Վերադարձի միգրացիան և առօրեականությունը հետխորհրդային շրջանում

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի բնավորության արտահայտված գծերի ձևավորման վրա ազդող հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը և դրանց դերի բացահայտմանը անհատական զարգացման տարբեր փուլերում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական առանձնահատկությունների վրա, որոնց ազդեցությամբ բնավորության առանձին գծեր կարող են առավել ընդգծված դրսևորվել՝ պայմանավորելով մարդու վարքի, հուզական արձագանքների, հաղորդակցման և սոցիալական փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում անհատական հոգեբանական տարբերությունները, խառնվածքի առանձնահատկությունները, ինքնագնահատականը, հուզական կայունությունը, ինքնակարգավորման կարողությունները, միջանձնային հարաբերությունները և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը։ Կարևորվում է ընտանիքի, դաստիարակության ոճի, հասակակիցների հետ հարաբերությունների, կրթական միջավայրի և սոցիալական փորձի նշանակությունը բնավորության ձևավորման գործընթացում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դեռահասության և երիտասարդության շրջաններին, երբ անձնային հատկանիշները շարունակաբար զարգանում են, իսկ շրջապատի հետ փոխհարաբերությունները և սեփական անձի վերաբերյալ պատկերացումները կարող են էական նշանակություն ունենալ բնավորության գծերի արտահայտվածության համար։ Ուսումնասիրվում են նաև սթրեսային իրավիճակներին արձագանքելու առանձնահատկությունները, հուզական լարվածությունը, հաղորդակցական դժվարությունները և սոցիալական հարմարվողականության հետ կապված գործոնները։ Բնավորության շեշտվածությունը դիտարկվում է որպես որոշ հատկանիշների առավել ընդգծված դրսևորում, այլ ոչ ինքնին որպես հոգեկան խանգարում, ինչը կարևոր է անհատական տարբերությունների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հոգեբանական հարցարաններ, դիտարկման, համեմատական վերլուծության և հոգեախտորոշիչ այլ մեթոդներ՝ տարբեր բնավորության գծերի և դրանց հետ կապված հոգեբանական գործոնների փոխհարաբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման ընթացքում ներքին հոգեբանական առանձնահատկությունների և արտաքին սոցիալական պայմանների փոխազդեցության մասին։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ հոգեբանական խորհրդատվության, կրթական հոգեբանության և անձի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով անհատական առանձնահատկությունների ավելի ճշգրիտ գնահատմանը և համապատասխան հոգեբանական աջակցության մոտեցումների մշակմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անձի և զարգացման հոգեբանության, մանկավարժական հոգեբանության և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երիտասարդների սթրեսակայունության ձևավորման և դրսևորման հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սահմանամերձ գոտում ապրող երիտասարդների փորձառությանը։ Աշխատության կենտրոնական թեման այն է, թե ինչպես են երկարատև լարվածությունը, անորոշությունը, անվտանգային սպառնալիքները և կյանքի անբարենպաստ պայմանները անդրադառնում երիտասարդի հոգեբանական վիճակի, հուզական հավասարակշռության, վարքի և առօրյա գործունեության վրա։ Սահմանամերձ միջավայրը դիտարկվում է որպես առանձնահատուկ սոցիալ-հոգեբանական պայման, որտեղ մարդը կարող է պարբերաբար բախվել սթրեսածին իրավիճակների, ինչի պատճառով սթրեսին դիմակայելու կարողությունը ձեռք է բերում ոչ միայն անհատական, այլև սոցիալական նշանակություն։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակում կարևոր են այնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են հուզական լարվածությունը, տագնապայնությունը, հարմարվողականությունը, ինքնակարգավորումը, հոգեբանական կայունությունը, ֆրուստրացիային դիմակայելու կարողությունը և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը։ Սթրեսակայունությունը կարելի է հասկանալ որպես