Влияние генитальной инфекции на иммунный статус беременных женщин и новорожденных детей

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Կարնո կրթական համակարգի ձևավորման, զարգացման և կազմակերպական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Սանասարյան վարժարանի գործունեությանը։ Հետազոտությունը կրթական կյանքը դիտարկում է Օսմանյան կայսրության արևելյան շրջանների հայության հասարակական, մշակութային և ազգային զարգացման համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին դպրոցական հաստատությունները դառնում կրթության տարածման, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման և մտավոր կյանքի զարգացման կարևոր կենտրոններ։ Ուսումնասիրության առանցքային թեմաներից է Կարնո կրթական միջավայրի ձևավորման պատմական նախադրյալների բացահայտումը, դպրոցների ցանցի զարգացումը, ուսումնական հաստատությունների կազմակերպչական կառուցվածքը և դրանց կրթադաստիարակչական նպատակները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում Սանասարյան վարժարանին՝ որպես ժամանակաշրջանի հայ կրթական կյանքի կարևորագույն հաստատություններից մեկի, որի գործունեությունը դուրս էր գալիս սովորական դպրոցական կրթության շրջանակներից և կապված էր ազգային մտավոր ներուժի ձևավորման ու մասնագիտական պատրաստության խնդիրների հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել վարժարանի հիմնադրման պայմանները, ֆինանսավորման աղբյուրները, կառավարման համակարգը, ուսուցչական կազմը, աշակերտների ընդունելության և կրթության կազմակերպման սկզբունքները։ Կարևոր ուղղություն է նաև ուսումնական ծրագրերի ուսումնասիրությունը․ կարող են դիտարկվել հայագիտական, լեզվական, պատմական, բնագիտական և այլ առարկաների տեղն ու դերը կրթական գործընթացում, ինչպես նաև տեսական գիտելիքների և գործնական պատրաստության հարաբերակցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ հայոց լեզվի և գրականության, ազգային պատմության ու մշակույթի ուսուցմանը՝ որպես ազգային ինքնության պահպանման և սերունդների կրթության կարևոր բաղադրիչների։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել օտար լեզուների, գիտությունների և մասնագիտական առարկաների դասավանդման առանձնահատկությունները, որոնք նպաստում էին շրջանավարտների ավելի լայն կրթական ու մասնագիտական հնարավորությունների ձևավորմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսուցչական կադրերի պատրաստման և մանկավարժական գաղափարների տարածման հարցը։ Դպրոցների գործունեության միջոցով տարածվում էին ժամանակի առաջադեմ մանկավարժական պատկերացումները, ուսուցման նոր մեթոդները և աշակերտակենտրոն մոտեցումները, որոնք աստիճանաբար փոփոխում էին ավանդական կրթական մշակույթը։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև կրթության հասանելիության խնդիրը, աշակերտների սոցիալական կազմը և տարբեր բնակավայրերից սովորողների ներգրավումը։ Սանասարյան վարժարանի գործունեությունը հատկապես կարևոր էր նրանով, որ այն նպաստում էր կրթված ազգային մտավորականության և մասնագետների ձևավորմանը, որոնցից շատերը հետագայում դեր են ունեցել հայկական հասարակական, մշակութային, կրթական և քաղաքական կյանքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Կարնոյի կրթական հաստատությունների և համայնքային կյանքի փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին դպրոցները մասնակցում ազգային կազմակերպվածության և մշակութային կյանքի պահպանմանը։ Պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև այն սահմանափակումներն ու դժվարությունները, որոնց պայմաններում գործում էին հայկական դպրոցները՝ կապված վարչական վերահսկողության, ֆինանսական խնդիրների, քաղաքական անկայունության և կրթական ռեսուրսների սահմանափակության հետ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն լրացնում է արևմտահայ կրթության պատմության ուսումնասիրությունը և հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Կարնոյի հայության կրթական և մշակութային կյանքի մասին։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել մանկավարժության պատմությամբ, հայագիտությամբ, արևմտահայության պատմությամբ, կրթական հաստատությունների պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Կարնո կրթական համակարգը ներկայացնում է որպես ազգային կրթության և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր հենարան՝ բացահայտելով դրա զարգացման հիմնական փուլերը, կրթական կազմակերպման առանձնահատկությունները և Սանասարյան վարժարանի նշանակալի դերը հայ կրթական ու հասարակական կյանքում։

Լրագրություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է 2010 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած կարևոր հասարակական, քաղաքական, մշակութային և այլ իրադարձությունների վերաբերյալ զանգվածային լրատվամիջոցների արձագանքների համադրությունն ու վերլուծությունը։ Նյութերի միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական օրակարգի, հասարակական հետաքրքրությունների և մեդիա դաշտում տարբեր իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկությունների մասին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ մեկտեղում է տարբեր լրատվամիջոցների արձագանքները՝ հնարավորություն տալով հետևելու նույն իրադարձությունների ներկայացման տարբեր ձևերին, շեշտադրումներին և մեկնաբանություններին։ Նյութերում կարող են արտացոլվել քաղաքական գործընթացները, պետական կառավարման և հասարակական կյանքի զարգացումները, սոցիալ-տնտեսական խնդիրները, մշակութային իրադարձությունները և հանրային նշանակություն ունեցող այլ թեմաներ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում լրատվամիջոցների տեղեկատվական և գնահատողական մոտեցումների ուսումնասիրությունը, քանի որ մամուլի արձագանքները ոչ միայն փոխանցում են փաստական տեղեկատվություն, այլև ձևավորում են իրադարձությունների հասարակական ընկալումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել տվյալ ժամանակաշրջանի մեդիա օրակարգի, լրագրողական աշխատանքի, հասարակական կարծիքի ձևավորման և տեղեկատվական քաղաքականության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս հետազոտողին համեմատել տարբեր լրատվամիջոցների դիրքորոշումները, բացահայտել թեմաների ընտրության և մատուցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրել հասարակական նշանակություն ունեցող իրադարձությունների շուրջ ձևավորված տեղեկատվական դիսկուրսը։ Որպես ժամանակաշրջանի մամուլի արձագանքների ամբողջություն՝ նյութը կարող է արժեքավոր լինել լրագրության և զանգվածային հաղորդակցության պատմության, հասարակական-քաղաքական գործընթացների, ժամանակակից պատմության և մեդիա ուսումնասիրությունների համար։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ 2010 թվականի հասարակական տրամադրությունների, տեղեկատվական միջավայրի և հանրային օրակարգի վերականգնման ու վերլուծության համար։

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է տնտեսական համակենտրոնացումների՝ օրինակաբար մի շարք խոշոր ընկերությունների և ընկերակցությունների ստեղծման ու զարգացման գործընթացի կարգավորմանը անցումային տնտեսության պայմաններում, ընդգծելով շուկայական մրցակցության, պետական կարգավորման և տնտեսական քաղաքականության դերը։ Աշխատությունը վերլուծում է համակենտրոնացումների տեսակները, դրանց ազդեցությունը շուկայի կառուցվածքի, արտադրողականության և գների մակարդակի վրա, ինչպես նաև կարգավորման մեխանիզմները՝ ներառյալ իրավական, ֆինանսական և հարկաբյուջետային գործիքները։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է ինչպես համաշխարհային փորձի, այնպես էլ Հայաստանի անցումային տնտեսության առանձնահատկությունները, գնահատելով կենտրոնացման ազդեցությունը փոքր և միջին ձեռնարկությունների զարգացման վրա, սպառողների ընտրության հնարավորությունների վրա և տնտեսության ընդհանուր կայունության վրա։ Աշխատանքը կարևոր է տնտեսագետների, պետական կառավարման մարմինների և քաղաքական մշակողների համար՝ նպաստելով արդյունավետ կանոնակարգման ռազմավարությունների մշակմանը, մրցակցության պաշտպանության խթանմանը և շուկայական հարաբերությունների կայունացմանն անցումային տնտեսության պայմաններում։

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆուտբոլիստների վարքագծի ուսումնասիրման և նպատակային դաստիարակության առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով ֆուտբոլի՝ որպես թիմային մարզաձևի հոգեբանական, մանկավարժական և սոցիալական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ֆուտբոլիստի վարքագիծը մարզումների և մրցումների ընթացքում, ինչպես նաև մշակել դաստիարակչական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են կարգապահության, պատասխանատվության, ինքնատիրապետման, թիմային համագործակցության և մարզական բարոյականության ձևավորմանը։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ ֆուտբոլում մարզական