Устав общества "Хнаматар"

Տեխնոլոգիա

Գրքում ուսումնասիրվում են գետնախնձորի ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունները՝ ներառելով սորտային բազմազանությունը, աճեցման պահանջները, հողային և կլիմայական պայմանների ազդեցությունը բերքատվության և պտղի որակի վրա, դիտարկվում են պտղի ֆիզիկական, քիմիական և սննդարար բաղադրիչները՝ նպատակ ունենալով գնահատել նրա պարենային արժեքը, ներկայացվում են գետնախնձորը պահելու, վերամշակելու և արտադրանքի տեխնոլոգիական գործընթացների նորարարական մոտեցումները, վերլուծվում են պահպանման, խտացման, սառեցման և վերամշակված արտադրանքի արտադրության մեթոդները՝ կրճատելով կորուստները և բարձրացնելով սննդային արժեքը, աշխատությունում կիրառվում են փորձարարական, վիճակագրական և տեխնոլոգիական վերլուծության մեթոդներ՝ օպտիմալացնելու գետնախնձորի պարենային օգտագործումը, գիրքը միավորում է ագրոբիոլոգիական, սննդարար և տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպաստելով գետնախնձորի արդյունավետ արտադրության, վերամշակման և գյուղատնտեսության ոլորտի գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական և բարբառագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ոզմի բարբառի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի բարբառային համակարգի և պատմական զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում բարբառի տարածման աշխարհագրական միջավայրը, ձևավորման պատմական նախադրյալները, լեզվական առանձնահատկությունների պահպանման պայմանները և դրա առնչությունները հայերենի այլ տարածքային խոսվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի հնչյունական համակարգին, ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկություններին, հնչյունափոխության օրինաչափություններին և շեշտադրության բնորոշ դրսևորումներին։ Վերլուծվում են գոյականի, դերանվան, բայի և խոսքի այլ մասերի ձևաբանական առանձնահատկությունները, հոլովման ու խոնարհման համակարգերը, ինչպես նաև քերականական ձևերի գործածության տեղական տարբերակները։ Քննարկվում են բարբառի բառապաշարի կազմը, հնագույն լեզվական տարրերի պահպանման հնարավորությունները, տեղական բառերը, փոխառությունները և ժողովրդական խոսքին բնորոշ դարձվածային արտահայտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել բարբառային խոսքի շարահյուսական կառուցվածքը, նախադասությունների կազմության առանձնահատկությունները և բանավոր խոսքի նյութերի հավաքագրման ու համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Ոզմի բարբառի նշանակությանը հայերենի պատմական զարգացման, բարբառների փոխհարաբերությունների, լեզվական բազմազանության և ժողովրդական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բարբառագիտության, պատմահամեմատական լեզվաբանության, ազգագրության և հայկական տեղական խոսվածքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Հայերենի կետադրություն-ը լեզվաբանական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայերենում կետադրական նշանների կիրառման կանոնները, դրանց գործառույթները և ճիշտ օգտագործման սկզբունքները գրավոր խոսքում, աշխատությունում համակարգված ձևով բացատրվում են հիմնական կետադրական նշանները՝ ստորակետ, կետ, միջակետ, վերջակետ, գծիկ, փակագծեր, չակերտներ և այլ նշաններ, ինչպես նաև դրանց կիրառման տարբեր իրավիճակները պարզ և բարդ նախադասություններում, բարդ ստորադասական կառուցվածքներում և ուղղակի խոսքում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կետադրությունը կարող է փոխել նախադասության իմաստը կամ ոճական երանգը, ընդգծվում են նաև հաճախ հանդիպող սխալները և դրանց ուղղման մեթոդները, միաժամանակ ներկայացվում են կետադրության ոճաբանական կողմերը՝ ինչպես այն նպաստում է խոսքի հստակությանը, տրամաբանությանը և ընթեռնելիությանը, աշխատությունը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց ուսանողների, ուսուցիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել իրենց գրավոր խոսքի մշակույթը և պահպանել լեզվական ճիշտ նորմերը։