մարդու կարողություն՝ պահպանելու հարաբերական հոգեբանական հավասարակշռությունը, արդյունավետ գործելու և իրավիճակին հարմարվելու նույնիսկ դժվարություններն ու ուժեղ սթրեսային ազդեցությունները հաղթահարելիս։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է երիտասարդության շրջանում, քանի որ այս փուլում շարունակվում են անձի ինքնության, ինքնագնահատականի, ապագայի պատկերացումների և սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացները։ Աշխատանքի վերաբերյալ հասանելի ակադեմիական աղբյուրը հաստատում է, որ թեման ուսումնասիրում է սահմանամերձ գոտու երիտասարդների սթրեսակայունության և գործառական վիճակների դրսևորման հոգեբանական կողմերը, իսկ հրապարակումը ներկայացվել է 2010 թվականին «Կանթեղ» գիտական հոդվածների ժողովածուում։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ սթրեսի ազդեցությունը չի սահմանափակվում միայն կարճաժամկետ հուզական արձագանքով․ երկարատև և կուտակվող սթրեսային գործոնները կարող են միաժամանակ ներգործել մարդու հոգեբանական, սոցիալական և ֆիզիկական վիճակների վրա։ Ժամանակակից հետազոտություններում ևս ընդգծվում է կուտակային սթրեսի բազմագործոն բնույթը և դրա գնահատման անհրաժեշտությունը կենսահոգեբանական ու սոցիալական փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից մեկն այն է, որ սահմանամերձ բնակավայրերի երիտասարդներին դիտարկում է ոչ միայն որպես սթրեսային պայմանների ազդեցությունը կրող խումբ, այլև որպես այդ պայմաններին ակտիվորեն հարմարվող անհատներ, որոնց հոգեբանական ռեսուրսները կարող են նպաստել դժվար իրավիճակների հաղթահարմանը։ Այս համատեքստում նշանակություն են ստանում սոցիալական աջակցությունը, ընտանիքի և համայնքի դերը, ապագայի նկատմամբ վերաբերմունքը, լավատեսությունը, սեփական ուժերի նկատմամբ վստահությունը և արդյունավետ հաղթահարման ռազմավարությունները։ Հետազոտության թեման գործնական նշանակություն ունի նաև հոգեբանական աջակցության կազմակերպման տեսանկյունից, քանի որ սթրեսակայունության բարձրացմանն ուղղված աշխատանքները կարող են ներառել հոգեբանական խորհրդատվություն, ինքնակարգավորման հմտությունների զարգացում, սթրեսի կառավարման մեթոդների ուսուցում, սոցիալական կապերի ամրապնդում և վերականգնողական ծրագրեր։ Այս ուղղությամբ ժամանակակից Հայաստանում նույնպես իրականացվում են երիտասարդների հոգեկան բարեկեցության, սթրեսի կառավարման և ինքնօգնության հմտությունների զարգացման ծրագրեր, այդ թվում՝ համայնքային երիտասարդական կենտրոնների միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչ հոգեբանական գործընթացներ են տեղի ունենում երիտասարդների մոտ երկարատև լարված և անորոշ պայմաններում, ինչ գործոններ կարող են նպաստել նրանց դիմակայունության պահպանմանը և ինչպիսի աջակցություն կարող է անհրաժեշտ լինել հոգեբանական կայունության ամրապնդման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների, երիտասարդության հարցերով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և սահմանամերձ համայնքների սոցիալ-հոգեբանական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների։

Այլ առարկաներ

Ճարտարապետագիտական, արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ժառանգության մեջ կոնստրուկտիվիզմի գեղարվեստական սկզբունքների, տարածական կազմակերպման եղանակների և ճարտարապետական հորինվածքի ձևավորման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է քսաներորդ դարի առաջին տասնամյակներում ձևավորված ճարտարապետական նորարարական շարժումների ազդեցության, հայկական ճարտարապետական մտքի զարգացման և կոնստրուկտիվիստական սկզբունքների տեղական մեկնաբանությունների բացահայտման հետ։ Կոնստրուկտիվիզմը, որպես ճարտարապետության և արվեստի արդիականացման կարևոր ուղղություններից մեկը, առանձնանում է գործառնական նպատակահարմարության, կառուցվածքային տրամաբանության, երկրաչափական ձևերի պարզության, ծավալատարածական հստակ կազմակերպման և շինարարական նոր տեխնոլոգիաների գեղարվեստական հնարավորությունների ընդգծմամբ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է այս ուղղության պատմական նախադրյալները, տեսական հիմքերը, գեղագիտական գաղափարները և դրանց դրսևորումները հայ ճարտարապետների նախագծային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ճարտարապետական հորինվածքի կառուցման սկզբունքները, շենքերի ծավալների փոխհարաբերությունները, հորիզոնական և ուղղահայաց տարրերի համադրությունը, երկրաչափական զանգվածների փոխներթափանցումը, ճակատների ռիթմիկ կազմակերպումը և ներքին ու արտաքին տարածությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճարտարապետական ձևի և գործառույթի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ կոնստրուկտիվիստական մտածողության մեջ շենքի արտաքին կերպարը սերտորեն առնչվում է նրա նշանակությանը, կառուցվածքային համակարգին և տարածական կազմակերպմանը։ Այս համատեքստում հետաքրքրություն են ներկայացնում հասարակական, վարչական, բնակելի, արտադրական և մշակութային նշանակության կառույցների նախագծային լուծումները, որոնցում կարող էին կիրառվել նորարարական ծավալատարածական մոտեցումներ և գործառնական կազմակերպման սկզբունքներ։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է հայկական ճարտարապետության զարգացման պատմական միջավայրի ուսումնասիրությունը, հատկապես այն ժամանակաշրջանի, երբ ավանդական ճարտարապետական պատկերացումները փոխազդում էին արդիականացման, քաղաքաշինական վերափոխումների և միջազգային ճարտարապետական շարժումների գաղափարների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խորհրդային շրջանի վաղ տասնամյակների ճարտարապետական գործունեության դիտարկումը, երբ նոր հասարակական պահանջները, շինարարական ծրագրերը և տեխնիկական հնարավորությունները նպաստում էին նոր ձևերի ու նախագծային մոտեցումների տարածմանը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև Երևանի և Հայաստանի այլ բնակավայրերի քաղաքաշինական զարգացմանը, նոր հասարակական տարածքների ձևավորմանը և ճարտարապետական միջավայրի կերպափոխմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել հայ ճարտարապետների անհատական ստեղծագործական ձեռագրերի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ մեկնաբանել կոնստրուկտիվիզմի սկզբունքները և դրանք համադրել տեղական շինարարական ավանդույթների, բնական պայմանների ու քաղաքային միջավայրի պահանջների հետ։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում շենքերի հատակագծային կառուցվածքները, տարածքների գործառնական բաժանումը, հաղորդակցական հանգույցների տեղադրությունը, լուսավորության կազմակերպումը և ներքին տարածությունների ճկուն օգտագործման հնարավորությունները։ Ճարտարապետական հորինվածքի վերլուծության տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն նաև համաչափության և անհամաչափության սկզբունքները, ծավալների հավասարակշռությունը, ճակատների հորիզոնական շեշտադրումները, ժապավենաձև պատուհանները, ապակեպատ մակերեսները, բաց պատշգամբները և աստիճանավանդակների արտահայտիչ լուծումները՝ որպես կոնստրուկտիվիստական ճարտարապետության մեջ հանդիպող բնորոշ միջոցներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շինարարական նյութերի և կառուցվածքային համակարգերի ազդեցության ուսումնասիրությունը ճարտարապետական ձևի վրա։ Երկաթբետոնի, մետաղի, ապակու և ժամանակաշրջանին բնորոշ այլ նյութերի կիրառման հնարավորությունները նպաստել են նոր տարածական լուծումների, մեծ բացվածքների և արտահայտիչ երկրաչափական ծավալների ձևավորմանը։ Միաժամանակ հայկական ճարտարապետական միջավայրում առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում տեղական քարային շինանյութերի, մասնավորապես տուֆի կիրառության և արդիական ճարտարապետական արտահայտչամիջոցների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Այս տեսանկյունից կարևորվում է ավանդույթի և նորարարության փոխազդեցությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միջազգային