Vocabulaire Progressif Du Francais

Finance

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը դրամավարկային քաղաքականության շրջանակներում՝ ուշադրություն դարձնելով մակրոտնտեսական և ֆինանսական ռիսկերի կանխարգելմանը, դրանց ազդեցության մեղմացմանը և ֆինանսական համակարգի դիմադրողականության բարձրացմանը։ Ֆինանսական կայունությունը ենթադրում է այնպիսի պայմանների ձևավորում, որոնց դեպքում ֆինանսական համակարգը կարողանում է արդյունավետորեն իրականացնել խնայողությունների ներգրավման, վարկավորման, վճարումների և ռիսկերի վերաբաշխման գործառույթները՝ միաժամանակ պահպանելով կայունությունը ներքին և արտաքին տնտեսական ցնցումների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում կարող է գտնվել դրամավարկային քաղաքականության հիմնական գործիքների՝ քաղաքականության տոկոսադրույքի, բաց շուկայի գործառնությունների, պարտադիր պահուստավորման և իրացվելիության կառավարման միջոցով ֆինանսական պայմանների վրա ազդեցության գնահատումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գնաճի և ֆինանսական կայունության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ գների կայունության ապահովմանն ուղղված քաղաքական որոշումները կարող են ազդել վարկավորման ծավալների, ակտիվների գների, փոխարժեքի, տոկոսադրույքների և ֆինանսական միջնորդության ընդհանուր մակարդակի վրա։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության պայմաններում ֆինանսական կայունության վրա էական ազդեցություն կարող են ունենալ նաև արտաքին գործոնները՝ միջազգային տոկոսադրույքների փոփոխությունները, կապիտալի հոսքերը, փոխարժեքային տատանումները, արտաքին առևտրի պայմանները և համաշխարհային ֆինանսական շուկաների զարգացումները։ Նյութը կարող է ուսումնասիրել նաև ֆինանսական համակարգի հիմնական ռիսկերը՝ վարկային, շուկայական, իրացվելիության և արժութային ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունը բանկային համակարգի և տնտեսության վրա։ Կարևոր ուղղություն է մակրոպրուդենցիալ քաղաքականության և դրամավարկային քաղաքականության փոխլրացման հարցը, քանի որ ֆինանսական կայունության ապահովումը հաճախ պահանջում է ոչ միայն տոկոսադրույքային գործիքների կիրառում, այլև ֆինանսական համակարգում կուտակվող համակարգային ռիսկերի նպատակային սահմանափակում։ Վերլուծության շրջանակում կարող են դիտարկվել բանկերի կապիտալի և իրացվելիության մակարդակները, վարկային պորտֆելի որակը, ֆինանսական միջնորդության խորությունը և ֆինանսական շուկաների նկատմամբ վստահությունը։ Ֆինանսական կայունության համար կարևոր է նաև դրամավարկային քաղաքականության կանխատեսելիությունն ու հաղորդակցության արդյունավետությունը, քանի որ շուկայի մասնակիցների սպասումները կարող են էապես ազդել տոկոսադրույքների, փոխարժեքի և ներդրումային որոշումների վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթրես-թեստավորման և ֆինանսական ռիսկերի վաղ հայտնաբերման մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել համակարգի դիմադրողականությունը տարբեր բացասական սցենարների նկատմամբ։ Հայաստանի պայմաններում կարևոր խնդիր է դրամավարկային և ֆինանսական քաղաքականության գործիքների այնպիսի համադրման ձևավորումը, որը թույլ կտա միաժամանակ պահպանել գների և ֆինանսական համակարգի կայունությունը՝ առանց տնտեսական ակտիվության վրա անհամաչափ բացասական ազդեցության։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու դրամավարկային քաղաքականության դերը ՀՀ ֆինանսական կայունության պահպանման գործում, բացահայտելու ֆինանսական համակարգի նկատմամբ առկա ներքին և արտաքին ռիսկերը և գնահատելու այն քաղաքական ու ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի ֆինանսական համակարգի կայունությանը, ճկունությանը և երկարաժամկետ զարգացմանը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է որոշ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ազդեցության ուսումնասիրությանը ոչ ռադիկալային և ազատ ռադիկալային շղթայական ռեակցիաների արագության, ընթացքի և մեխանիզմների վրա։ Հետազոտության առանցքում կենսաբանական նշանակություն ունեցող միացությունների և բարձր ռեակցունակությամբ միջանկյալ մասնիկների փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների բացահայտումն է՝ պարզելու համար, թե նյութի կառուցվածքը և քիմիական հատկությունները ինչպես կարող են փոփոխել տարբեր ռեակցիաների կինետիկական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազատ ռադիկալների առաջացման, փոխակերպման և չեզոքացման գործընթացներին, ինչպես նաև շղթայական ռեակցիաների զարգացման հիմնական փուլերի փոխկապակցվածությանը։ Դիտարկվում