Ղազարոս Աղայան (1840-1911): Մատենագիտություն

Մանկավարժություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ուսուցման գործընթացում ձևամոլության երևույթի բացահայտմանը, դրա առաջացման պատճառների վերլուծությանը, հիմնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը և հաղթահարման մանկավարժական արդյունավետ ուղիների ներկայացմանը։ Աշխատության կենտրոնում այն խնդիրն է, երբ կրթական գործընթացի արտաքին ձևերը՝ դասի կազմակերպումը, փաստաթղթավորումը, գնահատումը, առաջադրանքների կատարումը կամ սահմանված ընթացակարգերի պահպանումը, սկսում են գերակշռել ուսուցման իրական բովանդակության և կրթական նպատակների նկատմամբ։ Այս իրավիճակում ուսուցումը կարող է պահպանել իր արտաքին կազմակերպվածությունը, սակայն չապահովել սովորողների գիտելիքների խորքային յուրացումը, մտածողության զարգացումը, ինքնուրույնությունը և գործնական կարողությունների ձևավորումը։ Ձևամոլությունը կրթական միջավայրում կարող է դրսևորվել տարբեր մակարդակներում։ Դասավանդման ժամանակ այն կարող է արտահայտվել դասի մեխանիկական կառուցվածքով, նյութի վերարտադրությամբ, սովորողների իրական առաջընթացի փոխարեն ձևական ցուցանիշների վրա կենտրոնանալով, գնահատականը որպես ինքնանպատակ օգտագործելով կամ ուսուցչի և սովորողի միջև իրական փոխգործակցության բացակայությամբ։ Սովորողն իր հերթին կարող է ձգտել ոչ թե նյութը հասկանալուն, այլ միայն պահանջվող աշխատանքը կատարելու, ճիշտ պատասխանը վերարտադրելու կամ բարձր գնահատական ստանալու։ Այս դեպքում կրթական գործունեության արտաքին արդյունքը կարող է չհամապատասխանել սովորողի իրական գիտելիքներին և կարողություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր հարցերից է ձևամոլության առաջացման պատճառների բացահայտումը։ Դրանց թվում կարող են լինել ուսուցման չափազանց վարչականացված կազմակերպումը, ուսումնական արդյունքների քանակական ցուցանիշների նկատմամբ գերակշռող ուշադրությունը, ուսուցչի աշխատանքի նկատմամբ ձևական վերահսկողությունը, դասագրքային նյութի մեխանիկական վերարտադրությունը, գնահատման ոչ արդյունավետ համակարգերը և սովորողների անհատական առանձնահատկությունների անտեսումը։ Ձևամոլությանը կարող է նպաստել նաև այնպիսի կրթական միջավայրը, որտեղ սխալը ընկալվում է ոչ թե որպես սովորելու բնական բաղադրիչ, այլ որպես բացասական արդյունք, ինչի հետևանքով սովորողները կարող են խուսափել հարցեր տալուց, սեփական տեսակետն արտահայտելուց կամ ինքնուրույն լուծումներ առաջարկելուց։ Խնդրի հաղթահարման հիմնական ուղղությունը ուսուցման բովանդակության և ձևերի միջև հավասարակշռության վերականգնումն է։ Ուսուցման կազմակերպչական ձևերը պետք է ծառայեն կրթական նպատակներին և ոչ թե փոխարինեն դրանց։ Այդ նպատակով կարևոր է կիրառել սովորողակենտրոն, համագործակցային և ակտիվ ուսուցման մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողին մասնակցել գիտելիքի կառուցման գործընթացին։ Խնդրահարույց իրավիճակների ստեղծումը, քննարկումները, նախագծային աշխատանքները, հետազոտական առաջադրանքները, գործնական խնդիրների լուծումը և ինքնագնահատումը կարող են նվազեցնել մեխանիկական ուսուցման դերը և մեծացնել սովորողի իրական ներգրավվածությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գնահատման համակարգի կատարելագործումը։ Եթե գնահատվում է միայն վերջնական պատասխանը կամ ճիշտ վերարտադրությունը, սովորողը կարող է կենտրոնանալ ձևական արդյունքի վրա։ Ավելի արդյունավետ է գնահատել նաև մտածողության ընթացքը, հիմնավորումները, խնդիրների լուծման ռազմավարությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքը նոր իրավիճակներում կիրառելու կարողությունը։ Ձևամոլության հաղթահարման համար անհրաժեշտ է նաև ուսուցչի մասնագիտական դիրքորոշման փոփոխություն։ Ուսուցիչը պետք է կարողանա տարբերել կրթական գործընթացի իրական արդյունքը դրա արտաքին ցուցանիշներից և մշտապես գնահատել՝ արդյոք կիրառվող մեթոդները նպաստո՞ւմ են սահմանված կրթական նպատակների իրականացմանը։ Դասի պլանը, ուսումնական փաստաթղթերը և մեթոդական պահանջները կարևոր են այնքանով, որքանով օգնում են արդյունավետ կազմակերպել ուսուցումը, սակայն դրանք չպետք է վերածվեն ինքնանպատակ ձևականությունների։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև մանկավարժական ստեղծագործականության դերը։ Տարբեր դասարաններ, սովորողների տարբեր խմբեր և տարբեր ուսումնական առարկաներ պահանջում են համապատասխան մեթոդական լուծումներ, ուստի մեկ ընդհանուր ձևի մեխանիկական կիրառումը կարող է նվազեցնել ուսուցման արդյունավետությունը։ Ուսուցման գործընթացի իրական արդյունավետությունը պետք է որոշվի ոչ թե միայն դասի արտաքին կազմակերպվածությամբ, այլ այն արդյունքով, թե որքանով է սովորողը հասկացել նյութը, կարողանում այն կիրառել, ինքնուրույն մտածել, հիմնավորել իր տեսակետը և շարունակել սովորել առանց մշտական արտաքին վերահսկողության։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ձևամոլության խնդրի վերլուծությունը կարող է օգնել ուսուցիչներին, դասախոսներին և կրթության կազմակերպիչներին վերանայել ուսուցման կազմակերպման որոշ մոտեցումներ և ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել կրթության իրական բովանդակությանը։ Այն նաև կարևոր է կրթության որակի ապահովման տեսանկյունից, քանի որ ձևական ցուցանիշների և իրական ուսումնական արդյունքների միջև տարբերությունը կարող է խոչընդոտել կրթական համակարգի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր մանկավարժական խնդիր է դիտարկում՝ ցույց տալով, որ արդյունավետ կրթությունը չի կարող սահմանափակվել միայն սահմանված ձևերի և ընթացակարգերի պահպանմամբ։ Դրա հիմնական նպատակը սովորողի անձի, գիտելիքների, կարողությունների և մտածողության զարգացումն է, իսկ կրթական ձևերն ու մեթոդները պետք է ընտրվեն հենց այդ նպատակին ծառայելու համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, ուսուցիչներին, դասախոսներին, մեթոդիստներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժական բուհերի ուսանողներին և կրթության որակի խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական ընտրարշավների կազմակերպման և իրականացման տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Գրքում ներկայացվում են ընտրարշավի կազմակերպման տեսական հիմքերը, հիմնական փուլերը, ռազմավարական պլանավորման սկզբունքները և քաղաքական հաղորդակցության գործիքները՝ ընտրական գործընթացը դիտարկելով որպես բազմաբաղադրիչ կառավարչական և հաղորդակցական համակարգ։ Հեղինակը վերլուծում է ընտրարշավի նախապատրաստման փուլը՝ ներառելով քաղաքական միջավայրի, ընտրողների նախասիրությունների, հասարակական տրամադրությունների և մրցակիցների դիրքավորումների ուսումնասիրությունը, որի հիման վրա ձևավորվում են քարոզարշավի նպատակները և հիմնական ուղերձները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական թեկնածուի կամ ուժի հանրային կերպարի ձևավորմանը, ընտրողների տարբեր խմբերի հետ հաղորդակցության կազմակերպմանը, քարոզչական նյութերի մշակմանը և զանգվածային ու թվային լրատվամիջոցների արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև սոցիոլոգիական հետազոտությունների, հանրային կարծիքի ուսումնասիրման, քաղաքական գովազդի և ընտրողների հետ անմիջական շփման կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընտրարշավի կազմակերպչական կառուցվածքին, մարդկային և ֆինանսական ռեսուրսների բաշխմանը, քարոզարշավի ժամանակացույցի մշակմանը և տարբեր միջոցառումների փոխկապակցված կառավարմանը։ Հայաստանի Հանրապետության փորձի ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում են տեղական քաղաքական և ընտրական միջավայրի առանձնահատկությունները, ընտրարշավների զարգացման միտումները և կիրառվող հաղորդակցական մեխանիզմների փոփոխությունները։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են քաղաքական գաղափարները վերածվում ընտրական հաղորդագրությունների, ինչպես են կազմակերպվում թեկնածուի և ընտրողների միջև փոխհարաբերությունները, և ինչ դեր ունեն տեղեկատվական ու հաղորդակցական գործիքները ընտրական մրցակցության պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական տեխնոլոգների, ընտրական գործընթացների մասնագետների, լրագրողների, հանրային կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև այն ընթերցողների, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի ընտրական գործընթացներով և քաղաքական հաղորդակցության մեխանիզմներով։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը նվիրված է William Saroyan-ի դրամատուրգիական ժառանգության բեմական առանձնահատկությունների և հայ թատրոնի հետ նրա ստեղծագործությունների փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով հեղինակի պիեսների գեղարվեստական կառուցվածքը, բեմական ներուժը և թատերական մեկնաբանությունների հնարավորությունները։ Հեղինակը վերլուծում է դրամատիկական երկերի թեմատիկ և գաղափարական առանցքները՝ մարդու արժանապատվության, ընտանիքի, հիշողության, ինքնության և հումանիզմի խնդիրները, որոնք կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում ստեղծագործական աշխարհում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների կառուցման սկզբունքներին, երկխոսությունների բնականությանը, հումորի և քնարականության համադրմանը, ինչպես նաև այն գեղարվեստական միջոցներին, որոնք նպաստում են պիեսների բեմական կենսունակությանը։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է William Saroyan-ի դրամատուրգիայի ընկալումը և ներկայացումը հայկական թատերական միջավայրում՝ անդրադառնալով տարբեր բեմադրությունների փորձին, ռեժիսորական մեկնաբանություններին և ազգային մշակութային համատեքստում դրանց ընդունմանը։ Ներկայացվում է նաև հեղինակի դրամատիկական մտածողության կապը հայ ժողովրդի պատմական փորձառության, սփյուռքյան ինքնության և համամարդկային արժեքների հետ, ինչը նրա ստեղծագործությունները դարձնում է արդիական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Շեշտվում է, որ William Saroyan-ի դրամատուրգիան առանձնանում է բեմական ճկունությամբ, հուզական ազդեցությամբ և մարդակենտրոն աշխարհայացքով, ինչի շնորհիվ այն կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինչպես համաշխարհային, այնպես էլ հայկական թատերարվեստի զարգացման գործընթացում։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է բարձր ռիսկի խմբի հղիներից ծնված երեխաների հոգեշարժական զարգացման խանգարումների վաղ ախտորոշման մեջ նեյրոսպեցիֆիկ էնոլազայի նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում է տվյալ կենսանշանի դերը նորածինների նյարդային համակարգի վնասվածքների գնահատման, կենտրոնական