ճարտարապետական գաղափարների տեղայնացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև կոնստրուկտիվիստական կառույցների գեղարվեստական ամբողջականությունը, դրանց փոխհարաբերությունը շրջակա կառուցապատման հետ, քաղաքային տարածության մեջ ունեցած դերը և ճարտարապետական կերպարի ընկալման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմահամեմատական, արվեստաբանական, տիպաբանական, գրաֆիկական և ծավալատարածական վերլուծության մեթոդներ, ինչպես նաև նախագծային փաստաթղթերի, հատակագծերի, ճակատների, պատմական լուսանկարների և պահպանված կառույցների ուսումնասիրությունը։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս համակարգելու ճարտարապետական հորինվածքի հիմնական առանձնահատկությունները, բացահայտելու հեղինակային նախագծային սկզբունքները և գնահատելու կոնստրուկտիվիզմի տեղը հայկական ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նաև ճարտարապետական ժառանգության պահպանության, պատմական կառույցների վերականգնման և դրանց սկզբնական հորինվածքային ամբողջականության պահպանման հիմնախնդիրները։ Ժամանակի ընթացքում բազմաթիվ արդիականիստական կառույցներ կարող են ենթարկվել վերափոխումների, գործառնական փոփոխությունների կամ արտաքին միջամտությունների, ինչի հետևանքով դրանց նախնական գեղարվեստական և կառուցվածքային հատկանիշների ուսումնասիրությունը ձեռք է բերում լրացուցիչ կարևորություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ժառանգության քիչ ուսումնասիրված կողմերի բացահայտման, ճարտարապետական ոճերի զարգացման օրինաչափությունների վերլուծության և ազգային ու միջազգային ճարտարապետական միտումների փոխազդեցության գնահատման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է ճարտարապետության պատմության դասավանդման, պատմական կառույցների գիտական արժևորման, ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության և ժամանակակից նախագծային մտածողության զարգացման հնարավորությունների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, ճարտարապետության պատմաբաններին, արվեստաբաններին, քաղաքաշինարարներին, մշակութային ժառանգության պահպանության մասնագետներին, վերականգնող ճարտարապետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի ճարտարապետագիտական, պատմական, արվեստաբանական և մշակութաբանական նշանակություն՝ նպաստելով հայկական կոնստրուկտիվիստական ճարտարապետության ձևավորման նախադրյալների, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների, հորինվածքային սկզբունքների և հայ ճարտարապետների ստեղծագործական ինքնատիպության առավել խորքային ըմբռնմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ինովացիոն քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և կատարելագործման տնտեսական, կազմակերպական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են նորարարությունների դերը ազգային տնտեսության զարգացման, արտադրողականության բարձրացման, տեխնոլոգիական առաջընթացի և երկրի միջազգային մրցունակության ամրապնդման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտության, կրթության, արտադրության և ձեռնարկատիրության փոխգործակցության մեխանիզմներին, գիտահետազոտական արդյունքների առևտրայնացման հնարավորություններին և նորարարական գործունեության պետական աջակցության գործիքներին։ Ուսումնասիրվում են ինովացիոն համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գիտատեխնիկական ներուժի օգտագործման արդյունավետությունը, նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման աղբյուրները և ներդրումային միջավայրի զարգացման պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական ֆինանսավորման, հարկային խթանների, դրամաշնորհային ծրագրերի, տեխնոլոգիական կենտրոնների, բիզնես-ինկուբատորների և գիտատեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների նշանակությանը։ Կարևորվում են մտավոր սեփականության իրավունքների պաշտպանությունը, բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պատրաստումը, գիտական