Գրականություն

XVII–XVIII դդ. արտասահմանյան գրականության պատմություն աշխատությունը գրականագիտական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է 17-րդ և 18-րդ դարերի եվրոպական գրականության զարգացման հիմնական փուլերը՝ ընդգրկելով բարոկկոյի, կլասիցիզմի, լուսավորականության և նախառոմանտիզմի ուղղությունները, այն վերլուծում է այդ ժամանակաշրջանի գրականության գաղափարական հիմքերը՝ մարդու, հասարակության, պետության և բանականության վերաբերյալ նոր պատկերացումների ձևավորումը, ինչպես նաև ուսումնասիրում է տարբեր երկրների՝ Ֆրանսիայի, Անգլիայի, Գերմանիայի և այլ եվրոպական մշակութային կենտրոնների գրական գործընթացները, առանձնացնելով կարևոր հեղինակներին և նրանց ստեղծագործությունների ազդեցությունը գրական ձևերի ու ժանրերի զարգացման վրա, միաժամանակ գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները և սոցիալ-քաղաքական փոփոխությունները անդրադարձել գրականության թեմատիկ և ոճական բազմազանության վրա, նպաստելով նոր գրական մտածողության ձևավորմանը և ժամանակակից եվրոպական գրականության հիմքերի ստեղծմանը։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը կենտրոնանում է «միջինի» գաղափարի շուրջ ձևավորված տեքստերի, մեկնաբանությունների և մշակութային արտահայտությունների ուսումնասիրության վրա՝ անդրադառնալով տարբեր ժամանակաշրջանների, ավանդույթների և մտավոր հոսանքների միջև գտնվող անցումային տարածքներին։ Նյութում վերլուծվում են այն գրավոր աղբյուրները, որոնք գտնվում են տարբեր մշակույթների, լեզուների, գաղափարախոսությունների կամ պատմական փուլերի հատման կետերում՝ արտացոլելով ինքնության, փոխակերպման և միջմշակութային հաղորդակցության խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստերի մեկնաբանության մեթոդներին, դրանց պատմական համատեքստին և այն ձևերին, որոնցով դրանք վերաիմաստավորում են կենտրոնի և ծայրամասի, ավանդույթի և նորարարության, տեղականի և համընդհանուրի հարաբերությունները։ Քննարկվում են նաև լեզվական, գրական և սոցիոմշակութային գործոնները, որոնք ազդում են նման տեքստերի ստեղծման և ընկալման վրա։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ անցումային կամ «միջին» դիրք զբաղեցնող տեքստերը կարևոր աղբյուր են մշակութային փոխազդեցությունների, ինքնության ձևավորման և պատմական փոփոխությունների ավելի խորքային ըմբռնման համար։

Գրականություն

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Ղազարոս Աղայանի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության մատենագիտական ամբողջական պատկերը՝ ընդգրկելով նրա գրական ժառանգությունը, մանկավարժական գործունեությունը և հասարակական-մշակութային ներդրումը 19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբի հայ իրականության մեջ։ Նյութում համակարգված կերպով ներկայացվում են նրա ստեղծագործությունները՝ հեքիաթներ, բանաստեղծություններ, արձակ գործեր, մանկավարժական և հրապարակախոսական հոդվածներ, ինչպես նաև դրանց հրատարակությունների ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Աղայանի դերին հայ մանկական գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացում, որտեղ նա կարևորեց ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա ստեղծված դաստիարակչական և բարոյական արժեքներով հարուստ ստեղծագործությունները։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև նրա գործունեությունը որպես ուսուցիչ և հասարակական գործիչ, որը նպաստել է կրթության տարածմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Մատենագիտական նյութը օգնում է ամբողջական պատկերացում կազմել Աղայանի գրական ավանդի մասին՝ ցույց տալով նրա ստեղծագործությունների բազմաժանր բնույթը և դրանց նշանակությունը հայ գրականության պատմության մեջ։