արդյունքը կախված է ոչ միայն խաղացողի ֆիզիկական պատրաստվածությունից և տեխնիկական հմտություններից, այլև նրա հոգեբանական կայունությունից, վարքային ինքնակարգավորումից, թիմակիցների և մրցակիցների նկատմամբ վերաբերմունքից և մարզչի պահանջներին հետևելու կարողությունից։ Ֆուտբոլային թիմը բարդ սոցիալական միջավայր է, որտեղ տարբեր բնավորությամբ, տարիքով, փորձով և անհատական առանձնահատկություններով մարզիկներ պետք է գործեն ընդհանուր նպատակի համար։ Այդ պատճառով ֆուտբոլիստի վարքագծի ուսումնասիրությունը պետք է ներառի ինչպես անհատական հոգեբանական հատկանիշները, այնպես էլ խմբային փոխհարաբերությունները։ Աշխատության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆուտբոլիստների վարքագծի հիմնական դրսևորումներին։ Դրանք կարող են արտահայտվել մարզումների նկատմամբ վերաբերմունքում, մարզչի ցուցումների կատարման մակարդակում, մրցակցային իրավիճակներում արձագանքներում, հաղթանակի և պարտության նկատմամբ վերաբերմունքում, թիմակիցների հետ փոխհարաբերություններում, մրցավարների որոշումների ընդունման ձևում և կոնֆլիկտային իրավիճակներում ինքնատիրապետման պահպանման կարողության մեջ։ Այս վարքային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մարզիկի ուժեղ և թույլ կողմերը և համապատասխանեցնել դաստիարակչական աշխատանքը նրա անհատական առանձնահատկություններին։ Ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորման գործում կարևոր դեր ունի մարզիչը։ Մարզիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես մարզական գործընթացի կազմակերպիչ, այլև որպես դաստիարակ և հեղինակություն, որի վարքագիծը, պահանջները և հաղորդակցման ոճը անմիջականորեն ազդում են մարզիկների վրա։ Հետևաբար արդյունավետ դաստիարակությունը ենթադրում է հստակ կանոնների և պահանջների սահմանում, դրանց հետևողական կիրառում, մարզիկների նկատմամբ արդար և անհատականացված վերաբերմունք, ինչպես նաև դրական օրինակ ծառայելու կարողություն։ Դաստիարակչական գործընթացում կարևոր է խուսափել միայն պատժի վրա հիմնված մոտեցումներից և ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել վարքի պատճառների բացահայտմանը և դրական վարքային մոդելների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մարզիկների ինքնակարգավորման զարգացումը։ Ֆուտբոլային մրցումների ընթացքում խաղացողը հաճախ հայտնվում է բարձր հուզական լարվածության պայմաններում։ Սխալ փոխանցումը, գոլ բաց թողնելը, մրցակցի կոշտ գործողությունը, մարզչի որոշումը կամ մրցավարի վիճահարույց գործողությունը կարող են առաջացնել զայրույթ, հիասթափություն կամ ագրեսիվ արձագանք։ Այդ իրավիճակներում ինքնատիրապետման կարողությունը կարևոր պայման է խաղային արդյունավետությունը պահպանելու համար։ Հետևաբար դաստիարակչական աշխատանքը պետք է ուղղված լինի հույզերի ճանաչման, վերահսկման և կառուցողական արտահայտման հմտությունների զարգացմանը։ Թիմային համագործակցությունը ևս ֆուտբոլիստների վարքագծի կարևոր բաղադրիչ է։ Ֆուտբոլում անհատական բարձր վարպետությունը չի կարող ամբողջությամբ փոխարինել թիմային փոխգործակցությանը։ Խաղացողը պետք է կարողանա հաշվի առնել թիմակիցների դիրքը, կատարել թիմային մարտավարական առաջադրանքները, աջակցել մյուս խաղացողներին և անհրաժեշտության դեպքում սեփական անձնական շահը ենթարկել թիմի ընդհանուր նպատակին։ Այս հատկանիշների ձևավորումը պահանջում է ոչ միայն խաղային վարժություններ, այլև նպատակային մանկավարժական աշխատանք։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ֆուտբոլիստների մոտ պատասխանատվության զգացման ձևավորումը։ Մարզիկը պետք է գիտակցի, որ իր գործողությունները կարող են ազդել ոչ միայն սեփական արդյունքի, այլև ամբողջ թիմի խաղի վրա։ Պատասխանատվությունը դրսևորվում է մարզումներին կանոնավոր մասնակցությամբ, մարզական ռեժիմի պահպանմամբ, մարզչի առաջադրանքների կատարումով, մարզական գույքի նկատմամբ հոգատար վերաբերմունքով և խաղային պարտականությունների բարեխիղճ կատարմամբ։ Դաստիարակության կարևոր բաղադրիչ է նաև մարզական էթիկայի ձևավորումը։ Ֆուտբոլիստը պետք է սովորի հարգել մրցակցին, մրցավարին, մարզչին և թիմակիցներին, ընդունել խաղի կանոնները և պահպանել արդար մրցակցության սկզբունքները։ Հաղթանակի ձգտումը չպետք է վերածվի կանոնների խախտման, հակառակորդի նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի կամ ագրեսիվ վարքի։ Այդ պատճառով մարզական էթիկայի դաստիարակությունը պետք է իրականացվի մարզական պատրաստության ամբողջ ընթացքում։ Երիտասարդ ֆուտբոլիստների դեպքում դաստիարակչական աշխատանքն ունի առանձնահատուկ նշանակություն։ Երեխաների և դեռահասների վարքագիծը ավելի զգայուն է մարզչի գնահատականի, ծնողների վերաբերմունքի, թիմակիցների ազդեցության և հաջողության կամ անհաջողության նկատմամբ։ Այս փուլում կարևոր է ստեղծել հոգեբանորեն անվտանգ մարզական միջավայր, որտեղ սխալը դիտարկվում է որպես սովորելու հնարավորություն, իսկ մարզիկը ստանում է իր առաջընթացի վերաբերյալ հասկանալի և կառուցողական հետադարձ կապ։ Չափազանց խիստ քննադատությունը կամ մշտական համեմատությունը կարող են նվազեցնել ինքնավստահությունը և բացասաբար ազդել մարզական մոտիվացիայի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև ուսումնասիրել մոտիվացիայի դերը ֆուտբոլիստների վարքագծում։ Մարզիկի վարքային ակտիվությունը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես ներքին շարժառիթներով՝ սպորտի նկատմամբ հետաքրքրությամբ, ինքնակատարելագործման ձգտմամբ և հաջողության հասնելու ցանկությամբ, այնպես էլ արտաքին գործոններով՝ մրցանակներով, գնահատականներով, թիմում դիրքով կամ շրջապատի ակնկալիքներով։ Կայուն մարզական վարքագծի ձևավորման համար հատկապես կարևոր է զարգացնել ներքին մոտիվացիան և մարզիկի մոտ ձևավորել սեփական նպատակների գիտակցված ընկալում։ Վարքագծի ուսումնասիրման համար կարող են կիրառվել դիտարկման, զրույցի, հարցման, հոգեբանական թեստավորման, մարզչական գնահատման և մրցումային իրավիճակների վերլուծության մեթոդներ։ Դիտարկումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ֆուտբոլիստի իրական վարքը տարբեր պայմաններում, իսկ հարցումները և զրույցները՝ հասկանալ նրա վարքի ներքին շարժառիթները, վերաբերմունքը թիմի նկատմամբ և սեփական գործողությունների ընկալումը։ Մարզական գործունեության ընթացքում վարքի փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել գնահատելու կիրառված դաստիարակչական միջոցների արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև անդրադառնալ կոնֆլիկտների կանխարգելման և կարգավորման խնդրին։ Թիմային սպորտում տարաձայնությունները կարող են առաջանալ խաղային սխալների, մրցակցային պայքարի, թիմում դերերի բաշխման կամ անձնական հարաբերությունների պատճառով։ Դրանց ճիշտ կառավարումը պահանջում է հաղորդակցման մշակույթի ձևավորում, փոխադարձ հարգանքի պահպանում և խնդիրների քննարկման կառուցողական մեխանիզմների կիրառում։ Մարզիչը պետք է կարողանա ժամանակին նկատել կոնֆլիկտային վարքի նախանշանները և կանխել դրանց խորացումը։ Դաստիարակության արդյունավետության բարձրացման համար նպատակահարմար է համադրել անհատական և խմբային աշխատանքի մեթոդները։ Անհատական զրույցները հնարավորություն են տալիս անդրադառնալ կոնկրետ մարզիկի վարքային խնդիրներին, իսկ թիմային քննարկումները կարող են նպաստել ընդհանուր արժեքների, կանոնների և փոխհարաբերությունների մշակույթի ձևավորմանը։ Կարևոր է նաև դրական վարքի խրախուսումը, քանի որ մարզիկի ճիշտ գործողությունների ճանաչումն ու գնահատումը կարող են ամրապնդել ցանկալի վարքային մոդելները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ֆուտբոլիստների վարքագծի ձևավորումը երկարատև և նպատակային մանկավարժահոգեբանական գործընթաց է։ Դրա արդյունավետությունը պայմանավորված է մարզիկի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմամբ, մարզչի մասնագիտական և հաղորդակցական կարողություններով, թիմում ձևավորված հոգեբանական մթնոլորտով, դաստիարակչական պահանջների հետևողականությամբ և մարզական արժեքների համակարգված ձևավորմամբ։ Ֆուտբոլիստի բարձրակարգ պատրաստվածությունը պետք է ներառի ոչ միայն ֆիզիկական, տեխնիկական և տակտիկական կարողություններ, այլև պատասխանատվություն, կարգապահություն, ինքնատիրապետում, համագործակցություն, հարգանք և արդար մրցակցության սկզբունքների պահպանում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզում պարենային հիմնախնդիրների առաջացման պատճառների, դրանց սոցիալ-տնտեսական հետևանքների և լուծման հնարավոր ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են տարածաշրջանի պարենային անվտանգության ապահովման, գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման, բնակչության սննդամթերքի պահանջարկի բավարարման և տեղական պարենային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հետ կապված հիմնահարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզի բնական, կլիմայական, հողային և ջրային ռեսուրսների առանձնահատկություններին, դրանց