Ույղուրական գործոնը Չինաստանի արտաքին քաղաքականության ոլորտում (20-րդ դարի երկրորդ կես - 2010-ական թթ.)

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ունամունոյի փիլիսոփայական արձակի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա ստեղծագործություններում արտահայտված աշխարհայացքային, բարոյագիտական և գոյաբանական գաղափարների, ինչպես նաև դրանց գեղարվեստական մարմնավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են մարդու, կյանքի, մահվան, ազատության, պատասխանատվության, բարու և չարի, ճշմարտության ու մարդկային գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք արձակում ստանում են ոչ միայն գաղափարական, այլև գեղարվեստական արտահայտություն։ Հեղինակը դիտարկում է այն եղանակները, որոնց միջոցով փիլիսոփայական մտորումները միահյուսվում են պատմողական կառուցվածքին, կերպարների հոգեբանական զարգացմանը, երկխոսություններին և հեղինակային խոսքին՝ ստեղծելով գրական տեքստի բազմաշերտ իմաստային համակարգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փիլիսոփայական գաղափարների և գեղարվեստական ձևի փոխհարաբերությանը, քանի որ ստեղծագործությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանցում առաջադրված գաղափարներով, այլև այդ գաղափարների յուրօրինակ գեղարվեստական ներկայացմամբ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի արձակի ներքին տրամաբանությունը, կերպարների աշխարհընկալման առանձնահատկությունները և անհատի ու հասարակության հարաբերությունների վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև փիլիսոփայական գրականության և գրական փիլիսոփայության փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է արձակ ստեղծագործությունը դառնալ մարդկային գոյության բարդ հարցերի քննության միջոց։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, փիլիսոփաներին, մշակութաբաններին, արևելագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և գրականության ու փիլիսոփայության հարակից ուղղությունների ուսանողներին։

Литература

Ժողովածուն ներկայացնում է միջնադարյան հայ նշանավոր պետական, կրթական և գրական գործիչ Գրիգոր Մագիստրոս Պահլավունու բանաստեղծական ժառանգությունը։ Գրիգոր Մագիստրոսը XI դարի հայ մտավոր կյանքի կարևոր ներկայացուցիչներից էր, որի գործունեությունը կապված էր ոչ միայն պետական կառավարման և կրթության, այլև գիտության, փիլիսոփայության ու գրականության զարգացման հետ։ Նրա ստեղծագործությունները բնորոշվում են գրական և իմաստասիրական մտածողության համադրությամբ, դասական կրթության ազդեցությամբ, աստվածաբանական հարցադրումների և բարոյական գաղափարների արտահայտմամբ։ Բանաստեղծական երկերում արտացոլվում են հեղինակի աշխարհայացքը, հոգևոր որոնումները, գիտելիքի և կրթության արժևորումը, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մտավորականության հետաքրքրությունների լայն շրջանակը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի Գրիգոր Մագիստրոսի գրական ժառանգության ուսումնասիրության, նրա ստեղծագործական առանձնահատկությունների բացահայտման և միջնադարյան հայ բանաստեղծական մշակույթի զարգացման ընթացքը հասկանալու համար։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ գրականության պատմությամբ, միջնադարյան մատենագրությամբ, հայ փիլիսոփայական մտքով և հոգևոր պոեզիայով հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Այս կուրսային աշխատանքը վերաբերում է մոնետարիզմի և քեյնսյան տնտեսական դպրոցի համեմատական վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով այն երկու խոշոր տնտեսագիտական մտածողների գաղափարների վրա, որոնք ձևավորել են ժամանակակից մակրոտնտեսական տեսությունների հիմքերը՝ John Maynard Keynes և Milton Friedman։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են Քեյնսի կողմից առաջարկված պետական միջամտության, համախառն պահանջարկի խթանման և տնտեսական ցիկլերի կարգավորման գաղափարները հակադրվում Ֆրիդմանի մոնետարիստական մոտեցմանը, որը կենտրոնանում է փողի զանգվածի վերահսկման, շուկայի ինքնակարգավորման և պետական միջամտության նվազեցման վրա։ Ներկայացվում է նաև երկու տեսությունների պատմական ձևավորումը՝ Մեծ ճգնաժամի պայմաններում քեյնսյան մոդելի առաջացումը և հետպատերազմյան շրջանում մոնետարիզմի զարգացումը՝ որպես քեյնսյան քաղաքականությունների քննադատություն։ Կուրսայինում քննարկվում են այն հիմնական տարբերությունները, թե ինչպես են երկու դպրոցները բացատրում գնաճի, գործազրկության և տնտեսական աճի պատճառները, ինչպես նաև դրանց առաջարկած քաղաքական լուծումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ֆիլիպսի կորի մեկնաբանությանը, պետական բյուջետային քաղաքականության արդյունավետությանը և կենտրոնական բանկերի դերին տնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ ոչ միայն հակասությունները, այլ նաև այն կետերը, որտեղ երկու մոտեցումները կարող են լրացնել միմյանց՝ ձևավորելով ավելի բարդ և բազմաշերտ մակրոտնտեսական պատկեր։

