Vocabulaire Progressif Du Francais

Տեխնոլոգիա

Գիրքը նվիրված է մարդատար ավտոմոբիլների պասիվ անվտանգության մակարդակի բարձրացման հիմնախնդիրներին՝ կրող համակարգերի կատարելագործման միջոցով։ Այն ներկայացնում է ավտոմեքենաների անվտանգության ապահովման տեսական հիմքերը, թափքի կրող կառուցվածքների դերը վթարների ժամանակ ուղևորների պաշտպանվածության բարձրացման գործում և ժամանակակից նախագծման սկզբունքները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ավտոմոբիլային թափքի ուժային տարրերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դեֆորմացիայի կառավարման մեխանիզմները, հարվածային բեռնվածությունների ազդեցությունը և էներգիայի կլանման արդյունավետ եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրող համակարգերի օպտիմալացմանը, նոր նյութերի կիրառմանը, համակարգչային մոդելավորման մեթոդներին և անվտանգության ցուցանիշների գնահատմանը։ Գիրքը ներկայացնում է ինժեներական լուծումներ, որոնք ուղղված են վթարների հետևանքով առաջացող վնասվածքների նվազեցմանը, մեքենաների հուսալիության բարձրացմանը և ուղևորների պաշտպանության կատարելագործմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է ավտոմոբիլային ինժեներների, տրանսպորտի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ավտոմեքենաների կառուցվածքի ու անվտանգության տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Նյութը նվիրված է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա թատերական ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ գրականության և թատրոնի պատմության մեջ՝ առանձնանալով պատմական ու սոցիալական թեմաների, ազգային ինքնության, մարդկային հարաբերությունների, բարոյական ընտրության և հասարակական հակասությունների բազմակողմանի ներկայացմամբ։ Նրա դրամատիկական ստեղծագործություններում պատմական իրադարձությունները հաճախ վերածվում են ոչ միայն անցյալի պատկերման, այլև մարդու, իշխանության, հասարակության և ազգային ճակատագրի վերաբերյալ ընդհանրացումների։ Հեղինակի դրամատուրգիական մտածողությանը բնորոշ է կերպարների հոգեբանական բացահայտումը, նրանց ներքին հակասությունների և գործողությունների շարժառիթների ներկայացումը, ինչի շնորհիվ դրամատիկական բախումները ստանում են ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին նշանակություն։ Կարևոր տեղ ունի նաև հումորի, երգիծանքի և դրամատիկական լարվածության համադրությունը, որի միջոցով հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորությունների և հասարակական հարաբերությունների տարբեր կողմերը։ Դրամատիկական երկերում կերպարների փոխհարաբերությունները կառուցվում են կոնֆլիկտների և արժեքային հակադրությունների շուրջ, իսկ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն գործողության առաջխաղացման, այլև կերպարների բնութագրման ու գաղափարական դիրքորոշումների արտահայտման հիմնական միջոցներից մեկը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվաոճական առանձնահատկություններին, խոսքի անհատականացմանը, ժողովրդական լեզվամտածողության կիրառմանը, պատկերավոր արտահայտություններին և դրամատիկական խոսքի բնականությանը։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական նյութի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, քանի որ անցյալի իրադարձությունները ներկայացվում են ժամանակակից ընթերցողի և հանդիսատեսի համար հասկանալի բարոյական ու հասարակական խնդիրների համատեքստում։ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է գրական և թատերական մտածողությունը՝ ստեղծելով բեմական գործողության, կերպարների և խոսքի փոխկապակցված համակարգ։ Նրա ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ դրամատուրգիայի զարգացման որոշ կարևոր միտումներ և հասկանալու այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնց միջոցով պատմական, սոցիալական և հոգեբանական նյութը վերածվում է թատերական ամբողջական պատկերի։ Ընդհանուր առմամբ, թեման ներկայացնում է Դերենիկ Դեմիրճյանի դրամատուրգիան որպես հայ գրականության նշանակալի երևույթ, որտեղ պատմական հիշողությունը, հասարակական դիտարկումները, ազգային մտածողությունը, մարդկային հոգեբանությունը և երգիծական հայացքը միավորվում են ինքնատիպ դրամատիկական աշխարհ ստեղծելու համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է լսողության ծանր խանգարումների դեպքում իմպլանտավորվող համակարգերի կիրառման բժշկական հիմնավորմանը, ժամանակակից ցուցումներին և բուժման արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն դեպքերը, երբ լսողական սարքերի կամ այլ պահպանողական միջոցների կիրառումը բավարար արդյունք չի ապահովում, և անհրաժեշտություն է առաջանում կիրառել լսողությունը վերականգնող կամ բարելավող իմպլանտային տեխնոլոգիաներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծանրալսության տարբեր տեսակների՝ հաղորդչական, սենսոնևրալ, խառը և այլ ձևերի կլինիկական առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման պատճառները և ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդի լսողական վիճակի համալիր գնահատմանը, ներառյալ լսաչափական հետազոտությունները, խոսքի ընկալման գնահատումը և անհրաժեշտության դեպքում այլ աուդիոլոգիական ու բժշկական հետազոտությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է իմպլանտավորվող տարբեր համակարգերի կիրառման ցուցումների և հակացուցումների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով լսողության կորստի աստիճանը, բնույթը, հիվանդի տարիքը, ընդհանուր առողջական վիճակը և նախկինում կիրառված լսողական վերականգնման միջոցների արդյունավետությունը։ Կարող են քննարկվել տարբեր տեսակի լսողական իմպլանտներ և դրանց աշխատանքի սկզբունքները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ընտրության չափանիշները և կիրառման հնարավորությունները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հիվանդի ճիշտ ընտրությանը, նախավիրահատական գնահատմանը և հետվիրահատական վերականգնողական գործընթացին, քանի որ վերջնական արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն իմպլանտի տեխնիկական հնարավորություններով, այլև աուդիոլոգիական կարգավորմամբ, լսողական վերականգնմամբ և հիվանդի անհատական առանձնահատկություններով։ Արդյունավետության գնահատման նպատակով կարող են ուսումնասիրվել լսողության շեմերի փոփոխությունները, խոսքի ընկալման բարելավումը, հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը և հիվանդների կյանքի որակի փոփոխությունները։ Երեխաների դեպքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև խոսքի և լեզվի զարգացման դինամիկան, կրթական միջավայրում հաղորդակցվելու հնարավորությունները և սոցիալական ինտեգրումը։ Աշխատությունը կարող է ներառել տարբեր տիպի ծանրալսություն ունեցող հիվանդների արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ պարզելու, թե որ կլինիկական պայմաններում և ինչ գործոնների դեպքում է իմպլանտավորումը առավել արդյունավետ։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է հիվանդների ճիշտ ընտրության, իմպլանտային բուժման ցուցումների հիմնավորման, բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման և վերականգնողական գործընթացի կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիթ-կոկորդ-ականջաբաններին, աուդիոլոգներին, լսողական վերականգնման մասնագետներին, վիրաբույժներին, մանկական լսողության խանգարումներով զբաղվող մասնագետներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և լսողության վերականգնման ժամանակակից մեթոդներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Պատմություն