նյարդային համակարգի ախտահարումների վաղ հայտնաբերման և հետագա հոգեշարժական զարգացման կանխատեսման գործընթացում։ Աշխատությունում վերլուծվում են հղիության և ծննդաբերության ընթացքում առկա ռիսկի գործոնները, պերինատալ բարդությունների ազդեցությունը երեխայի նյարդաբանական վիճակի վրա, ինչպես նաև լաբորատոր և կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները՝ գնահատելով նեյրոսպեցիֆիկ էնոլազայի մակարդակի կապը հոգեշարժական զարգացման շեղումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ ախտորոշման, ժամանակին բուժական և վերականգնողական միջամտությունների կարևորությանը, որոնք կարող են նպաստել երեխաների զարգացման արդյունքների բարելավմանը։ Գիրքը նախատեսված է նեոնատոլոգների, մանկաբույժների, մանկական նյարդաբանների, լաբորատոր ախտորոշման մասնագետների, բժշկական գիտաշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են նորածինների նյարդաբանական առողջության գնահատման և զարգացման խանգարումների կանխարգելման ժամանակակից մոտեցումներով։

Գրականություն

Գրքում ներկայացվում է պատանիների համար նախատեսված նոր հրատարակված գրականության ինֆորմացիոն և համառոտ ցուցակ, որը ընդգրկում է տարբեր ժանրերի՝ գեղարվեստական, գիտելիքային, գիտամանկավարժական և զվարճալի գրականություն, տրամադրվում են գրքերի վերաբերյալ տեղեկատվություն՝ հեղինակ, հրատարակչություն, թեմատիկ ուղղվածություն և նպատակային տարիքի համար, նշվում են գրական գործերի հիմնական գաղափարներն ու արժեքները, ներկայացվում են ընթերցողին հետաքրքրող գաղափարների, խնդիրների և ստեղծագործական մոտեցումների նկարագրությունը, ցուցակը նպատակ ունի խթանել ընթերցանությունը, զարգացնել պատկերացումներ, ստեղծագործական մտածողություն և քննադատական ընկալում, այն ծառայում է որպես օգտակար ուղեցույց գրադարանավարների, ուսուցիչների, ծնողների և պատանիների համար՝ հեշտացնելով նոր գրականության հայտնաբերումը, ընտրությունը և ընթերցման հարմարեցումը համապատասխան տարիքի համար, գիրքը համադրում է կրթական, մշակութային և տեղեկատվական մոտեցումները՝ նպաստելով պատանիների ընթերցողական հետաքրքրությունների և գրագիտության զարգացմանը։

Լեզվաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է խոսքի առոգանության և դրա միջոցով իմաստի փոխանցման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացատրելով, թե ինչպես են ձայնի բարձրությունը, շեշտադրումը, դադարները, տոնայնությունը և հնչերանգը ձևավորում խոսքի արտահայտչականությունն ու ազդեցությունը։ Գրքում ներկայացվում է, որ նույն բառերն ու նախադասությունները տարբեր առոգանությամբ կարող են ստանալ տարբեր իմաստային և հուզական երանգներ՝ փոխելով խոսքի ընկալումը և հաղորդակցական ազդեցությունը։ Հեղինակը քննարկում է բանավոր խոսքի կառուցվածքը, հնչյունային համակարգի դերը, խոսքի ռիթմը և ինտոնացիոն միջոցների կիրառությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դերասանական խոսքին, հրապարակային ելույթներին, մանկավարժական հաղորդակցությանը և առօրյա խոսակցական միջավայրում ճիշտ առոգանության կարևորությանը։ Գիրքը համադրում է տեսական լեզվաբանական վերլուծությունը և գործնական օրինակները՝ օգնելով զարգացնել արտահայտիչ, հստակ և ազդեցիկ խոսքի հմտություններ։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, ուսուցիչների, դերասանների, լրագրողների, հաղորդավարների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կատարելագործել բանավոր հաղորդակցության մշակույթը և խորությամբ հասկանալ խոսքի հնչերանգային առանձնահատկությունները։