքի մանրէաբանական առանձնահատկությունները անդրադառնալ պատրաստի կաթնամթերքի որակի, պահպանման կայունության, սննդային և օրգանոլեպտիկ հատկությունների վրա։ Աշխատությունը կապ է ստեղծում անասնաբուժական առողջության, կաթի հիգիենայի, մանրէաբանության և սննդամթերքի անվտանգության միջև՝ ընդգծելով կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկման նշանակությունը բարձրորակ և անվտանգ կաթնամթերք ստանալու գործընթացում։ Ներկայացված նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կաթի և կաթնամթերքի արտադրության մասնագետների, սննդի անվտանգության ոլորտի աշխատակիցների, մանրէաբանների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրա արդյունքները կարող են նպաստել կաթի հումքի որակի վերահսկման, ենթակլինիկական մաստիտի ժամանակին հայտնաբերման, արտադրական հիգիենայի բարելավման և վերջնական արտադրանքի անվտանգության ապահովման մոտեցումների կատարելագործմանը։

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Համաստեղ-ի արձակի պոետիկ առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով նրա ստեղծագործական լեզվի, պատկերային համակարգի և պատմողական կառուցվածքի յուրահատկությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են հեղինակի արձակում բնության պատկերների խորհրդանշականությունը, հայրենիքի թեմայի բազմաշերտ ներկայացումը և էմիգրացիոն փորձի արտահայտման ձևերը։ Հեղինակի լեզվաոճական միջոցների, ռիթմիկ կառուցվածքի և գեղարվեստական մտածողության վերլուծության միջոցով բացահայտվում են նրա արձակի քնարական-պոետիկ բնույթը և ազգային ինքնության գաղափարական շերտերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմողական տեխնիկային, ներքին մոնոլոգի կիրառությանը և ժամանակի ու հիշողության փոխկապակցվածությանը՝ որպես գեղարվեստական աշխարհի կառուցման հիմնական գործիքների։ Աշխատությունը համադրում է գրականագիտության, ոճաբանության և պոետիկայի մոտեցումները՝ առաջարկելով Համաստեղի արձակի ավելի խորքային մեկնաբանություն։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բյուրեղային նյութերի կառուցվածքային անկատարությունների հայտնաբերման նոր ռենտգենադիֆրակցիոն մեթոդների տեսական և փորձարարական հիմքերի մշակմանը։ Դիտարկվում են բյուրեղային կառուցվածքում առաջացող տարբեր տեսակի արատները, դեֆորմացիաները և կարգավորվածության խախտումները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիֆրակցիոն պատկերների ձևավորման ֆիզիկական օրինաչափություններին, ռենտգենյան ճառագայթների և բյուրեղային ցանցի փոխազդեցությանը և կառուցվածքային փոփոխությունների նկատմամբ չափման մեթոդների զգայունության բարձրացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են տեսական մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր է կապ հաստատել փորձարարական դիֆրակցիոն տվյալների և բյուրեղում առկա կառուցվածքային անկատարությունների բնույթի, տարածական բաշխման ու արտահայտվածության միջև։ Քննարկվում են փորձարարական հետազոտությունների կազմակերպման, չափման պայմանների ընտրության, ստացված տվյալների մշակման և արդյունքների մեկնաբանման մեթոդական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում դիսլոկացիաների, ներքին լարումների, բյուրեղային ցանցի աղավաղումների և այլ կառուցվածքային անհամասեռությունների հայտնաբերման ու գնահատման հնարավորություններին։ Կարևորվում է նոր մեթոդների ճշգրտության, զգայունության և տեղեկատվական հնարավորությունների գնահատումը՝ ավանդական ռենտգենադիֆրակցիոն մոտեցումների հետ համեմատությամբ։ Տեսական հաշվարկների և փորձարարական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս կատարելագործել բյուրեղային նյութերի կառուցվածքային վիճակի ոչ կործանարար հետազոտման մեթոդները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել նյութագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի և բարձր ճշգրտություն պահանջող նյութերի ու կառուցվածքների որակի վերահսկման ոլորտներում։