Влияние факторов различной природы на термостабильность молекулы ДНК в водных pactbopax

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում մասնավոր իրավունքի զարգացման և կատարելագործման արդիական հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում մասնավոր իրավունքը դիտարկվում է որպես ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց միջև գույքային ու անձնական ոչ գույքային հարաբերությունները կարգավորող իրավական համակարգի կարևոր ոլորտ։ Քննության են առնվում քաղաքացիական օրենսդրության զարգացման հիմնական միտումները, իրավական կարգավորման արդյունավետությունը, օրենսդրական բացերի և հակասությունների հաղթահարման հնարավորությունները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սեփականության իրավունքի, պայմանագրային հարաբերությունների, պարտավորությունների կատարման, քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության, վնասի հատուցման և ժառանգական հարաբերությունների կարգավորման հարցերին։ Վերլուծվում են պայմանագրի ազատության, կողմերի իրավահավասարության, բարեխղճության, սեփականության անձեռնմխելիության և մասնավոր գործերին կամայական միջամտության անթույլատրելիության սկզբունքների նշանակությունը քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման համար։ Կարևորվում են նաև ձեռնարկատիրական հարաբերությունների իրավական կարգավորման, իրավաբանական անձանց գործունեության, կորպորատիվ կառավարման և տնտեսական շրջանառության մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել մասնավոր իրավունքի նոր ոլորտների զարգացման խնդիրները, որոնք պայմանավորված են թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ, էլեկտրոնային գործարքների ընդլայնմամբ և տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությամբ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դատական պաշտպանության արդյունավետությանը և քաղաքացիաիրավական վեճերի լուծման մեխանիզմներին, քանի որ մասնավոր իրավունքների իրական պաշտպանությունը կախված է ոչ միայն օրենսդրական նորմերի առկայությունից, այլև դրանց հետևողական կիրառությունից։ Համեմատական իրավական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի իրավակարգավորումները դիտարկել այլ իրավական համակարգերի փորձի համատեքստում և բացահայտել զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մասնավոր իրավունքի տեսության և պրակտիկայի զարգացման համար՝ նպաստելով քաղաքացիական օրենսդրության համակարգված կատարելագործմանը, իրավական որոշակիության ամրապնդմանը և մասնավոր հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքների ու օրինական շահերի առավել արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ձևավորմանը։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ մոդուլների սիմպլեկտիկ տարածությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով ժամանակակից մաթեմատիկայի մի շարք խորքային ուղղություններ, մասնավորապես՝ ֆորմալ մոդուլների տեսությունը, դեֆորմացիաների տեսությունը, սիմպլեկտիկ երկրաչափությունը և թվաբանական երկրաչափությունը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ֆորմալ մոդուլների ընտանիքների և դրանց պարամետրական տարածությունների կառուցվածքը կարելի է ուսումնասիրել երկրաչափական և ալգեբրական մեթոդների միջոցով՝ բացահայտելով դրանցում առկա սիմպլեկտիկ կառուցվածքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ֆորմալ մոդուլների, դեֆորմացիաների և մոդուլների տարածությունների հիմնական հասկացությունները, դրանց տեղական և գլոբալ հատկությունները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում համապատասխան պարամետրական տարածությունը ձեռք է բերում սիմպլեկտիկ կառուցվածք։ Սիմպլեկտիկ երկրաչափության տեսանկյունից կարևոր են փակ և ոչ դեգեներացված երկգծային կամ դիֆերենցիալ ձևերը, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել տարածության ներքին երկրաչափական կառուցվածքը և ուսումնասիրել դրա վրա գործող տարբեր փոխակերպումները։ Ֆորմալ մոդուլների համատեքստում նման կառուցվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու դեֆորմացիաների տարածությունը, համարժեքության հարաբերությունները և մոդուլների միջև փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ձևական խմբերի, ֆորմալ սխեմաների և տեղային պարամետրական կառուցվածքների դերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ալգեբրական տվյալները վերածվում երկրաչափական օբյեկտների և ինչպես են դրանց հատկությունները արտահայտվում համապատասխան մոդուլային տարածություններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սիմպլեկտիկ կառուցվածքների առաջացման և պահպանման պայմանների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այդ կառուցվածքների կապը ֆորմալ մոդուլների դեֆորմացիոն տեսության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միավորել տեղային ալգեբրական հաշվարկները և ավելի ընդհանուր երկրաչափական մեթոդները՝ ստանալով ֆորմալ մոդուլների տարածությունների կառուցվածքի ամբողջական պատկերացում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաքուր մաթեմատիկայի ոլորտում աշխատող մասնագետներին և ուսանողներին, հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հանրահաշվական երկրաչափություն, թվերի տեսություն, մոդուլների տարածություններ, դեֆորմացիաների տեսություն և սիմպլեկտիկ երկրաչափություն։ Այն ներկայացնում է բավական մասնագիտացված թեմա, որի նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր ժամանակակից մաթեմատիկական տեսությունների փոխկապակցման և բարդ երկրաչափական կառուցվածքների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։

Գրականություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիայի ամբողջական գեղարվեստական համակարգի բացահայտմանը՝ անդրադառնալով նրա բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկություններին, թեմատիկ ու գաղափարական աշխարհին, լեզվաոճական ինքնատիպությանը և 1960-ականների սերնդի հայ բանաստեղծության համատեքստում նրա ունեցած առանձնահատուկ տեղին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ հեղինակի պոեզիան պետք է դիտարկել որպես փոխկապակցված ամբողջություն, որտեղ առանձին բանաստեղծություններն ու ժողովածուները միավորվում են ընդհանուր գեղագիտական սկզբունքներով և կրկնվող գաղափարական մոտիվներով։ Նինել Սարգսյանի 2018 թվականի հոդվածի ամփոփման համաձայն՝ հետազոտության նպատակն է Արմեն Մարտիրոսյանի քնարերգությունը ներկայացնել որպես ամբողջական համակարգ և բացահայտել այն բանաստեղծական մոդելի առանձնահատկությունները, որոնցով նա տարբերվում է 1960-ականների մյուս հեղինակներից։ Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիայի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը քաղաքային և մտավորական միջավայրի արտացոլումն է։ Ուսումնասիրության մեջ «ուրբանիզմն ու ինտելեկտուալականությունը» դիտարկվում են որպես նրա բանաստեղծական մտածողության հիմնասյուներ, սակայն դրանք միաձուլվում են քնարական և ռոմանտիկ աշխարհընկալման հետ։ Նրա քնարական հերոսը քաղաքաբնակ, մտածող և կրթված մարդ է, որը միաժամանակ զգայուն է սիրո, գեղեցկության և հոգևոր արժեքների նկատմամբ։ Այս հանգամանքը հնարավորություն է տալիս նրա պոեզիան դիտարկել ոչ միայն որպես ժամանակի հասարակական ու քաղաքային իրականության արտացոլում, այլև որպես անհատի ներաշխարհի ուսումնասիրություն։ Մարդու զգացմունքները, ներքին ապրումները, սերը, երազանքը, հոգևոր որոնումները և կյանքի իմաստի նկատմամբ վերաբերմունքը կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա քնարերգության մեջ։ Նրա բանաստեղծական աշխարհում առօրյա իրականությունն ու երևակայական-խորհրդանշական պատկերները հաճախ փոխկապակցվում են՝ ստեղծելով բազմաշերտ գեղարվեստական միջավայր։ Այդ պատճառով բանաստեղծական խոսքը կարող է միաժամանակ լինել ինտելեկտուալ և զգացական, քաղաքային և ռոմանտիկ, կոնկրետ ու խորհրդանշական։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բնության և մարդու հարաբերությունը։ Բնապատկերները հեղինակի մոտ հաճախ չեն սահմանափակվում արտաքին աշխարհի նկարագրությամբ․ դրանք վերածվում են մարդու հոգեվիճակի, հիշողության, սիրո կամ ներքին որոնումների արտահայտման միջոցի։ Բնության տարրերը կարող են ստանալ խորհրդանշական նշանակություն և մասնակցել բանաստեղծական տրամադրության ձևավորմանը՝ ընդլայնելով ստեղծագործության իմաստային դաշտը։ Այս մոտեցումը բնորոշ է այն պոեզիային, որտեղ արտաքին աշխարհն ու ներաշխարհը մշտապես փոխադարձաբար արտացոլվում են։ Մյուս կարևոր թեման ազգային ինքնությունն ու հայոց լեզուն են։ Ուսումնասիրության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի՝ որպես ազգային ինքնության հիմնական վկայականի ընկալմանը։ Բանաստեղծական խոսքում հայոց լեզուն ներկայացվում է ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես պատմական հիշողության, ազգային գոյության և մշակութային շարունակականության հիմք։ Այս տեսանկյունից լեզվի պահպանության գաղափարը կապվում է հայ ժողովրդի պատմության, Մեսրոպ Մաշտոցի ժառանգության և ազգային ինքնագիտակցության հետ։ Աշխատության մեջ էական նշանակություն ունի նաև Արմեն Մարտիրոսյանի տեղը 1960-ականների հայ գրական սերնդի մեջ։ Հեղինակի պոեզիան ձևավորվում է այն ժամանակաշրջանում, երբ հայ գրականության մեջ ակտիվանում էին անհատի ներաշխարհի, քաղաքային կյանքի, ժամանակակից մտածողության և նոր գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների նկատմամբ հետաքրքրությունները։ Սակայն ուսումնասիրությունը շեշտադրում է, որ նրա բանաստեղծական մոդելը չի նույնանում սերնդակիցների ստեղծագործական սկզբունքների հետ․ այն առանձնանում է իր ինտելեկտուալությամբ, քաղաքային մտածողությամբ և միաժամանակ ընդգծված քնարականությամբ։ Արմեն Մարտիրոսյանի բանաստեղծական ժառանգությունը ներառում է տարբեր տարիներին հրատարակված ժողովածուներ, որոնցից առանձնացվում են «Բանաստեղծություններ» (1973), «Թռչուններ» (1978) և «Մեր սիրո երկիրը» (1982) գրքերը։ Այդ ժողովածուներում առանցքային տեղ են զբաղեցնում մարդու ներաշխարհը, ապրումները և ձգտումները։ «Թռչուններ» ժողովածուն 1978 թվականին արժանացել է ՀԼԿԵՄ կենտրոնական կոմիտեի մրցանակի, ինչը ևս վկայում է բանաստեղծի ստեղծագործության ժամանակի գրական-մշակութային միջավայրում ունեցած արձագանքի մասին։ Հետազոտության ամբողջական տարբերակը հետագայում հրատարակվել է առանձին գրքով՝ 2020 թվականին, 124 էջ ծավալով, Նինել Սարգսյանի հեղինակությամբ։ Մատենագիտական տվյալները ցույց են տալիս, որ այն հրատարակվել է հեղինակային հրատարակությամբ և ստացել է ISBN 9789939033334։ Ուսումնասիրության թեման 2021 թվականին նաև ներկայացվել է որպես Նինել Սարգսյանի բանասիրական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսություն՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ։ Բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի արխիվը հաստատում է, որ աշխատանքը պաշտպանվել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Արմեն Մարտիրոսյանի պոեզիան որպես ինքնուրույն և ամբողջական գեղարվեստական երևույթ ընկալելու համար։ Այն բացահայտում է նրա բանաստեղծական մտածողության հիմնական հենասյուները՝ քաղաքային միջավայրը, ինտելեկտուալ աշխարհընկալումը, քնարականությունն ու ռոմանտիզմը, սերը, մարդու ներաշխարհը, ազգային ինքնությունը, լեզուն և պատմական հիշողությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, 1960-ականների գրական սերնդով, ժամանակակից հայ քնարերգությամբ և բանաստեղծական լեզվի ու գեղարվեստական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող գրականագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ծնկահոդի դեֆորմացնող արտրոզով հիվանդների համալիր բուժման խնդիրներին՝ ընդգծելով ժամանակակից նվազ ինվազիվ մեթոդների կիրառման արդյունավետությունը, մասնավորապես արթրոսկոպիկ կոբլացիայի և հոդի ներսում արհեստական սինովիալ հեղուկի ներարկման համակցված օգտագործումը։ Հեղինակը վերլուծում է ծնկահոդի դեգեներատիվ փոփոխությունների պաթոգենեզը՝ ներառյալ աճառային հյուսվածքի քայքայումը, սինովիալ միջավայրի փոփոխությունները և բորբոքային գործընթացների դերը հիվանդության առաջընթացում։ Գրքում դիտարկվում են արթրոսկոպիկ կոբլացիայի մեթոդի տեխնիկական առանձնահատկությունները, դրա ազդեցությունը վնասված հյուսվածքների վրա և ցավային սինդրոմի նվազեցման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արհեստական սինովիալ հեղուկի (viscosupplementation) կիրառմանը՝ որպես հոդի մածուցիկ-էլաստիկ հատկությունների վերականգնման և շարժունակության բարելավման միջոց։ Հեղինակը ներկայացնում է կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները, բուժման արդյունավետության գնահատումը, հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի դինամիկան և հնարավոր բարդությունները։ Աշխատությունը ընդգծում է համակցված բուժման մոտեցման առավելությունները՝ համեմատած ավանդական թերապևտիկ և վիրաբուժական մեթոդների հետ։ Այն օգտակար է օրթոպեդների, վնասվածքաբանների, ռևմատոլոգների և կլինիկական հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող արտասահմանցի ուսանողների սննդային վարքագծի, փաստացի սննդակարգի և առողջական վիճակի հիգիենիկ գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ուսանողների ամենօրյա սննդի կառուցվածքը, սննդանյութերի ընդունման ընդհանուր առանձնահատկությունները, սննդի կազմակերպման պայմանները և դրանց հնարավոր կապը օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի ու ուսումնական կենսակերպի հետ են։ Քննվում են արտասահմանցի ուսանողների՝ նոր բնակլիմայական, սոցիալական և կենցաղային միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները, քանի որ բնակության վայրի փոփոխությունը կարող է ուղեկցվել սովորական սննդային ռեժիմի, սննդատեսակների ընտրության և առօրյա կենսակերպի փոփոխություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սննդակարգի բազմազանությանը, սննդի ընդունման պարբերականությանը, հիմնական սննդանյութերի հարաբերակցությանը և սննդային սովորությունների համապատասխանությանը առողջ սնուցման ընդհանուր հիգիենիկ սկզբունքներին։ Դիտարկվում են նաև ուսումնական ծանրաբեռնվածության, ֆիզիկական ակտիվության, հանգստի ռեժիմի և կենցաղային պայմանների հնարավոր