Gevorg Chaush-ը հայ ազգային ազատագրական շարժման նշանավոր ֆիդայական հրամանատարներից էր, ով գործել է 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբին՝ Օսմանյան կայսրության հայկական բնակավայրերում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Նա հայտնի է իր կազմակերպչական կարողություններով, անձնական խիզախությամբ և զինված պայքարում ցուցաբերած վճռականությամբ, հատկապես Մուշի, Սասունի և շրջակա շրջանների ինքնապաշտպանական մարտերում։ Գևորգ Չաուշը համագործակցել է այլ հայտնի ֆիդայական առաջնորդների հետ, ինչպիսիք են Անդրանիկ Օզանյանը և Սեբաստացի Մուրադը՝ մասնակցելով հայկական գյուղերի պաշտպանությանը և թուրքական ու քրդական զինված խմբերի հարձակումների դեմ դիմադրությանը։ Նրա գործունեությունը կապված է նաև Հայ հեղափոխական դաշնակցության գաղափարախոսության և կազմակերպչական շրջանակների հետ, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել հայկական հարցը միջազգային ասպարեզում և ապահովել հայ ժողովրդի անվտանգությունը։ Չաուշը աչքի էր ընկնում ոչ միայն ռազմական հմտություններով, այլ նաև իր հեղինակությամբ ժողովրդի շրջանում, որտեղ նրան ընկալում էին որպես պաշտպան և ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։ Նա զոհվել է 1907 թվականին Սուլուխի մոտ տեղի ունեցած մարտի ընթացքում, որը համարվում է ֆիդայական շարժման կարևոր դրվագներից մեկը։ Գևորգ Չաուշի կերպարը մինչ այսօր պահպանվում է որպես ազգային հերոսի օրինակ՝ խորհրդանշելով ինքնապաշտպանություն, ազատության ձգտում և ազգային դիմադրություն։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է Ռուսական կայսրության և XVIII դարի 80-ական թվականների հայկական ազատագրական շարժման փոխհարաբերությունները՝ ընդգծելով տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները, միջազգային ուժերի շահերը և հայկական պետականության վերականգնման գաղափարի ձևավորումը։ Գրքում վերլուծվում են այն պատմական պայմանները, որոնցում հայկական քաղաքական և հոգևոր վերնախավերը սկսեցին ավելի ակտիվորեն որոնել արտաքին դաշնակիցներ՝ հատկապես Ռուսաստանի մեջ տեսնելով քրիստոնյա պետություն, որը կարող էր աջակցել Օսմանյան կայսրության և Պարսկաստանի տիրապետությունից ազատագրման նախաձեռնություններին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսական դիվանագիտության նպատակներին Հարավային Կովկասում, ռազմական արշավների և սահմանային քաղաքականության ազդեցությանը, ինչպես նաև հայկական գործիչների՝ Մադրասի խմբի և այլ կենտրոնների գաղափարական գործունեությանը, որոնք փորձում էին ձևավորել ազատագրական ծրագրեր և կապեր հաստատել ռուսական իշխանությունների հետ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև այդ համագործակցության սահմանափակումները, շահերի բախումները և այն պատճառները, որոնց պատճառով հայկական պետականության վերականգնման ծրագրերը XVIII դարի վերջում չիրականացան լիարժեք ձևով։ Վերլուծությունը հիմնված է ինչպես ռուսական, այնպես էլ հայկական և եվրոպական աղբյուրների վրա՝ փորձելով վերականգնել պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի պատկերը։