հետազոտությունների արդյունքների գործնական կիրառումը և մասնավոր հատվածի մասնակցության ընդլայնումը։ Դիտարկվում են միջազգային փորձի ուսումնասիրության, տեխնոլոգիաների փոխանցման, նորարարական ձեռնարկատիրության խթանման և պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև նորարարական զարգացման տարածաշրջանային անհամաչափություններին, տնտեսության գիտատար ճյուղերի ընդլայնմանը և երկարաժամկետ ռազմավարական առաջնահերթությունների ձևավորմանը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գիտատեխնոլոգիական ներուժի զարգացման և գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, նորարարությունների կառավարման մասնագետների, պետական քաղաքականության մշակողների, ձեռնարկատերերի, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Վանանդեցիների Ամստերդամի տպարանի հրատարակությունների գեղարվեստական հարդարման ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հայ տպագրության պատմության մեջ այդ հրատարակությունների ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տպարանի կողմից հրատարակված գրքերի արտաքին և ներքին ձևավորումը, էջադրությունը, տառատեսակները, զարդանախշերը, գլխազարդերը, վերջնազարդերը, պատկերազարդումները և գրքային այլ գեղարվեստական տարրեր։ Ուսումնասիրվում է այն սկզբունքը, որով տեքստային և պատկերային բաղադրիչները միավորվում են՝ ստեղծելով գրքի ամբողջական գեղարվեստական կերպարը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրատարակությունների ձևավորման մեջ հայկական ավանդական ձեռագրային և տպագրական մշակույթի ազդեցությանը, ինչպես նաև եվրոպական գրքարվեստի և արևմտաեվրոպական տպագրական միջավայրի հետ ունեցած փոխազդեցություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են այդ երկու մշակութային ուղղությունների տարրերը համադրվել և վերափոխվել հայ տպագրական արվեստի շրջանակում։ Վերլուծվում են նաև տպագրական տեխնիկայի, զարդարվեստի և գրքային ձևավորման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գեղարվեստական հարդարման ազդեցությունը հրատարակությունների ընկալման և արժեքավորման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առանձին հրատարակությունների համեմատական ուսումնասիրությանը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել ձևավորման ոճի զարգացմանը, կիրառվող զարդանախշերի փոփոխություններին և գեղարվեստական լուծումների առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է ոչ միայն որպես գրքի ձևավորման պատմության ուսումնասիրություն, այլև որպես հայկական մշակութային ինքնության և ազգային տպագրական ավանդույթի պահպանման ու զարգացման գործընթացի վկայություն։ Ամստերդամի տպարանի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական տպագրական միջավայրում հայկական գրքի զարգացման համատեքստում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը հայ գրքի գեղարվեստական և տեխնիկական կատարելագործման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հայագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, պատմաբաններին և հայկական տպագրության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկական ֆիզիկայի հավասարումներ աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի հիմնական հավասարումների տեսությունը, կառուցվածքը և լուծման մեթոդները, այն բացատրում է մասնակի ածանցյալներով հավասարումների դասակարգումը՝ էլիպտիկ, պարաբոլիկ և հիպերբոլիկ տիպեր, ինչպես նաև դրանց կապը ֆիզիկական երևույթների հետ, ինչպիսիք են ջերմահաղորդումը, ալիքների տարածումը և դիֆուզիան, գիրքը անդրադառնում է նաև սահմանային և սկզբնական խնդիրների ձևակերպմանը, Ֆուրիեի շարքերի, ինտեգրալ ձևափոխությունների և վերլուծական մեթոդների կիրառությանը, միաժամանակ ընդգծելով մաթեմատիկական մոդելավորման դերը ֆիզիկական գործընթացների նկարագրության մեջ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների ուսանողների համար։