է, թե ուսումնասիրվող կենսաբանորեն ակտիվ նյութերը կարող են ինչպիսի ազդեցություն ունենալ ռեակցիոն շղթաների ընթացքի, միջանկյալ մասնիկների կայունության և վերջնական արդյունքների ձևավորման վրա։ Ոչ ռադիկալային գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր մեխանիզմներով ընթացող փոխազդեցությունները և գնահատել նույն նյութի ազդեցության առանձնահատկությունները տարբեր ռեակցիոն համակարգերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռեակցիայի արագության և նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների միջև կապերի բացահայտմանը, քանի որ ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթը և մոլեկուլի էլեկտրոնային հատկությունները կարող են պայմանավորել դրա ռեակցունակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կինետիկական տվյալների վերլուծությունը կարող է օգտագործվել ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների պարզաբանման և տարբեր փուլերի հարաբերական նշանակության գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հակաօքսիդանտային կամ հակառադիկալային հատկությունների ֆիզիկաքիմիական հիմքերին՝ դիտարկելով այն ընդհանուր սկզբունքները, որոնց միջոցով որոշ կենսաբանորեն ակտիվ միացություններ կարող են փոխազդել ակտիվ մասնիկների հետ և փոփոխել օքսիդացման գործընթացների ընթացքը։ Այս հարցերը կարևոր են կենսաբանական համակարգերում օքսիդավերականգնման գործընթացների և օքսիդատիվ հավասարակշռության քիմիական հիմքերի ըմբռնման համար։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է նպաստել կառուցվածք–ռեակցունակություն փոխկապակցվածությունների բացահայտմանը և տարբեր միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համեմատական գնահատմանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է քիմիական կինետիկայի, ֆիզիկական քիմիայի, ազատ ռադիկալների քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների մեխանիզմների և դրանց կինետիկական առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանությանը վերաբերող թանգարանային ցուցադրության դերին՝ որպես պատմական հիշողության պահպանման, փոխանցման և հանրային գիտակցության ձևավորման կարևոր միջոցի։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թանգարանային ցուցադրության կազմակերպման սկզբունքները, պատմական նյութերի ընտրության և ներկայացման եղանակները, ինչպես նաև այն մեթոդները, որոնց միջոցով անցյալի ողբերգական իրադարձությունները հասանելի և ընկալելի են դառնում տարբեր սերունդների ու այցելուների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթերի, լուսանկարների, անձնական իրերի, վկայությունների, արխիվային նյութերի և այլ թանգարանային առարկաների նշանակությանը՝ որպես պատմական իրադարձությունների հիշողությունը պահպանող և փոխանցող աղբյուրների։ Աշխատանքը քննարկում է նաև ցուցադրության կառուցվածքի, թեմատիկ և ժամանակագրական դասավորության, տեղեկատվական տեքստերի, տեսողական նյութերի և ժամանակակից թանգարանային տեխնոլոգիաների կիրառման ազդեցությունը այցելուների պատմական ընկալումների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում թանգարանի կրթական և հասարակական առաքելությանը, քանի որ նման ցուցադրությունները ոչ միայն ներկայացնում են պատմական փաստեր, այլև նպաստում են հիշողության մշակույթի ձևավորմանը, անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և պատմական ժառանգության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև անհատական և հավաքական հիշողության փոխհարաբերությունները, վկայությունների միջոցով պատմության ներկայացման առանձնահատկությունները և թանգարանային միջավայրի դերը պատմական իրադարձությունների իմաստավորման գործընթացում։ Աշխատանքը կարևորում է հատկապես այն հանգամանքը, որ պատմական հիշողության պահպանումը ենթադրում է ոչ միայն նյութական արժեքների պահպանություն, այլև դրանց բովանդակության, պատմական համատեքստի և մարդկային փորձառությունների փոխանցում հաջորդ սերունդներին։ Այս տեսանկյունից թանգարանային ցուցադրությունը հանդես է գալիս որպես կրթական, գիտական և մշակութային հարթակ, որը հնարավորություն է տալիս համադրել պատմական աղբյուրները, անհատական վկայությունները և հանրային հիշողության տարբեր դրսևորումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, թանգարանագետների, մշակութաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և պատմական հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար՝ միաժամանակ ընդգծելով թանգարանների նշանակությունը պատմական ժառանգության պահպանման և հասարակության պատմական գիտակցության ձևավորման գործում։