ազդեցությունները ուսանողների ընդհանուր ինքնազգացողության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում առողջական վիճակի գնահատումը՝ համապատասխան բժշկական և հիգիենիկ ցուցանիշների համադրման միջոցով, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել սնուցման և առողջության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները՝ առանց դրանք ինքնաբերաբար պատճառահետևանքային կապ համարելու։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր խմբերի սննդային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով մշակութային սննդային ավանդույթները, Հայաստանում բնակվելու տևողությունը և ուսանողական կենցաղի պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հանրակացարաններում կամ այլ բնակության վայրերում սննդի կազմակերպման, հանրային սննդի ծառայությունների օգտագործման և սննդամթերքի ընտրության հետ կապված հիգիենիկ հարցերին։ Ստացված տվյալների համակարգումը կարող է ծառայել ուսանողական միջավայրում առողջ սնուցման կազմակերպման և կանխարգելիչ առողջապահական միջոցառումների գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի հիգիենայի, հանրային առողջության, սննդաբանության և ուսանողների առողջության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ արտասահմանցի ուսանողների սննդային և առողջական վիճակի համալիր բնութագիր ձևավորելու նպատակով։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է 1998-2008 թվականների արդի հայ մամուլում ժուռնալիստական էթիկայի հիմնախնդիրների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լրագրողական գործունեության մասնագիտական, բարոյական և հասարակական պատասխանատվության հարցերն են, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել հայկական մամուլի ոլորտում տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի մասնագիտական վարքագծի հիմնական սկզբունքները՝ տեղեկատվության ճշգրտություն և հավաստիություն, աղբյուրների նկատմամբ պատասխանատվություն, հասարակական շահի և անձնական կյանքի պաշտպանության հավասարակշռություն, անաչառություն, բազմակարծություն, խոսքի ազատության և մասնագիտական պատասխանատվության փոխհարաբերություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի ազատության ընդլայնման պայմաններում առաջացող էթիկական խնդիրներին և լրագրողական աշխատանքի նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման հարցերին։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել հայ մամուլի հրապարակումների բովանդակությունը՝ բացահայտելու համար այն դեպքերը, երբ լրագրողական նյութերում առաջանում են փաստերի ստուգման, միակողմանի ներկայացման, կողմնակալության, ապատեղեկատվության, անձնական կյանքի միջամտության կամ տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործման հետ կապված խնդիրներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լրագրողական ժանրերի առանձնահատկություններին և դրանցում էթիկական նորմերի կիրառմանը, քանի որ լրատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական և այլ նյութերի պատրաստման ժամանակ մասնագիտական պատասխանատվության դրսևորումները կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտությունը դիտարկում է նաև հայ մամուլի զարգացման սոցիալ-քաղաքական և տեխնոլոգիական միջավայրը, որը 1998-2008 թվականներին զգալի փոփոխությունների էր ենթարկվում։ Մասնավորապես, մամուլի բազմազանության աճը, տեղեկատվական դաշտի ընդլայնումը և նոր մեդիա միջավայրի ձևավորման նախադրյալները նոր պահանջներ էին առաջադրում լրագրողների և խմբագրությունների մասնագիտական աշխատանքի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայ մամուլում գործող կամ ձևավորվող ինքնակարգավորման մեխանիզմների, մասնագիտական չափանիշների և լրագրողական կազմակերպությունների դերի գնահատումը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով կարող են էթիկական սկզբունքները գործնականում ապահովել լրագրողական նյութերի որակը և կանխել մասնագիտական չարաշահումները՝ առանց սահմանափակելու խոսքի և մամուլի ազատությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նշված ժամանակաշրջանում հայկական մամուլի էթիկական մշակույթի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել նաև ժամանակակից հայկական մեդիայի մասնագիտական չափանիշների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ուսումնասիրվող ժամանակահատվածը կարևոր փուլ է մամուլի ազատության, բազմակարծության և մեդիա դաշտի վերափոխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, խմբագիրներին, մեդիա հետազոտողներին, հաղորդակցության մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, ուսանողներին և լրագրողական էթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։