ազդեցությանը գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման, հողագործության և անասնապահության զարգացման, ինչպես նաև պարենային արտադրանքի ծավալների ու կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ հողատարածքների մասնատվածությունը, ոռոգման համակարգերի արդյունավետության խնդիրները, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և ժամանակակից տեխնոլոգիաների սահմանափակ հասանելիությունը, արտադրական ծախսերի աճը, ֆինանսական ռեսուրսների պակասը և գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման դժվարությունները։ Քննարկվում են մարզի գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները, բնակչության զբաղվածության, եկամուտների ձևավորման, աղքատության նվազեցման և պարենային ապահովվածության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Կարևորվում է պարենային անվտանգության հիմնական բաղադրիչների՝ սննդամթերքի ֆիզիկական առկայության, տնտեսական մատչելիության, պատշաճ օգտագործման և մատակարարման կայունության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բնակչության կենսամակարդակը և սպառողական պահանջարկի առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում բուսաբուծության, այգեգործության, հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության, կաթնատու և մսատու անասնապահության զարգացման հնարավորություններին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրության մասնագիտացման և արտադրողականության բարձրացման հեռանկարներին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, հողերի բերրիության պահպանման, ոռոգման ջրի խնայողության, ժամանակակից ագրոտեխնիկական միջոցառումների ներդրման և կլիմայական ռիսկերի նվազեցման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման, պահպանման, փաթեթավորման, տեղափոխման և իրացման ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն պարենային կորուստների նվազեցման և տեղական արտադրանքի մրցունակության բարձրացման համար։ Կարևորվում են գյուղատնտեսական կոոպերացիայի ընդլայնման, փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցության, արտադրողների շուկայական հնարավորությունների բարելավման և գյուղատնտեսական արժեշղթաների ձևավորման ուղղությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում քննարկվում են նաև պետական աջակցության ծրագրերի, գյուղատնտեսական վարկավորման, սուբսիդավորման, ապահովագրության և ներդրումային խթանների նշանակությունը մարզի պարենային համակարգի կայուն զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում գյուղատնտեսական արտադրության և պարենային սպառման ցուցանիշների գնահատման, տեղական արտադրության և ներմուծվող սննդամթերքի հարաբերակցության, պարենային ինքնաբավության մակարդակի և բնակչության սննդամթերքի հասանելիության ուսումնասիրության հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գյուղական բնակչության արտագաղթի, աշխատուժի պակասի, գյուղատնտեսական գործունեության եկամտաբերության և գյուղական համայնքների տնտեսական ակտիվության փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարենային հիմնախնդիրների լուծման համալիր մոտեցումների մշակումը՝ հիմնված գյուղատնտեսական արտադրության արդիականացման, բնական ռեսուրսների կայուն կառավարման, գյուղական ենթակառուցվածքների բարելավման և տեղական տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործման վրա։ Կարևորվում է նաև պարենային համակարգի դիմակայունության բարձրացումը բնական աղետների, երաշտների, շուկայական գների տատանումների և արտաքին տնտեսական ազդեցությունների նկատմամբ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու Արագածոտնի մարզի ագրոպարենային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների, առկա կառուցվածքային խնդիրների և պարենային անվտանգության ամրապնդման հնարավոր ուղղությունների մասին։ Այն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով տարածաշրջանային տնտեսական զարգացման, գյուղատնտեսական քաղաքականության, պարենային ռեսուրսների կառավարման և գյուղական բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսության կազմակերպիչների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, տարածաշրջանային զարգացման հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի Հանրապետության պարենային անվտանգության ու գյուղատնտեսության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։