Other Subjects

Արժեթղթերի շուկայի եկամտաբերության վերլուծությունը ֆինանսական վերլուծության կարևոր ուղղություններից է, որը նպատակ ունի գնահատել արժեթղթերում կատարված ներդրումների շահութաբերությունը, դրանց հետ կապված ռիսկերը և շուկայի ընդհանուր արդյունավետությունը։ Այս վերլուծության ընթացքում ուսումնասիրվում է բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների եկամտաբերությունը՝ հաշվի առնելով ինչպես ընթացիկ եկամուտները (օրինակ՝ դիվիդենդներ կամ տոկոսներ), այնպես էլ արժեթղթի գնի փոփոխությունից ստացվող կապիտալ շահույթը։ Եկամտաբերությունը կարող է հաշվարկվել որպես տոկոսային հարաբերակցություն ներդրված կապիտալի նկատմամբ, ինչը թույլ է տալիս համեմատել տարբեր ներդրումային տարբերակներ։ Վերլուծության մեջ կարևոր դեր ունի նաև ռիսկ-եկամտաբերություն հարաբերակցությունը, քանի որ բարձր եկամտաբերությունը սովորաբար ուղեկցվում է բարձր ռիսկով, իսկ ներդրողները փորձում են գտնել օպտիմալ հավասարակշռություն այս երկու գործոնների միջև։ Արժեթղթերի շուկայի եկամտաբերության գնահատման համար կիրառվում են տարբեր մեթոդներ՝ պատմական տվյալների վերլուծություն, միջին եկամտաբերության հաշվարկ, վարիացիայի և ստանդարտ շեղման ուսումնասիրություն, ինչպես նաև ֆինանսական մոդելներ, օրինակ՝ CAPM մոդելը, որը կապում է ակտիվի եկամտաբերությունը շուկայի ընդհանուր ռիսկի հետ։ Այս վերլուծությունը կարևոր է ներդրողների, ֆինանսական կառույցների և պետական մարմինների համար, քանի որ այն օգնում է ճիշտ ներդրումային որոշումներ կայացնել, գնահատել շուկայի կայունությունը և կանխատեսել հնարավոր ֆինանսական տատանումները։

History

Պատմագիտական և գիտության պատմությանը վերաբերող այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում 1960–1980-ական թվականներին գիտական գործունեության զարգացման հիմնական միտումների և առանձնահատկությունների քննական վերլուծությանը։ Քննության են առնվում գիտահետազոտական հաստատությունների գործունեությունը, գիտական ուղղությունների ձևավորումն ու ընդլայնումը, գիտական կադրերի պատրաստման համակարգը և հետազոտական աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական, տեխնիկական, հասարակական և հումանիտար գիտությունների զարգացման ընթացքին, գիտական ներուժի ձևավորմանը և տարբեր ոլորտներում իրականացված հետազոտությունների նշանակությանը։ Վերլուծվում են գիտության կառավարման և ֆինանսավորման մեխանիզմները, բարձրագույն կրթության ու գիտահետազոտական համակարգի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև գիտական արդյունքների գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական քաղաքականության առանձնահատկությունները, ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները և գիտության զարգացման վրա հասարակական ու տնտեսական պայմանների ազդեցությունը։ Քննական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ինչպես գիտական համակարգի ձեռքբերումներն ու զարգացման հնարավորությունները, այնպես էլ դրա առջև ծառացած խնդիրներն ու հակասությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գիտության պատմությամբ, Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, գիտական քաղաքականությամբ և կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Economics

Անընդհատ (համատարած) քրոնոմետրաժը աշխատանքային ժամանակի ուսումնասիրման մեթոդ է, որի միջոցով չափվում և գրանցվում է արտադրական գործընթացի բոլոր գործողությունների տևողությունը՝ առանց ընդհատումների ամբողջ աշխատանքային ցիկլի ընթացքում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ դիտարկվում է աշխատանքի ընթացքը սկզբից մինչև վերջ, և յուրաքանչյուր գործողության ժամանակը ֆիքսվում է շարունակական ձևով՝ ապահովելով ամբողջական պատկեր աշխատանքային գործընթացի մասին։ Այս մեթոդը թույլ է տալիս բացահայտել աշխատանքի կառուցվածքը, առանձին գործողությունների տևողությունը, ինչպես նաև արտադրողականության վրա ազդող գործոնները։ Անընդհատ քրոնոմետրաժը հատկապես կիրառվում է բարդ արտադրական գործընթացներում, որտեղ կարևոր է յուրաքանչյուր փուլում ժամանակի ճիշտ հաշվարկը և կորուստների հայտնաբերումը։ Այն հնարավորություն է տալիս վերլուծել աշխատանքի արդյունավետությունը, գտնել ավելորդ ժամանակային ծախսերը և բարելավել արտադրական կազմակերպումը։ Քրոնոմետրաժի տվյալները օգտագործվում են նաև աշխատանքի նորմավորման համար՝ սահմանելու աշխատանքի կատարման օպտիմալ ժամանակային չափանիշներ։ Մեթոդի առավելություններից են ճշգրիտ տվյալների ստացումը և գործընթացի ամբողջական վերահսկումը, սակայն այն պահանջում է մանրակրկիտ դիտարկում և կարող է լինել ժամանակատար։ Այսպիսով, անընդհատ քրոնոմետրաժը կարևոր գործիք է աշխատանքի կազմակերպման և արտադրողականության բարձրացման համար, քանի որ այն օգնում է գիտական հիմքով գնահատել և օպտիմալացնել աշխատանքային գործընթացները։