Экономика

Տնտեսագիտական, տարածաշրջանային զարգացման և տարածքային կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսության տարածքային անհամաչափ զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում երկրի տնտեսական ներուժի տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները, մայրաքաղաքի և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման տարբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանային անհավասարությունների ձևավորման պատմական, աշխարհագրական և տնտեսական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական գործունեության, ներդրումների, զբաղվածության, եկամուտների և ենթակառուցվածքների տարածքային կենտրոնացման գործընթացներին։ Վերլուծվում են բնական ռեսուրսների, տրանսպորտային հասանելիության, ժողովրդագրական փոփոխությունների, աշխատուժի տեղաշարժի և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ազդեցությունները մարզերի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Քննարկվում են տարածքային զարգացման անհամաչափությունների գնահատման ցուցանիշները, տարածաշրջանների տնտեսական մասնագիտացման առանձնահատկությունները և տեղական տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի Հանրապետության մարզերի սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը, տարածքային զարգացման պետական ծրագրերը, ներդրումային քաղաքականությունը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում համայնքային կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ենթակառուցվածքների զարգացման, ձեռնարկատիրության խթանման և աշխատատեղերի ստեղծման նշանակությանը տարածքային անհավասարությունների մեղմացման գործում։ Կարևորվում է համաչափ տարածքային զարգացման քաղաքականության ձևավորումը՝ մարզերի տնտեսական ակտիվության բարձրացման, բնակչության կենսամակարդակի բարելավման և երկրի տնտեսական համակարգի կայունության ամրապնդման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տարածաշրջանային տնտեսագիտության, տնտեսական աշխարհագրության, պետական և տեղական կառավարման, տարածքային պլանավորման և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Философия

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ձևավորման, զարգացման և հայոց մեջ դրա պատմա-կրոնագիտական ընկալումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քրիստոնեական ավանդույթի, եկեղեցական ծիսակարգի և ազգային մշակութային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ծագումը վաղ քրիստոնեական շրջանում, դրա աստվածաբանական հիմքերը և այն ձևափոխությունները, որոնք այն անցել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդույթում։ Ուսումնասիրվում է տոնի միասնական բնույթը հայոց եկեղեցական ավանդության մեջ, որտեղ Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը նշվում են միասին՝ հունվարի 6-ին, ինչպես նաև դրա կապը վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր տոնական համակարգի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծիսական կառուցվածքին՝ ժամերգություններ, Սուրբ Պատարագ, ջրօրհնեքի արարողություն, և դրանց խորհրդաբանական իմաստին՝ Քրիստոսի ծնունդը, մկրտությունը և Աստվածահայտնությունը որպես միասնական փրկագործական իրադարձություն։

История

Աշխատությունը հայոց ազգային պատմության ուսուցման համար նախատեսված դասագիրք է, որի նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել հայ ժողովրդի պատմական անցյալին, պետականության ձևավորման ու զարգացման փուլերին, կարևոր իրադարձություններին և պատմական նշանակություն ունեցող գործիչներին։ Այն ուղղված է պատմական գիտելիքների համակարգված փոխանցմանը՝ օգնելով սովորողներին պատկերացում կազմել հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքի փոփոխությունների մասին։ Հայոց պատմության ուսումնասիրությունը ներառում է հին հայկական պետական կազմավորումների առաջացումը, թագավորությունների զարգացումը, արտաքին աշխարհի հետ հարաբերությունները, օտար տիրապետության ժամանակաշրջանները, ազատագրական շարժումները և ազգային մշակույթի պահպանման ու զարգացման գործընթացները։ Նման դասագրքերի կարևոր խնդիրներից է պատմական իրադարձությունները ժամանակագրական հաջորդականությամբ ներկայացնելը, դրանց պատճառահետևանքային կապերը բացահայտելը և հայ ժողովրդի պատմական փորձի նշանակությունը մեկնաբանելը։ Ձեռնարկը կարող էր ծառայել որպես դպրոցական ուսումնական նյութ՝ նպաստելով սովորողների պատմական մտածողության, ազգային անցյալի ճանաչողության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Ազգային պատմության դասավանդումը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայալեզու կրթության մեջ՝ աջակցելով պատմական հիշողության պահպանմանը և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Գիրքը արժեքավոր է նաև 19-րդ դարի հայերեն պատմագիտական ու մանկավարժական գրականության ուսումնասիրության համար՝ որպես հայոց պատմության դպրոցական ներկայացման ավանդույթների վկայություն։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագիտությամբ, պատմության դասավանդմամբ և հայկական կրթության զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողներին։